Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 5.9
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.9.1
तस्यालयवरिष्ठस्य मध्ये विमलमायतम्।
ददर्श भवनश्रेष्ठं हनुमान् मारुतात्मजः ॥ ५.९.१ ॥
No meio daquela mais excelente das moradas, Hanumān, filho do Vento, viu uma mansão pura e ampla, a melhor de todas as mansões.
5.9.2
अर्धयोजनविस्तीर्णमायतं योजनं महत्।
भवनं राक्षसेन्द्रस्य बहुप्रासादसंकुलम् ॥ ५.९.२ ॥
A grande mansão do senhor dos rākṣasas tinha meia yojana de largura e uma yojana inteira de comprimento, repleta de muitos palácios.
5.9.3
मार्गमाणस्तु वैदेहीं सीतामायतलोचनाम्।
सर्वतः परिचक्राम हनूमानरिसूदनः ॥ ५.९.३ ॥
Procurando Vaidehī Sītā, de olhos grandes, Hanumān, destruidor de inimigos, percorreu tudo ao redor.
5.9.4
उत्तमं राक्षसावासं हनुमानवलोकयन्।
आससादाथ लक्ष्मीवान् राक्षसेन्द्रनिवेशनम् ॥ ५.९.४ ॥
Contemplando a excelente morada dos rākṣasas, o resplandecente Hanumān chegou então à residência do senhor dos rākṣasas.
5.9.5
चतुर्विषाणैर्द्विरदैस्त्रिविषाणैस्तथैव च।
परिक्षिप्तमसम्बाधं रक्ष्यमाणमुदायुधैः ॥ ५.९.५ ॥
Estava cercado por elefantes de quatro e de três presas, espaçoso e não superlotado, guardado por aqueles que mantinham as armas erguidas.
5.9.6
राक्षसीभिश्च पत्नीभी रावणस्य निवेशनम्।
आहृताभिश्च विक्रम्य राजकन्याभिरावृतम् ॥ ५.९.६ ॥
A residência de Rāvaṇa estava cheia de mulheres rākṣasī e de suas esposas, e cercada por donzelas reais trazidas à força.
5.9.7
तन्नक्रमकराकीर्णं तिमिंगिलझषाकुलम्।
वायुवेगसमाधूतं पन्नगैरिव सागरम् ॥ ५.९.७ ॥
Estava repleto de crocodilos e makaras, cheio de timiṅgilas e jhaṣas, agitado pela velocidade do vento, como o oceano revolvido por serpentes.
5.9.8
या हि वैश्रवणे लक्ष्मीर्या चन्द्रे हरिवाहने।
सा रावणगृहे रम्या नित्यमेवानपायिनी ॥ ५.९.८ ॥
A Lakṣmī que habita com Vaiśravaṇa, a Lakṣmī que está na lua e a Lakṣmī que está com Indra, cujo corcel é o de cor fulva — essa mesma Lakṣmī encantadora reside sempre na casa de Rāvaṇa e nunca a deixa.
5.9.9
या च राज्ञः कुबेरस्य यमस्य वरुणस्य च।
तादृशी तद्विशिष्टा वा ऋद्धी रक्षोगृहेष्विह ॥ ५.९.९ ॥
A opulência que os reis Kubera, Yama e Varuṇa possuem, tal opulência, ou uma que a supera, existe aqui nas casas dos rākṣasas.
5.9.10
तस्य हर्म्यस्य मध्यस्थवेश्म चान्यत् सुनिर्मितम्।
बहुनिर्यूहसंयुक्तं ददर्श पवनात्मजः ॥ ५.९.१० ॥
No meio daquela mansão, o filho do Vento viu outra residência bem construída, provida de muitas sacadas salientes.
5.9.11
ब्रह्मणोऽर्थे कृतं दिव्यं दिवि यद् विश्वकर्मणा।
विमानं पुष्पकं नाम सर्वरत्नविभूषितम् ॥ ५.९.११ ॥
O carro celeste divino chamado Puṣpaka, que Viśvakarman fez no céu para Brahmā, adornado com todo tipo de joias.
