Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 5.9
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.9.1
तस्यालयवरिष्ठस्य मध्ये विमलमायतम्।
ददर्श भवनश्रेष्ठं हनुमान् मारुतात्मजः ॥ ५.९.१ ॥
En medio de aquella mejor de las moradas, Hanumān, hijo del Viento, vio una mansión pura y espaciosa, la más excelente de todas las mansiones.
5.9.2
अर्धयोजनविस्तीर्णमायतं योजनं महत्।
भवनं राक्षसेन्द्रस्य बहुप्रासादसंकुलम् ॥ ५.९.२ ॥
La gran mansión del señor de los rākṣasas tenía medio yojana de ancho y un yojana completo de largo, y estaba repleta de muchos palacios.
5.9.3
मार्गमाणस्तु वैदेहीं सीतामायतलोचनाम्।
सर्वतः परिचक्राम हनूमानरिसूदनः ॥ ५.९.३ ॥
Buscando a Vaidehī Sītā, de ojos grandes, Hanumān, destructor de enemigos, recorrió todas partes.
5.9.4
उत्तमं राक्षसावासं हनुमानवलोकयन्।
आससादाथ लक्ष्मीवान् राक्षसेन्द्रनिवेशनम् ॥ ५.९.४ ॥
Contemplando la excelente morada de los rākṣasas, el resplandeciente Hanumān llegó entonces a la residencia del señor de los rākṣasas.
5.9.5
चतुर्विषाणैर्द्विरदैस्त्रिविषाणैस्तथैव च।
परिक्षिप्तमसम्बाधं रक्ष्यमाणमुदायुधैः ॥ ५.९.५ ॥
Estaba rodeado de elefantes de cuatro colmillos y de tres colmillos, espacioso y no abarrotado, custodiado por quienes mantenían sus armas en alto.
5.9.6
राक्षसीभिश्च पत्नीभी रावणस्य निवेशनम्।
आहृताभिश्च विक्रम्य राजकन्याभिरावृतम् ॥ ५.९.६ ॥
La residencia de Rāvaṇa estaba llena de mujeres rākṣasī y de sus esposas, y rodeada de doncellas reales traídas por la fuerza.
5.9.7
तन्नक्रमकराकीर्णं तिमिंगिलझषाकुलम्।
वायुवेगसमाधूतं पन्नगैरिव सागरम् ॥ ५.९.७ ॥
Estaba poblado de cocodrilos y makaras, lleno de timiṅgilas y jhaṣas, agitado por la velocidad del viento, como el océano sacudido por serpientes.
5.9.8
या हि वैश्रवणे लक्ष्मीर्या चन्द्रे हरिवाहने।
सा रावणगृहे रम्या नित्यमेवानपायिनी ॥ ५.९.८ ॥
La Lakṣmī que habita con Vaiśravaṇa, la Lakṣmī que está en la luna y la Lakṣmī que está con Indra, cuyo corcel es el de color fuego—esa misma Lakṣmī, encantadora, reside siempre en la casa de Rāvaṇa y nunca la abandona.
5.9.9
या च राज्ञः कुबेरस्य यमस्य वरुणस्य च।
तादृशी तद्विशिष्टा वा ऋद्धी रक्षोगृहेष्विह ॥ ५.९.९ ॥
La opulencia que poseen los reyes Kubera, Yama y Varuṇa, tal opulencia, o una que la supera, está aquí en las casas de los rākṣasas.
5.9.10
तस्य हर्म्यस्य मध्यस्थवेश्म चान्यत् सुनिर्मितम्।
बहुनिर्यूहसंयुक्तं ददर्श पवनात्मजः ॥ ५.९.१० ॥
En medio de aquella mansión, el hijo del Viento vio otra residencia bien construida, provista de muchos balcones salientes.
5.9.11
ब्रह्मणोऽर्थे कृतं दिव्यं दिवि यद् विश्वकर्मणा।
विमानं पुष्पकं नाम सर्वरत्नविभूषितम् ॥ ५.९.११ ॥
El carro celestial divino llamado Puṣpaka, que Viśvakarman hizo en el cielo para Brahmā, adornado con todo tipo de joyas.
