Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 6.10
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.10.1
ततः प्रत्युषसि प्राप्ते प्राप्तधर्मार्थनिश्चयः।
राक्षसाधिपतेर्वेश्म भीमकर्मा विभीषणः ॥ ६.१०.१ ॥
Dann, als die Morgenröte kam, ging Vibhīṣaṇa, furchtbar in seinen Taten und fest entschlossen in Dharma und Artha, zur Wohnstätte des Herrn der Rākṣasas.
6.10.2
शैलाग्रचयसंकाशं शैलशृङ्गमिवोन्नतम्।
सुविभक्तमहाकक्षं महाजनपरिग्रहम् ॥ ६.१०.२ ॥
Es glich einer Anhäufung von Bergspitzen, war hoch wie ein Berggipfel, mit wohlgegliederten großen Kammern und von einer großen Menge bewohnt.
6.10.3
मतिमद्भिर्महामात्रैरनुरक्तैरधिष्ठितम्।
राक्षसैराप्तपर्याप्तैः सर्वतः परिरक्षितम् ॥ ६.१०.३ ॥
Es wurde von klugen und treuen großen Ministern bewohnt und von vertrauenswürdigen, zahlreichen Rākṣasas von allen Seiten bewacht.
6.10.4
मत्तमातङ्गनिःश्वासैर्व्याकुलीकृतमारुतम्।
शङ्खघोषमहाघोषं तूर्यसम्बाधनादितम् ॥ ६.१०.४ ॥
Seine Luft war von den Atemzügen trunkener Elefanten bewegt, und es hallte vom gewaltigen Dröhnen der Muschelhörner und vom dichten Klang der Musikinstrumente wider.
6.10.5
प्रमदाजनसम्बाधं प्रजल्पितमहापथम्।
तप्तकाञ्चननिर्यूहं भूषणोत्तमभूषितम् ॥ ६.१०.५ ॥
Es war voller Frauen, hatte große Straßen voller Geplauder, goldene Wasserspeier aus glühendem Gold und war mit den feinsten Schmuckstücken geschmückt.
6.10.6
गन्धर्वाणामिवावासमालयं मरुतामिव।
रत्नसंचयसम्बाधं भवनं भोगिनामिव ॥ ६.१०.६ ॥
Es war wie die Wohnstätte der Gandharvas, wie der Aufenthalt der Maruts, voller Haufen von Juwelen, wie der Palast der Schlangen.
6.10.7
तं महाभ्रमिवादित्यस्तेजोविस्तृतरश्मिवान्।
अग्रजस्यालयं वीरः प्रविवेश महाद्युतिः ॥ ६.१०.७ ॥
Wie die Sonne in eine große Wolke tritt, ihre Strahlen in Glanz ausgebreitet, so betrat jener Held von großem Glanz die Wohnung seines älteren Bruders.
6.10.8
पुण्यान् पुण्याहघोषांश्च वेदविद्भिरुदाहृतान्।
शुश्राव सुमहातेजा भ्रातुर्विजयसंश्रितान् ॥ ६.१०.८ ॥
Jener von sehr großem Glanz hörte die verheißungsvollen Segensrufe der Reinheit, von den Vedakundigen gesprochen, die sich auf den Sieg seines Bruders bezogen.
6.10.9
पूजितान् दधिपात्रैश्च सर्पिभिः सुमनोक्षतैः।
मन्त्रवेदविदो विप्रान् ददर्श स महाबलः ॥ ६.१०.९ ॥
Jener Gewaltige sah die Brahmanen, kundig in Mantra und Veda, geehrt mit Gefäßen von Quark, Ghee, schönen Blumen und ungebrochenen Körnern.
6.10.10
स पूज्यमानो रक्षोभिर्दीप्यमानं स्वतेजसा।
आसनस्थं महाबाहुर्ववन्दे धनदानुजम् ॥ ६.१०.१० ॥
Von den Rakshasas geehrt, verneigte sich jener Mächtigarmige vor dem jüngeren Bruder Dhanadas (Kubera), der auf einem Sitz saß und von eigenem Glanz strahlte.
