ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣ · ସର୍ଗ 5.9
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.9.1
तस्यालयवरिष्ठस्य मध्ये विमलमायतम्।
ददर्श भवनश्रेष्ठं हनुमान् मारुतात्मजः ॥ ५.९.१ ॥
ପବନପୁତ୍ର ହନୁମାନ ସେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆବାସଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରେ ନିର୍ମଳ ଓ ବିଶାଳ, ଭବନଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏକ ଭବନ ଦେଖିଲେ।
5.9.2
अर्धयोजनविस्तीर्णमायतं योजनं महत्।
भवनं राक्षसेन्द्रस्य बहुप्रासादसंकुलम् ॥ ५.९.२ ॥
ସେହି ରାକ୍ଷସରାଜଙ୍କର ବିଶାଳ ଭବନ ଅଧ ଯୋଜନ ପ୍ରସ୍ଥ ଓ ଏକ ଯୋଜନ ଦୀର୍ଘ ଥିଲା, ଏବଂ ବହୁ ପ୍ରାସାଦରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା।
5.9.3
मार्गमाणस्तु वैदेहीं सीतामायतलोचनाम्।
सर्वतः परिचक्राम हनूमानरिसूदनः ॥ ५.९.३ ॥
ବିଶାଳ ନେତ୍ରୀ ବୈଦେହୀ ସୀତାଙ୍କୁ ଖୋଜୁ ଖୋଜୁ, ଶତ୍ରୁସଂହାରକ ହନୁମାନ ସବୁଆଡ଼େ ବୁଲିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
5.9.4
उत्तमं राक्षसावासं हनुमानवलोकयन्।
आससादाथ लक्ष्मीवान् राक्षसेन्द्रनिवेशनम् ॥ ५.९.४ ॥
ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କର ଉତ୍ତମ ଆବାସକୁ ଦେଖି ଦେଖି, ତେଜସ୍ୱୀ ହନୁମାନ ରାକ୍ଷସରାଜଙ୍କ ନିବାସରେ ପହଞ୍ଚିଲେ।
5.9.5
चतुर्विषाणैर्द्विरदैस्त्रिविषाणैस्तथैव च।
परिक्षिप्तमसम्बाधं रक्ष्यमाणमुदायुधैः ॥ ५.९.५ ॥
ଚାରି ଓ ତିନି ଦାନ୍ତ ବିଶିଷ୍ଟ ହାତୀମାନେ ତାହାକୁ ଘେରି ରହିଥିଲେ; ଅସଂକୀର୍ଣ୍ଣ ସେହି ଭବନ ଉଠାଇ ଧରିଥିବା ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ ପ୍ରହରୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ ଥିଲା।
5.9.6
राक्षसीभिश्च पत्नीभी रावणस्य निवेशनम्।
आहृताभिश्च विक्रम्य राजकन्याभिरावृतम् ॥ ५.९.६ ॥
ରାବଣଙ୍କ ସେହି ନିବାସ ରାକ୍ଷସୀ ଓ ପତ୍ନୀମାନଙ୍କରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା; ବଳପୂର୍ବକ ଆଣିଥିବା ରାଜକନ୍ୟାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରା ହୋଇଥିଲା।
5.9.7
तन्नक्रमकराकीर्णं तिमिंगिलझषाकुलम्।
वायुवेगसमाधूतं पन्नगैरिव सागरम् ॥ ५.९.७ ॥
ତାହା କୁମ୍ଭୀର ଓ ମକର ଦ୍ୱାରା ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା; ତିମିଙ୍ଗିଳ ଓ ଝଷ ମାଛରେ ଭରା ଥିଲା; ବାୟୁବେଗରେ ଆନ୍ଦୋଳିତ, ନାଗମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆଲୋଡ଼ିତ ସମୁଦ୍ର ପରି ଥିଲା।
5.9.8
या हि वैश्रवणे लक्ष्मीर्या चन्द्रे हरिवाहने।
सा रावणगृहे रम्या नित्यमेवानपायिनी ॥ ५.९.८ ॥
କୁବେରଙ୍କ ପାଖରେ ଯେଉଁ ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ଚନ୍ଦ୍ରରେ ଯେଉଁ ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ହରିବାହନ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଖରେ ଯେଉଁ ଲକ୍ଷ୍ମୀ—ସେହି ଲକ୍ଷ୍ମୀ ରାବଣଙ୍କ ଗୃହରେ ସଦା ସୁନ୍ଦର ରୂପରେ ରହେ ଏବଂ କେବେ ବି ଛାଡ଼ି ଯାଏ ନାହିଁ।
