Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 5.7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.7.1
स वेश्मजालं बलवान् ददर्श
व्यासक्तवैदूर्यसुवर्णजालम्।
यथा महत्प्रावृषि मेघजालं
विद्युत्पिनद्धं सविहङ्गजालम् ॥ ५.७.१ ॥
Der Mächtige sah ein Geflecht von Palästen mit verflochtenen Gittern aus Lapislazuli und Gold, wie eine große Wolkenmasse, von Blitzen durchzogen in der Regenzeit, zusammen mit einem Vogelschwarm.
5.7.2
निवेशनानां विविधाश्च शालाः
प्रधानशङ्खायुधचापशालाः।
मनोहराश्चापि पुनर्विशाला
ददर्श वेश्माद्रिषु चन्द्रशालाः ॥ ५.७.२ ॥
Er sah verschiedene Säle der Wohnstätten, die vornehmsten waren Säle mit Muscheln, Waffen und Bögen; auch reizvolle, weite Mondterrassen sah er auf den bergähnlichen Palästen.
5.7.3
गृहाणि नानावसुराजितानि
देवासुरैश्चापि सुपूजितानि।
सर्वैश्च दोषैः परिवर्जितानि
कपिर्ददर्श स्वबलार्जितानि ॥ ५.७.३ ॥
Der Affe sah jene Häuser, durch vielfältigen Reichtum gewonnen, von Göttern und Dämonen wohl verehrt, frei von allen Makeln und durch eigene Kraft erworben.
5.7.4
तानि प्रयत्नाभिसमाहितानि
मयेन साक्षादिव निर्मितानि।
महीतले सर्वगुणोत्तराणि
ददर्श लंकाधिपतेर्गृहाणि ॥ ५.७.४ ॥
Er sah die Häuser des Herrn von Laṅkā, sorgfältig angeordnet, als wären sie unmittelbar von Maya erbaut, auf Erden in allen Vorzügen die höchsten.
5.7.5
ततो ददर्शोच्छ्रितमेघरूपं
मनोहरं काञ्चनचारुरूपम्।
रक्षोऽधिपस्यात्मबलानुरूपं
गृहोत्तमं ह्यप्रतिरूपरूपम् ॥ ५.७.५ ॥
Dann sah er das beste Haus des Herrn der Rākṣasas, von der Gestalt einer hohen Wolke, reizvoll, von schöner goldener Gestalt, seiner eigenen Kraft angemessen, von unvergleichlicher Gestalt.
5.7.6
महीतले स्वर्गमिव प्रकीर्णं
श्रिया ज्वलन्तं बहुरत्नकीर्णम्।
नानातरूणां कुसुमावकीर्णं
गिरेरिवाग्रं रजसावकीर्णम् ॥ ५.७.६ ॥
Wie der Himmel auf die Erde ausgebreitet, leuchtend vor Pracht, mit vielen Juwelen besetzt, mit Blüten verschiedener Bäume bestreut, wie der Gipfel eines Berges, bedeckt mit Staub.
5.7.7
नारीप्रवेकैरिव दीप्यमानं
तडिद्भिरम्भोधरमर्च्यमानम्।
हंसप्रवेकैरिव वाह्यमानं
श्रिया युतं खे सुकृतं विमानम् ॥ ५.७.७ ॥
Als leuchtete es durch Gruppen von Frauen, als werde eine Wolke von Blitzen verehrt, als werde es von Schwanenschwärmen getragen, das wohlgefertigte himmlische Gefährt, mit Pracht ausgestattet, am Himmel.
5.7.8
यथा नगाग्रं बहुधातुचित्रं
यथा नभश्च ग्रहचन्द्रचित्रम्।
ददर्श युक्तीकृतचारुमेघ-
चित्रं विमानं बहुरत्नचित्रम् ॥ ५.७.८ ॥
So wie der Gipfel eines Berges von vielen Mineralien bunt gefärbt ist und der Himmel von Planeten und dem Mond, so sah er das himmlische Gefährt, bunt mit kunstvoll gefertigten schönen Wolkenbildern und vielen Juwelen.
5.7.9
मही कृता पर्वतराजिपूर्णा
शैलाः कृता वृक्षवितानपूर्णाः।
वृक्षाः कृताः पुष्पवितानपूर्णाः
पुष्पं कृतं केसरपत्रपूर्णम् ॥ ५.७.९ ॥
Die Erde war erfüllt von Bergketten gemacht; die Berge waren erfüllt von Baldachinen aus Bäumen gemacht; die Bäume waren erfüllt von Baldachinen aus Blüten gemacht; die Blüte war erfüllt von Staubfäden und Blütenblättern gemacht.