5.9.12
परेण तपसा लेभे यत् कुबेरः पितामहात्।
कुबेरमोजसा जित्वा लेभे तद् राक्षसेश्वरः ॥ ५.९.१२ ॥
Aquilo que Kubera obteve do avô Brahmā por suprema austeridade, o senhor dos rākṣasas obteve ao vencer Kubera pela força.
5.9.13
ईहामृगसमायुक्तैः कार्तस्वरहिरण्मयैः।
सुकृतैराचितं स्तम्भैः प्रदीप्तमिव च श्रिया ॥ ५.९.१३ ॥
Adornado com figuras de lobos em relevo, feito de ouro e de ouro reluzente, ornado com colunas bem talhadas, resplandecia como se ardesse com o próprio esplendor.
5.9.14
मेरुमन्दरसंकाशैरुल्लिखद्भिरिवाम्बरम्।
कूटागारैः शुभागारैः सर्वतः समलंकृतम् ॥ ५.९.१४ ॥
Semelhante aos montes Meru e Mandara, como se raspasse o céu, estava belamente adornado por todos os lados com torres pontiagudas e salões auspiciosos.
5.9.15
ज्वलनार्कप्रतीकाशैः सुकृतं विश्वकर्मणा।
हेमसोपानयुक्तं च चारुप्रवरवेदिकम् ॥ ५.९.१५ ॥
Resplandecente como fogo ardente e o sol, bem construído por Viśvakarman, dotado de escadarias douradas e belas plataformas excelentes.
5.9.16
जालवातायनैर्युक्तं काञ्चनैः स्फाटिकैरपि।
इन्द्रनीलमहानीलमणिप्रवरवेदिकम् ॥ ५.९.१६ ॥
Provido de janelas gradeadas, de ouro e também de cristal, com excelentes plataformas de gemas indranīla e mahānīla.
5.9.17
विद्रुमेण विचित्रेण मणिभिश्च महाधनैः।
निस्तुलाभिश्च मुक्ताभिस्तलेनाभिविराजितम् ॥ ५.९.१७ ॥
Com coral variegado, gemas de grande valor e pérolas incomparáveis, o chão resplandecia brilhantemente.
5.9.18
चन्दनेन च रक्तेन तपनीयनिभेन च।
सुपुण्यगन्धिना युक्तमादित्यतरुणोपमम् ॥ ५.९.१८ ॥
Provido de sândalo vermelho e de um tom semelhante ao ouro, rico em bom perfume, era como o sol jovem nascente.
5.9.19
कूटागारैर्वराकारैर्विविधैः समलंकृतम्।
विमानं पुष्पकं दिव्यमारुरोह महाकपिः।
तत्रस्थः सर्वतो गन्धं पानभक्ष्यान्नसम्भवम् ॥ ५.९.१९ ॥
Adornado com torres e pavilhões de formas variadas e excelentes, o divino palácio aéreo Puṣpaka: nele subiu o grande macaco. Ali de pé, aspirou por todos os lados o perfume que se erguia de bebidas, iguarias e alimentos.
5.9.20
दिव्यं सम्मूर्च्छितं जिघ्रन् रूपवन्तमिवानिलम्।
स गन्धस्तं महासत्त्वं बन्धुर्बन्धुमिवोत्तमम् ॥ ५.९.२० ॥
Aspirando aquele perfume divino que se espalhava por toda parte, ele parecia o vento tornado forma. Aquele perfume envolveu aquele de grande espírito, como um excelente parente abraça o seu próprio parente.
5.9.21
इत एहीत्युवाचेव तत्र यत्र स रावणः।
ततस्तां प्रस्थितः शालां ददर्श महतीं शिवाम् ॥ ५.९.२१ ॥
Como se dissesse «venha cá», o aroma o conduziu até onde Rāvaṇa estava. Então, pondo-se a caminho, avistou um grande e auspicioso salão.