5.9.9
या च राज्ञः कुबेरस्य यमस्य वरुणस्य च।
तादृशी तद्विशिष्टा वा ऋद्धी रक्षोगृहेष्विह ॥ ५.९.९ ॥
ରାଜା କୁବେର, ଯମ ଓ ବରୁଣଙ୍କ ପାଖରେ ଯେଉଁ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ, ସେହିପରି କିମ୍ବା ତାଠାରୁ ବିଶିଷ୍ଟ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ଏଠାରେ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ଗୃହରେ ଅଛି।
5.9.10
तस्य हर्म्यस्य मध्यस्थवेश्म चान्यत् सुनिर्मितम्।
बहुनिर्यूहसंयुक्तं ददर्श पवनात्मजः ॥ ५.९.१० ॥
ସେହି ପ୍ରାସାଦର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଆଉ ଏକ ସୁନିର୍ମିତ ଗୃହ ଥିଲା; ତାହା ଅନେକ ଝରୋଖା ଓ ଛତ ସହ ଯୁକ୍ତ ଥିଲା। ପବନପୁତ୍ର ତାହା ଦେଖିଲେ।
5.9.11
ब्रह्मणोऽर्थे कृतं दिव्यं दिवि यद् विश्वकर्मणा।
विमानं पुष्पकं नाम सर्वरत्नविभूषितम् ॥ ५.९.११ ॥
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପାଇଁ ବିଶ୍ୱକର୍ମା ସ୍ୱର୍ଗରେ ନିର୍ମାଣ କରିଥିବା ପୁଷ୍ପକ ନାମକ ଦିବ୍ୟ ବିମାନ; ତାହା ସମସ୍ତ ରତ୍ନରେ ବିଭୂଷିତ ଥିଲା।
5.9.12
परेण तपसा लेभे यत् कुबेरः पितामहात्।
कुबेरमोजसा जित्वा लेभे तद् राक्षसेश्वरः ॥ ५.९.१२ ॥
କୁବେର ପରମ ତପସ୍ୟାରେ ପିତାମହ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କଠାରୁ ଯାହା ପାଇଥିଲେ, ରାକ୍ଷସେଶ୍ୱର ସେହିଟି କୁବେରଙ୍କୁ ବଳରେ ଜିତି ପାଇଲେ।
5.9.13
ईहामृगसमायुक्तैः कार्तस्वरहिरण्मयैः।
सुकृतैराचितं स्तम्भैः प्रदीप्तमिव च श्रिया ॥ ५.९.१३ ॥
ବୃକ୍ଷ ଓ ଭାଲୁକ ଆକୃତିରେ ସଜ୍ଜିତ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଓ ସୁନାରେ ନିର୍ମିତ, ସୁନ୍ଦର ଗଢ଼ା ସ୍ତମ୍ଭରେ ଶୋଭିତ, ଯେପରି ନିଜ ଶୋଭାରେ ଜଳୁଥିଲା।
5.9.14
मेरुमन्दरसंकाशैरुल्लिखद्भिरिवाम्बरम्।
कूटागारैः शुभागारैः सर्वतः समलंकृतम् ॥ ५.९.१४ ॥
ମେରୁ ଓ ମନ୍ଦର ପର୍ବତ ସଦୃଶ, ଆକାଶ ଛୁଇଁବା ପରି ଶିଖରଯୁକ୍ତ ଗୃହ ଓ ଶୁଭ ମହଲରେ ଚାରିପାଖରେ ସୁସଜ୍ଜିତ।
5.9.15
ज्वलनार्कप्रतीकाशैः सुकृतं विश्वकर्मणा।
हेमसोपानयुक्तं च चारुप्रवरवेदिकम् ॥ ५.९.१५ ॥
ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନି ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସଦୃଶ ଦୀପ୍ତ, ବିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୁନିର୍ମିତ, ସୁନାର ସୋପାନ ଓ ସୁନ୍ଦର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବେଦୀଯୁକ୍ତ।
5.9.16
जालवातायनैर्युक्तं काञ्चनैः स्फाटिकैरपि।
इन्द्रनीलमहानीलमणिप्रवरवेदिकम् ॥ ५.९.१६ ॥
ଜାଲି ଝରକାଯୁକ୍ତ, ସୁନା ଓ ସ୍ଫଟିକରେ ନିର୍ମିତ, ଇନ୍ଦ୍ରନୀଳ ଓ ମହାନୀଳ ମଣିର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବେଦୀଯୁକ୍ତ।
5.9.17
विद्रुमेण विचित्रेण मणिभिश्च महाधनैः।
निस्तुलाभिश्च मुक्ताभिस्तलेनाभिविराजितम् ॥ ५.९.१७ ॥
ବିଚିତ୍ର ପ୍ରବାଳ, ମହାମୂଲ୍ୟ ମଣି ଓ ଅତୁଳନୀୟ ମୁକ୍ତାରେ ତଳ ଶୋଭିତ।
5.9.18
चन्दनेन च रक्तेन तपनीयनिभेन च।
