Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 5.65
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.65.1
ततः प्रस्रवणं शैलं ते गत्वा चित्रकाननम्।
प्रणम्य शिरसा रामं लक्ष्मणं च महाबलम् ॥ ५.६५.१ ॥
Dann gelangten sie zum Prasravaṇa-Berg mit seinen wundersamen Wäldern und verneigten sich mit gesenktem Haupt vor Rāma und dem mächtigen Lakṣmaṇa.
5.65.2
युवराजं पुरस्कृत्य सुग्रीवमभिवाद्य च।
प्रवृत्तिमथ सीतायाः प्रवक्तुमुपचक्रमुः ॥ ५.६५.२ ॥
Den Kronprinzen Aṅgada voranstellend und Sugrīva grüßend, begannen sie, die Nachricht von Sītā zu berichten.
5.65.3
रावणान्तःपुरे रोधं राक्षसीभिश्च तर्जनम्।
रामे समनुरागं च यथा च नियमः कृतः ॥ ५.६५.३ ॥
Ihre Gefangenschaft in Rāvaṇas inneren Gemächern, die Drohungen der rākṣasa-Frauen, ihre tiefe Zuneigung zu Rāma und wie sie ihr Gelübde der Enthaltsamkeit hielt.
5.65.4
एतदाख्याय ते सर्वं हरयो रामसंनिधौ।
वैदेहीमक्षतां श्रुत्वा रामस्तूत्तरमब्रवीत् ॥ ५.६५.४ ॥
Nachdem sie all dies erzählt hatten, berichteten die Affen in Rāmas Gegenwart, dass Vaidehī unversehrt sei. Als Rāma dies hörte, antwortete er.
5.65.5
क्व सीता वर्तते देवी कथं च मयि वर्तते।
एतन्मे सर्वमाख्यात वैदेहीं प्रति वानराः ॥ ५.६५.५ ॥
Wo ist die Göttin Sītā, und wie steht sie zu mir? Ihr Affen, erzählt mir all dies über Vaidehī.
5.65.6
रामस्य गदितं श्रुत्वा हरयो रामसंनिधौ।
चोदयन्ति हनूमन्तं सीतावृत्तान्तकोविदम् ॥ ५.६५.६ ॥
Als sie Rāmas Worte hörten, drängten die Affen in Rāmas Gegenwart Hanumān, der im Bericht über Sītā bewandert war.
5.65.7
श्रुत्वा तु वचनं तेषां हनूमान् मारुतात्मजः।
प्रणम्य शिरसा देव्यै सीतायै तां दिशं प्रति ॥ ५.६५.७ ॥
Als Hanumān, der Sohn des Windes, ihre Worte hörte, neigte er das Haupt und verneigte sich in jene Richtung vor der Göttin Sītā.
5.65.8
उवाच वाक्यं वाक्यज्ञः सीताया दर्शनं यथा।
तं मणिं काञ्चनं दिव्यं दीप्यमानं स्वतेजसा ॥ ५.६५.८ ॥
Hanumān, geschickt im Reden, erzählte, wie er Sītā gesehen hatte, und zeigte das göttliche goldene Juwel, das mit eigenem Glanz leuchtete.
5.65.9
दत्त्वा रामाय हनुमांस्ततः प्राञ्जलिरब्रवीत्।
समुद्रं लङ्घयित्वाहं शतयोजनमायतम् ॥ ५.६५.९ ॥
Nachdem er es Rāma gegeben hatte, sprach Hanumān mit gefalteten Händen: "Nachdem ich den Ozean überquert hatte, hundert Yojanas weit,
5.65.10
अगच्छं जानकीं सीतां मार्गमाणो दिदृक्षया।
तत्र लङ्केति नगरी रावणस्य दुरात्मनः ॥ ५.६५.१० ॥
Auf der Suche nach Jānakī Sītā ging ich dorthin, begierig, sie zu sehen. Dort liegt die Stadt namens Laṅkā, die des bösen Rāvaṇa.
5.65.11
दक्षिणस्य समुद्रस्य तीरे वसति दक्षिणे।
तत्र सीता मया दृष्टा रावणान्तःपुरे सती ॥ ५.६५.११ ॥
Jene Stadt liegt am Ufer des südlichen Ozeans, im Süden. Dort, im inneren Palast Rāvaṇas, sah ich die keusche Sītā.
5.65.12
त्वयि संन्यस्य जीवन्ती रामा राम मनोरथम्।
दृष्टा मे राक्षसीमध्ये तर्ज्यमाना मुहुर्मुहुः ॥ ५.६५.१२ ॥
O Rāma, ich sah jene Dame, noch lebend, ihr Herz allein auf dich gerichtet, wieder und wieder bedroht unter den Rākṣasī-Frauen.
5.65.13
राक्षसीभिर्विरूपाभी रक्षिता प्रमदावने।
दुःखमापद्यते देवी त्वया वीर सुखोचिता ॥ ५.६५.१३ ॥
O Held, die an Glück gewohnte Göttin wird von den häßlichen Rākṣasī im Pramadāvana bewacht und erleidet wegen dir Leid.
5.65.14
रावणान्तःपुरे रुद्धा राक्षसीभिः सुरक्षिता।
एकवेणीधरा दीना त्वयि चिन्तापरायणा ॥ ५.६५.१४ ॥
Im inneren Gemach Rāvaṇas gefangen, gut von den Rākṣasī bewacht, mit einem einzigen Zopf, ist die elende Göttin nur in Gedanken an dich versunken.