5.9.12
परेण तपसा लेभे यत् कुबेरः पितामहात्।
कुबेरमोजसा जित्वा लेभे तद् राक्षसेश्वरः ॥ ५.९.१२ ॥
Lo que Kubera obtuvo del abuelo Brahmā mediante suprema austeridad, lo obtuvo el señor de los rākṣasas al vencer a Kubera por la fuerza.
5.9.13
ईहामृगसमायुक्तैः कार्तस्वरहिरण्मयैः।
सुकृतैराचितं स्तम्भैः प्रदीप्तमिव च श्रिया ॥ ५.९.१३ ॥
Adornado con figuras de lobos en relieve, hecho de oro y de oro brillante, ornado con columnas bien labradas, resplandecía como si ardiera con su propio esplendor.
5.9.14
मेरुमन्दरसंकाशैरुल्लिखद्भिरिवाम्बरम्।
कूटागारैः शुभागारैः सर्वतः समलंकृतम् ॥ ५.९.१४ ॥
Semejante a los montes Meru y Mandara, como si rozara el cielo, estaba bien adornado por todas partes con torres puntiagudas y salones auspiciosos.
5.9.15
ज्वलनार्कप्रतीकाशैः सुकृतं विश्वकर्मणा।
हेमसोपानयुक्तं च चारुप्रवरवेदिकम् ॥ ५.९.१५ ॥
Resplandeciente como fuego ardiente y sol, bien construido por Viśvakarman, provisto de escaleras doradas y excelentes plataformas hermosas.
5.9.16
जालवातायनैर्युक्तं काञ्चनैः स्फाटिकैरपि।
इन्द्रनीलमहानीलमणिप्रवरवेदिकम् ॥ ५.९.१६ ॥
Provisto de ventanas enrejadas, de oro y también de cristal, con excelentes plataformas de gemas indranīla y mahānīla.
5.9.17
विद्रुमेण विचित्रेण मणिभिश्च महाधनैः।
निस्तुलाभिश्च मुक्ताभिस्तलेनाभिविराजितम् ॥ ५.९.१७ ॥
Con coral variado, gemas de gran valor y perlas incomparables, el suelo resplandecía espléndidamente.
5.9.18
चन्दनेन च रक्तेन तपनीयनिभेन च।
सुपुण्यगन्धिना युक्तमादित्यतरुणोपमम् ॥ ५.९.१८ ॥
Provisto de sándalo rojo y de un color como el oro, rico en buen aroma, era como el joven sol naciente.
5.9.19
कूटागारैर्वराकारैर्विविधैः समलंकृतम्।
विमानं पुष्पकं दिव्यमारुरोह महाकपिः।
तत्रस्थः सर्वतो गन्धं पानभक्ष्यान्नसम्भवम् ॥ ५.९.१९ ॥
Adornado con torres y pabellones de diversas y excelentes formas, el divino palacio aéreo Puṣpaka: en él subió el gran mono. Allí de pie, por todas partes aspiró el aroma que surgía de bebidas, manjares y comidas.
5.9.20
दिव्यं सम्मूर्च्छितं जिघ्रन् रूपवन्तमिवानिलम्।
स गन्धस्तं महासत्त्वं बन्धुर्बन्धुमिवोत्तमम् ॥ ५.९.२० ॥
Aspirando aquel aroma divino que lo impregnaba todo, parecía el viento hecho forma. Aquel perfume envolvió a aquel de gran espíritu, como un noble pariente abraza a su propio pariente.
5.9.21
इत एहीत्युवाचेव तत्र यत्र स रावणः।
ततस्तां प्रस्थितः शालां ददर्श महतीं शिवाम् ॥ ५.९.२१ ॥
Como si dijera «ven aquí», el aroma lo condujo allí donde estaba Rāvaṇa. Entonces, avanzando hacia allí, vio una gran y auspiciosa sala.