सुपुण्यगन्धिना युक्तमादित्यतरुणोपमम् ॥ ५.९.१८ ॥
ରକ୍ତ ଚନ୍ଦନ ଓ ସୁନା ପରି ବର୍ଣ୍ଣ, ଉତ୍ତମ ସୁଗନ୍ଧଯୁକ୍ତ, ଉଦୟ ହେଉଥିବା ତରୁଣ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସଦୃଶ।
5.9.19
कूटागारैर्वराकारैर्विविधैः समलंकृतम्।
विमानं पुष्पकं दिव्यमारुरोह महाकपिः।
तत्रस्थः सर्वतो गन्धं पानभक्ष्यान्नसम्भवम् ॥ ५.९.१९ ॥
ବିବିଧ ସୁନ୍ଦର ଆକୃତିର ଶିଖରଯୁକ୍ତ ପ୍ରାସାଦରେ ସୁସଜ୍ଜିତ ଦିବ୍ୟ ପୁଷ୍ପକ ବିମାନରେ ମହାକପି ଆରୋହଣ କଲେ। ସେଠାରେ ଠିଆ ହୋଇ ଚାରିଦିଗରୁ ପାନୀୟ, ଭକ୍ଷ୍ୟ ଓ ଅନ୍ନରୁ ଉଠୁଥିବା ସୁଗନ୍ଧ ସେ ଆଘ୍ରାଣ କଲେ।
5.9.20
दिव्यं सम्मूर्च्छितं जिघ्रन् रूपवन्तमिवानिलम्।
स गन्धस्तं महासत्त्वं बन्धुर्बन्धुमिवोत्तमम् ॥ ५.९.२० ॥
ଦିବ୍ୟ, ଚାରିଦିଗରେ ବ୍ୟାପ୍ତ ସେହି ସୁଗନ୍ଧ ଆଘ୍ରାଣ କରି ସେ ଯେମିତି ରୂପଧାରୀ ପବନ ପରି ଦେଖାଗଲେ। ସେହି ସୁଗନ୍ଧ ସେହି ମହାସତ୍ତ୍ୱଙ୍କୁ, ଉତ୍ତମ ବନ୍ଧୁ ଯେମିତି ବନ୍ଧୁକୁ ଘେରେ, ସେହିପରି ଘେରିଲା।
5.9.21
इत एहीत्युवाचेव तत्र यत्र स रावणः।
ततस्तां प्रस्थितः शालां ददर्श महतीं शिवाम् ॥ ५.९.२१ ॥
"ଏଠାକୁ ଆସ" ବୋଲି କହୁଥିବା ପରି ସେ ସୁଗନ୍ଧ ତାଙ୍କୁ ରାବଣ ଯେଉଁଠି ଥିଲା ସେଠାକୁ ନେଇଗଲା। ତେବେ ସେଆଡ଼େ ଯାଉଥିବା ସମୟରେ ସେ ଏକ ବିଶାଳ, ଶୁଭ ଶାଳା ଦେଖିଲେ।
5.9.22
रावणस्य महाकान्तां कान्तामिव वरस्त्रियम्।
मणिसोपानविकृतां हेमजालविराजिताम् ॥ ५.९.२२ ॥
ରାବଣଙ୍କ ସେହି ଅତି ସୁନ୍ଦର ଶାଳା, ଉତ୍ତମ ସ୍ତ୍ରୀ ପରି ମନୋହର ଥିଲା; ମଣିମୟ ସୋପାନରେ ସଜ୍ଜିତ ଏବଂ ସୁନାଜାଲିରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଥିଲା।
5.9.23
स्फाटिकैरावृततलां दन्तान्तरितरूपिकाम्।
मुक्तावज्रप्रवालैश्च रूप्यचामीकरैरपि ॥ ५.९.२३ ॥
ତାହାର ଚଟାଣ ସ୍ଫଟିକରେ ଆବୃତ ଥିଲା; ଦାନ୍ତ ମଧ୍ୟରେ ଜଡ଼ିତ ରୂପଗୁଡ଼ିକ ଥିଲା; ମୁକ୍ତା, ହୀରା, ପ୍ରବାଳ ଏବଂ ରୂପା-ସୁନାରେ ମଧ୍ୟ ତାହା ସଜ୍ଜିତ ଥିଲା।
5.9.24
विभूषितां मणिस्तम्भैः सुबहुस्तम्भभूषिताम्।
समैर्ऋजुभिरत्युच्चैः समन्तात् सुविभूषितैः ॥ ५.९.२४ ॥
ତାହା ମଣିମୟ ସ୍ତମ୍ଭରେ ଶୋଭିତ ଥିଲା ଏବଂ ବହୁ ସୁନ୍ଦର ସ୍ତମ୍ଭରେ ଅଳଙ୍କୃତ ଥିଲା; ସମାନ, ସିଧା, ଅତି ଉଚ୍ଚ, ଚାରିଦିଗରେ ଭଲ ଭାବେ ସଜ୍ଜିତ ସ୍ତମ୍ଭରେ ତାହା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଥିଲା।
5.9.25
स्तम्भैः पक्षैरिवात्युच्चैर्दिवं सम्प्रस्थितामिव।
महत्या कुथयाऽऽस्तीर्णां पृथिवीलक्षणाङ्कया ॥ ५.९.२५ ॥
ସ୍ତମ୍ଭମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ଯେପରି ପକ୍ଷ ଦ୍ୱାରା, ଅତ୍ୟୁଚ୍ଚ, ଯେପରି ସ୍ୱର୍ଗ ଆଡ଼କୁ ଯାତ୍ରା କରିଛି, ପୃଥିବୀ-ଚିହ୍ନରେ ଅଙ୍କିତ ଏକ ବିଶାଳ ଆସ୍ତରଣରେ ବିସ୍ତୃତ।
5.9.26
पृथिवीमिव विस्तीर्णां सराष्ट्रगृहशालिनीम्।
नादितां मत्तविहगैर्दिव्यगन्धाधिवासिताम् ॥ ५.९.२६ ॥
ପୃଥିବୀ ପରି ବିସ୍ତୃତ, ରାଷ୍ଟ୍ର ଓ ଗୃହରେ ସମୃଦ୍ଧ, ମତ୍ତ ପକ୍ଷୀଙ୍କ କଳରବରେ ପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ, ଦିବ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧରେ ସୁବାସିତ।
5.9.27
परर्घ्यास्तरणोपेतां रक्षोऽधिपनिषेविताम्।