5.9.22
रावणस्य महाकान्तां कान्तामिव वरस्त्रियम्।
मणिसोपानविकृतां हेमजालविराजिताम् ॥ ५.९.२२ ॥
A belíssima sala de Rāvaṇa, encantadora como uma excelente mulher, adornada com escadarias de gemas e resplandecente com treliças de ouro.
5.9.23
स्फाटिकैरावृततलां दन्तान्तरितरूपिकाम्।
मुक्तावज्रप्रवालैश्च रूप्यचामीकरैरपि ॥ ५.९.२३ ॥
Seu piso era coberto de cristal, com figuras incrustadas entre marfins; era também adornado com pérolas, diamantes e coral, e com prata e ouro.
5.9.24
विभूषितां मणिस्तम्भैः सुबहुस्तम्भभूषिताम्।
समैर्ऋजुभिरत्युच्चैः समन्तात् सुविभूषितैः ॥ ५.९.२४ ॥
Estava adornada com colunas de gemas e ricamente decorada com muitas colunas belas — uniformes, retas, muito altas e bem ornamentadas por todos os lados.
5.9.25
स्तम्भैः पक्षैरिवात्युच्चैर्दिवं सम्प्रस्थितामिव।
महत्या कुथयाऽऽस्तीर्णां पृथिवीलक्षणाङ्कया ॥ ५.९.२५ ॥
Erguido bem alto sobre colunas como sobre asas, como se partisse para o céu, estendido com uma grande colcha marcada com os sinais da terra.
5.9.26
पृथिवीमिव विस्तीर्णां सराष्ट्रगृहशालिनीम्।
नादितां मत्तविहगैर्दिव्यगन्धाधिवासिताम् ॥ ५.९.२६ ॥
Vasto como a terra, rico em reinos e moradias, ressoando com o canto de aves embriagadas, perfumado com fragrância divina.
5.9.27
परर्घ्यास्तरणोपेतां रक्षोऽधिपनिषेविताम्।
धूम्रामगुरुधूपेन विमलां हंसपाण्डुराम् ॥ ५.९.२७ ॥
Provido de coberturas preciosíssimas, frequentado pelo senhor dos rākṣasas, enfumaçado pelo incenso de aguru, puro e branco como um cisne.
5.9.28
पत्रपुष्पोपहारेण कल्माषीमिव सुप्रभाम्।
मनसो मोदजननीं वर्णस्यापि प्रसाधिनीम् ॥ ५.९.२८ ॥
Pintalgada, por assim dizer, com oferendas de folhas e flores, muito brilhante, trazendo alegria à mente e adornando até a beleza.
5.9.29
तां शोकनाशिनीं दिव्यां श्रियः संजननीमिव।
इन्द्रियाणीन्द्रियार्थैस्तु पञ्च पञ्चभिरुत्तमैः ॥ ५.९.२९ ॥
Naquele lugar divino que destrói a tristeza, como se gerasse o esplendor, os cinco sentidos foram saciados por cinco excelentes objetos dos sentidos.
5.9.30
तर्पयामास मातेव तदा रावणपालिता।
स्वर्गोऽयं देवलोकोऽयमिन्द्रस्यापि पुरी भवेत्।
सिद्धिर्वेयं परा हि स्यादित्यमन्यत मारुतिः ॥ ५.९.३० ॥
Então aquele lugar, protegido por Rāvaṇa, o saciava como uma mãe. "Este é o céu, este é o mundo dos deuses, este pode até ser a cidade de Indra, ou esta seria de fato a suprema realização" — assim pensou Mārutī.
5.9.31
प्रध्यायत इवापश्यत् प्रदीपांस्तत्र काञ्चनान्।
धूर्तानिव महाधूर्तैर्देवनेन पराजितान् ॥ ५.९.३१ ॥
Como que absorto em pensamentos, viu ali as lâmpadas de ouro, como trapaceiros derrotados nos dados por grandes trapaceiros.
