Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 6.100
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.100.1
तस्मिन् प्रतिहतेऽस्त्रे तु रावणो राक्षसाधिपः।
क्रोधं च द्विगुणं चक्रे क्रोधाच्चास्त्रमनन्तरम् ॥ ६.१००.१ ॥
Als jene Waffe abgewehrt war, verdoppelte Rāvaṇa, der Herr der Rākṣasa, seinen Zorn, und aus dem Zorn schleuderte er sogleich eine andere Waffe.
6.100.2
मयेन विहितं रौद्रमन्यदस्त्रं महाद्युतिः।
उत्स्रष्टुं रावणो भीमं राघवाय प्रचक्रमे ॥ ६.१००.२ ॥
Der überaus glänzende Rāvaṇa machte sich bereit, gegen den Nachkommen Raghus eine andere furchtbare, von Maya geschaffene Waffe abzuschießen.
6.100.3
ततः शूलानि निश्चेरुर्गदाश्च मुसलानि च।
कार्मुकाद् दीप्यमानानि वज्रसाराणि सर्वशः ॥ ६.१००.३ ॥
Dann brachen Speere, Keulen und Streitkolben hervor, und von den Bogen flogen von allen Seiten leuchtende Waffen, hart wie der Donnerkeil.
6.100.4
मुद्गराः कूटपाशाश्च दीप्ताश्चाशनयस्तथा।
निष्पेतुर्विविधास्तीक्ष्णा वाता इव युगक्षये ॥ ६.१००.४ ॥
Hämmer, trügerische Schlingen, glühende Donnerkeile und vielerlei scharfe Waffen flogen hervor wie die Winde am Ende eines Weltzeitalters.
6.100.5
तदस्त्रं राघवः श्रीमानुत्तमास्त्रविदां वरः।
जघान परमास्त्रेण गान्धर्वेण महाद्युतिः ॥ ६.१००.५ ॥
Rāghava, der glorreiche und Erste unter den Kennern der besten Waffen, streckte jene Waffe mit der höchsten Waffe namens Gāndharva nieder, der überaus Glänzende.
6.100.6
तस्मिन् प्रतिहतेऽस्त्रे तु राघवेण महात्मना।
रावणः क्रोधताम्राक्षः सौरमस्त्रमुदीरयत् ॥ ६.१००.६ ॥
Als jene Waffe vom großherzigen Rāghava abgewehrt war, schleuderte Rāvaṇa, die Augen vor Zorn gerötet, die Sonnenwaffe.
6.100.7
ततश्चक्राणि निष्पेतुर्भास्वराणि महान्ति च।
कार्मुकाद् भीमवेगस्य दशग्रीवस्य धीमतः ॥ ६.१००.७ ॥
Da schossen aus dem Bogen des weisen Zehnhalsigen, von schrecklicher Schnelligkeit, leuchtende große Scheiben hervor.
6.100.8
तैरासीद् गगनं दीप्तं सम्पतद्भिः समन्ततः।
पतद्भिश्च दिशो दीप्ताश्चन्द्रसूर्यग्रहैरिव ॥ ६.१००.८ ॥
Durch jene Scheiben, die von allen Seiten herabfielen und flogen, erglühte der Himmel, und die Richtungen leuchteten, als wären es Finsternisse von Mond und Sonne.
6.100.9
तानि चिच्छेद बाणौघैश्चक्राणि तु स राघवः।
आयुधानि च चित्राणि रावणस्य चमूमुखे ॥ ६.१००.९ ॥
Der Rāghava zerschnitt jene Scheiben mit Pfeilschwärmen, ebenso die wundersamen Waffen an der Spitze von Rāvaṇas Heer.
6.100.10
तदस्त्रं तु हतं दृष्ट्वा रावणो राक्षसाधिपः।
विव्याध दशभिर्बाणै रामं सर्वेषु मर्मसु ॥ ६.१००.१० ॥
Als Rāvaṇa, der Herr der Rākṣasas, seine Waffe vernichtet sah, traf er Rāma mit zehn Pfeilen an allen empfindlichen Stellen.