धूम्रामगुरुधूपेन विमलां हंसपाण्डुराम् ॥ ५.९.२७ ॥
ଅତି ମୂଲ୍ୟବାନ ଆସ୍ତରଣରେ ଶୋଭିତ, ରାକ୍ଷସାଧିପତିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ, ଅଗୁରୁ ଧୂପରେ ଧୂମ୍ରବର୍ଣ୍ଣ, ନିର୍ମଳ ଓ ହଂସପରି ଶୁଭ୍ର।
5.9.28
पत्रपुष्पोपहारेण कल्माषीमिव सुप्रभाम्।
मनसो मोदजननीं वर्णस्यापि प्रसाधिनीम् ॥ ५.९.२८ ॥
ପତ୍ର ଓ ପୁଷ୍ପର ଉପହାରରେ ଚିତ୍ରବର୍ଣ୍ଣା, ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରଭାବନ୍ତ, ମନକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିବା, ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟକୁ ମଧ୍ୟ ଅଳଙ୍କୃତ କରୁଥିବା।
5.9.29
तां शोकनाशिनीं दिव्यां श्रियः संजननीमिव।
इन्द्रियाणीन्द्रियार्थैस्तु पञ्च पञ्चभिरुत्तमैः ॥ ५.९.२९ ॥
ସେହି ଶୋକନାଶିନୀ, ଦିବ୍ୟ, ଯେପରି ଶ୍ରୀଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଉଥିବା ସେହି ସ୍ଥାନରେ, ପାଞ୍ଚ ଇନ୍ଦ୍ରିୟକୁ ପାଞ୍ଚ ଉତ୍ତମ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ-ବିଷୟ ଦ୍ୱାରା।
5.9.30
तर्पयामास मातेव तदा रावणपालिता।
स्वर्गोऽयं देवलोकोऽयमिन्द्रस्यापि पुरी भवेत्।
सिद्धिर्वेयं परा हि स्यादित्यमन्यत मारुतिः ॥ ५.९.३० ॥
ସେତେବେଳେ ରାବଣ ଦ୍ୱାରା ପାଳିତ ସେ ସ୍ଥାନ ମାତା ପରି ତୃପ୍ତ କରୁଥିଲା। "ଏହା ସ୍ୱର୍ଗ, ଏହା ଦେବଲୋକ, ଏହା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନଗରୀ ମଧ୍ୟ ହୋଇପାରେ, କିମ୍ବା ଏହା ହିଁ ପରମ ସିଦ୍ଧି ହେବ" ବୋଲି ମାରୁତି ଭାବିଲେ।
5.9.31
प्रध्यायत इवापश्यत् प्रदीपांस्तत्र काञ्चनान्।
धूर्तानिव महाधूर्तैर्देवनेन पराजितान् ॥ ५.९.३१ ॥
ଚିନ୍ତାରେ ମଗ୍ନ ଲୋକପରି ସେ ସେଠାରେ ସୁନା ଦୀପଗୁଡ଼ିକ ଦେଖିଲେ; ମହାଧୂର୍ତ୍ତମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପାଶାଖେଳରେ ପରାଜିତ ଧୂର୍ତ୍ତଙ୍କ ପରି ସେଗୁଡ଼ିକ ଥିଲା।
5.9.32
दीपानां च प्रकाशेन तेजसा रावणस्य च।
अर्चिर्भिर्भूषणानां च प्रदीप्तेत्यभ्यमन्यत ॥ ५.९.३२ ॥
ଦୀପର ଆଲୋକ, ରାବଣଙ୍କ ତେଜ ଓ ଅଳଙ୍କାରର ଶିଖାରେ ତାହା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଛି ବୋଲି ସେ ଭାବିଲେ।
5.9.33
ततोऽपश्यत् कुथासीनं नानावर्णाम्बरस्रजम्।
सहस्रं वरनारीणां नानावेषबिभूषितम् ॥ ५.९.३३ ॥
ତା'ପରେ ବିଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗର ବସ୍ତ୍ର ଓ ମାଳା ପିନ୍ଧି, ନାନା ବେଶରେ ସଜ୍ଜିତ ହୋଇ, ଆସନରେ ବସିଥିବା ହଜାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାରୀଙ୍କୁ ସେ ଦେଖିଲେ।
5.9.34
परिवृत्तेऽर्धरात्रे तु पाननिद्रावशंगतम्।
क्रीडित्वोपरतं रात्रौ प्रसुप्तं बलवत् तदा ॥ ५.९.३४ ॥
ମଧ୍ୟରାତ୍ର ଅତିକ୍ରାନ୍ତ ହେଲେ, ମଦ ଓ ନିଦ୍ରାର ବଶୀଭୂତ ହୋଇ, ରାତ୍ରିର କ୍ରୀଡ଼ା ଶେଷ କରି ସେମାନେ ଗାଢ଼ ନିଦ୍ରାରେ ପଡ଼ିଲେ।
5.9.35
तत् प्रसुप्तं विरुरुचे निःशब्दान्तरभूषितम्।
निःशब्दहंसभ्रमरं यथा पद्मवनं महत् ॥ ५.९.३५ ॥
