Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 5.63
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.63.1
ततो मूर्ध्ना निपतितं वानरं वानरर्षभः।
दृष्ट्वैवोद्विग्नहृदयो वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ५.६३.१ ॥
Então o touro dos macacos, vendo o macaco caído de cabeça, com o coração agitado, proferiu estas palavras.
5.63.2
उत्तिष्ठोत्तिष्ठ कस्मात् त्वं पादयोः पतितो मम।
अभयं ते प्रदास्यामि सत्यमेवाभिधीयताम् ॥ ५.६३.२ ॥
Levanta-te, levanta-te! Por que caíste aos meus pés? Conceder-te-ei abhaya; declara a verdade.
5.63.3
किं सम्भ्रमाद्धितं कृत्स्नं ब्रूहि यद् वक्तुमर्हसि।
कच्चिन्मधुवने स्वस्ति श्रोतुमिच्छामि वानर ॥ ५.६३.३ ॥
Qual é o teu bem, em tua agitação? Diz tudo o que deves dizer. Macaco, está tudo bem no Madhuvana? Desejo ouvir.
5.63.4
स समाश्वासितस्तेन सुग्रीवेण महात्मना।
उत्थाय स महाप्राज्ञो वाक्यं दधिमुखोऽब्रवीत् ॥ ५.६३.४ ॥
Consolado pelo magnânimo Sugrīva, o muito sábio Dadhimukha levantou-se e proferiu estas palavras.
5.63.5
नैवर्क्षरजसा राजन् न त्वया न च वालिना।
वनं निसृष्टपूर्वं ते नाशितं तत्तु वानरैः ॥ ५.६३.५ ॥
Ó rei, o Madhuvana não foi destruído nem pelos ursos, nem por ti, nem por Vāli; aquele bosque, outrora concedido a ti, foi destruído pelos macacos.
5.63.6
न्यवारयमहं सर्वान् सहैभिर्वनचारिभिः।
अचिन्तयित्वा मां हृष्टा भक्षयन्ति पिबन्ति च ॥ ५.६३.६ ॥
Eu contive a todos, junto com estes macacos errantes da floresta; mas sem me dar atenção, comem e bebem alegremente.
5.63.7
एभिः प्रधर्षणायां च वारितं वनपालकैः।
मामप्यचिन्तयन् देव भक्षयन्ति वनौकसः ॥ ५.६३.७ ॥
Ó senhor, embora os guardas da floresta o tivessem proibido no ataque, sem se importarem nem comigo, estes habitantes da floresta continuavam a devorar.
5.63.8
शिष्टमत्रापविध्यन्ति भक्षयन्ति तथापरे।
निवार्यमाणास्ते सर्वे भ्रुकुटिं दर्शयन्ति हि ॥ ५.६३.८ ॥
Alguns aqui jogam fora o que sobra, e outros continuam comendo; quando são impedidos, todos mostram as sobrancelhas franzidas.
5.63.9
इमे हि संरब्धतरास्तदा तैः सम्प्रधर्षिताः।
निवार्यन्ते वनात् तस्मात् क्रुद्धैर्वानरपुङ्गवैः ॥ ५.६३.९ ॥
Estes, então atacados por eles, enfureceram-se ainda mais; por isso estão sendo expulsos da floresta pelos melhores macacos, irados.
5.63.10
ततस्तैर्बहुभिर्वीरैर्वानरैर्वानरर्षभाः।
संरक्तनयनैः क्रोधाद्धरयः सम्प्रधर्षिताः ॥ ५.६३.१० ॥
Então, pelos muitos heróis macacos de olhos avermelhados de raiva, os touros entre os macacos, em fúria, atacaram os macacos.
5.63.11
पाणिभिर्निहताः केचित् केचिज्जानुभिराहताः।
प्रकृष्टाश्च तदा कामं देवमार्गं च दर्शिताः ॥ ५.६३.११ ॥
Alguns foram abatidos com as mãos, outros atingidos com os joelhos; então, arrastados à vontade, foram-lhes mostrados os caminhos dos deuses.
5.63.12
एवमेते हताः शूरास्त्वयि तिष्ठति भर्तरि।
कृत्स्नं मधुवनं चैव प्रकामं तैश्च भक्ष्यते ॥ ५.६३.१२ ॥
Assim foram abatidos estes heróis, estando vós, senhor, presente; e todo o Madhuvana está sendo devorado por eles à vontade.