5.9.22
रावणस्य महाकान्तां कान्तामिव वरस्त्रियम्।
मणिसोपानविकृतां हेमजालविराजिताम् ॥ ५.९.२२ ॥
La muy hermosa sala de Rāvaṇa, encantadora como una excelente mujer, adornada con escaleras de gemas y resplandeciente de celosías de oro.
5.9.23
स्फाटिकैरावृततलां दन्तान्तरितरूपिकाम्।
मुक्तावज्रप्रवालैश्च रूप्यचामीकरैरपि ॥ ५.९.२३ ॥
Su suelo estaba cubierto de cristal, con figuras incrustadas entre marfil; estaba adornado también con perlas, diamantes y coral, y con plata y oro.
5.9.24
विभूषितां मणिस्तम्भैः सुबहुस्तम्भभूषिताम्।
समैर्ऋजुभिरत्युच्चैः समन्तात् सुविभूषितैः ॥ ५.९.२४ ॥
Estaba adornada con columnas de gemas y ricamente decorada con muchas columnas hermosas: uniformes, rectas, muy altas y bien ornamentadas por todos lados.
5.9.25
स्तम्भैः पक्षैरिवात्युच्चैर्दिवं सम्प्रस्थितामिव।
महत्या कुथयाऽऽस्तीर्णां पृथिवीलक्षणाङ्कया ॥ ५.९.२५ ॥
Alzado muy alto sobre columnas como con alas, como si partiera hacia el cielo, extendido con una gran colcha marcada con los signos de la tierra.
5.9.26
पृथिवीमिव विस्तीर्णां सराष्ट्रगृहशालिनीम्।
नादितां मत्तविहगैर्दिव्यगन्धाधिवासिताम् ॥ ५.९.२६ ॥
Vasto como la tierra, rico en reinos y moradas, resonando con los cantos de aves embriagadas, perfumado con fragancia divina.
5.9.27
परर्घ्यास्तरणोपेतां रक्षोऽधिपनिषेविताम्।
धूम्रामगुरुधूपेन विमलां हंसपाण्डुराम् ॥ ५.९.२७ ॥
Provisto de cubiertas muy preciosas, frecuentado por el señor de los rākṣasas, humeante por el incienso de aguru, puro y blanco como un cisne.
5.9.28
पत्रपुष्पोपहारेण कल्माषीमिव सुप्रभाम्।
मनसो मोदजननीं वर्णस्यापि प्रसाधिनीम् ॥ ५.९.२८ ॥
Moteada, por así decir, con ofrendas de hojas y flores, muy brillante, que trae alegría a la mente y adorna incluso la belleza.
5.9.29
तां शोकनाशिनीं दिव्यां श्रियः संजननीमिव।
इन्द्रियाणीन्द्रियार्थैस्तु पञ्च पञ्चभिरुत्तमैः ॥ ५.९.२९ ॥
En aquel lugar divino que destruye la pena, como si engendrara la gloria, los cinco sentidos fueron colmados por cinco excelentes objetos de los sentidos.
5.9.30
तर्पयामास मातेव तदा रावणपालिता।
स्वर्गोऽयं देवलोकोऽयमिन्द्रस्यापि पुरी भवेत्।
सिद्धिर्वेयं परा हि स्यादित्यमन्यत मारुतिः ॥ ५.९.३० ॥
Entonces aquel lugar, protegido por Rāvaṇa, lo colmaba como una madre. "Este es el cielo, este es el mundo de los dioses, esta podría ser incluso la ciudad de Indra, o esta sería en verdad la suprema realización" — así pensó Mārutī.
5.9.31
प्रध्यायत इवापश्यत् प्रदीपांस्तत्र काञ्चनान्।
धूर्तानिव महाधूर्तैर्देवनेन पराजितान् ॥ ५.९.३१ ॥
Como absorto en sus pensamientos, vio allí las lámparas de oro, como tramposos derrotados en el juego de dados por grandes tramposos.