ସେହି ଶୋଇଥିବା ଦଳ, ନୀରବ ରାଜହଂସ ଓ ଭ୍ରମରରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ବିଶାଳ ପଦ୍ମବନ ପରି, ମଝିରେ ମଝିରେ ନୀରବତାରେ ସଜ୍ଜିତ ହୋଇ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେଖାଗଲା।
5.9.36
तासां संवृतदान्तानि मीलिताक्षीणि मारुतिः।
अपश्यत् पद्मगन्धीनि वदनानि सुयोषिताम् ॥ ५.९.३६ ॥
ସେହି ସୁନ୍ଦରୀ ନାରୀମାନଙ୍କର ମୁଖ ମାରୁତି ଦେଖିଲେ; ଦାନ୍ତ ବନ୍ଦ, ଆଖି ମୁଦା, ପଦ୍ମଗନ୍ଧଯୁକ୍ତ।
5.9.37
प्रबुद्धानीव पद्मानि तासां भूत्वा क्षपाक्षये।
पुनः संवृतपत्राणि रात्राविव बभुस्तदा ॥ ५.९.३७ ॥
ରାତିର ଶେଷରେ ଫୁଟିଥିବା ପଦ୍ମ ଯେପରି ରାତିରେ ପୁନର୍ବାର ପାଖୁଡ଼ା ମୁଦିଦିଏ, ସେପରି ସେତେବେଳେ ସେମାନେ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
5.9.38
इमानि मुखपद्मानि नियतं मत्तषट्पदाः।
अम्बुजानीव फुल्लानि प्रार्थयन्ति पुनः पुनः ॥ ५.९.३८ ॥
ଏଗୁଡ଼ିକ ନିଶ୍ଚୟ ମୁଖ-ପଦ୍ମ; ଫୁଟିଥିବା ପଦ୍ମକୁ ମତ୍ତ ଭ୍ରମର ଯେପରି ବାରମ୍ବାର ଇଚ୍ଛା କରେ, ସେପରି ଭ୍ରମରମାନେ ଏଗୁଡ଼ିକୁ ବାରମ୍ବାର ଇଚ୍ଛା କରୁଛନ୍ତି।
5.9.39
मेने हि गुणतस्तानि समानि सलिलोद्भवैः ॥ ५.९.३९ ॥
ସେ ଭାବିଲେ ଯେ ଗୁଣରେ ଏମାନେ ଜଳରୁ ଜାତ ପଦ୍ମ ସମାନ।
5.9.40
सा तस्य शुशुभे शाला ताभिः स्त्रीभिर्विराजिता।
शरदीव प्रसन्ना द्यौस्ताराभिरभिशोभिता ॥ ५.९.४० ॥
ସେ ଶାଳା ସେହି ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହୋଇ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଲା; ଶରତ୍ର ପ୍ରସନ୍ନ ଆକାଶ ତାରାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହେଲା ଭଳି।
5.9.41
स च ताभिः परिवृतः शुशुभे राक्षसाधिपः।
यथा ह्युडुपतिः श्रीमांस्ताराभिरिव संवृतः ॥ ५.९.४१ ॥
ସେ ରାକ୍ଷସାଧିପତି ସେହି ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରି ହୋଇ ଶୋଭିଲେ, ଯେପରି ତାରାଗଣ ଦ୍ୱାରା ଘେରି ତେଜସ୍ୱୀ ଚନ୍ଦ୍ର ଶୋଭେ।
5.9.42
याश्च्यवन्तेऽम्बरात् ताराः पुण्यशेषसमावृताः।
इमास्ताः संगताः कृत्स्ना इति मेने हरिस्तदा ॥ ५.९.४२ ॥
ପୁଣ୍ୟଶେଷରେ ଆବୃତ ହୋଇ ଆକାଶରୁ ଖସୁଥିବା ତାରା ଏମାନେ; ଏମାନେ ସମସ୍ତେ ଏଠାରେ ଏକତ୍ର ହୋଇଛନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ହରି ଏହା ଭାବିଲେ।
5.9.43
ताराणामिव सुव्यक्तं महतीनां शुभार्चिषाम्।
प्रभावर्णप्रसादाश्च विरेजुस्तत्र योषिताम् ॥ ५.९.४३ ॥
ସେଠାରେ ସେ ନାରୀମାନଙ୍କର ପ୍ରଭା, ବର୍ଣ୍ଣ ଓ ପ୍ରସନ୍ନତା ମହାନ ଶୁଭ ଜ୍ୟୋତିର ତାରା ପରି ସ୍ପଷ୍ଟ ଝଲମଲ କରୁଥିଲା ।
5.9.44
व्यावृत्तकचपीनस्रक्प्रकीर्णवरभूषणाः।
पानव्यायामकालेषु निद्रोपहतचेतसः ॥ ५.९.४४ ॥
ପାନ ଓ ବ୍ୟାୟାମ ସମୟ ପରେ ନିଦ୍ରାରେ ମନ ଅଚେତ ହୋଇଥିବା ସେହି ନାରୀମାନଙ୍କର କେଶ ଅବିନ୍ୟସ୍ତ, ମାଳା ଓ ଉତ୍ତମ ଅଳଙ୍କାର ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରେ ଛଡ଼ା ପଡ଼ିଥିଲା ।
5.9.45
व्यावृत्ततिलकाः काश्चित् काश्चिदुदभ्रान्तनूपुराः।
पार्श्वे गलितहाराश्च काश्चित् परमयोषितः ॥ ५.९.४५ ॥
କାହାରି କପାଳର ତିଳକ ବିକୃତ, କାହାରି ନୂପୁର ଢିଲା ହୋଇ ଇତସ୍ତତ ଘୂରୁଥିଲା, କାହାରି ହାର ପାଖରେ ଖସି ପଡ଼ିଥିଲା — ସେ ଉତ୍ତମା ନାରୀମାନେ ।
