Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 5.63
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.63.1
ततो मूर्ध्ना निपतितं वानरं वानरर्षभः।
दृष्ट्वैवोद्विग्नहृदयो वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ५.६३.१ ॥
Da sprach der Stier unter den Affen, als er den mit dem Kopf zu Boden gefallenen Affen sah, mit erregtem Herzen diese Worte.
5.63.2
उत्तिष्ठोत्तिष्ठ कस्मात् त्वं पादयोः पतितो मम।
अभयं ते प्रदास्यामि सत्यमेवाभिधीयताम् ॥ ५.६३.२ ॥
Steh auf, steh auf! Warum bist du mir zu Füßen gefallen? Ich gewähre dir Abhaya; sprich die Wahrheit.
5.63.3
किं सम्भ्रमाद्धितं कृत्स्नं ब्रूहि यद् वक्तुमर्हसि।
कच्चिन्मधुवने स्वस्ति श्रोतुमिच्छामि वानर ॥ ५.६३.३ ॥
Was ist dein Wohl in deiner Erregung? Sag alles, was du sagen musst. Affe, steht es gut im Madhuvana? Ich will es hören.
5.63.4
स समाश्वासितस्तेन सुग्रीवेण महात्मना।
उत्थाय स महाप्राज्ञो वाक्यं दधिमुखोऽब्रवीत् ॥ ५.६३.४ ॥
Von dem großherzigen Sugrīva getröstet, erhob sich der sehr weise Dadhimukha und sprach diese Worte.
5.63.5
नैवर्क्षरजसा राजन् न त्वया न च वालिना।
वनं निसृष्टपूर्वं ते नाशितं तत्तु वानरैः ॥ ५.६३.५ ॥
O König, das Madhuvana wurde weder von den Bären, noch von dir, noch von Vāli zerstört; jener Hain, der dir einst übergeben wurde, ist von den Affen vernichtet worden.
5.63.6
न्यवारयमहं सर्वान् सहैभिर्वनचारिभिः।
अचिन्तयित्वा मां हृष्टा भक्षयन्ति पिबन्ति च ॥ ५.६३.६ ॥
Ich habe sie alle zurückgehalten, samt diesen waldstreifenden Affen; doch ohne auf mich zu achten, essen und trinken sie fröhlich.
5.63.7
एभिः प्रधर्षणायां च वारितं वनपालकैः।
मामप्यचिन्तयन् देव भक्षयन्ति वनौकसः ॥ ५.६३.७ ॥
O Herr, obwohl die Waldhüter es im Angriff verboten, fraßen diese Waldbewohner weiter, ohne sich auch um mich zu kümmern.
5.63.8
शिष्टमत्रापविध्यन्ति भक्षयन्ति तथापरे।
निवार्यमाणास्ते सर्वे भ्रुकुटिं दर्शयन्ति हि ॥ ५.६३.८ ॥
Einige werfen hier das Übriggebliebene weg, andere essen weiter; wenn man sie zurückhält, zeigen sie alle die gerunzelten Brauen.
5.63.9
इमे हि संरब्धतरास्तदा तैः सम्प्रधर्षिताः।
निवार्यन्ते वनात् तस्मात् क्रुद्धैर्वानरपुङ्गवैः ॥ ५.६३.९ ॥
Diese, damals von ihnen angegriffen, wurden noch zorniger; deshalb werden sie von den erzürnten besten Affen aus dem Wald vertrieben.
5.63.10
ततस्तैर्बहुभिर्वीरैर्वानरैर्वानरर्षभाः।
संरक्तनयनैः क्रोधाद्धरयः सम्प्रधर्षिताः ॥ ५.६३.१० ॥
Dann überfielen die vielen heldenhaften Affen, mit vor Zorn geröteten Augen, die Stiere unter den Affen, aus Wut die Affen.
5.63.11
पाणिभिर्निहताः केचित् केचिज्जानुभिराहताः।
प्रकृष्टाश्च तदा कामं देवमार्गं च दर्शिताः ॥ ५.६३.११ ॥
Einige wurden mit den Händen niedergeschlagen, andere mit den Knien geschlagen; dann, nach Belieben geschleift, wurde ihnen der Weg der Götter gezeigt.
5.63.12
एवमेते हताः शूरास्त्वयि तिष्ठति भर्तरि।
कृत्स्नं मधुवनं चैव प्रकामं तैश्च भक्ष्यते ॥ ५.६३.१२ ॥
So sind diese Helden erschlagen worden, während Ihr, Herr, zugegen seid; und der ganze Madhuvana wird von ihnen nach Belieben verschlungen.