5.9.32
दीपानां च प्रकाशेन तेजसा रावणस्य च।
अर्चिर्भिर्भूषणानां च प्रदीप्तेत्यभ्यमन्यत ॥ ५.९.३२ ॥
Por la luz de las lámparas, por el esplendor de Rāvaṇa y por las llamas de los adornos, pensó que todo ardía.
5.9.33
ततोऽपश्यत् कुथासीनं नानावर्णाम्बरस्रजम्।
सहस्रं वरनारीणां नानावेषबिभूषितम् ॥ ५.९.३३ ॥
Entonces vio a mil excelentes mujeres sentadas en lechos, vistiendo guirnaldas y ropas de diversos colores, adornadas con vestidos variados.
5.9.34
परिवृत्तेऽर्धरात्रे तु पाननिद्रावशंगतम्।
क्रीडित्वोपरतं रात्रौ प्रसुप्तं बलवत् तदा ॥ ५.९.३४ ॥
Pasada la medianoche, vencidas por la bebida y el sueño, habiendo cesado sus juegos nocturnos, yacían profundamente dormidas.
5.9.35
तत् प्रसुप्तं विरुरुचे निःशब्दान्तरभूषितम्।
निःशब्दहंसभ्रमरं यथा पद्मवनं महत् ॥ ५.९.३५ ॥
Aquel grupo dormido resplandecía como un gran bosque de loto lleno de cisnes y abejas silenciosos, adornado con pausas de silencio.
5.9.36
तासां संवृतदान्तानि मीलिताक्षीणि मारुतिः।
अपश्यत् पद्मगन्धीनि वदनानि सुयोषिताम् ॥ ५.९.३६ ॥
Mārutí vio los rostros de aquellas hermosas mujeres, con los dientes cerrados y los ojos cerrados, perfumados como el loto.
5.9.37
प्रबुद्धानीव पद्मानि तासां भूत्वा क्षपाक्षये।
पुनः संवृतपत्राणि रात्राविव बभुस्तदा ॥ ५.९.३७ ॥
Como loto abiertos al final de la noche, y de nuevo con pétalos cerrados en la noche, así aparecían entonces.
5.9.38
इमानि मुखपद्मानि नियतं मत्तषट्पदाः।
अम्बुजानीव फुल्लानि प्रार्थयन्ति पुनः पुनः ॥ ५.९.३८ ॥
Sin duda estos son rostros de loto; como abejas embriagadas buscan una y otra vez los lotos abiertos, así los buscan ellas una y otra vez.
5.9.39
मेने हि गुणतस्तानि समानि सलिलोद्भवैः ॥ ५.९.३९ ॥
Pensó que, en sus cualidades, ciertamente eran iguales a los lotos nacidos del agua.
5.9.40
सा तस्य शुशुभे शाला ताभिः स्त्रीभिर्विराजिता।
शरदीव प्रसन्ना द्यौस्ताराभिरभिशोभिता ॥ ५.९.४० ॥
Aquella sala resplandecía, adornada por aquellas mujeres, como en otoño el cielo sereno resplandece adornado de estrellas.
5.9.41
स च ताभिः परिवृतः शुशुभे राक्षसाधिपः।
यथा ह्युडुपतिः श्रीमांस्ताराभिरिव संवृतः ॥ ५.९.४१ ॥
Y aquel señor de los rākṣasas, rodeado por ellas, resplandecía como el glorioso Udupati, la luna, rodeado de estrellas.
5.9.42
याश्च्यवन्तेऽम्बरात् ताराः पुण्यशेषसमावृताः।
इमास्ताः संगताः कृत्स्ना इति मेने हरिस्तदा ॥ ५.९.४२ ॥
Aquellas estrellas que caen del cielo, rodeadas por el remanente del mérito: estas, pensó entonces Hari, se han reunido todas aquí.