5.9.46
मुक्ताहारवृताश्चान्याः काश्चित् प्रस्रस्तवाससः।
व्याविद्धरशनादामाः किशोर्य इव वाहिताः ॥ ५.९.४६ ॥
କେହି ମୁକ୍ତାହାରରେ ଆବୃତା, କାହାର ବସ୍ତ୍ର ଖସିଯାଇଥିଲା, କାହାର କଟିସୂତ୍ର ଉଲଟପାଲଟ — ଭାସି ଯାଇଥିବା ଯୁବତୀ ପରି ।
5.9.47
अकुण्डलधराश्चान्या विच्छिन्नमृदितस्रजः।
गजेन्द्रमृदिताः फुल्ला लता इव महावने ॥ ५.९.४७ ॥
କେହି କୁଣ୍ଡଳ ବିନା, କାହାର ମାଳା ଛିଣ୍ଡି ଚିପୁଡ଼ି ଯାଇଥିଲା — ମହାବନରେ ଗଜରାଜ ଦଳିଥିବା ଫୁଲିଥିବା ଲତା ପରି ।
5.9.48
चन्द्रांशुकिरणाभाश्च हाराः कासांचिदुद्गताः।
हंसा इव बभुः सुप्ताः स्तनमध्येषु योषिताम् ॥ ५.९.४८ ॥
କାହାରି ଚନ୍ଦ୍ରକିରଣ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହାର, ନାରୀମାନଙ୍କ ସ୍ତନ ମଧ୍ୟରେ ଶୋଇଥିବା ହଂସ ପରି ଝଲମଲ କରୁଥିଲା ।
5.9.49
अपरासां च वैदूर्याः कादम्बा इव पक्षिणः।
हेमसूत्राणि चान्यासां चक्रवाका इवाभवन् ॥ ५.९.४९ ॥
ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ବୈଦୂର୍ଯ୍ୟ ମଣି କାଦମ୍ବ ପକ୍ଷୀ ପରି, ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ସୁବର୍ଣ୍ଣ ସୂତା ଚକ୍ରବାକ ପକ୍ଷୀ ପରି ହେଲା।
5.9.50
हंसकारण्डवोपेताश्चक्रवाकोपशोभिताः।
आपगा इव ता रेजुर्जघनैः पुलिनैरिव ॥ ५.९.५० ॥
ହଂସ ଓ କାରଣ୍ଡବ ପକ୍ଷୀରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଚକ୍ରବାକରେ ଶୋଭିତ ନଦୀ ପରି ସେମାନେ ଝଲସୁଥିଲେ; ସେମାନଙ୍କ ଜଘନ ବାଲିଚର ପରି ଥିଲା।
5.9.51
किङ्किणीजालसंकाशास्ता हेमविपुलाम्बुजाः।
भावग्राहा यशस्तीराः सुप्ता नद्य इवाबभुः ॥ ५.९.५१ ॥
ଛୋଟ ଘଣ୍ଟିର ଜାଲ ପରି, ବଡ଼ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପଦ୍ମଯୁକ୍ତ, ମନ ହରଣକାରୀ, ଯଶର ତଟଯୁକ୍ତ ଶୋଇଥିବା ନଦୀ ପରି ସେମାନେ ଶୋଭୁଥିଲେ।
5.9.52
मृदुष्वंगेषु कासांचित् कुचाग्रेषु च संस्थिताः।
बभूवुर्भूषणानीव शुभा भूषणराजयः ॥ ५.९.५२ ॥
କାହାରିର କୋମଳ ଅଙ୍ଗ ଓ ସ୍ତନାଗ୍ରରେ ରଖାଯାଇଥିବା ସୁନ୍ଦର ଅଳଙ୍କାର ପଂକ୍ତି ଯେପରି ନିଜେ ଅଳଙ୍କାର ହୋଇଗଲା।
5.9.53
अंशुकान्ताश्च कासांचिन्मुखमारुतकम्पिताः।
उपर्युपरि वक्त्राणां व्याधूयन्ते पुनः पुनः ॥ ५.९.५३ ॥
କାହାରିର ବସ୍ତ୍ରର ଅଞ୍ଚଳ ମୁଖର ପବନରେ ହଲି ସେମାନଙ୍କ ମୁଖ ଉପରେ ବାରମ୍ବାର ଉଡ଼ୁଥିଲା।
5.9.54
ताः पताका इवोद्धूताः पत्नीनां रुचिरप्रभाः।
नानावर्णसुवर्णानां वक्त्रमूलेषु रेजिरे ॥ ५.९.५४ ॥
ପତ୍ନୀମାନଙ୍କ ପତାକା ପରି ଉଡ଼ୁଥିବା, ସୁନ୍ଦର ପ୍ରଭାଯୁକ୍ତ, ନାନା ବର୍ଣ୍ଣର ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବସ୍ତ୍ର ସେମାନଙ୍କ ମୁଖମୂଳରେ ଝଲସୁଥିଲା।
5.9.55
ववल्गुश्चात्र कासांचित् कुण्डलानि शुभार्चिषाम्।
मुखमारुतसंकम्पैर्मन्दं मन्दं च योषिताम् ॥ ५.९.५५ ॥
ସେହି ନାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କାହାର କାହାର ଶୁଭ ଦୀପ୍ତିର କୁଣ୍ଡଳ ମୁଖର ନିଃଶ୍ବାସର କମ୍ପନରେ ଧୀରେ ଧୀରେ ଦୋହଲିଲା।
5.9.56
शर्करासवगन्धः स प्रकृत्या सुरभिः सुखः।