6.100.11
स विद्धो दशभिर्बाणैर्महाकार्मुकनिःसृतैः।
रावणेन महातेजा न प्राकम्पत राघवः ॥ ६.१००.११ ॥
Obwohl von zehn Pfeilen aus Rāvaṇas großem Bogen durchbohrt, zitterte der Rāghava von großer Strahlkraft nicht.
6.100.12
ततो विव्याध गात्रेषु सर्वेषु समितिंजयः।
राघवस्तु सुसंक्रुद्धो रावणं बहुभिः शरैः ॥ ६.१००.१२ ॥
Da traf der Rāghava, Sieger der Schlachten, hoch erzürnt, Rāvaṇa an allen Gliedern mit vielen Pfeilen.
6.100.13
एतस्मिन्नन्तरे क्रुद्धो राघवस्यानुजो बली।
लक्ष्मणः सायकान् सप्त जग्राह परवीरहा ॥ ६.१००.१३ ॥
Inzwischen ergriff Lakṣmaṇa, der mächtige jüngere Bruder Rāghavas, zornentbrannt und Töter feindlicher Helden, sieben Pfeile.
6.100.14
तैः सायकैर्महावेगै रावणस्य महाद्युतिः।
ध्वजं मनुष्यशीर्षं तु तस्य चिच्छेद नैकधा ॥ ६.१००.१४ ॥
Mit jenen Pfeilen von großer Schnelligkeit zerschlug Lakṣmaṇa, von großem Glanz, Rāvaṇas Banner mit dem Zeichen eines Menschenkopfes in viele Stücke.
6.100.15
सारथेश्चापि बाणेन शिरो ज्वलितकुण्डलम्।
जहार लक्ष्मणः श्रीमान् नैर्ऋतस्य महाबलः ॥ ६.१००.१५ ॥
Und mit einem einzigen Pfeil schlug der glorreiche und mächtige Lakṣmaṇa dem Wagenlenker des Rākṣasa den Kopf ab, dessen Ohrringe leuchteten.
6.100.16
तस्य बाणैश्च चिच्छेद धनुर्गजकरोपमम्।
लक्ष्मणो राक्षसेन्द्रस्य पञ्चभिर्निशितैस्तदा ॥ ६.१००.१६ ॥
Da zerschnitt Lakṣmaṇa mit fünf scharfen Pfeilen den Bogen des Herrn der Rākṣasas, der einem Elefantenrüssel glich.
6.100.17
नीलमेघनिभांश्चास्य सदश्वान् पर्वतोपमान्।
जघानाप्लुत्य गदया रावणस्य विभीषणः ॥ ६.१००.१७ ॥
Und Vibhīṣaṇa sprang vor und erschlug mit seiner Keule Rāvaṇas prächtige Pferde, dunkel wie blaue Wolken und groß wie Berge.
6.100.18
हताश्वात् तु तदा वेगादवप्लुत्य महारथात्।
कोपमाहारयत् तीव्रं भ्रातरं प्रति रावणः ॥ ६.१००.१८ ॥
Als seine Pferde erschlagen waren, sprang Rāvaṇa schnell vom großen Streitwagen und richtete seinen wilden Zorn auf seinen Bruder.
6.100.19
ततः शक्तिं महाशक्तिः प्रदीप्तामशनीमिव।
विभीषणाय चिक्षेप राक्षसेन्द्रः प्रतापवान् ॥ ६.१००.१९ ॥
Da schleuderte der mächtige, tapfere Herr der Rākṣasas einen glühenden Speer von großer Kraft auf Vibhīṣaṇa, gleich einem Blitz.
6.100.20
अप्राप्तामेव तां बाणैस्त्रिभिश्चिच्छेद लक्ष्मणः।
अथोदतिष्ठत् संनादो वानराणां महारणे ॥ ६.१००.२० ॥
Noch bevor der Speer ihn erreichen konnte, zerschnitt Lakṣmaṇa ihn mit drei Pfeilen. Da erhob sich das Gebrüll der Affen in jenem großen Kampf.
6.100.21
सम्पपात त्रिधा छिन्ना शक्तिः काञ्चनमालिनी।
सविस्फुलिङ्गा ज्वलिता महोल्केव दिवश्च्युता ॥ ६.१००.२१ ॥
Jener goldgeschmückte Speer fiel in drei Stücke zerbrochen nieder, Funken sprühend und brennend wie ein großer Meteor, der vom Himmel gefallen ist.
