வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 5.63
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.63.1
ततो मूर्ध्ना निपतितं वानरं वानरर्षभः।
दृष्ट्वैवोद्विग्नहृदयो वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ५.६३.१ ॥
அப்போது தலையால் வீழ்ந்து கிடந்த அந்த வானரனைக் கண்ட வானரர்களில் சிறந்தவன் (சுக்ரீவன்) கலங்கிய இதயத்துடன் இவ்வார்த்தைகளைக் கூறினான்.
5.63.2
उत्तिष्ठोत्तिष्ठ कस्मात् त्वं पादयोः पतितो मम।
अभयं ते प्रदास्यामि सत्यमेवाभिधीयताम् ॥ ५.६३.२ ॥
எழு, எழு! நீ ஏன் என் பாதங்களில் விழுந்தாய்? உனக்கு அபயம் அளிக்கிறேன்; உண்மையையே சொல்.
5.63.3
किं सम्भ्रमाद्धितं कृत्स्नं ब्रूहि यद् वक्तुमर्हसि।
कच्चिन्मधुवने स्वस्ति श्रोतुमिच्छामि वानर ॥ ५.६३.३ ॥
பதற்றத்தால் உன் நலம் என்ன? சொல்ல வேண்டியதை முழுவதும் சொல். வானரனே, மதுவனத்தில் நலமா? கேட்க விரும்புகிறேன்.
5.63.4
स समाश्वासितस्तेन सुग्रीवेण महात्मना।
उत्थाय स महाप्राज्ञो वाक्यं दधिमुखोऽब्रवीत् ॥ ५.६३.४ ॥
அந்த மகாத்மா சுக்ரீவனால் ஆறுதல் பெற்ற மகாப்ராஜ்ஞனான தத்திமுகன் எழுந்து இவ்வார்த்தைகளைக் கூறினான்.
5.63.5
नैवर्क्षरजसा राजन् न त्वया न च वालिना।
वनं निसृष्टपूर्वं ते नाशितं तत्तु वानरैः ॥ ५.६३.५ ॥
அரசே! மதுவனம் கரடிகளாலும் அழியவில்லை, நீயாலும் அழியவில்லை, வாலியாலும் அழியவில்லை; முன்பு உனக்கு அளிக்கப்பட்ட அந்தக் காடு வானரர்களால் அழிக்கப்பட்டுள்ளது.
5.63.6
न्यवारयमहं सर्वान् सहैभिर्वनचारिभिः।
अचिन्तयित्वा मां हृष्टा भक्षयन्ति पिबन्ति च ॥ ५.६३.६ ॥
இந்த வனத்தில் திரியும் வானரர்களுடன் கூடிய அனைவரையும் நான் தடுத்தேன்; ஆனால் என்னைப் பொருட்படுத்தாமல் அவர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் உண்டும் குடித்தும் வருகின்றனர்.
5.63.7
एभिः प्रधर्षणायां च वारितं वनपालकैः।
मामप्यचिन्तयन् देव भक्षयन्ति वनौकसः ॥ ५.६३.७ ॥
தேவனே, காவலர்கள் தடுத்தபோதும் அவர்கள் தாக்குதலில் என்னையும் கருதாமல், வனவாசிகள் உண்டுகொண்டிருந்தார்கள்.
5.63.8
शिष्टमत्रापविध्यन्ति भक्षयन्ति तथापरे।
निवार्यमाणास्ते सर्वे भ्रुकुटिं दर्शयन्ति हि ॥ ५.६३.८ ॥
சிலர் இங்கு மீதியை எறிகிறார்கள், மற்றவர்களும் உண்கிறார்கள்; தடுக்கப்பட்டபோது அவர்கள் அனைவரும் புருவம் சுளித்துக் காட்டுகிறார்கள்.
5.63.9
इमे हि संरब्धतरास्तदा तैः सम्प्रधर्षिताः।
निवार्यन्ते वनात् तस्मात् क्रुद्धैर्वानरपुङ्गवैः ॥ ५.६३.९ ॥
அவர்கள் அப்போது அவர்களால் தாக்கப்பட்டு மேலும் கோபமடைந்தனர்; ஆகையால் கோபமுற்ற சிறந்த குரங்குகளால் காட்டிலிருந்து தடுக்கப்படுகிறார்கள்.