5.9.32
दीपानां च प्रकाशेन तेजसा रावणस्य च।
अर्चिर्भिर्भूषणानां च प्रदीप्तेत्यभ्यमन्यत ॥ ५.९.३२ ॥
Pela luz das lâmpadas, pelo esplendor de Rāvaṇa e pelas chamas dos adornos, pensou que tudo estava em chamas.
5.9.33
ततोऽपश्यत् कुथासीनं नानावर्णाम्बरस्रजम्।
सहस्रं वरनारीणां नानावेषबिभूषितम् ॥ ५.९.३३ ॥
Então viu mil excelentes mulheres sentadas em leitos, vestindo guirlandas e roupas de cores variadas, adornadas com trajes diversos.
5.9.34
परिवृत्तेऽर्धरात्रे तु पाननिद्रावशंगतम्।
क्रीडित्वोपरतं रात्रौ प्रसुप्तं बलवत् तदा ॥ ५.९.३४ ॥
Passada a meia-noite, vencidas pela bebida e pelo sono, tendo cessado seus jogos noturnos, dormiam profundamente.
5.9.35
तत् प्रसुप्तं विरुरुचे निःशब्दान्तरभूषितम्।
निःशब्दहंसभ्रमरं यथा पद्मवनं महत् ॥ ५.९.३५ ॥
Aquele grupo adormecido resplandecia como um grande bosque de lótus cheio de cisnes e abelhas silenciosos, adornado com pausas de silêncio.
5.9.36
तासां संवृतदान्तानि मीलिताक्षीणि मारुतिः।
अपश्यत् पद्मगन्धीनि वदनानि सुयोषिताम् ॥ ५.९.३६ ॥
Mārutí viu os rostos daquelas belas mulheres, dentes cerrados, olhos fechados, perfumados como lótus.
5.9.37
प्रबुद्धानीव पद्मानि तासां भूत्वा क्षपाक्षये।
पुनः संवृतपत्राणि रात्राविव बभुस्तदा ॥ ५.९.३७ ॥
Como lótus abertos no fim da noite, e de novo com pétalas fechadas à noite, assim apareciam então.
5.9.38
इमानि मुखपद्मानि नियतं मत्तषट्पदाः।
अम्बुजानीव फुल्लानि प्रार्थयन्ति पुनः पुनः ॥ ५.९.३८ ॥
Certamente estes são rostos de lótus; como abelhas embriagadas buscam repetidamente lótus abertos, assim as buscam elas repetidamente.
5.9.39
मेने हि गुणतस्तानि समानि सलिलोद्भवैः ॥ ५.९.३९ ॥
Ele pensou que, em suas qualidades, elas eram de fato iguais aos lótus nascidos da água.
5.9.40
सा तस्य शुशुभे शाला ताभिः स्त्रीभिर्विराजिता।
शरदीव प्रसन्ना द्यौस्ताराभिरभिशोभिता ॥ ५.९.४० ॥
Aquela sala resplandecia, adornada por aquelas mulheres, como no outono o céu limpo resplandece adornado de estrelas.
5.9.41
स च ताभिः परिवृतः शुशुभे राक्षसाधिपः।
यथा ह्युडुपतिः श्रीमांस्ताराभिरिव संवृतः ॥ ५.९.४१ ॥
E aquele senhor dos rākṣasas, cercado por elas, resplandecia como a gloriosa lua cercada de estrelas.
5.9.42
याश्च्यवन्तेऽम्बरात् ताराः पुण्यशेषसमावृताः।
इमास्ताः संगताः कृत्स्ना इति मेने हरिस्तदा ॥ ५.९.४२ ॥
Aquelas estrelas que caem do céu, cercadas pelo resto do mérito — estas, pensou então Hari, reuniram-se todas aqui.