5.9.43
ताराणामिव सुव्यक्तं महतीनां शुभार्चिषाम्।
प्रभावर्णप्रसादाश्च विरेजुस्तत्र योषिताम् ॥ ५.९.४३ ॥
Allí el brillo, el color y la gracia de las mujeres resplandecían claramente, como las grandes estrellas de luz auspiciosa.
5.9.44
व्यावृत्तकचपीनस्रक्प्रकीर्णवरभूषणाः।
पानव्यायामकालेषु निद्रोपहतचेतसः ॥ ५.९.४४ ॥
Con el cabello revuelto, guirnaldas y finas joyas esparcidas, las mujeres yacían con la mente vencida por el sueño tras el tiempo de la bebida y el ejercicio.
5.9.45
व्यावृत्ततिलकाः काश्चित् काश्चिदुदभ्रान्तनूपुराः।
पार्श्वे गलितहाराश्च काश्चित् परमयोषितः ॥ ५.९.४५ ॥
A algunas se les habían corrido las marcas de la frente, a otras se les habían soltado y dispersado los tobilleros, y junto a otras yacían collares caídos — aquellas mujeres supremas.
5.9.46
मुक्ताहारवृताश्चान्याः काश्चित् प्रस्रस्तवाससः।
व्याविद्धरशनादामाः किशोर्य इव वाहिताः ॥ ५.९.४६ ॥
Algunas estaban cubiertas de collares de perlas, otras tenían las vestiduras sueltas y los cordones de la cintura enredados — como muchachas arrastradas por una corriente.
5.9.47
अकुण्डलधराश्चान्या विच्छिन्नमृदितस्रजः।
गजेन्द्रमृदिताः फुल्ला लता इव महावने ॥ ५.९.४७ ॥
Algunas no tenían pendientes, otras tenían las guirnaldas rotas y aplastadas — como enredaderas en flor pisoteadas por un gran elefante en un vasto bosque.
5.9.48
चन्द्रांशुकिरणाभाश्च हाराः कासांचिदुद्गताः।
हंसा इव बभुः सुप्ताः स्तनमध्येषु योषिताम् ॥ ५.९.४८ ॥
Los collares de algunas, brillantes como rayos de luna, reposaban entre sus pechos como cisnes dormidos, resplandecientes.
5.9.49
अपरासां च वैदूर्याः कादम्बा इव पक्षिणः।
हेमसूत्राणि चान्यासां चक्रवाका इवाभवन् ॥ ५.९.४९ ॥
Los vaiḍūryas de unas eran como aves kādamba, y los hilos de oro de otras se volvieron como aves cakravāka.
5.9.50
हंसकारण्डवोपेताश्चक्रवाकोपशोभिताः।
आपगा इव ता रेजुर्जघनैः पुलिनैरिव ॥ ५.९.५० ॥
Como ríos adornados con cisnes, patos kāraṇḍava y aves cakravāka, aquellas mujeres resplandecían; sus caderas eran como bancos de arena.
5.9.51
किङ्किणीजालसंकाशास्ता हेमविपुलाम्बुजाः।
भावग्राहा यशस्तीराः सुप्ता नद्य इवाबभुः ॥ ५.९.५१ ॥
Como ríos dormidos, semejantes a redes de campanillas tintineantes, con grandes lotos de oro, cautivadores al corazón, con riberas de gloria, resplandecían.
5.9.52
मृदुष्वंगेषु कासांचित् कुचाग्रेषु च संस्थिताः।
बभूवुर्भूषणानीव शुभा भूषणराजयः ॥ ५.९.५२ ॥
Las hermosas hileras de joyas posadas sobre los miembros suaves y en las puntas de los pechos de algunas se convirtieron, por así decir, en adornos mismos.
5.9.53
अंशुकान्ताश्च कासांचिन्मुखमारुतकम्पिताः।
उपर्युपरि वक्त्राणां व्याधूयन्ते पुनः पुनः ॥ ५.९.५३ ॥
Los bordes de las vestiduras de algunas, agitados por el aliento de sus rostros, se mueven una y otra vez sobre sus rostros.
