வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 5.65
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.65.1
ततः प्रस्रवणं शैलं ते गत्वा चित्रकाननम्।
प्रणम्य शिरसा रामं लक्ष्मणं च महाबलम् ॥ ५.६५.१ ॥
பின்னர் அவர்கள் சித்திரவனம் நிறைந்த பிரஸ்ரவண மலையை அடைந்து, தலை வணங்கி ராமனையும் மகாபலனான லக்ஷ்மணனையும் வணங்கினர்.
5.65.2
युवराजं पुरस्कृत्य सुग्रीवमभिवाद्य च।
प्रवृत्तिमथ सीतायाः प्रवक्तुमुपचक्रमुः ॥ ५.६५.२ ॥
இளவரசன் அங்கதனை முன்னிறுத்தி, சுக்ரீவனை வணங்கிய பின், சீதையின் செய்தியைக் கூறத் தொடங்கினர்.
5.65.3
रावणान्तःपुरे रोधं राक्षसीभिश्च तर्जनम्।
रामे समनुरागं च यथा च नियमः कृतः ॥ ५.६५.३ ॥
இராவணனின் அந்தப்புரத்தில் சிறைவைக்கப்பட்டதும், அரக்கிகளால் அச்சுறுத்தப்பட்டதும், ராமன் மீதான அவளது ஆழ்ந்த அன்பும், அவள் எவ்வாறு விரதம் மேற்கொண்டாள் என்பதும்.
5.65.4
एतदाख्याय ते सर्वं हरयो रामसंनिधौ।
वैदेहीमक्षतां श्रुत्वा रामस्तूत्तरमब्रवीत् ॥ ५.६५.४ ॥
இவை அனைத்தையும் கூறிய பின், வானரர்கள் ராமன் முன்னிலையில் வைதேகி பாதுகாப்பாக இருப்பதைத் தெரிவித்தனர். அதைக் கேட்ட ராமன் பதிலளித்தான்.
5.65.5
क्व सीता वर्तते देवी कथं च मयि वर्तते।
एतन्मे सर्वमाख्यात वैदेहीं प्रति वानराः ॥ ५.६५.५ ॥
தேவி சீதை எங்கே இருக்கிறாள், என்மீது அவளுடைய நிலை எப்படி இருக்கிறது? வானரர்களே, வைதேகியைப் பற்றி இவையனைத்தையும் எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
5.65.6
रामस्य गदितं श्रुत्वा हरयो रामसंनिधौ।
चोदयन्ति हनूमन्तं सीतावृत्तान्तकोविदम् ॥ ५.६५.६ ॥
ராமனின் சொற்களைக் கேட்டு, ராமன் முன்னிலையில் வானரர்கள் சீதையின் செய்தியில் வல்லவனான அனுமனை வற்புறுத்தினர்.
5.65.7
श्रुत्वा तु वचनं तेषां हनूमान् मारुतात्मजः।
प्रणम्य शिरसा देव्यै सीतायै तां दिशं प्रति ॥ ५.६५.७ ॥
அவர்களின் சொற்களைக் கேட்ட வாயுபுத்திரன் ஹனுமான், தலை வணங்கி தேவி சீதையை நோக்கி அத்திசையில் வணங்கினார்.
5.65.8
उवाच वाक्यं वाक्यज्ञः सीताया दर्शनं यथा।
तं मणिं काञ्चनं दिव्यं दीप्यमानं स्वतेजसा ॥ ५.६५.८ ॥
சொல்வன்மை மிக்க ஹனுமான், சீதையைக் கண்ட விதத்தைச் சொன்னார்; தன் ஒளியால் ஒளிரும் அந்தப் பொன்னிறமான தெய்வீக மணியையும் காட்டினார்.
5.65.9
दत्त्वा रामाय हनुमांस्ततः प्राञ्जलिरब्रवीत्।
समुद्रं लङ्घयित्वाहं शतयोजनमायतम् ॥ ५.६५.९ ॥
ராமனிடம் அதைக் கொடுத்த பின், ஹனுமான் கைகூப்பி கூறினார்: "நூறு யோசனை நீளமுள்ள கடலை நான் தாண்டினேன்."
5.65.10
अगच्छं जानकीं सीतां मार्गमाणो दिदृक्षया।
तत्र लङ्केति नगरी रावणस्य दुरात्मनः ॥ ५.६५.१० ॥
ஜானகி சீதையைத் தேடி, அவளைக் காணும் ஆவலுடன் நான் அங்கே சென்றேன். அங்கே தீய உள்ளம் கொண்ட ராவணனின் "லங்கா" என்ற நகரம் உள்ளது.