5.9.43
ताराणामिव सुव्यक्तं महतीनां शुभार्चिषाम्।
प्रभावर्णप्रसादाश्च विरेजुस्तत्र योषिताम् ॥ ५.९.४३ ॥
Ali o brilho, a cor e a graça das mulheres resplandeciam claramente, como as grandes estrelas de luz auspiciosa.
5.9.44
व्यावृत्तकचपीनस्रक्प्रकीर्णवरभूषणाः।
पानव्यायामकालेषु निद्रोपहतचेतसः ॥ ५.९.४४ ॥
Com os cabelos desfeitos e guirlandas e joias finas espalhadas, as mulheres jaziam com a mente vencida pelo sono após o tempo de bebida e exercício.
5.9.45
व्यावृत्ततिलकाः काश्चित् काश्चिदुदभ्रान्तनूपुराः।
पार्श्वे गलितहाराश्च काश्चित् परमयोषितः ॥ ५.९.४५ ॥
Algumas tinham as marcas da testa borradas, outras tinham tornozeleiras soltas e espalhadas, e junto a outras jaziam colares escorregados — aquelas mulheres supremas.
5.9.46
मुक्ताहारवृताश्चान्याः काश्चित् प्रस्रस्तवाससः।
व्याविद्धरशनादामाः किशोर्य इव वाहिताः ॥ ५.९.४६ ॥
Algumas estavam cobertas por colares de pérolas, outras tinham as vestes soltas e os cordões da cintura emaranhados e tortos — como jovens levadas pela correnteza.
5.9.47
अकुण्डलधराश्चान्या विच्छिन्नमृदितस्रजः।
गजेन्द्रमृदिताः फुल्ला लता इव महावने ॥ ५.९.४७ ॥
Algumas não tinham brincos, outras tinham as guirlandas quebradas e esmagadas — como trepadeiras floridas pisoteadas por um grande elefante numa vasta floresta.
5.9.48
चन्द्रांशुकिरणाभाश्च हाराः कासांचिदुद्गताः।
हंसा इव बभुः सुप्ताः स्तनमध्येषु योषिताम् ॥ ५.९.४८ ॥
Os colares de algumas, brilhantes como raios de lua, repousavam entre os seios como cisnes adormecidos, resplandecendo.
5.9.49
अपरासां च वैदूर्याः कादम्बा इव पक्षिणः।
हेमसूत्राणि चान्यासां चक्रवाका इवाभवन् ॥ ५.९.४९ ॥
As pedras vaidūrya de algumas eram como aves kādamba, e os fios de ouro de outras tornaram-se como aves cakravāka.
5.9.50
हंसकारण्डवोपेताश्चक्रवाकोपशोभिताः।
आपगा इव ता रेजुर्जघनैः पुलिनैरिव ॥ ५.९.५० ॥
Como rios adornados com cisnes, patos kāraṇḍava e aves cakravāka, aquelas mulheres brilhavam; seus quadris eram como bancos de areia.
5.9.51
किङ्किणीजालसंकाशास्ता हेमविपुलाम्बुजाः।
भावग्राहा यशस्तीराः सुप्ता नद्य इवाबभुः ॥ ५.९.५१ ॥
Como rios adormecidos, semelhantes a redes de sininhos tilintantes, com grandes lótus de ouro, encantadoras ao coração, com margens de glória, elas brilhavam.
5.9.52
मृदुष्वंगेषु कासांचित् कुचाग्रेषु च संस्थिताः।
बभूवुर्भूषणानीव शुभा भूषणराजयः ॥ ५.९.५२ ॥
As belas fileiras de joias repousando sobre os membros macios e nas pontas dos seios de algumas tornaram-se, por assim dizer, adornos em si mesmas.
5.9.53
अंशुकान्ताश्च कासांचिन्मुखमारुतकम्पिताः।
उपर्युपरि वक्त्राणां व्याधूयन्ते पुनः पुनः ॥ ५.९.५३ ॥
As bordas das vestes de algumas, agitadas pelo hálito de seus rostos, são sopradas repetidamente sobre seus rostos.