6.100.22
ततः सम्भाविततरां कालेनापि दुरासदाम्।
जग्राह विपुलां शक्तिं दीप्यमानां स्वतेजसा ॥ ६.१००.२२ ॥
Dann ergriff er jenen gewaltigen Speer, den höchst geachteten, selbst dem Tod schwer zu begegnenden, der von seinem eigenen Glanz leuchtete.
6.100.23
सा वेगिता बलवता रावणेन दुरात्मना।
जज्वाल सुमहातेजा दीप्ताशनिसमप्रभा ॥ ६.१००.२३ ॥
Jener Speer, mit Wucht geschleudert vom mächtigen und bösen Rāvaṇa, flammte auf, von großer Pracht, mit dem Glanz eines brennenden Blitzes.
6.100.24
एतस्मिन्नन्तरे वीरो लक्ष्मणस्तं विभीषणम्।
प्राणसंशयमापन्नं तूर्णमभ्यवपद्यत ॥ ६.१००.२४ ॥
Inzwischen eilte der Held Lakṣmaṇa schnell zu Vibhīṣaṇa, der in Lebensgefahr geraten war.
6.100.25
तं विमोक्षयितुं वीरश्चापमायम्य लक्ष्मणः।
रावणं शक्तिहस्तं वै शरवर्षैरवाकिरत् ॥ ६.१००.२५ ॥
Um ihn zu befreien, spannte der Held Lakṣmaṇa seinen Bogen und überschüttete Rāvaṇa, der die Lanze in der Hand hielt, mit einem Pfeilhagel.
6.100.26
कीर्यमाणः शरौघेण विसृष्टेन महात्मना।
न प्रहर्तुं मनश्चक्रे विमुखीकृतविक्रमः ॥ ६.१००.२६ ॥
Von dem Pfeilstrom des großherzigen Lakṣmaṇa bedeckt, seine Tapferkeit gebrochen, faßte er nicht den Entschluß zuzuschlagen.
6.100.27
मोक्षितं भ्रातरं दृष्ट्वा लक्ष्मणेन स रावणः।
लक्ष्मणाभिमुखस्तिष्ठन्निदं वचनमब्रवीत् ॥ ६.१००.२७ ॥
Als er sah, daß sein Bruder von Lakṣmaṇa befreit war, sprach Rāvaṇa, Lakṣmaṇa gegenübertretend, diese Worte.
6.100.28
मोक्षितस्ते बलश्लाघिन् यस्मादेवं विभीषणः।
विमुच्य राक्षसं शक्तिस्त्वयीयं विनिपात्यते ॥ ६.१००.२८ ॥
O Prahler mit deiner Stärke! Weil du den Rākṣasa Vibhīṣaṇa so befreit hast, wird diese Lanze gegen dich geschleudert.
6.100.29
एषा ते हृदयं भित्त्वा शक्तिर्लोहितलक्षणा।
मद्बाहुपरिघोत्सृष्टा प्राणानादाय यास्यति ॥ ६.१००.२९ ॥
Diese blutgezeichnete Lanze, aus der eisernen Keule meines Armes geschleudert, wird dein Herz durchbohren, dir das Leben rauben und weiterfliegen.
6.100.30
इत्येवमुक्त्वा तां शक्तिमष्टघण्टां महास्वनाम्।
मयेन मायाविहिताममोघां शत्रुघातिनीम् ॥ ६.१००.३० ॥
So gesprochen, schleuderte er jene Lanze, von Maya durch Illusion geschaffen, mit acht Glöckchen, laut tönend, untrüglich und feindetötend.
6.100.31
लक्ष्मणाय समुद्दिश्य ज्वलन्तीमिव तेजसा।
रावणः परमक्रुद्धश्चिक्षेप च ननाद च ॥ ६.१००.३१ ॥
Rāvaṇa, aufs Äußerste erzürnt, schleuderte jenen Speer, der vor Glanz loderte, auf Lakṣmaṇa und brüllte.