6.10.11
स राजदृष्टिसम्पन्नमासनं हेमभूषितम्।
जगाम समुदाचारं प्रयुज्याचारकोविदः ॥ ६.१०.११ ॥
Er trat zu jenem Sitz, mit königlichem Ansehen begabt und mit Gold geschmückt, die gebührende Höflichkeit wahrend, er, der im Benehmen erfahren war.
6.10.12
स रावणं महात्मानं विजने मन्त्रिसंनिधौ।
उवाच हितमत्यर्थं वचनं हेतुनिश्चितम् ॥ ६.१०.१२ ॥
Im Verborgenen, in Gegenwart seiner Minister, sprach er zu dem großherzigen Rāvaṇa Worte, höchst heilsam und durch Gründe bekräftigt.
6.10.13
प्रसाद्य भ्रातरं ज्येष्ठं सान्त्वेनोपस्थितक्रमः।
देशकालार्थसंवादि दृष्टलोकपरावरः ॥ ६.१०.१३ ॥
Nachdem er den älteren Bruder durch Versöhnlichkeit besänftigt hatte, sich in rechter Ordnung nähernd und Worte sprechend, die zu Ort, Zeit und Zweck passten, er, der die höheren und niederen Welten gesehen hatte.
6.10.14
यदाप्रभृति वैदेही सम्प्राप्तेह परंतप।
तदाप्रभृति दृश्यन्ते निमित्तान्यशुभानि नः ॥ ६.१०.१४ ॥
O Feindeversenger, seit Vaidehī hierher gekommen ist, seit jener Zeit sehen wir unheilvolle Vorzeichen.
6.10.15
सस्फुलिङ्गः सधूमार्चिः सधूमकलुषोदयः।
मन्त्रसंधुक्षितोऽप्यग्निर्न सम्यगभिवर्धते ॥ ६.१०.१५ ॥
Mit Funken, Rauch und Flammen, trübe vom Rauch aufsteigend, wächst selbst das durch heilige Sprüche entfachte Feuer nicht richtig.
6.10.16
अग्निष्टेष्वग्निशालासु तथा ब्रह्मस्थलीषु च।
सरीसृपाणि दृश्यन्ते हव्येषु च पिपीलिकाः ॥ ६.१०.१६ ॥
In jenen Feuerhallen und ebenso an den heiligen Opferstätten sieht man kriechende Tiere, und Ameisen unter den Opfergaben.
6.10.17
गवां पयांसि स्कन्नानि विमदा वरकुञ्जराः।
दीनमश्वाः प्रहेषन्ते नवग्रासाभिनन्दिनः ॥ ६.१०.१७ ॥
Die Milch der Kühe ist ausgelaufen; die edlen Elefanten haben ihre Brunst verloren; die Pferde, die sich am frischen Gras erfreuten, wiehern kläglich.
6.10.18
खरोष्ट्राश्वतरा राजन् भिन्नरोमाः स्रवन्ति च।
न स्वभावेऽवतिष्ठन्ते विधानैरपि चिन्तिताः ॥ ६.१०.१८ ॥
O König, Esel, Kamele und Maultiere sträuben ihr Haar und sondern Flüssigkeit ab; auch wenn man mit Mitteln darüber nachdenkt, bleiben sie nicht in ihrem natürlichen Zustand.
6.10.19
वायसाः संघशः क्रूरा व्याहरन्ति समन्ततः।
समवेताश्च दृश्यन्ते विमानाग्रेषु संघशः ॥ ६.१०.१९ ॥
Grausame Krähen schrien schwarmweise von allen Seiten, und man sah sie in Scharen auf den Spitzen der Paläste versammelt.
6.10.20
गृध्राश्च परिलीयन्ते पुरीमुपरि पिण्डिताः।
उपपन्नाश्च संध्ये द्वे व्याहरन्त्यशिवं शिवाः ॥ ६.१०.२० ॥
Geier sammelten sich dicht über der Stadt und ließen sich nieder, und Schakale, die zu den beiden Dämmerungen gekommen waren, heulten unheilverkündend.
