வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 5.56
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.56.1
ततस्तु शिंशपामूले जानकीं पर्यवस्थिताम्।
अभिवाद्याब्रवीद् दिष्ट्या पश्यामि त्वामिहाक्षताम् ॥ ५.५६.१ ॥
அப்போது சிம்சபா மரத்தடியில் அமர்ந்திருந்த ஜானகியை வணங்கி அவர் கூறினார்: 'நல்லவேளையாக, இங்கே நீங்கள் எவ்வித குறையுமின்றி இருப்பதைக் காண்கிறேன்.'
5.56.2
ततस्तं प्रस्थितं सीता वीक्षमाणा पुनः पुनः।
भर्तुः स्नेहान्विता वाक्यं हनूमन्तमभाषत ॥ ५.५६.२ ॥
அப்போது புறப்படத் தயாரான அவரைப் பலமுறை நோக்கிய, கணவர் மீதான அன்பால் நிறைந்த சீதை ஹனுமானிடம் இவ்வார்த்தைகளைக் கூறினாள்.
5.56.3
यदि त्वं मन्यसे तात वसैकाहमिहानघ।
क्वचित् सुसंवृते देशे विश्रान्तः श्वो गमिष्यसि ॥ ५.५६.३ ॥
அன்பரே, குற்றமற்றவரே, நீங்கள் சரியென்று கருதினால் இங்கே ஒரு நாள் தங்கி, எங்கேனும் நன்கு மறைவான இடத்தில் ஓய்வெடுத்து நாளை செல்லுங்கள்.
5.56.4
मम चैवाल्पभाग्यायाः सांनिध्यात् तव वानर।
शोकस्यास्याप्रमेयस्य मुहूर्तं स्यादपि क्षयः ॥ ५.५६.४ ॥
வானரரே, குறைந்த பாக்கியம் உடைய எனக்கு உங்கள் அருகாமையால், இந்த அளவற்ற துயரம் ஒரு கணமேனும் குறையக்கூடும்.
5.56.5
गते हि हरिशार्दूल पुनः सम्प्राप्तये त्वयि।
प्राणेष्वपि न विश्वासो मम वानरपुङ्गव ॥ ५.५६.५ ॥
வானரச் சிங்கமே, நீங்கள் சென்ற பின் மீண்டும் உங்களைக் காண்போம் என்ற நம்பிக்கை எனக்கில்லை; வானரத் தலைவரே, என் உயிரின்மேலும் எனக்கு நம்பிக்கை இல்லை.
5.56.6
अदर्शनं च ते वीर भूयो मां दारयिष्यति।
दुःखाद् दुःखतरं प्राप्तां दुर्मनःशोककर्शिताम् ॥ ५.५६.६ ॥
வீரரே, உங்கள் பார்வையற்ற நிலை என்னை மீண்டும் பிளக்கும்; துயரிலிருந்து மேலும் பெரும் துயரை அடைந்து, கலங்கிய மனமும் துயரமும் என்னை மெலியச் செய்துவிட்டன.
5.56.7
अयं च वीर संदेहस्तिष्ठतीव ममाग्रतः।
सुमहत्सु सहायेषु हर्यृक्षेषु महाबलः ॥ ५.५६.७ ॥
வீரனே, என் முன் இந்தச் சந்தேகம் நிற்பது போல் உள்ளது — மாபெரும் துணையாளர்களான குரங்குகளிலும் கரடிகளிலும் அந்த மகாபலசாலி.
5.56.8
कथं नु खलु दुष्पारं संतरिष्यति सागरम्।
तानि हर्यृक्षसैन्यानि तौ वा नरवरात्मजौ ॥ ५.५६.८ ॥
கடத்தற்கரிய அந்தக் கடலை அவன் எப்படிக் கடப்பான் — குரங்கு-கரடிப் படைகளோ, அல்லது அந்த இரு நரசிரேஷ்டனின் மைந்தர்களோ?