5.65.11
दक्षिणस्य समुद्रस्य तीरे वसति दक्षिणे।
तत्र सीता मया दृष्टा रावणान्तःपुरे सती ॥ ५.६५.११ ॥
அது தெற்குக் கடலின் கரையில், தெற்குத் திசையில் அமைந்துள்ளது. அங்கே ராவணனின் அந்தப்புரத்தில் கற்புடைய சீதையை நான் கண்டேன்.
5.65.12
त्वयि संन्यस्य जीवन्ती रामा राम मनोरथम्।
दृष्टा मे राक्षसीमध्ये तर्ज्यमाना मुहुर्मुहुः ॥ ५.६५.१२ ॥
ராமா! உன்னிடமே மனதை நிலைநிறுத்தி உயிரோடிருக்கும் அந்தப் பெண்ணை, அரக்கியரின் நடுவே மீண்டும் மீண்டும் அச்சுறுத்தப்படுவதாக நான் கண்டேன்.
5.65.13
राक्षसीभिर्विरूपाभी रक्षिता प्रमदावने।
दुःखमापद्यते देवी त्वया वीर सुखोचिता ॥ ५.६५.१३ ॥
வீரனே, இன்பத்தில் வளர்ந்த தேவி (சீதை) அழகற்ற அரக்கிகளால் பிரமதாவனத்தில் காக்கப்பட்டு, உன்னால் துன்பத்தை அனுபவிக்கிறாள்.
5.65.14
रावणान्तःपुरे रुद्धा राक्षसीभिः सुरक्षिता।
एकवेणीधरा दीना त्वयि चिन्तापरायणा ॥ ५.६५.१४ ॥
இராவணனின் அந்தப்புரத்தில் சிறைப்பட்டு, அரக்கிகளால் நன்கு காக்கப்பட்டு, ஒற்றைச் சடை அணிந்து, துயருற்ற தேவி உன்னையே சிந்தித்தபடி இருக்கிறாள்.
5.65.15
अधःशय्या विवर्णाङ्गी पद्मिनीव हिमागमे।
रावणाद् विनिवृत्तार्था मर्तव्यकृतनिश्चया ॥ ५.६५.१५ ॥
தரையில் படுத்து, வாடிய உடலுடன், குளிர்காலத்தில் தாமரைக் கொடி போல, இராவணனிடமிருந்து நம்பிக்கையை இழந்து உயிர்விடத் தீர்மானித்தவளாய்.
5.65.16
देवी कथंचित् काकुत्स्थ त्वन्मना मार्गिता मया।
इक्ष्वाकुवंशविख्यातिं शनैः कीर्तयतानघ ॥ ५.६५.१६ ॥
காகுத்ஸ்தனே, பாவமற்றவனே, உன்னையே மனதில் கொண்ட தேவியை நான் ஒருவாறு தேடிக் கண்டேன்; இக்ஷ்வாகு வம்சத்தின் புகழை மெல்லப் பாடிக்கொண்டே.
5.65.17
सा मया नरशार्दूल शनैर्विश्वासिता तदा।
ततः सम्भाषिता देवी सर्वमर्थं च दर्शिता ॥ ५.६५.१७ ॥
நரசார்தூலனே, அப்போது நான் மெல்ல அவளுக்கு நம்பிக்கை ஊட்டினேன்; பின்னர் தேவியிடம் பேசி, முழு நோக்கத்தையும் காட்டினேன்.
5.65.18
रामसुग्रीवसख्यं च श्रुत्वा हर्षमुपागता।
नियतः समुदाचारो भक्तिश्चास्याः सदा त्वयि ॥ ५.६५.१८ ॥
ராமனும் சுக்ரீவனும் கொண்ட நட்பைக் கேட்டு அவள் மகிழ்ச்சி அடைந்தாள். அவளுடைய நடத்தை நியமமானது; அவளது பக்தி எப்போதும் உன்னிடமே உள்ளது.
5.65.19
एवं मया महाभाग दृष्टा जनकनन्दिनी।
उग्रेण तपसा युक्ता त्वद्भक्त्या पुरुषर्षभ ॥ ५.६५.१९ ॥
மகாபாகனே, இவ்வாறு நான் ஜனகனின் மகளைக் கண்டேன்; அவள் கடுமையான தவத்துடனும், உங்கள் மீதான பக்தியுடனும் கூடியவள், ஓ புருஷர்களில் சிறந்தவரே.