तासां वदननिःश्वासः सिषेवे रावणं तदा ॥ ५.९.५६ ॥
ସେମାନଙ୍କ ମୁଖର ନିଃଶ୍ବାସ, ସ୍ୱଭାବତଃ ଚିନିମଦର ଗନ୍ଧଯୁକ୍ତ, ସୁଗନ୍ଧ ଓ ସୁଖଦ ଥିଲା; ତେବେ ତାହା ରାବଣଙ୍କୁ ସେବା କଲା।
5.9.57
रावणाननशंकाश्च काश्चिद् रावणयोषितः।
मुखानि च सपत्नीनामुपाजिघ्रन् पुनः पुनः ॥ ५.९.५७ ॥
ରାବଣଙ୍କ ମୁଖ ବୋଲି ଭ୍ରମରେ ରାବଣଙ୍କ କେତେକ ନାରୀ ସପତ୍ନୀମାନଙ୍କ ମୁଖ ବାରମ୍ବାର ଆଘ୍ରାଣ କଲେ।
5.9.58
अत्यर्थं सक्तमनसो रावणे ता वरस्त्रियः।
अस्वतन्त्राः सपत्नीनां प्रियमेवाचरंस्तदा ॥ ५.९.५८ ॥
ରାବଣରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ମନ ଆସକ୍ତ ସେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାରୀମାନେ, ସ୍ୱାଧୀନ ନ ରହି, ସେତେବେଳେ ସପତ୍ନୀମାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ କର୍ମ ହିଁ କଲେ।
5.9.59
बाहूनुपनिधायान्याः पारिहार्यविभूषितान्।
अंशुकानि च रम्याणि प्रमदास्तत्र शिश्यिरे ॥ ५.९.५९ ॥
ଅନ୍ୟ ନାରୀମାନେ ଅଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ ବାହୁ ରଖି, ସୁନ୍ଦର ବସ୍ତ୍ର ସହିତ ସେଠାରେ ଶୟନ କଲେ।
5.9.60
अन्या वक्षसि चान्यस्यास्तस्याः काचित् पुनर्भुजम्।
अपरा त्वङ्कमन्यस्यास्तस्याश्चाप्यपरा कुचौ ॥ ५.९.६० ॥
ଜଣେ ଅନ୍ୟ ଜଣଙ୍କ ବକ୍ଷରେ, କେହି ତାଙ୍କ ବାହୁରେ, ଅନ୍ୟ ଜଣେ ଅନ୍ୟଙ୍କ କୋଳରେ, ଓ କେହି ତାଙ୍କ ସ୍ତନରେ ଥିଲେ।
5.9.61
ऊरुपार्श्वकटीपृष्ठमन्योन्यस्य समाश्रिताः।
परस्परनिविष्टांग्यो मदस्नेहवशानुगाः ॥ ५.९.६१ ॥
ସେମାନେ ପରସ୍ପରର ଊରୁ, ପାର୍ଶ୍ୱ, କଟି ଓ ପୃଷ୍ଠରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଥିଲେ; ଜଣଙ୍କ ଅଙ୍ଗ ଉପରେ ଅନ୍ୟ ଜଣଙ୍କ ଅଙ୍ଗ ରଖା ଯାଇଥିଲା; ମଦ ଓ ସ୍ନେହର ବଶବର୍ତ୍ତୀ ଥିଲେ।
5.9.62
अन्योन्यस्यांगसंस्पर्शात् प्रीयमाणाः सुमध्यमाः।
एकीकृतभुजाः सर्वाः सुषुपुस्तत्र योषितः ॥ ५.९.६२ ॥
ପରସ୍ପରର ଅଙ୍ଗ ସ୍ପର୍ଶରେ ଆନନ୍ଦିତ ସେହି ସୁନ୍ଦର କଟିବିଶିଷ୍ଟ ସମସ୍ତ ନାରୀ ବାହୁ ମିଶାଇ ସେଠାରେ ଗଭୀର ନିଦ୍ରା ଗଲେ।
5.9.63
अन्योन्यभुजसूत्रेण स्त्रीमाला ग्रथिता हि सा।
मालेव ग्रथिता सूत्रे शुशुभे मत्तषट्पदा ॥ ५.९.६३ ॥
ପରସ୍ପରର ବାହୁରୂପ ସୂତ୍ରରେ ସେ ନାରୀମାଳା ଗୁଁଥା ହୋଇଥିଲା; ସୂତ୍ରରେ ଗୁଁଥା ମାଳା ମତ୍ତ ଭ୍ରମରମାନଙ୍କ ସହିତ ଯେପରି ଶୋଭେ, ସେପରି ସେ ଶୋଭା ପାଉଥିଲା।
5.9.64
लतानां माधवे मासि फुल्लानां वायुसेवनात्।
अन्योन्यमालाग्रथितं संसक्तकुसुमोच्चयम् ॥ ५.९.६४ ॥
ବସନ୍ତ ମାଧବ ମାସରେ ପବନ ସ୍ପର୍ଶରେ ଫୁଟିଥିବା ଲତାର, ପରସ୍ପରରେ ଗୁଁଥା ମାଳା ପରି ଏବଂ ଲାଗିଥିବା ଫୁଲର ଗୁଚ୍ଛ ପରି।
5.9.65
प्रतिवेष्टितसुस्कन्धमन्योन्यभ्रमराकुलम्।
आसीद् वनमिवोद्धूतं स्त्रीवनं रावणस्य तत् ॥ ५.९.६५ ॥
ପରସ୍ପରର ସୁନ୍ଦର କାନ୍ଧ ବେଢି, ଜଣଙ୍କ ଉପରେ ଅନ୍ୟ ଜଣଙ୍କ ଭ୍ରମରରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ସେହି ରାବଣର ନାରୀବନ ପବନରେ ଦୋହଲାଇ ହୋଇଥିବା ବନ ପରି ଥିଲା।
5.9.66
उचितेष्वपि सुव्यक्तं न तासां योषितां तदा।
विवेकः शक्य आधातुं भूषणांगाम्बरस्रजाम् ॥ ५.९.६६ ॥