5.56.9
त्रयाणामेव भूतानां सागरस्यापि लङ्घने।
शक्तिः स्याद् वैनतेयस्य तव वा मारुतस्य वा ॥ ५.५६.९ ॥
மூவுலக உயிரினங்களில் கடலைத் தாண்டும் ஆற்றல் வினதையின் மைந்தனுக்கு, அல்லது உனக்கு, அல்லது மாருதனுக்கு மட்டுமே இருக்கும்.
5.56.10
तदत्र कार्यनिर्बन्धे समुत्पन्ने दुरासदे।
किं पश्यसि समाधानं त्वं हि कार्यविशारदः ॥ ५.५६.१० ॥
ஆகையால் இந்தச் செயல்-சிக்கல் எழுந்த இந்தக் கடினமான நிலையில் நீ என்ன தீர்வு காண்கிறாய்? நீ செயல்திறமையில் வல்லவனே.
5.56.11
काममस्य त्वमेवैकः कार्यस्य परिसाधने।
पर्याप्तः परवीरघ्न यशस्यस्ते फलोदयः ॥ ५.५६.११ ॥
இந்தச் செயலை நிறைவேற்றுவதற்கு நீ ஒருவனே போதுமானவன், பகைவீரர்களை அழிப்பவனே; உனக்கு புகழ் தரும் பலன் விளையும்.
5.56.12
बलैस्तु संकुलां कृत्वा लङ्कां परबलार्दनः।
मां नयेद् यदि काकुत्स्थस्तत् तस्य सदृशं भवेत् ॥ ५.५६.१२ ॥
பகைப்படையை வருத்தும் காகுத்ஸ்தன் (ராமன்) படைகளால் இலங்கையை நெருக்கி என்னை அழைத்துச் செல்வானானால், அது அவனுக்குத் தகுந்ததாக இருக்கும்.
5.56.13
तद् यथा तस्य विक्रान्तमनुरूपं महात्मनः।
भवत्याहवशूरस्य तथा त्वमुपपादय ॥ ५.५६.१३ ॥
அந்த மகாத்மாவின், போரில் வீரனான அவனுடைய, பராக்கிரமத்திற்கு ஏற்றவாறு எதுவோ, அவ்வாறே நீ செய்வாயாக.
5.56.14
तदर्थोपहितं वाक्यं प्रश्रितं हेतुसंहितम्।
निशम्य हनुमान् वीरो वाक्यमुत्तरमब्रवीत् ॥ ५.५६.१४ ॥
அந்தப் பொருளுடன் கூடிய, பணிவான, காரணங்கள் நிறைந்த சொற்களைக் கேட்ட வீர அனுமன் மறுமொழியாகக் கூறினான்.
5.56.15
देवि हर्यृक्षसैन्यानामीश्वरः प्लवतां वरः।
सुग्रीवः सत्त्वसम्पन्नस्तवार्थे कृतनिश्चयः ॥ ५.५६.१५ ॥
தேவியே, குரங்கு மற்றும் கரடிப் படைகளின் தலைவனும், தாவுவோரில் சிறந்தவனும், வலிமையும் துணிவும் நிறைந்த சுக்ரீவன், உன் பொருட்டு உறுதியாக முடிவெடுத்திருக்கிறான்.
5.56.16
स वानरसहस्राणां कोटीभिरभिसंवृतः।
क्षिप्रमेष्यति वैदेहि सुग्रीवः प्लवगाधिपः ॥ ५.५६.१६ ॥
அவன், ஆயிரக்கணக்கான குரங்குகளின் கோடிகளால் சூழப்பட்டு, விரைவில் வருவான், வைதேஹியே — குரங்குகளின் தலைவன் சுக்ரீவன்.
5.56.17
तौ च वीरौ नरवरौ सहितौ रामलक्ष्मणौ।
आगम्य नगरीं लङ्कां सायकैर्विधमिष्यतः ॥ ५.५६.१७ ॥
அந்த இரு வீரர்கள், மனிதருள் சிறந்த ராமனும் லட்சுமணனும், ஒன்றாக வந்து, லங்கை நகரத்தை தங்கள் அம்புகளால் அழிப்பார்கள்.