5.63.13
एवं विज्ञाप्यमानं तं सुग्रीवं वानरर्षभम्।
अपृच्छत् तं महाप्राज्ञो लक्ष्मणः परवीरहा ॥ ५.६३.१३ ॥
Assim informado, Lakṣmaṇa, o muito sábio matador de heróis inimigos, perguntou a Sugrīva, o touro dos vānaras.
5.63.14
किमयं वानरो राजन् वनपः प्रत्युपस्थितः।
किं चार्थमभिनिर्दिश्य दुःखितो वाक्यमब्रवीत् ॥ ५.६३.१४ ॥
Ó rei! Por que este vānara, guardião da floresta, veio diante de nós, e com que propósito, aflito, proferiu estas palavras?
5.63.15
एवमुक्तस्तु सुग्रीवो लक्ष्मणेन महात्मना।
लक्ष्मणं प्रत्युवाचेदं वाक्यं वाक्यविशारदः ॥ ५.६३.१५ ॥
Assim interrogado pelo magnânimo Lakṣmaṇa, Sugrīva, hábil na fala, respondeu a Lakṣmaṇa com estas palavras.
5.63.16
आर्य लक्ष्मण सम्प्राह वीरो दधिमुखः कपिः।
अङ्गदप्रमुखैर्वीरैर्भक्षितं मधु वानरैः ॥ ५.६३.१६ ॥
Ó nobre Lakṣmaṇa! O herói Dadhimukha, o macaco, declarou que o mel foi consumido pelos heróis vānaras liderados por Aṅgada.
5.63.17
नैषामकृतकार्याणामीदृशः स्याद् व्यतिक्रमः।
वनं यदभिपन्नास्ते साधितं कर्म तद् ध्रुवम् ॥ ५.६३.१७ ॥
Aqueles que não tivessem cumprido a sua tarefa não cometeriam tal transgressão. Chegaram à floresta, logo certamente cumpriram aquele feito.
5.63.18
वारयन्तो भृशं प्राप्ताः पाला जानुभिराहताः।
तथा न गणितश्चायं कपिर्दधिमुखो बली ॥ ५.६३.१८ ॥
Os guardas vieram, tentando com força impedi-los, e foram atingidos com os joelhos; e nem sequer consideraram este forte macaco Dadhimukha.
5.63.19
पतिर्मम वनस्यायमस्माभिः स्थापितः स्वयम्।
दृष्टा देवी न संदेहो न चान्येन हनूमता ॥ ५.६३.१९ ॥
Este senhor do bosque foi nomeado por nós mesmos. A deusa foi vista por Hanumān — não há dúvida, e por nenhum outro.
5.63.20
न ह्यन्यः साधने हेतुः कर्मणोऽस्य हनूमतः।
कार्यसिद्धिर्हनुमति मतिश्च हरिपुङ्गवे ॥ ५.६३.२० ॥
Não há outra causa para a realização desta façanha. O sucesso da tarefa está em Hanumān, e a decisão repousa no melhor dos macacos.
5.63.21
व्यवसायश्च वीर्यं च श्रुतं चापि प्रतिष्ठितम्।
जाम्बवान् यत्र नेता स्यादङ्गदश्च महाबलः ॥ ५.६३.२१ ॥
Onde Jāmbavān é o líder e o poderoso Aṅgada está presente, a resolução, o valor e o saber também se firmam.
5.63.22
हनूमांश्चाप्यधिष्ठाता न तत्र गतिरन्यथा।
अङ्गदप्रमुखैर्वीरैर्हतं मधुवनं किल ॥ ५.६३.२२ ॥
O próprio Hanumān é o supervisor ali; não há outro caminho. Os heróis liderados por Aṅgada de fato destruíram o bosque de Madhu.
5.63.23
विचित्य दक्षिणामाशामागतैर्हरिपुङ्गवैः।
आगतैश्चाप्रधृष्यं तद्धतं मधुवनं हि तैः ॥ ५.६३.२३ ॥
Tendo buscado na região do sul e regressado, os melhores dos macacos, ao voltar, destruíram aquele bosque de Madhu inviolável.