5.9.54
ताः पताका इवोद्धूताः पत्नीनां रुचिरप्रभाः।
नानावर्णसुवर्णानां वक्त्रमूलेषु रेजिरे ॥ ५.९.५४ ॥
Como estandartes agitados, de las esposas, de hermoso brillo, de oro de diversos colores, resplandecían en la base de sus rostros.
5.9.55
ववल्गुश्चात्र कासांचित् कुण्डलानि शुभार्चिषाम्।
मुखमारुतसंकम्पैर्मन्दं मन्दं च योषिताम् ॥ ५.९.५५ ॥
Los pendientes de algunas de ellas, de brillo auspicioso, se balanceaban suave y suavemente, agitados por el temblor de su aliento.
5.9.56
शर्करासवगन्धः स प्रकृत्या सुरभिः सुखः।
तासां वदननिःश्वासः सिषेवे रावणं तदा ॥ ५.९.५६ ॥
Su aliento, de por sí fragante con el aroma del vino de azúcar y agradable, entonces atendió a Rāvaṇa.
5.9.57
रावणाननशंकाश्च काश्चिद् रावणयोषितः।
मुखानि च सपत्नीनामुपाजिघ्रन् पुनः पुनः ॥ ५.९.५७ ॥
Algunas mujeres de Rāvaṇa, creyendo que los rostros de sus compañeras eran el de Rāvaṇa, los olían una y otra vez.
5.9.58
अत्यर्थं सक्तमनसो रावणे ता वरस्त्रियः।
अस्वतन्त्राः सपत्नीनां प्रियमेवाचरंस्तदा ॥ ५.९.५८ ॥
Aquellas excelentes mujeres, con sus mentes totalmente puestas en Rāvaṇa y sin ser dueñas de sí mismas, entonces hicieron solo lo que agradaba a sus compañeras.
5.9.59
बाहूनुपनिधायान्याः पारिहार्यविभूषितान्।
अंशुकानि च रम्याणि प्रमदास्तत्र शिश्यिरे ॥ ५.९.५९ ॥
Otras mujeres, colocando sus brazos adornados con joyas (sobre otras), se acostaron allí con bellas vestiduras.
5.9.60
अन्या वक्षसि चान्यस्यास्तस्याः काचित् पुनर्भुजम्।
अपरा त्वङ्कमन्यस्यास्तस्याश्चाप्यपरा कुचौ ॥ ५.९.६० ॥
Una descansaba sobre el pecho de otra, otra sobre su brazo, otra en el regazo de otra, y otra sobre sus pechos.
5.9.61
ऊरुपार्श्वकटीपृष्ठमन्योन्यस्य समाश्रिताः।
परस्परनिविष्टांग्यो मदस्नेहवशानुगाः ॥ ५.९.६१ ॥
Se apoyaban unas en los muslos, los costados, las caderas y las espaldas de las otras, con sus miembros tendidos unos sobre otros, dejándose llevar por la embriaguez y el deseo.
5.9.62
अन्योन्यस्यांगसंस्पर्शात् प्रीयमाणाः सुमध्यमाः।
एकीकृतभुजाः सर्वाः सुषुपुस्तत्र योषितः ॥ ५.९.६२ ॥
Encantadas con el contacto de sus miembros, todas aquellas mujeres de cintura esbelta, con los brazos entrelazados, durmieron profundamente allí mismo.
5.9.63
अन्योन्यभुजसूत्रेण स्त्रीमाला ग्रथिता हि सा।
मालेव ग्रथिता सूत्रे शुशुभे मत्तषट्पदा ॥ ५.९.६३ ॥
Aquella guirnalda de mujeres estaba ensartada con el hilo de los brazos unas de otras, y resplandecía como una guirnalda ensartada en un hilo, con abejas embriagadas.
5.9.64
लतानां माधवे मासि फुल्लानां वायुसेवनात्।
अन्योन्यमालाग्रथितं संसक्तकुसुमोच्चयम् ॥ ५.९.६४ ॥
Como enredaderas florecidas en el mes de primavera de Mādhava por el tacto del viento, como una guirnalda entrelazada, un racimo de flores adheridas.