ସେତେବେଳେ ସେହି ନାରୀମାନେ ଉଚିତ ସ୍ଥାନରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଅଳଙ୍କାର, ଅଙ୍ଗ, ବସ୍ତ୍ର ଓ ମାଳା ମଧ୍ୟରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ପାର୍ଥକ୍ୟ ନିରୂପଣ କରିବା ସମ୍ଭବ ନଥିଲା।
5.9.67
रावणे सुखसंविष्टे ताः स्त्रियो विविधप्रभाः।
ज्वलन्तः काञ्चना दीपाः प्रेक्षन्तो निमिषा इव ॥ ५.९.६७ ॥
ରାବଣ ସୁଖରେ ଶୋଇଥିବା ବେଳେ, ବିବିଧ ପ୍ରଭାଯୁକ୍ତ ସେହି ନାରୀମାନେ ଜଳନ୍ତା ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦୀପ ପରି, ପଲକ ନ ପକାଇ ଚାହୁଁଥିଲେ।
5.9.68
राजर्षिविप्रदैत्यानां गन्धर्वाणां च योषितः।
रक्षसां चाभवन् कन्यास्तस्य कामवशंगताः ॥ ५.९.६८ ॥
ରାଜର୍ଷି, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଦୈତ୍ୟ ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ନାରୀ ଏବଂ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ କନ୍ୟାମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ କାମର ବଶୀଭୂତ ହୋଇଥିଲେ।
5.9.69
युद्धकामेन ताः सर्वा रावणेन हृताः स्त्रियः।
समदा मदनेनैव मोहिताः काश्चिदागताः ॥ ५.९.६९ ॥
ଯୁଦ୍ଧକାମୀ ରାବଣ ଦ୍ୱାରା ହରଣ କରାଯାଇଥିବା ସେହି ସମସ୍ତ ନାରୀ; କେହି କେହି ମଦ ଓ କାମରେ ମୋହିତ ହୋଇ ନିଜେ ଆସିଥିଲେ।
5.9.70
न तत्र काश्चित् प्रमदाः प्रसह्य
वीर्योपपन्नेन गुणेन लब्धाः।
न चान्यकामापि न चान्यपूर्वा
विना वरार्हां जनकात्मजां तु ॥ ५.९.७० ॥
ସେଠାରେ ବଳ, ବୀରତ୍ୱ କିମ୍ବା ଗୁଣରେ ପ୍ରାପ୍ତ କୌଣସି ନାରୀ ନଥିଲେ; ଅନ୍ୟକୁ କାମନା କରୁଥିବା କିମ୍ବା ପୂର୍ବରୁ ଅନ୍ୟର ପତ୍ନୀ ନଥିଲେ—ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସମ୍ମାନର ଯୋଗ୍ୟା ଜନକକନ୍ୟା ଛଡ଼ା।
5.9.71
न चाकुलीना न च हीनरूपा
नादक्षिणा नानुपचारयुक्ता।
भार्याभवत् तस्य न हीनसत्त्वा
न चापि कान्तस्य न कामनीया ॥ ५.९.७१ ॥
ସେ ନୀଚକୁଳୀ ନ ଥିଲେ, ରୂପହୀନା ନ ଥିଲେ; ଉଦାରତାହୀନା ବା ଉଚିତ ସତ୍କାରରହିତା ନ ଥିଲେ; ସେ ଦୁର୍ବଳ ମନସ୍କା ନ ଥିଲେ, ନା ପ୍ରିୟଙ୍କ ପାଇଁ ଇଚ୍ଛନୀୟା ନ ନଥିବା—ଏଭଳି ନାରୀ ତାଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟା ହୋଇଥିଲେ।
5.9.72
बभूव बुद्धिस्तु हरीश्वरस्य
यदीदृशी राघवधर्मपत्नी।
इमा महाराक्षसराजभार्याः
सुजातमस्येति हि साधुबुद्धेः ॥ ५.९.७२ ॥
ବାନରେଶ୍ୱରଙ୍କ ମନରେ ଏହି ଚିନ୍ତା ଉଠିଲା—ଏମିତି ନାରୀ ଯଦି ରାଘବଙ୍କ ଧର୍ମପତ୍ନୀ ହୋଇଥାନ୍ତେ, ଏବଂ ଏହି ମହାରାକ୍ଷସରାଜଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟାମାନେ ତାଙ୍କର ହୋଇଥାନ୍ତେ, ତେବେ ତାହା ଶୁଭ ହୋଇଥାନ୍ତା—ସାଧୁବୁଦ୍ଧି ଲୋକର ଚିନ୍ତା ଏହିପରି ଥିଲା।
5.9.73
पुनश्च सोऽचिन्तयदात्तरूपो
ध्रुवं विशिष्टा गुणतो हि सीता।
अथायमस्यां कृतवान् महात्मा
लंकेश्वरः कष्टमनार्यकर्म ॥ ५.९.७३ ॥
ସେ ଉଦାତ୍ତରୂପ ପୁନର୍ବାର ଚିନ୍ତା କଲା: ଗୁଣରେ ସୀତା ନିଶ୍ଚୟ ବିଶିଷ୍ଟା। ଏବଂ ଲଙ୍କାଧିପତି ଏହି ମହାତ୍ମା ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଅନାର୍ଯ୍ୟ କର୍ମ କରିଛନ୍ତି; ତାହା କଷ୍ଟକର।