5.63.13
एवं विज्ञाप्यमानं तं सुग्रीवं वानरर्षभम्।
अपृच्छत् तं महाप्राज्ञो लक्ष्मणः परवीरहा ॥ ५.६३.१३ ॥
So unterrichtet, befragte Lakṣmaṇa, der sehr weise Bezwinger feindlicher Helden, Sugrīva, den Stier unter den Vānaras.
5.63.14
किमयं वानरो राजन् वनपः प्रत्युपस्थितः।
किं चार्थमभिनिर्दिश्य दुःखितो वाक्यमब्रवीत् ॥ ५.६३.१४ ॥
O König! Warum ist dieser Vānara, der Waldhüter, vor uns getreten, und aus welchem Grund hat er betrübt diese Worte gesprochen?
5.63.15
एवमुक्तस्तु सुग्रीवो लक्ष्मणेन महात्मना।
लक्ष्मणं प्रत्युवाचेदं वाक्यं वाक्यविशारदः ॥ ५.६३.१५ ॥
So von dem großmütigen Lakṣmaṇa angesprochen, antwortete Sugrīva, redegewandt, Lakṣmaṇa mit diesen Worten.
5.63.16
आर्य लक्ष्मण सम्प्राह वीरो दधिमुखः कपिः।
अङ्गदप्रमुखैर्वीरैर्भक्षितं मधु वानरैः ॥ ५.६३.१६ ॥
O edler Lakṣmaṇa! Der Held Dadhimukha, der Affe, hat erklärt, dass der Honig von den Vānara-Helden unter Aṅgada verzehrt wurde.
5.63.17
नैषामकृतकार्याणामीदृशः स्याद् व्यतिक्रमः।
वनं यदभिपन्नास्ते साधितं कर्म तद् ध्रुवम् ॥ ५.६३.१७ ॥
Wer sein Werk nicht vollbracht hat, würde einen solchen Übergriff nicht begehen. Sie sind in den Wald gelangt, also haben sie gewiss jene Tat vollbracht.
5.63.18
वारयन्तो भृशं प्राप्ताः पाला जानुभिराहताः।
तथा न गणितश्चायं कपिर्दधिमुखो बली ॥ ५.६३.१८ ॥
Die Wächter kamen, bemühten sich heftig, sie aufzuhalten, und wurden mit den Knien geschlagen; auch diesen starken Affen Dadhimukha beachteten sie nicht.
5.63.19
पतिर्मम वनस्यायमस्माभिः स्थापितः स्वयम्।
दृष्टा देवी न संदेहो न चान्येन हनूमता ॥ ५.६३.१९ ॥
Dieser Herr des Hains wurde von uns selbst eingesetzt. Die Göttin wurde von Hanumān gesehen — kein Zweifel, und von keinem anderen.
5.63.20
न ह्यन्यः साधने हेतुः कर्मणोऽस्य हनूमतः।
कार्यसिद्धिर्हनुमति मतिश्च हरिपुङ्गवे ॥ ५.६३.२० ॥
Es gibt keine andere Ursache für das Gelingen dieser Tat. Der Erfolg des Unternehmens liegt in Hanumān, und das Urteil ruht auf dem besten der Affen.
5.63.21
व्यवसायश्च वीर्यं च श्रुतं चापि प्रतिष्ठितम्।
जाम्बवान् यत्र नेता स्यादङ्गदश्च महाबलः ॥ ५.६३.२१ ॥
Wo Jāmbavān der Anführer ist und der mächtige Aṅgada zugegen, da stehen Entschlossenheit, Tapferkeit und Wissen fest gegründet.
5.63.22
हनूमांश्चाप्यधिष्ठाता न तत्र गतिरन्यथा।
अङ्गदप्रमुखैर्वीरैर्हतं मधुवनं किल ॥ ५.६३.२२ ॥
Hanumān selbst ist dort der Aufseher; einen anderen Weg gibt es nicht. Die Helden unter Aṅgada haben den Madhu-Hain tatsächlich verwüstet.
5.63.23
विचित्य दक्षिणामाशामागतैर्हरिपुङ्गवैः।
आगतैश्चाप्रधृष्यं तद्धतं मधुवनं हि तैः ॥ ५.६३.२३ ॥
Nachdem die besten der Affen die südliche Gegend durchsucht hatten und zurückgekehrt waren, zerstörten sie jenen unantastbaren Madhu-Hain.