5.9.65
प्रतिवेष्टितसुस्कन्धमन्योन्यभ्रमराकुलम्।
आसीद् वनमिवोद्धूतं स्त्रीवनं रावणस्य तत् ॥ ५.९.६५ ॥
Aquel bosque de mujeres de Rāvaṇa, con sus hermosos hombros enlazados, lleno de abejas unas sobre otras, era como un bosque agitado por el viento.
5.9.66
उचितेष्वपि सुव्यक्तं न तासां योषितां तदा।
विवेकः शक्य आधातुं भूषणांगाम्बरस्रजाम् ॥ ५.९.६६ ॥
Aunque aquellas mujeres estaban en sus lugares apropiados, en ese momento no era posible distinguir con claridad entre adornos, miembros, vestidos y guirnaldas.
5.9.67
रावणे सुखसंविष्टे ताः स्त्रियो विविधप्रभाः।
ज्वलन्तः काञ्चना दीपाः प्रेक्षन्तो निमिषा इव ॥ ५.९.६७ ॥
Mientras Rāvaṇa yacía en placer, aquellas mujeres de variados resplandores, como lámparas doradas ardiendo, miraban con ojos sin parpadear.
5.9.68
राजर्षिविप्रदैत्यानां गन्धर्वाणां च योषितः।
रक्षसां चाभवन् कन्यास्तस्य कामवशंगताः ॥ ५.९.६८ ॥
Mujeres de reyes sabios, brahmanes, daityas y gandharvas, y doncellas de los rākṣasas también, habían caído bajo el dominio de su deseo.
5.9.69
युद्धकामेन ताः सर्वा रावणेन हृताः स्त्रियः।
समदा मदनेनैव मोहिताः काश्चिदागताः ॥ ५.९.६९ ॥
Todas aquellas mujeres fueron arrebatadas por Rāvaṇa, que deseaba la batalla; algunas, confundidas por la embriaguez y el deseo, habían venido por sí mismas.
5.9.70
न तत्र काश्चित् प्रमदाः प्रसह्य
वीर्योपपन्नेन गुणेन लब्धाः।
न चान्यकामापि न चान्यपूर्वा
विना वरार्हां जनकात्मजां तु ॥ ५.९.७० ॥
No había allí mujer alguna obtenida por la fuerza, ni conquistada por valor o mérito, ni que deseara a otro ni que antes hubiera sido de otro—excepto la hija de Janaka, digna del más alto honor.
5.9.71
न चाकुलीना न च हीनरूपा
नादक्षिणा नानुपचारयुक्ता।
भार्याभवत् तस्य न हीनसत्त्वा
न चापि कान्तस्य न कामनीया ॥ ५.९.७१ ॥
Ella no era de baja cuna ni carente de belleza, ni falta de generosidad ni de la debida cortesía; se había convertido en su esposa, no de ánimo débil, ni indeseable para su amado.
5.9.72
बभूव बुद्धिस्तु हरीश्वरस्य
यदीदृशी राघवधर्मपत्नी।
इमा महाराक्षसराजभार्याः
सुजातमस्येति हि साधुबुद्धेः ॥ ५.९.७२ ॥
Entonces surgió en la mente del señor de los monos este pensamiento: si una mujer así fuera la esposa virtuosa de Rāghava, y estas esposas del gran rey rākṣasa fueran suyas, sería bueno; así pensaba el de mente recta.
5.9.73
पुनश्च सोऽचिन्तयदात्तरूपो
ध्रुवं विशिष्टा गुणतो हि सीता।
अथायमस्यां कृतवान् महात्मा
लंकेश्वरः कष्टमनार्यकर्म ॥ ५.९.७३ ॥
De nuevo reflexionó aquel de noble forma: Sītā es verdaderamente excelsa en sus virtudes. Y este magnánimo señor de Laṅkā ha cometido contra ella un acto indigno, algo penoso.