5.9.54
ताः पताका इवोद्धूताः पत्नीनां रुचिरप्रभाः।
नानावर्णसुवर्णानां वक्त्रमूलेषु रेजिरे ॥ ५.९.५४ ॥
Como estandartes agitados, das esposas, de belo brilho, de ouro de várias cores, resplandeciam na base de seus rostos.
5.9.55
ववल्गुश्चात्र कासांचित् कुण्डलानि शुभार्चिषाम्।
मुखमारुतसंकम्पैर्मन्दं मन्दं च योषिताम् ॥ ५.९.५५ ॥
Os brincos de algumas delas, de brilho auspicioso, balançavam suave e suavemente, agitados pelo tremor de seu hálito.
5.9.56
शर्करासवगन्धः स प्रकृत्या सुरभिः सुखः।
तासां वदननिःश्वासः सिषेवे रावणं तदा ॥ ५.९.५६ ॥
O hálito de suas bocas, naturalmente perfumado com o aroma do vinho de açúcar e agradável, então atendeu Rāvaṇa.
5.9.57
रावणाननशंकाश्च काश्चिद् रावणयोषितः।
मुखानि च सपत्नीनामुपाजिघ्रन् पुनः पुनः ॥ ५.९.५७ ॥
Algumas mulheres de Rāvaṇa, tomando os rostos das co-esposas pelo de Rāvaṇa, cheiravam-nos repetidamente.
5.9.58
अत्यर्थं सक्तमनसो रावणे ता वरस्त्रियः।
अस्वतन्त्राः सपत्नीनां प्रियमेवाचरंस्तदा ॥ ५.९.५८ ॥
Aquelas excelentes mulheres, com as mentes inteiramente presas a Rāvaṇa e já não senhoras de si, então faziam apenas o que agradava às co-esposas.
5.9.59
बाहूनुपनिधायान्याः पारिहार्यविभूषितान्।
अंशुकानि च रम्याणि प्रमदास्तत्र शिश्यिरे ॥ ५.९.५९ ॥
Outras mulheres, pondo os braços adornados de joias, deitaram-se ali com vestes belas.
5.9.60
अन्या वक्षसि चान्यस्यास्तस्याः काचित् पुनर्भुजम्।
अपरा त्वङ्कमन्यस्यास्तस्याश्चाप्यपरा कुचौ ॥ ५.९.६० ॥
Uma repousava sobre o peito de outra, outra sobre o braço dela, outra no colo de outra, e outra sobre os seios dela.
5.9.61
ऊरुपार्श्वकटीपृष्ठमन्योन्यस्य समाश्रिताः।
परस्परनिविष्टांग्यो मदस्नेहवशानुगाः ॥ ५.९.६१ ॥
Apoiavam-se nas coxas, nos flancos, nos quadris e nas costas umas das outras, com os membros pousados uns sobre os outros, submissas à embriaguez e ao desejo.
5.9.62
अन्योन्यस्यांगसंस्पर्शात् प्रीयमाणाः सुमध्यमाः।
एकीकृतभुजाः सर्वाः सुषुपुस्तत्र योषितः ॥ ५.९.६२ ॥
Encantadas com o toque dos membros umas das outras, todas aquelas mulheres de cintura delgada, com os braços entrelaçados, dormiram profundamente ali mesmo.
5.9.63
अन्योन्यभुजसूत्रेण स्त्रीमाला ग्रथिता हि सा।
मालेव ग्रथिता सूत्रे शुशुभे मत्तषट्पदा ॥ ५.९.६३ ॥
Aquela guirlanda de mulheres estava enfiada pelo fio dos braços umas das outras, e brilhava como uma guirlanda presa a um fio, cercada por abelhas embriagadas.
5.9.64
लतानां माधवे मासि फुल्लानां वायुसेवनात्।
अन्योन्यमालाग्रथितं संसक्तकुसुमोच्चयम् ॥ ५.९.६४ ॥
Como trepadeiras floridas no mês de primavera de Mādhava pelo toque do vento, como uma guirlanda entrelaçada, um cacho de flores aderidas.