5.63.24
धर्षितं च वनं कृत्स्नमुपयुक्तं तु वानरैः।
पातिता वनपालास्ते तदा जानुभिराहताः ॥ ५.६३.२४ ॥
Die Affen überfielen den ganzen Hain und genossen ihn; da wurden die Wächter des Hains niedergeschlagen, durch Kniestöße zu Boden gestreckt.
5.63.25
एतदर्थमयं प्राप्तो वक्तुं मधुरवागिह।
नाम्ना दधिमुखो नाम हरिः प्रख्यातविक्रमः ॥ ५.६३.२५ ॥
Zu diesem Zweck ist hierher gekommen, der süß spricht, namens Dadhimukha, ein Affe von berühmter Tapferkeit.
5.63.26
दृष्टा सीता महाबाहो सौमित्रे पश्य तत्त्वतः।
अभिगम्य यथा सर्वे पिबन्ति मधु वानराः ॥ ५.६३.२६ ॥
Sītā ist gesehen worden, sieh es in Wahrheit, o Saumitri mit den mächtigen Armen. Wie alle Affen hingehen und Honig trinken, so sind sie dorthin gelangt.
5.63.27
न चाप्यदृष्ट्वा वैदेहीं विश्रुताः पुरुषर्षभ।
वनं दत्तवरं दिव्यं धर्षयेयुर्वनौकसः ॥ ५.६३.२७ ॥
Und ohne Vaidehī gesehen zu haben, o Bester der Männer, würden die berühmten waldbewohnenden Affen, mit göttlicher Gabe beschenkt, diesen göttlichen Wald niemals verwüsten.
5.63.28
ततः प्रहृष्टो धर्मात्मा लक्ष्मणः सहराघवः।
श्रुत्वा कर्णसुखां वाणीं सुग्रीववदनाच्च्युताम् ॥ ५.६३.२८ ॥
Da freute sich der rechtschaffene Lakṣmaṇa zusammen mit Rāghava sehr, als er die ohrenerfreuenden Worte vernahm, die aus Sugrīvas Mund kamen.
5.63.29
प्राहृष्यत भृशं रामो लक्ष्मणश्च महायशाः।
श्रुत्वा दधिमुखस्यैवं सुग्रीवस्तु प्रहृष्य च ॥ ५.६३.२९ ॥
Rāma und Lakṣmaṇa, von großem Ruhm, freuten sich sehr; und auch Sugrīva war erfreut, als er solche Worte von Dadhimukha hörte.
5.63.30
वनपालं पुनर्वाक्यं सुग्रीवः प्रत्यभाषत।
प्रीतोऽस्मि सोऽहं यद्भुक्तं वनं तैः कृतकर्मभिः ॥ ५.६३.३० ॥
Sugrīva wandte sich erneut an den Waldhüter mit diesen Worten: "Ich bin zufrieden mit jenen Tatvollbringern, die diesen Wald genossen haben."
5.63.31
धर्षितं मर्षणीयं च चेष्टितं कृतकर्मणाम्।
गच्छ शीघ्रं मधुवनं संरक्षस्व त्वमेव हि।
शीघ्रं प्रेषय सर्वांस्तान् हनूमत्प्रमुखान् कपीन् ॥ ५.६३.३१ ॥
Die Schmach, die sie begangen haben, und ihre Tat sind zu verzeihen. Geh schnell und bewache selbst den Madhu-Hain; schick sofort alle jene Affen, angeführt von Hanumān, herbei.
5.63.32
इच्छामि शीघ्रं हनुमत्प्रधानान्-
शाखामृगांस्तान् मृगराजदर्पान्।
प्रष्टुं कृतार्थान् सह राघवाभ्यां
श्रोतुं च सीताधिगमे प्रयत्नम् ॥ ५.६३.३२ ॥
Ich möchte rasch jene baumbewohnenden Affen befragen, angeführt von Hanumān und stolz wie Löwen, und mit den beiden Rāghavas die Mühe hören, die man bei der Suche nach Sītā aufgewandt hat, von denen, die ihr Ziel erreicht haben.
5.63.33
प्रीतिस्फीताक्षौ सम्प्रहृष्टौ कुमारौ
दृष्ट्वा सिद्धार्थौ वानराणां च राजा।
अङ्गैः प्रहृष्टैः कार्यसिद्धिं विदित्वा
बाह्वोरासन्नामतिमात्रं ननन्द ॥ ५.६३.३३ ॥
Als er die beiden Prinzen sah, deren Augen vor Zuneigung weit geöffnet und hoch erfreut waren, beide ihr Ziel erreicht, und am freudigen Ausdruck ihrer Glieder den Erfolg des Unternehmens erkannte, freute sich der König der Affen überaus, als sie nahe an seine Arme kamen.