5.56.18
सगणं राक्षसं हत्वा नचिराद् रघुनन्दनः।
त्वामादाय वरारोहे स्वां पुरीं प्रति यास्यति ॥ ५.५६.१८ ॥
அழகிய இடையுடையவளே, ரகுநந்தனன் ராமன் அதிக காலம் கழியாமல், தன் படையுடன் கூடிய அரக்கனைக் கொன்று, உன்னை அழைத்துக்கொண்டு தன் நகரத்திற்குச் செல்வான்.
5.56.19
समाश्वसिहि भद्रं ते भव त्वं कालकाङ्क्षिणी।
क्षिप्रं द्रक्ष्यसि रामेण निहतं रावणं रणे ॥ ५.५६.१९ ॥
மனம் தேறு, உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும். காலத்தை எதிர்பார்த்திரு; விரைவில் போரில் ராமனால் கொல்லப்பட்ட ராவணனை நீ காண்பாய்.
5.56.20
निहते राक्षसेन्द्रे च सपुत्रामात्यबान्धवे।
त्वं समेष्यसि रामेण शशाङ्केनेव रोहिणी ॥ ५.५६.२० ॥
ராக்ஷசர் தலைவன் மகன்கள், அமைச்சர்கள், உறவினர்களுடன் கொல்லப்பட்ட பின், சந்திரனுடன் ரோஹிணி சேர்வது போல நீ ராமனுடன் சேர்வாய்.
5.56.21
क्षिप्रमेष्यति काकुत्स्थो हर्यृक्षप्रवरैर्युतः।
यस्ते युधि विजित्यारीञ्छोकं व्यपनयिष्यति ॥ ५.५६.२१ ॥
விரைவில் காகுத்ஸ்தன் ராமன் குரங்கு, கரடி வீரர்களின் சிறந்தவர்களுடன் வருவான்; போரில் எதிரிகளை வென்று உன் துயரை நீக்குவான்.
5.56.22
एवमाश्वास्य वैदेहीं हनूमान् मारुतात्मजः।
गमनाय मतिं कृत्वा वैदेहीमभ्यवादयत् ॥ ५.५६.२२ ॥
இவ்வாறு வைதேஹியை ஆறுதல்படுத்திய பின், வாயுபுத்திரன் ஹனுமான் புறப்பட முடிவு செய்து வைதேஹியை வணங்கினான்.
5.56.23
राक्षसान् प्रवरान् हत्वा नाम विश्राव्य चात्मनः।
समाश्वास्य च वैदेहीं दर्शयित्वा परं बलम् ॥ ५.५६.२३ ॥
சிறந்த ராக்ஷசர்களைக் கொன்று, என் பெயரை அறிவித்து, வைதேஹிக்கு ஆறுதல் சொல்லி, என் பேராற்றலைக் காட்டி (நான் செல்வேன்).
5.56.24
नगरीमाकुलां कृत्वा वञ्चयित्वा च रावणम्।
दर्शयित्वा बलं घोरं वैदेहीमभिवाद्य च ॥ ५.५६.२४ ॥
நகரத்தைக் குழப்பத்தில் ஆழ்த்தி, ராவணனை ஏமாற்றி, கொடிய பலத்தைக் காட்டி, வைதேஹியை வணங்கி (நான் செல்வேன்).
5.56.25
प्रतिगन्तुं मनश्चक्रे पुनर्मध्येन सागरम्।
ततः स कपिशार्दूलः स्वामिसंदर्शनोत्सुकः ॥ ५.५६.२५ ॥
அவன் மீண்டும் கடலின் நடுவழியாகத் திரும்ப எண்ணினான். அப்போது அந்தக் குரங்குகளின் புலியானவன், தன் தலைவனை மீண்டும் காணும் ஆவலுடன் இருந்தான்.
5.56.26
आरुरोह गिरिश्रेष्ठमरिष्टमरिमर्दनः।
तुङ्गपद्मकजुष्टाभिर्नीलाभिर्वनराजिभिः ॥ ५.५६.२६ ॥
பகைவரை அழிப்பவன் உயர்ந்த தாமரை போன்ற மரங்கள் நிறைந்த, நீல நிறக் காட்டு வரிசைகள் கொண்ட மலைச்சிறந்த அரிஷ்டத்தில் ஏறினான்.