5.63.10
ततस्तैर्बहुभिर्वीरैर्वानरैर्वानरर्षभाः।
संरक्तनयनैः क्रोधाद्धरयः सम्प्रधर्षिताः ॥ ५.६३.१० ॥
பின்னர், சிவந்த கண்களும் கோபமும் கொண்ட அந்த பல வீர வானரங்களால், வானரச் சிறந்தவர்கள் கோபத்தினால் குரங்குகளைத் தாக்கினார்கள்.
5.63.11
पाणिभिर्निहताः केचित् केचिज्जानुभिराहताः।
प्रकृष्टाश्च तदा कामं देवमार्गं च दर्शिताः ॥ ५.६३.११ ॥
சிலர் கைகளால் அடிக்கப்பட்டனர், சிலர் முழங்கால்களால் தாக்கப்பட்டனர்; பின்னர் விருப்பம்போல் இழுக்கப்பட்டு தேவமார்க்கம் காட்டப்பட்டனர்.
5.63.12
एवमेते हताः शूरास्त्वयि तिष्ठति भर्तरि।
कृत्स्नं मधुवनं चैव प्रकामं तैश्च भक्ष्यते ॥ ५.६३.१२ ॥
இவ்வாறு இந்த வீரர்கள் கொல்லப்பட்டனர், நீங்கள் தலைவராக இருக்கும்போதே; அவர்களால் முழு மதுவனமும் மனம்போல உண்ணப்படுகிறது.
5.63.13
एवं विज्ञाप्यमानं तं सुग्रीवं वानरर्षभम्।
अपृच्छत् तं महाप्राज्ञो लक्ष्मणः परवीरहा ॥ ५.६३.१३ ॥
இவ்வாறு தெரிவிக்கப்பட்ட வானரச் சிறந்தவனான சுக்ரீவனிடம், மிகுந்த ஞானமுடைய, பகைவீரர்களை அழிப்பவனான லக்ஷ்மணன் கேட்டான்.
5.63.14
किमयं वानरो राजन् वनपः प्रत्युपस्थितः।
किं चार्थमभिनिर्दिश्य दुःखितो वाक्यमब्रवीत् ॥ ५.६३.१४ ॥
அரசே! காவல் பொறுப்பாளியான இந்த வானரன் எதற்காக வந்து, என்ன நோக்கத்தைக் குறிப்பிட்டு, துயரத்துடன் இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னான்?
5.63.15
एवमुक्तस्तु सुग्रीवो लक्ष्मणेन महात्मना।
लक्ष्मणं प्रत्युवाचेदं वाक्यं वाक्यविशारदः ॥ ५.६३.१५ ॥
மகாத்மாவான லக்ஷ்மணனால் இவ்வாறு கேட்கப்பட்ட பேச்சுத் திறனில் வல்ல சுக்ரீவன், லக்ஷ்மணனை நோக்கி இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
5.63.16
आर्य लक्ष्मण सम्प्राह वीरो दधिमुखः कपिः।
अङ्गदप्रमुखैर्वीरैर्भक्षितं मधु वानरैः ॥ ५.६३.१६ ॥
ஆர்ய லக்ஷ்மணா! வீரன் ததிமுகன் என்ற வானரன் சொன்னான்: அங்கதன் தலைமையிலான வீரவானரர்கள் தேனை உண்டுவிட்டனர்.
5.63.17
नैषामकृतकार्याणामीदृशः स्याद् व्यतिक्रमः।
वनं यदभिपन्नास्ते साधितं कर्म तद् ध्रुवम् ॥ ५.६३.१७ ॥
காரியத்தை நிறைவேற்றாதவர்களுக்கு இத்தகைய மீறல் நேராது. அவர்கள் வனத்தை அடைந்திருக்கிறார்கள்; ஆகையால் நிச்சயமாக அந்தக் காரியத்தை நிறைவேற்றிவிட்டனர்.