6.10.21
क्रव्यादानां मृगाणां च पुरीद्वारेषु संघशः।
श्रूयन्ते विपुला घोषाः सविस्फूर्जितनिःस्वनाः ॥ ६.१०.२१ ॥
An den Stadttoren hörte man in Scharen gewaltige Rufe fleischfressender Tiere und Wild, mit Brüllen und donnerndem Dröhnen.
6.10.22
तदेवं प्रस्तुते कार्ये प्रायश्चित्तमिदं क्षमम्।
रोचये वीर वैदेही राघवाय प्रदीयताम् ॥ ६.१०.२२ ॥
So, da die Angelegenheit nun vorliegt, ist dies eine angemessene Sühne. O Held, ich stimme zu: Vaidehī soll an Rāghava zurückgegeben werden.
6.10.23
इदं च यदि वा मोहाल्लोभाद् वा व्याहृतं मया।
तत्रापि च महाराज न दोषं कर्तुमर्हसि ॥ ६.१०.२३ ॥
Und selbst wenn ich dies aus Verblendung oder aus Gier gesagt habe, o großer König, solltest du mir darin keine Schuld zuweisen.
6.10.24
अयं हि दोषः सर्वस्य जनस्यास्योपलक्ष्यते।
रक्षसां राक्षसीनां च पुरस्यान्तःपुरस्य च ॥ ६.१०.२४ ॥
Dieser Fehler zeigt sich bei allen Menschen hier: bei den Rākṣasas und den Rākṣasī-Frauen, in der Stadt und ebenso im inneren Palast.
6.10.25
प्रापणे चास्य मन्त्रस्य निवृत्ताः सर्वमन्त्रिणः।
अवश्यं च मया वाच्यं यद् दृष्टमथवा श्रुतम्।
सम्प्रधार्य यथान्यायं तद् भवान् कर्तुमर्हति ॥ ६.१०.२५ ॥
Als diese Beratung vollzogen war, zogen sich alle Minister zurück. Ich muss gewiss sagen, was ich gesehen oder gehört habe. Nachdem Ihr es wohl und dem Recht gemäß erwogen habt, mögt Ihr tun, was geziemt.
6.10.26
रावणं रक्षसां श्रेष्ठं पथ्यमेतद् विभीषणः ॥ ६.१०.२६ ॥
Zu Rāvaṇa, dem Besten unter den Rākṣasas, sprach Vibhīṣaṇa diese heilsamen Worte.
6.10.27
हितं महार्थं मृदु हेतुसंहितं
व्यतीतकालायतिसम्प्रतिक्षमम्।
निशम्य तद्वाक्यमुपस्थितज्वरः
प्रसङ्गवानुत्तरमेतदब्रवीत् ॥ ६.१०.२७ ॥
Als Rāvaṇa jene Rede vernahm, heilsam, von großer Bedeutung, sanft, mit Gründen versehen und für Vergangenheit, Zukunft und Gegenwart passend, antwortete er, dessen Zorn wie ein Fieber aufstieg, dem Anlass gemäß so.
6.10.28
भयं न पश्यामि कुतश्चिदप्यहं
न राघवः प्राप्स्यति जातु मैथिलीम्।
सुरैः सहेन्द्रैरपि संगरे कथं
ममाग्रतः स्थास्यति लक्ष्मणाग्रजः ॥ ६.१०.२८ ॥
Ich sehe nirgends Furcht. Rāghava wird Maithilī niemals erlangen. Wie sollte Lakṣmaṇas älterer Bruder auch im Kampf gegen die Götter mit Indra vor mir bestehen?
6.10.29
इत्येवमुक्त्वा सुरसैन्यनाशनो
महाबलः संयति चण्डविक्रमः।
दशाननो भ्रातरमाप्तवादिनं
विसर्जयामास तदा विभीषणम् ॥ ६.१०.२९ ॥
So sprechend entließ Daśānana, der Vernichter des göttlichen Heeres, gewaltig an Kraft und im Kampf von wildem Heldenmut, damals seinen wahrhaftigen Bruder Vibhīṣaṇa.