5.7.10
कृतानि वेश्मानि च पाण्डुराणि
तथा सुपुष्पाण्यपि पुष्कराणि।
पुनश्च पद्मानि सकेसराणि
वनानि चित्राणि सरोवराणि ॥ ५.७.१० ॥
Weiße Paläste wurden errichtet, ebenso Lotusteiche mit schönen Blüten; wieder Lotusse mit Staubfäden, bunte Wälder und Seen.
5.7.11
पुष्पाह्वयं नाम विराजमानं
रत्नप्रभाभिश्च विघूर्णमानम्।
वेश्मोत्तमानामपि चोच्चमानं
महाकपिस्तत्र महाविमानम् ॥ ५.७.११ ॥
Dort sah der große Affe einen großen Lufttempel namens Puṣpāhva, strahlend, funkelnd vom Glanz der Edelsteine, höher aufragend als selbst die edelsten Häuser.
5.7.12
कृताश्च वैदूर्यमया विहङ्गा
रूप्यप्रवालैश्च तथा विहङ्गाः।
चित्राश्च नानावसुभिर्भुजङ्गा
जात्यानुरूपास्तुरगाः शुभाङ्गाः ॥ ५.७.१२ ॥
Es gab Vögel aus Lapislazuli und Vögel aus Silber und Koralle; wundersame Schlangen aus verschiedenen Edelsteinen und Pferde edler Rasse von schönen Gestalten.
5.7.13
प्रवालजाम्बूनदपुष्पपक्षाः
सलीलमावर्जितजिह्मपक्षाः।
कामस्य साक्षादिव भान्ति पक्षाः
कृता विहङ्गाः सुमुखाः सुपक्षाः ॥ ५.७.१३ ॥
Vögel mit schönen Gesichtern und prächtigen Flügeln waren gefertigt, mit Flügeln wie Koralle und goldenen Jāmbūnada-Blüten, ihre schiefen Flügel spielerisch zurückgebogen, leuchtend, als wären es Kāmas eigene Flügel.
5.7.14
नियुज्यमानाश्च गजाः सुहस्ताः
सकेसराश्चोत्पलपत्रहस्ताः।
बभूव देवी च कृतासुहस्ता
लक्ष्मीस्तथा पद्मिनि पद्महस्ता ॥ ५.७.१४ ॥
Elefanten mit schönen Rüsseln und Mähnen standen bereit, ihre Rüssel wie Lotusblätter; und eine Göttin mit schönen Händen war gestaltet, Lakṣmī, die lotusfarbig Händige Padminī.
5.7.15
इतीव तद्गृहमभिगम्य शोभनं
सविस्मयो नगमिव चारुकन्दरम्।
पुनश्च तत्परमसुगन्धि सुन्दरं
हिमात्यये नगमिव चारुकन्दरम् ॥ ५.७.१५ ॥
So trat er, staunend, zu diesem prächtigen Haus, und stand da wie ein Berg mit schönen Höhlen; und wieder erschien das äußerst duftende, schöne Haus wie ein Berg mit schönen Höhlen am Ende des Winters.
5.7.16
ततः स तां कपिरभिपत्य पूजितां
चरन् पुरीं दशमुखबाहुपालिताम्।
अदृश्य तां जनकसुतां सुपूजितां
सुदुःखितां पतिगुणवेगनिर्जिताम् ॥ ५.७.१६ ॥
Da ging der Affe, der die von den Armen des Zehnköpfigen beschützte Stadt durchstreifte, zu ihr, die hochverehrt war; doch die Tochter Janakas, tief betrübt und überwältigt von der Kraft der trefflichen Eigenschaften ihres Gatten, war nicht zu sehen.
5.7.17
ततस्तदा बहुविधभावितात्मनः
कृतात्मनो जनकसुतां सुवर्त्मनः।
अपश्यतोऽभवदतिदुःखितं मनः
सचक्षुषः प्रविचरतो महात्मनः ॥ ५.७.१७ ॥
Da wurde das Herz des Großseligen, der auf vielerlei Weise geschult, selbstbeherrscht und von vortrefflichem Wandel war, tief betrübt, weil er die Tochter Janakas nicht sah; mit den Augen suchend irrte er umher.