5.63.24
धर्षितं च वनं कृत्स्नमुपयुक्तं तु वानरैः।
पातिता वनपालास्ते तदा जानुभिराहताः ॥ ५.६३.२४ ॥
Os macacos assaltaram todo o bosque e dele desfrutaram; então os guardiões do bosque foram derrubados, atingidos por golpes de joelho.
5.63.25
एतदर्थमयं प्राप्तो वक्तुं मधुरवागिह।
नाम्ना दधिमुखो नाम हरिः प्रख्यातविक्रमः ॥ ५.६३.२५ ॥
Para este propósito veio aqui aquele de fala doce, chamado Dadhimukha, um macaco de renomado valor.
5.63.26
दृष्टा सीता महाबाहो सौमित्रे पश्य तत्त्वतः।
अभिगम्य यथा सर्वे पिबन्ति मधु वानराः ॥ ५.६३.२६ ॥
Sītā foi vista, vê-o na verdade, ó Saumitri de braços poderosos. Assim como todos os macacos vão e bebem mel, assim chegaram eles lá.
5.63.27
न चाप्यदृष्ट्वा वैदेहीं विश्रुताः पुरुषर्षभ।
वनं दत्तवरं दिव्यं धर्षयेयुर्वनौकसः ॥ ५.६३.२७ ॥
E sem ter visto Vaidehī, ó melhor dos homens, os célebres macacos habitantes da floresta, agraciados com um dom divino, jamais ousariam devastar esta floresta divina.
5.63.28
ततः प्रहृष्टो धर्मात्मा लक्ष्मणः सहराघवः।
श्रुत्वा कर्णसुखां वाणीं सुग्रीववदनाच्च्युताम् ॥ ५.६३.२८ ॥
Então Lakṣmaṇa, de alma justa, junto com Rāghava, alegrou-se muito ao ouvir as palavras agradáveis aos ouvidos, proferidas da boca de Sugrīva.
5.63.29
प्राहृष्यत भृशं रामो लक्ष्मणश्च महायशाः।
श्रुत्वा दधिमुखस्यैवं सुग्रीवस्तु प्रहृष्य च ॥ ५.६३.२९ ॥
Rāma e Lakṣmaṇa, de grande fama, alegraram-se muito; e Sugrīva também se alegrou ao ouvir tais palavras de Dadhimukha.
5.63.30
वनपालं पुनर्वाक्यं सुग्रीवः प्रत्यभाषत।
प्रीतोऽस्मि सोऽहं यद्भुक्तं वनं तैः कृतकर्मभिः ॥ ५.६३.३० ॥
Sugrīva dirigiu novamente estas palavras ao guarda da floresta: "Estou satisfeito com aqueles realizadores de feitos que desfrutaram desta floresta."
5.63.31
धर्षितं मर्षणीयं च चेष्टितं कृतकर्मणाम्।
गच्छ शीघ्रं मधुवनं संरक्षस्व त्वमेव हि।
शीघ्रं प्रेषय सर्वांस्तान् हनूमत्प्रमुखान् कपीन् ॥ ५.६३.३१ ॥
A afronta que cometeram e a sua ação são perdoáveis. Vai depressa e guarda tu mesmo o bosque de Madhu; envia de imediato todos aqueles macacos, liderados por Hanumān.
5.63.32
इच्छामि शीघ्रं हनुमत्प्रधानान्-
शाखामृगांस्तान् मृगराजदर्पान्।
प्रष्टुं कृतार्थान् सह राघवाभ्यां
श्रोतुं च सीताधिगमे प्रयत्नम् ॥ ५.६३.३२ ॥
Desejo interrogar depressa aqueles macacos das árvores, liderados por Hanumān e orgulhosos como leões, e, junto com os dois Rāghavas, ouvir deles, que cumpriram a sua tarefa, o esforço feito para encontrar Sītā.
5.63.33
प्रीतिस्फीताक्षौ सम्प्रहृष्टौ कुमारौ
दृष्ट्वा सिद्धार्थौ वानराणां च राजा।
अङ्गैः प्रहृष्टैः कार्यसिद्धिं विदित्वा
बाह्वोरासन्नामतिमात्रं ननन्द ॥ ५.६३.३३ ॥
Ao ver os dois príncipes, de olhos arregalados de afeto e muito satisfeitos, ambos bem-sucedidos, e percebendo pelos membros alegres o êxito da tarefa, o rei dos macacos alegrou-se imensamente ao vê-los chegar junto aos seus braços.