6.100.32
सा क्षिप्ता भीमवेगेन वज्राशनिसमस्वना।
शक्तिरभ्यपतद् वेगाल्लक्ष्मणं रणमूर्धनि ॥ ६.१००.३२ ॥
Mit furchtbarer Wucht geschleudert, mit einem Getöse wie Donnerkeil und Blitz, stürzte jener Speer mit Kraft auf Lakṣmaṇa an der Spitze der Schlacht.
6.100.33
तामनुव्याहरच्छक्तिमापतन्तीं स राघवः।
स्वस्त्यस्तु लक्ष्मणायेति मोघा भव हतोद्यमा ॥ ६.१००.३३ ॥
Zu jenem heranstürmenden Speer sprach der Rāghava: "Heil sei Lakṣmaṇa! O Speer, werde vergeblich, dein Bemühen sei vernichtet!"
6.100.34
रावणेन रणे शक्तिः क्रुद्धेनाशीविषोपमा।
मुक्ताऽऽशूरस्य भीतस्य लक्ष्मणस्य ममज्ज सा ॥ ६.१००.३४ ॥
Im Kampf vom erzürnten Rāvaṇa abgeschossen, drang jener Speer, einer giftigen Schlange gleich, in Lakṣmaṇa ein, den Tapferen, der in jenem Augenblick doch erschrocken war.
6.100.35
न्यपतत् सा महावेगा लक्ष्मणस्य महोरसि।
जिह्वेवोरगराजस्य दीप्यमाना महाद्युतिः ॥ ६.१००.३५ ॥
Jener Speer von gewaltiger Wucht fiel auf Lakṣmaṇas breite Brust, schimmernd wie die Zunge des Schlangenkönigs, strahlend in großem Glanz.
6.100.36
ततो रावणवेगेन सुदूरमवगाढया।
शक्त्या विभिन्नहृदयः पपात भुवि लक्ष्मणः ॥ ६.१००.३६ ॥
Da fiel Lakṣmaṇa, das Herz durchbohrt von jenem Speer, der durch Rāvaṇas Wucht tief eingedrungen war, zu Boden.
6.100.37
तदवस्थं समीपस्थो लक्ष्मणं प्रेक्ष्य राघवः।
भ्रातृस्नेहान्महातेजा विषण्णहृदयोऽभवत् ॥ ६.१००.३७ ॥
Als Rāghava, der an Glanz Große, Lakṣmaṇa in diesem Zustand daliegen sah, der in der Nähe stand, wurde sein Herz aus Liebe zu seinem Bruder betrübt.
6.100.38
स मुहूर्तमिव ध्यात्वा बाष्पपर्याकुलेक्षणः।
बभूव संरब्धतरो युगान्त इव पावकः ॥ ६.१००.३८ ॥
Einen Augenblick lang gleichsam in Gedanken versunken, die Augen von Tränen getrübt, wurde er wie das Feuer am Ende eines Weltzeitalters noch heftiger erzürnt.
6.100.39
न विषादस्य कालोऽयमिति संचिन्त्य राघवः।
चक्रे सुतुमलं युद्धं रावणस्य वधे धृतः।
सर्वयत्नेन महता लक्ष्मणं परिवीक्ष्य च ॥ ६.१००.३९ ॥
Er dachte: Dies ist keine Zeit für Trauer. Rāghava, entschlossen, Rāvaṇa zu töten, führte einen überaus heftigen Kampf und blickte mit aller Anstrengung auf Lakṣmaṇa.
6.100.40
स ददर्श ततो रामः शक्त्या भिन्नं महाहवे।
लक्ष्मणं रुधिरादिग्धं सपन्नगमिवाचलम् ॥ ६.१००.४० ॥
Da sah Rāma Lakṣmaṇa, im großen Kampf von der Lanze durchbohrt und mit Blut beschmiert, wie einen Berg mit Schlangen.
6.100.41
तामपि प्रहितां शक्तिं रावणेन बलीयसा।
यत्नतस्ते हरिश्रेष्ठा न शेकुरवमर्दितुम् ॥ ६.१००.४१ ॥
Selbst jenen Speer, den der mächtige Rāvaṇa geschleudert hatte, konnten die besten Affen trotz aller Mühe nicht zerschmettern.