5.63.18
वारयन्तो भृशं प्राप्ताः पाला जानुभिराहताः।
तथा न गणितश्चायं कपिर्दधिमुखो बली ॥ ५.६३.१८ ॥
அவர்களைத் தடுக்க முயன்ற காவலர்கள் பெரிதும் முயன்று சென்றனர்; முழங்கால்களால் தாக்கப்பட்டனர். அந்த வலிமையான வானரன் ததிமுகனும் அவர்களால் மதிக்கப்படவில்லை.
5.63.19
पतिर्मम वनस्यायमस्माभिः स्थापितः स्वयम्।
दृष्टा देवी न संदेहो न चान्येन हनूमता ॥ ५.६३.१९ ॥
இந்த வனத்தின் தலைவன் நாங்கள் நியமித்தவன். தேவியை அனுமனே கண்டான்; இதில் ஐயமில்லை, வேறு எவராலும் அல்ல.
5.63.20
न ह्यन्यः साधने हेतुः कर्मणोऽस्य हनूमतः।
कार्यसिद्धिर्हनुमति मतिश्च हरिपुङ्गवे ॥ ५.६३.२० ॥
இந்தச் செயலை நிறைவேற்றுவதற்கு வேறு காரணம் இல்லை. அனுமனிடமே வேலையின் வெற்றி உள்ளது; சிறந்த குரங்கிலேயே முடிவும் நிற்கிறது.
5.63.21
व्यवसायश्च वीर्यं च श्रुतं चापि प्रतिष्ठितम्।
जाम्बवान् यत्र नेता स्यादङ्गदश्च महाबलः ॥ ५.६३.२१ ॥
ஜாம்பவான் தலைவராகவும் மகாபலசாலியான அங்கதன் உடனிருக்கும் இடத்தில், உறுதியும் வீரமும் கல்வியும் நிலைபெற்றிருக்கும்.
5.63.22
हनूमांश्चाप्यधिष्ठाता न तत्र गतिरन्यथा।
अङ्गदप्रमुखैर्वीरैर्हतं मधुवनं किल ॥ ५.६३.२२ ॥
அனுமனே அங்கு தலைமை ஏற்றவன்; வேறு வழி இல்லை. அங்கதன் முதலான வீரர்கள் மதுவனத்தை உண்மையிலேயே அழித்தனர்.
5.63.23
विचित्य दक्षिणामाशामागतैर्हरिपुङ्गवैः।
आगतैश्चाप्रधृष्यं तद्धतं मधुवनं हि तैः ॥ ५.६३.२३ ॥
தென் திசையில் தேடி திரும்பிய சிறந்த குரங்குகள், திரும்பி வந்ததும் அந்த அசைக்க முடியாத மதுவனத்தை அழித்தனர்.
5.63.24
धर्षितं च वनं कृत्स्नमुपयुक्तं तु वानरैः।
पातिता वनपालास्ते तदा जानुभिराहताः ॥ ५.६३.२४ ॥
குரங்குகள் முழு வனத்தையும் தாக்கி அனுபவித்தன; அப்போது வனக்காவலர்கள் முழங்கால்களால் தாக்கப்பட்டு வீழ்த்தப்பட்டனர்.
5.63.25
एतदर्थमयं प्राप्तो वक्तुं मधुरवागिह।
नाम्ना दधिमुखो नाम हरिः प्रख्यातविक्रमः ॥ ५.६३.२५ ॥
இந்தக் காரணத்தால் இனிய சொல் பேசுபவன் இங்கு வந்துள்ளான். இவன் பெயர் ததிமுகன்; புகழ்பெற்ற வீரம் கொண்ட வானரன்.
5.63.26
दृष्टा सीता महाबाहो सौमित्रे पश्य तत्त्वतः।
अभिगम्य यथा सर्वे पिबन्ति मधु वानराः ॥ ५.६३.२६ ॥
வலிய தோள்களை உடையவனே, சௌமித்ரியே, உண்மையாகவே பார்; சீதை காணப்பட்டாள். வானரங்கள் அனைத்தும் சென்று தேனை அருந்துவது போல அவர்கள் அங்கு சென்றுள்ளனர்.