5.56.27
सोत्तरीयमिवाम्भोदैः शृङ्गान्तरविलम्बिभिः।
बोध्यमानमिव प्रीत्या दिवाकरकरैः शुभैः ॥ ५.५६.२७ ॥
சிகரங்களுக்கு இடையே தொங்கும் மேகங்களால் மேலாடை அணிந்தது போலவும், சூரியனின் அழகிய கிரணங்களால் அன்புடன் எழுப்பப்படுவது போலவும் அது இருந்தது.
5.56.28
उन्मिषन्तमिवोद्धूतैर्लोचनैरिव धातुभिः।
तोयौघनिःस्वनैर्मन्द्रैः प्राधीतमिव पर्वतम् ॥ ५.५६.२८ ॥
மேலெழுந்து தெரியும் தாது-கோடுகளால் கண்களைத் திறப்பது போலவும், நீரோட்டங்களின் ஆழ்ந்த ஒலியால் ஓதுவது போலவும் அந்த மலை இருந்தது.
5.56.29
प्रगीतमिव विस्पष्टं नानाप्रस्रवणस्वनैः।
देवदारुभिरुद्धूतैरूर्ध्वबाहुमिव स्थितम् ॥ ५.५६.२९ ॥
பல அருவிகளின் ஒலியால் தெளிவாகப் பாடுவது போலவும், அசையும் தேவதாரு மரங்களால் மேல்நோக்கிய கைகளுடன் நிற்பது போலவும் அது இருந்தது.
5.56.30
प्रपातजलनिर्घोषैः प्राक्रुष्टमिव सर्वतः।
वेपमानमिव श्यामैः कम्पमानैः शरद्वनैः ॥ ५.५६.३० ॥
விழும் நீரின் முழக்கத்தால் எங்கும் கூக்குரலிடுவது போலவும், நடுங்கும் கரிய இலையுதிர்கால காடுகளால் நடுங்குவது போலவும் அது இருந்தது.
5.56.31
वेणुभिर्मारुतोद्धूतैः कूजन्तमिव कीचकैः।
निःश्वसन्तमिवामर्षाद् घोरैराशीविषोत्तमैः ॥ ५.५६.३१ ॥
காற்றால் அசைக்கப்பட்ட மூங்கில்களாலும் துளையுள்ள மூங்கில்களாலும் ஒலிப்பது போலவும், சினத்தால் பெருமூச்சு விடுவது போலவும், கொடிய சிறந்த நாகங்களால் நிரம்பியது போலவும் இருந்தது.
5.56.32
नीहारकृतगम्भीरैर्ध्यायन्तमिव गह्वरैः।
मेघपादनिभैः पादैः प्रक्रान्तमिव सर्वतः ॥ ५.५६.३२ ॥
பனியால் ஆழமான குகைகளால் தியானிப்பது போலவும், மேக அடிகள் போன்ற சரிவுகளால் எல்லாப் பக்கமும் பரவியது போலவும் இருந்தது.
5.56.33
जृम्भमाणमिवाकाशे शिखरैरभ्रमालिभिः।
कूटैश्च बहुधा कीर्णं शोभितं बहुकन्दरैः ॥ ५.५६.३३ ॥
ஆகாயத்தில் கொட்டாவி விடுவது போலவும், மேகவரிசைகளைச் சூடிய சிகரங்களாலும், பலவித முகடுகளாலும் சிதறிக் கிடந்து, பல குகைகளால் அழகுற்றதாகவும் இருந்தது.
5.56.34
सालतालैश्च कर्णैश्च वंशैश्च बहुभिर्वृतम्।
लतावितानैर्विततैः पुष्पवद्भिरलंकृतम् ॥ ५.५६.३४ ॥
சால், பனை, கர்ண மரங்களாலும் பல மூங்கில்களாலும் சூழப்பட்டு, பூக்கும் கொடிகளின் விரிந்த விதானங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டதாக இருந்தது.