5.65.15
अधःशय्या विवर्णाङ्गी पद्मिनीव हिमागमे।
रावणाद् विनिवृत्तार्था मर्तव्यकृतनिश्चया ॥ ५.६५.१५ ॥
Auf dem bloßen Boden liegend, blassgliedrig, wie ein Lotus zur Winterzeit, die Hoffnung auf Rāvaṇa aufgegeben, entschlossen zu sterben.
5.65.16
देवी कथंचित् काकुत्स्थ त्वन्मना मार्गिता मया।
इक्ष्वाकुवंशविख्यातिं शनैः कीर्तयतानघ ॥ ५.६५.१६ ॥
O Nachkomme Kakutsthas, o Makelloser, ich habe die Göttin, deren Geist allein an dir hängt, irgendwie gefunden und sanft den Ruhm des Ikṣvāku-Geschlechts gepriesen.
5.65.17
सा मया नरशार्दूल शनैर्विश्वासिता तदा।
ततः सम्भाषिता देवी सर्वमर्थं च दर्शिता ॥ ५.६५.१७ ॥
O Tiger unter den Menschen, da gewann ich allmählich ihr Vertrauen; danach sprach ich mit der Göttin und zeigte ihr den ganzen Zweck.
5.65.18
रामसुग्रीवसख्यं च श्रुत्वा हर्षमुपागता।
नियतः समुदाचारो भक्तिश्चास्याः सदा त्वयि ॥ ५.६५.१८ ॥
Als sie von der Freundschaft Rāmas und Sugrīvas hörte, wurde sie von Freude erfüllt. Ihr Verhalten ist beständig, und ihre Hingabe gilt stets dir.
5.65.19
एवं मया महाभाग दृष्टा जनकनन्दिनी।
उग्रेण तपसा युक्ता त्वद्भक्त्या पुरुषर्षभ ॥ ५.६५.१९ ॥
So habe ich, o Glückseliger, die Tochter Janakas gesehen, begabt mit strenger Askese und erfüllt von Hingabe an dich, o Bester der Männer.
5.65.20
अभिज्ञानं च मे दत्तं यथावृत्तं तवान्तिके।
चित्रकूटे महाप्राज्ञ वायसं प्रति राघव ॥ ५.६५.२० ॥
Und, o weiser Rāghava, das Erkennungszeichen wurde mir übergeben, so wie es sich in deiner Gegenwart in Citrakūṭa wegen der Krähe ereignet hatte.
5.65.21
विज्ञाप्यः पुनरप्येष रामो वायुसुत त्वया।
अखिलेन यथा दृष्टमिति मामाह जानकी ॥ ५.६५.२१ ॥
O Sohn des Windes, lass Rāma noch einmal unterrichten: So wie du alles gesehen hast, so sprach Jānakī zu mir.
5.65.22
अयं चास्मै प्रदातव्यो यत्नात् सुपरिरक्षितः।
ब्रुवता वचनान्येवं सुग्रीवस्योपशृण्वतः ॥ ५.६५.२२ ॥
Und dies soll ihm übergeben werden, sorgfältig bewahrt, während man diese Worte spricht und Sugrīva zuhört.
5.65.23
एष चूडामणिः श्रीमान् मया ते यत्नरक्षितः।
मनःशिलायास्तिलकं तत् स्मरस्वेति चाब्रवीत् ॥ ५.६५.२३ ॥
Dies ist das prächtige Scheitel-Juwel, das ich sorgfältig für dich bewahrt habe. Und sie sprach: »Erinnere dich an das Tilaka-Zeichen aus Realgar.«
5.65.24
एष निर्यातितः श्रीमान् मया ते वारिसम्भवः।
एनं दृष्ट्वा प्रमोदिष्ये व्यसने त्वामिवानघ ॥ ५.६५.२४ ॥
Diese prächtige, aus dem Wasser geborene Lotusblüte habe ich dir gesandt. Wenn ich sie sehe, werde ich mich freuen, als sähe ich dich in Not, o Makelloser.
5.65.25
जीवितं धारयिष्यामि मासं दशरथात्मज।
ऊर्ध्वं मासान्न जीवेयं रक्षसां वशमागता ॥ ५.६५.२५ ॥
Sohn des Daśaratha, ich werde mein Leben nur einen Monat lang erhalten. In der Gewalt der Rākṣasas gefangen, könnte ich über einen Monat hinaus nicht leben.
5.65.26
रावणान्तःपुरे रुद्धा मृगीवोत्फुल्ललोचना ॥ ५.६५.२६ ॥
Im inneren Gemach Rāvaṇas gefangen, gleiche ich einer Hirschkuh mit weit geöffneten Augen.
5.65.27
एतदेव मयाऽऽख्यातं सर्वं राघव यद् यथा।
सर्वथा सागरजले संतारः प्रविधीयताम् ॥ ५.६५.२७ ॥
O Rāghava, ich habe dir alles genau so berichtet, wie es geschah. Nun möge die Überquerung der Meeresfluten auf jede Weise vorbereitet werden.
5.65.28
तौ जाताश्वासौ राजपुत्रौ विदित्वा
तच्चाभिज्ञानं राघवाय प्रदाय।
देव्या चाख्यातं सर्वमेवानुपूर्व्याद्
वाचा सम्पूर्णं वायुपुत्रः शशंस ॥ ५.६५.२८ ॥
Nachdem er erkannt hatte, dass die beiden Prinzen wieder Zuversicht gefasst hatten, und Rāghava das Erkennungszeichen überreicht hatte, berichtete der Sohn des Windes vollständig und der Reihe nach alles, was die Königin gesagt hatte.