6.100.42
अर्दिताश्चैव बाणौघैस्ते प्रवेकेण रक्षसाम्।
सौमित्रेः सा विनिर्भिद्य प्रविष्टा धरणीतलम् ॥ ६.१००.४२ ॥
Obwohl sie durch den Geschick der Rākṣasas von einem Pfeilhagel getroffen wurde, durchbohrte jener Speer Lakṣmaṇa und drang in die Erde ein.
6.100.43
तां कराभ्यां परामृश्य रामः शक्तिं भयावहाम्।
बभञ्ज समरे क्रुद्धो बलवान् विचकर्ष च ॥ ६.१००.४३ ॥
Rāma, zornig und mächtig, ergriff mit beiden Händen jenen schrecklichen Speer, brach ihn im Kampf und zog ihn mit Gewalt heraus.
6.100.44
तस्य निष्कर्षतः शक्तिं रावणेन बलीयसा।
शराः सर्वेषु गात्रेषु पातिता मर्मभेदिनः ॥ ६.१००.४४ ॥
Als der mächtige Rāvaṇa jenen Speer herauszog, schossen Pfeile, die die Lebensstellen durchbohren, in alle seine Glieder.
6.100.45
अचिन्तयित्वा तान् बाणान् समाश्लिष्य च लक्ष्मणम्।
अब्रवीच्च हनूमन्तं सुग्रीवं च महाकपिम् ॥ ६.१००.४५ ॥
Ohne auf jene Pfeile zu achten, umarmte er Lakṣmaṇa und sprach zu Hanumān und zu Sugrīva, dem großen Affen.
6.100.46
लक्ष्मणं परिवार्यैवं तिष्ठध्वं वानरोत्तमाः।
पराक्रमस्य कालोऽयं सम्प्राप्तो मे चिरेप्सितः ॥ ६.१००.४६ ॥
Ihr besten Affen, stellt euch so um Lakṣmaṇa auf. Die Zeit meiner Tapferkeit, die ich lange ersehnt habe, ist nun gekommen.
6.100.47
पापात्मायं दशग्रीवो वध्यतां पापनिश्चयः।
कांक्षितं चातकस्येव घर्मान्ते मेघदर्शनम् ॥ ६.१००.४७ ॥
Dieser böse gesinnte Zehnhalsige mit seinem üblen Entschluss soll erschlagen werden. Wie der Cātaka-Vogel am Ende des Sommers den Anblick der Wolken ersehnt, so ersehne ich dies.
6.100.48
अस्मिन् मुहूर्ते नचिरात् सत्यं प्रतिशृणोमि वः।
अरावणमरामं वा जगद् द्रक्ष्यथ वानराः ॥ ६.१००.४८ ॥
In diesem Augenblick, bald schon, verspreche ich euch in Wahrheit: Ihr Affen werdet die Welt entweder ohne Rāvaṇa oder ohne Rāma sehen.
6.100.49
राज्यनाशं वने वासं दण्डके परिधावनम्।
वैदेह्याश्च परामर्शो रक्षोभिश्च समागमम् ॥ ६.१००.४९ ॥
Der Verlust des Reiches, das Leben im Wald, das Umherirren im Daṇḍaka, die Entführung Vaidehīs und die Begegnung mit den Rākṣasas.
6.100.50
प्राप्तं दुःखं महाघोरं क्लेशश्च निरयोपमः।
अद्य सर्वमहं त्यक्ष्ये निहत्वा रावणं रणे ॥ ६.१००.५० ॥
Heute werde ich all das schreckliche Leid und die höllengleiche Qual, die ich ertragen habe, beenden, indem ich Rāvaṇa im Kampf erschlage.
6.100.51
यदर्थं वानरं सैन्यं समानीतमिदं मया।
सुग्रीवश्च कृतो राज्ये निहत्वा वालिनं रणे।
यदर्थं सागरः क्रान्तः सेतुर्बद्धश्च सागरे ॥ ६.१००.५१ ॥
Um deretwillen ich dieses Affenheer versammelt, Sugrīva zum König gemacht, Vāli im Kampf erschlagen, den Ozean überquert habe und die Brücke über das Meer gebaut wurde.
6.100.52
सोऽयमद्य रणे पापश्चक्षुर्विषयमागतः।
चक्षुर्विषयमागत्य नायं जीवितुमर्हति ॥ ६.१००.५२ ॥
Jener Frevler ist heute im Kampf in meine Sichtweite gekommen; in meine Sichtweite gekommen, verdient er nicht zu leben.