5.56.35
नानामृगगणैः कीर्णं धातुनिष्यन्दभूषितम्।
बहुप्रस्रवणोपेतं शिलासंचयसंकटम् ॥ ५.५६.३५ ॥
பல வகை மான் கூட்டங்களால் நிறைந்து, தாதுக்களின் ஓடைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, பல அருவிகளைக் கொண்டு, குவிந்த பாறைகளால் நெருக்கடியானதாக இருந்தது.
5.56.36
महर्षियक्षगन्धर्वकिंनरोरगसेवितम्।
लतापादपसम्बाधं सिंहाधिष्ठितकन्दरम् ॥ ५.५६.३६ ॥
மகரிஷிகள், யக்ஷர்கள், கந்தர்வர்கள், கிம்னரர்கள், நாகர்கள் ஆகியோரால் சேவிக்கப்பட்டு, கொடிகளும் மரங்களும் நெருங்கி, சிங்கங்கள் வசிக்கும் குகைகளைக் கொண்டதாக இருந்தது.
5.56.37
व्याघ्रादिभिः समाकीर्णं स्वादुमूलफलद्रुमम्।
आरुरोहानिलसुतः पर्वतं प्लवगोत्तमः ॥ ५.५६.३७ ॥
புலிகள் முதலியவற்றால் நிறைந்த, இனிய வேர்களும் கனிகளும் தரும் மரங்கள் கொண்ட அந்த மலையின் மீது காற்றின் மகனும் குரங்குகளில் சிறந்தவனுமான அனுமன் ஏறினான்.
5.56.38
रामदर्शनशीघ्रेण प्रहर्षेणाभिचोदितः।
तेन पादतलक्रान्ता रम्येषु गिरिसानुषु ॥ ५.५६.३८ ॥
ராமனைக் காணும் விரைவாலும் பெருமகிழ்ச்சியாலும் தூண்டப்பட்டு, அவன் தன் கால் உள்ளங்கைகளால் அழகிய மலைச் சரிவுகளை மிதித்தான்.
5.56.39
सघोषाः समशीर्यन्त शिलाश्चूर्णीकृतास्ततः।
स तमारुह्य शैलेन्द्रं व्यवर्धत महाकपिः ॥ ५.५६.३९ ॥
இடிமுழக்கத்துடன் பாறைகள் பொடியாகி நொறுங்கின. பின்னர் அந்த மலையரசன் மீது ஏறி அந்தப் பெருங்குரங்கு வளர்ந்தான்.
5.56.40
दक्षिणादुत्तरं पारं प्रार्थयँल्लवणाम्भसः।
अधिरुह्य ततो वीरः पर्वतं पवनात्मजः ॥ ५.५६.४० ॥
உப்புக் கடலின் தென்கரையிலிருந்து வடகரைக்குச் செல்ல விரும்பி, அந்த வீரனான காற்றின் மகன் அம்மலையின் மீது ஏறினான்.
5.56.41
ददर्श सागरं भीमं भीमोरगनिषेवितम्।
स मारुत इवाकाशं मारुतस्यात्मसम्भवः ॥ ५.५६.४१ ॥
பயங்கரமான கடலைக் கண்டான்; அது கொடிய பாம்புகளால் சூழப்பட்டிருந்தது. காற்றின் அம்சமான அவன், காற்று ஆகாயத்தில் செல்வது போல் (செல்லத் தயாரானான்).
5.56.42
प्रपेदे हरिशार्दूलो दक्षिणादुत्तरां दिशम्।
स तदा पीडितस्तेन कपिना पर्वतोत्तमः ॥ ५.५६.४२ ॥
குரங்குகளில் புலி போன்ற அந்த அனுமன் தென்திசையிலிருந்து வடதிசை நோக்கிச் சென்றான். அப்போது அந்தக் குரங்கால் நசுக்கப்பட்ட அந்தச் சிறந்த மலை...