5.63.27
न चाप्यदृष्ट्वा वैदेहीं विश्रुताः पुरुषर्षभ।
वनं दत्तवरं दिव्यं धर्षयेयुर्वनौकसः ॥ ५.६३.२७ ॥
புருஷச்ரேஷ்டனே, விதேகை (சீதை) யைக் காணாமல், வரம் பெற்ற புகழ்பெற்ற அந்த வனவாசி வானரங்கள் இந்த தெய்வீக வனத்தை ஒருபோதும் சிதைத்திருக்க மாட்டார்கள்.
5.63.28
ततः प्रहृष्टो धर्मात्मा लक्ष्मणः सहराघवः।
श्रुत्वा कर्णसुखां वाणीं सुग्रीववदनाच्च्युताम् ॥ ५.६३.२८ ॥
அப்போது தர்மாத்மாவான லக்ஷ்மணன், ராகவனுடன் சேர்ந்து, சுக்ரீவனின் முகத்திலிருந்து வெளிப்பட்ட காதுக்கு இனிய சொற்களைக் கேட்டு மகிழ்ந்தான்.
5.63.29
प्राहृष्यत भृशं रामो लक्ष्मणश्च महायशाः।
श्रुत्वा दधिमुखस्यैवं सुग्रीवस्तु प्रहृष्य च ॥ ५.६३.२९ ॥
மகாயசஸ்வியான ராமனும் லக்ஷ்மணனும் மிகவும் மகிழ்ந்தனர். ததிமுகனின் இவ்வாறான சொற்களைக் கேட்டு சுக்ரீவனும் மகிழ்ந்தான்.
5.63.30
वनपालं पुनर्वाक्यं सुग्रीवः प्रत्यभाषत।
प्रीतोऽस्मि सोऽहं यद्भुक्तं वनं तैः कृतकर्मभिः ॥ ५.६३.३० ॥
சுக்ரீவன் வனபாலனிடம் மீண்டும் இந்தச் சொல்லைக் கூறினான்: "இந்த வனத்தை அனுபவித்த அந்தச் செயல் செய்தவர்களால் நான் மகிழ்ச்சியடைகிறேன்."
5.63.31
धर्षितं मर्षणीयं च चेष्टितं कृतकर्मणाम्।
गच्छ शीघ्रं मधुवनं संरक्षस्व त्वमेव हि।
शीघ्रं प्रेषय सर्वांस्तान् हनूमत्प्रमुखान् कपीन् ॥ ५.६३.३१ ॥
அவர்கள் செய்த அவமதிப்பும் செயலும் பொறுக்கத்தக்கவையே. விரைந்து சென்று மதுவனத்தைக் காத்திடு; அனுமன் தலைமையிலான அந்த வானரர் அனைவரையும் உடனே அனுப்பு.
5.63.32
इच्छामि शीघ्रं हनुमत्प्रधानान्-
शाखामृगांस्तान् मृगराजदर्पान्।
प्रष्टुं कृतार्थान् सह राघवाभ्यां
श्रोतुं च सीताधिगमे प्रयत्नम् ॥ ५.६३.३२ ॥
அனுமன் தலைமையிலான, சிங்கத்தைப் போன்ற பெருமிதம் கொண்ட அந்த கிளை-விலங்குகளை விரைவில் காண விரும்புகிறேன்; காரியம் முடித்த அவர்களிடம் இரு ராகவர்களுடன் சேர்ந்து, சீதையைக் கண்டடைய செய்த முயற்சியைக் கேட்க விரும்புகிறேன்.
5.63.33
प्रीतिस्फीताक्षौ सम्प्रहृष्टौ कुमारौ
दृष्ट्वा सिद्धार्थौ वानराणां च राजा।
अङ्गैः प्रहृष्टैः कार्यसिद्धिं विदित्वा
बाह्वोरासन्नामतिमात्रं ननन्द ॥ ५.६३.३३ ॥
அன்பால் விரிந்த கண்களும் மிக மகிழ்ந்த இரு இளவல்களும், காரியம் சித்தித்தவர்களாகக் கண்டு, வானர அரசன் மகிழ்ச்சியால் துள்ளும் உடலால் காரியசித்தியை அறிந்து, தன் தோள்களின் அருகில் வந்த இருவரைக் கண்டு மிக மகிழ்ந்தான்.