5.65.20
अभिज्ञानं च मे दत्तं यथावृत्तं तवान्तिके।
चित्रकूटे महाप्राज्ञ वायसं प्रति राघव ॥ ५.६५.२० ॥
மகாபுத்திமானே ராகவா, சித்ரகூடத்தில் உங்கள் முன்னிலையில் நடந்ததைப் போல, காகத்தைப் பற்றிய அடையாளமும் எனக்குத் தரப்பட்டது.
5.65.21
विज्ञाप्यः पुनरप्येष रामो वायुसुत त्वया।
अखिलेन यथा दृष्टमिति मामाह जानकी ॥ ५.६५.२१ ॥
வாயுபுத்திரனே, ராமனுக்கு இதை மீண்டும் தெரிவிக்க வேண்டும்; நீ எல்லாவற்றையும் கண்டபடியே, ஜானகி என்னிடம் இவ்வாறு கூறினாள்.
5.65.22
अयं चास्मै प्रदातव्यो यत्नात् सुपरिरक्षितः।
ब्रुवता वचनान्येवं सुग्रीवस्योपशृण्वतः ॥ ५.६५.२२ ॥
இதை இவரிடம் கவனமாகப் பாதுகாத்து ஒப்படைக்க வேண்டும்—சுக்ரீவன் கேட்கும்போது இவ்வாறு சொல்லியபடி.
5.65.23
एष चूडामणिः श्रीमान् मया ते यत्नरक्षितः।
मनःशिलायास्तिलकं तत् स्मरस्वेति चाब्रवीत् ॥ ५.६५.२३ ॥
இது உங்களுக்காக நான் கவனமாகப் பாதுகாத்த ஒளிரும் சூடாமணி; 'மனஃசிலையால் இடப்பட்ட திலகத்தை நினைவில் வையுங்கள்' என்றும் அவள் சொன்னாள்.
5.65.24
एष निर्यातितः श्रीमान् मया ते वारिसम्भवः।
एनं दृष्ट्वा प्रमोदिष्ये व्यसने त्वामिवानघ ॥ ५.६५.२४ ॥
நான் உங்களுக்கு அனுப்பிய இந்த ஒளிரும் தாமரை இதுவே; இதைக் கண்டு நான் மகிழ்வேன், துன்பத்தில் உன்னைக் காண்பதுபோல்—ஓ பாவமற்றவனே.
5.65.25
जीवितं धारयिष्यामि मासं दशरथात्मज।
ऊर्ध्वं मासान्न जीवेयं रक्षसां वशमागता ॥ ५.६५.२५ ॥
தசரதனின் மகனே, நான் ஒரு மாதம் மட்டுமே உயிர் தாங்குவேன். ராட்சசர்களின் வசத்தில் அகப்பட்ட நான் ஒரு மாதத்திற்குப் பிறகு உயிருடன் இருக்கமாட்டேன்.
5.65.26
रावणान्तःपुरे रुद्धा मृगीवोत्फुल्ललोचना ॥ ५.६५.२६ ॥
ராவணனின் அந்தப்புரத்தில் சிறைப்பட்ட நான், விரிந்த கண்களை உடைய மான்பெண்ணைப் போன்றிருக்கிறேன்.
5.65.27
एतदेव मयाऽऽख्यातं सर्वं राघव यद् यथा।
सर्वथा सागरजले संतारः प्रविधीयताम् ॥ ५.६५.२७ ॥
ராகவனே, நடந்தவை அனைத்தையும் நான் இவ்வாறே சொல்லிவிட்டேன். இனி கடலைக் கடக்கும் வழியை எல்லா வகையிலும் ஏற்பாடு செய்யுங்கள்.
5.65.28
तौ जाताश्वासौ राजपुत्रौ विदित्वा
तच्चाभिज्ञानं राघवाय प्रदाय।
देव्या चाख्यातं सर्वमेवानुपूर्व्याद्
वाचा सम्पूर्णं वायुपुत्रः शशंस ॥ ५.६५.२८ ॥
அந்த இரு இளவரசர்களும் ஆறுதல் பெற்றதை அறிந்து, அடையாளப் பொருளை ராகவனிடம் கொடுத்து, தேவி சொன்ன அனைத்தையும் வரிசையாக வாயால் முழுமையாக வாயுபுத்திரன் சொன்னான்.