5.56.43
ररास विविधैर्भूतैः प्राविशद् वसुधातलम्।
कम्पमानैश्च शिखरैः पतद्भिरपि च द्रुमैः ॥ ५.५६.४३ ॥
பல்வேறு உயிரினங்கள் கதறின; நடுங்கும் சிகரங்களோடும் விழும் மரங்களோடும் அது பூமியின் பரப்பிற்குள் புகுந்தது.
5.56.44
तस्योरुवेगोन्मथिताः पादपाः पुष्पशालिनः।
निपेतुर्भूतले भग्नाः शक्रायुधहता इव ॥ ५.५६.४४ ॥
அதன் பெரும் வேகத்தால் பிடுங்கப்பட்ட பூ நிறைந்த மரங்கள் உடைந்து, இந்திரனின் வஜ்ரத்தால் தாக்கப்பட்டவை போல நிலத்தில் விழுந்தன.
5.56.45
कन्दरोदरसंस्थानां पीडितानां महौजसाम्।
सिंहानां निनदो भीमो नभो भिन्दन् हि शुश्रुवे ॥ ५.५६.४५ ॥
குகைகளிலும் பள்ளங்களிலும் வாழ்ந்த, துன்புற்ற பெரும் வலிமை கொண்ட சிங்கங்களின் பயங்கரமான கர்ஜனை வானத்தைப் பிளந்து கேட்டது.
5.56.46
त्रस्तव्याविद्धवसना व्याकुलीकृतभूषणाः।
विद्याधर्यः समुत्पेतुः सहसा धरणीधरात् ॥ ५.५६.४६ ॥
பயத்தால் ஆடைகள் கலைந்து, அணிகலன்கள் குழம்பிப்போன வித்யாதரப் பெண்கள் திடீரென அந்த மலையிலிருந்து மேலெழுந்தனர்.
5.56.47
अतिप्रमाणा बलिनो दीप्तजिह्वा महाविषाः।
निपीडितशिरोग्रीवा व्यवेष्टन्त महाहयः ॥ ५.५६.४७ ॥
மிகப் பெரிய, வலிமையான, எரியும் நாக்குகளும் பெரும் விஷமுமுள்ள பெரும் பாம்புகள், தலையும் கழுத்தும் நசுக்கப்பட்டு, அதைச் சுற்றிக்கொண்டன.
5.56.48
किंनरोरगगन्धर्वयक्षविद्याधरास्तथा।
पीडितं तं नगवरं त्यक्त्वा गगनमास्थिताः ॥ ५.५६.४८ ॥
கின்னரர், உரகர், கந்தர்வர், யக்ஷர், வித்யாதரர் ஆகியோரும் துன்புற்ற அந்தச் சிறந்த மலையை விட்டுவிட்டு ஆகாயத்தில் நின்றனர்.
5.56.49
स च भूमिधरः श्रीमान् बलिना तेन पीडितः।
सवृक्षशिखरोदग्रः प्रविवेश रसातलम् ॥ ५.५६.४९ ॥
அந்த மகிமைமிக்க மலை, அந்த வலிமையாளனின் அழுத்தத்தால் நசுக்கப்பட்டு, மரங்களும் சிகரங்களுமாய் உயர்ந்திருந்தும், பாதாளத்தில் புகுந்தது.
5.56.50
दशयोजनविस्तारस्त्रिंशद्योजनमुच्छ्रितः।
धरण्यां समतां यातः स बभूव धराधरः ॥ ५.५६.५० ॥
பத்து யோசனை அகலமும் முப்பது யோசனை உயரமும் கொண்ட அந்த மலை, பூமியில் சமமாகிப் போனது; அது தராதரமாக ஆனது.
5.56.51
स लिलङ्घयिषुर्भीमं सलीलं लवणार्णवम्।
कल्लोलास्फालवेलान्तमुत्पपात नभो हरिः ॥ ५.५६.५१ ॥
பயங்கரமான உப்புக் கடலை விளையாட்டாகத் தாண்ட விரும்பிய அவன், அலைகள் மோதும் கரை வரை சென்று, வானரன் ஹரி வானில் பாய்ந்தான்.