5.9.65
प्रतिवेष्टितसुस्कन्धमन्योन्यभ्रमराकुलम्।
आसीद् वनमिवोद्धूतं स्त्रीवनं रावणस्य तत् ॥ ५.९.६५ ॥
Aquela floresta de mulheres de Rāvaṇa, com os belos ombros entrelaçados, cheia de abelhas umas sobre as outras, era como uma floresta agitada pelo vento.
5.9.66
उचितेष्वपि सुव्यक्तं न तासां योषितां तदा।
विवेकः शक्य आधातुं भूषणांगाम्बरस्रजाम् ॥ ५.९.६६ ॥
Embora aquelas mulheres estivessem em seus devidos lugares, naquele momento não era possível distinguir claramente entre adornos, membros, vestes e guirlandas.
5.9.67
रावणे सुखसंविष्टे ताः स्त्रियो विविधप्रभाः।
ज्वलन्तः काञ्चना दीपाः प्रेक्षन्तो निमिषा इव ॥ ५.९.६७ ॥
Enquanto Rāvaṇa repousava em prazer, aquelas mulheres de brilhos variados, como lâmpadas douradas acesas, olhavam sem piscar.
5.9.68
राजर्षिविप्रदैत्यानां गन्धर्वाणां च योषितः।
रक्षसां चाभवन् कन्यास्तस्य कामवशंगताः ॥ ५.९.६८ ॥
Mulheres de reis sábios, brāhmanes, daityas e gandharvas, e também donzelas dos rākṣasas, estavam sob o domínio de seu desejo.
5.9.69
युद्धकामेन ताः सर्वा रावणेन हृताः स्त्रियः।
समदा मदनेनैव मोहिताः काश्चिदागताः ॥ ५.९.६९ ॥
Todas aquelas mulheres foram raptadas por Rāvaṇa, que desejava a batalha; algumas, confundidas pela embriaguez e pelo desejo, tinham vindo por si mesmas.
5.9.70
न तत्र काश्चित् प्रमदाः प्रसह्य
वीर्योपपन्नेन गुणेन लब्धाः।
न चान्यकामापि न चान्यपूर्वा
विना वरार्हां जनकात्मजां तु ॥ ५.९.७० ॥
Ali não havia mulher alguma obtida pela força, conquistada pela valentia ou pelo mérito, nem que desejasse outro ou que antes pertencesse a outro — exceto a filha de Janaka, digna da mais alta honra.
5.9.71
न चाकुलीना न च हीनरूपा
नादक्षिणा नानुपचारयुक्ता।
भार्याभवत् तस्य न हीनसत्त्वा
न चापि कान्तस्य न कामनीया ॥ ५.९.७१ ॥
Ela não era de baixa linhagem nem carente de beleza, nem desprovida de generosidade ou da devida cortesia; tornara-se sua esposa, de ânimo não fraco, e não indesejável para o amado.
5.9.72
बभूव बुद्धिस्तु हरीश्वरस्य
यदीदृशी राघवधर्मपत्नी।
इमा महाराक्षसराजभार्याः
सुजातमस्येति हि साधुबुद्धेः ॥ ५.९.७२ ॥
Então surgiu na mente do senhor dos macacos este pensamento: se tal mulher fosse a esposa virtuosa de Rāghava, e estas esposas do grande rei rākṣasa fossem dele, seria bom — assim pensava o de mente reta.
5.9.73
पुनश्च सोऽचिन्तयदात्तरूपो
ध्रुवं विशिष्टा गुणतो हि सीता।
अथायमस्यां कृतवान् महात्मा
लंकेश्वरः कष्टमनार्यकर्म ॥ ५.९.७३ ॥
De novo refletiu aquele de forma nobre: Sītā é certamente distinta em virtudes. E este grande senhor de Laṅkā cometeu contra ela um ato indigno, algo penoso.