6.100.53
दृष्टिं दृष्टिविषस्येव सर्पस्य मम रावणः।
यथा वा वैनतेयस्य दृष्टिं प्राप्तो भुजंगमः ॥ ६.१००.५३ ॥
Wie eine Schlange mit giftigem Blick in meine Sicht gerät oder eine Schlange in den Blick Garuḍas, des Sohnes der Vinatā, so ist Rāvaṇa in meine Sicht geraten.
6.100.54
सुखं पश्यत दुर्धर्षा युद्धं वानरपुङ्गवाः।
आसीनाः पर्वताग्रेषु ममेदं रावणस्य च ॥ ६.१००.५४ ॥
Schaut in Ruhe zu, ihr unbezwingbaren besten der Affen, auf den Bergspitzen sitzend, diesen Kampf von mir und Rāvaṇa.
6.100.55
अद्य पश्यन्तु रामस्य रामत्वं मम संयुगे।
त्रयो लोकाः सगन्धर्वाः सदेवाः सर्षिचारणाः ॥ ६.१००.५५ ॥
Heute sollen die drei Welten, mit den Gandharvas, Göttern, Weisen und Cāraṇas, in der Schlacht mein Rāma-Sein sehen.
6.100.56
अद्य कर्म करिष्यामि यल्लोकाः सचराचराः।
सदेवाः कथयिष्यन्ति यावद् भूमिर्धरिष्यति।
समागम्य सदा लोके यथा युद्धं प्रवर्तितम् ॥ ६.१००.५६ ॥
Heute werde ich eine Tat vollbringen, von der die bewegten und unbewegten Welten mit den Göttern erzählen werden, solange die Erde besteht, wie die Schlacht in der Welt geschlagen wurde.
6.100.57
एवमुक्त्वा शितैर्बाणैस्तप्तकाञ्चनभूषणैः।
आजघान रणे रामो दशग्रीवं समाहितः ॥ ६.१००.५७ ॥
So gesprochen, traf Rāma, gesammelt, in der Schlacht Daśagrīva mit scharfen Pfeilen, geschmückt mit glühendem Gold.
6.100.58
तथा प्रदीप्तैर्नाराचैर्मुसलैश्चापि रावणः।
अभ्यवर्षत् तदा रामं धाराभिरिव तोयदः ॥ ६.१००.५८ ॥
Ebenso überschüttete Rāvaṇa mit brennenden Eisenpfeilen und Keulen Rāma damals wie eine Regenwolke mit Güssen.
6.100.59
रामरावणमुक्तानामन्योन्यमभिनिघ्नताम्।
वराणां च शराणां च बभूव तुमुलः स्वनः ॥ ६.१००.५९ ॥
Von den vortrefflichen Pfeilen, die Rāma und Rāvaṇa einander entgegenschleuderten, erhob sich ein tosender Lärm.
6.100.60
विच्छिन्नाश्च विकीर्णाश्च रामरावणयोः शराः।
अन्तरिक्षात् प्रदीप्ताग्रा निपेतुर्धरणीतले ॥ ६.१००.६० ॥
Die Pfeile Rāmas und Rāvaṇas, zerbrochen und verstreut, mit brennenden Spitzen, fielen vom Himmel auf die Erde.
6.100.61
तयोर्ज्यातलनिर्घोषो रामरावणयोर्महान्।
त्रासनः सर्वभूतानां सम्बभूवाद्भुतोपमः ॥ ६.१००.६१ ॥
Das gewaltige Dröhnen der Bogensehnen von Rāma und Rāvaṇa erschreckte alle Wesen; es war wie ein Wunder.
6.100.62
स कीर्यमाणः शरजालवृष्टिभि-
र्महात्मना दीप्तधनुष्मतार्दितः।
भयात् प्रदुद्राव समेत्य रावणो
यथानिलेनाभिहतो बलाहकः ॥ ६.१००.६२ ॥
Rāvaṇa, bedrängt vom Pfeilregen des hochherzigen Helden mit dem strahlenden Bogen, floh in Furcht, wie eine vom Wind getroffene Wolke.