வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 6.100
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.100.1
तस्मिन् प्रतिहतेऽस्त्रे तु रावणो राक्षसाधिपः।
क्रोधं च द्विगुणं चक्रे क्रोधाच्चास्त्रमनन्तरम् ॥ ६.१००.१ ॥
அந்த அஸ்திரம் தடுக்கப்பட்டதும், அரக்கர் தலைவன் ராவணன் கோபத்தை இரட்டிப்பாக்கினான்; கோபத்தால் உடனே மற்றோர் அஸ்திரத்தை ஏவினான்.
6.100.2
मयेन विहितं रौद्रमन्यदस्त्रं महाद्युतिः।
उत्स्रष्टुं रावणो भीमं राघवाय प्रचक्रमे ॥ ६.१००.२ ॥
மாயனால் உருவாக்கப்பட்ட மற்றொரு கொடிய அஸ்திரத்தை ராகவன் மீது ஏவ ஒளிமிக்க ராவணன் முனைந்தான்.
6.100.3
ततः शूलानि निश्चेरुर्गदाश्च मुसलानि च।
कार्मुकाद् दीप्यमानानि वज्रसाराणि सर्वशः ॥ ६.१००.३ ॥
பின்னர் சூலங்கள், கதைகள், உலக்கைகள் வெளிப்பட்டன; வில்லிலிருந்து ஒளிரும், வஜ்ரம் போல் வலிய அஸ்திரங்கள் எல்லாப் பக்கமும் பாய்ந்தன.
6.100.4
मुद्गराः कूटपाशाश्च दीप्ताश्चाशनयस्तथा।
निष्पेतुर्विविधास्तीक्ष्णा वाता इव युगक्षये ॥ ६.१००.४ ॥
சம்மட்டிகள், கூடபாசங்கள், ஒளிரும் இடிகள் ஆகியவையும், பலவகையான கூர்மையான ஆயுதங்களும் யுகமுடிவின் புயல்கள் போல் பாய்ந்தன.
6.100.5
तदस्त्रं राघवः श्रीमानुत्तमास्त्रविदां वरः।
जघान परमास्त्रेण गान्धर्वेण महाद्युतिः ॥ ६.१००.५ ॥
உயர்ந்த அஸ்திரங்களை அறிந்தவர்களில் தலைசிறந்தவரும், திருமகனும், ஒளிமிக்கவருமான ராகவன், அந்த அஸ்திரத்தை காந்தர்வம் என்ற பரமாஸ்திரத்தால் அழித்தான்.
6.100.6
तस्मिन् प्रतिहतेऽस्त्रे तु राघवेण महात्मना।
रावणः क्रोधताम्राक्षः सौरमस्त्रमुदीरयत् ॥ ६.१००.६ ॥
மகாத்மா ராகவனால் அந்த அஸ்திரம் தடுக்கப்பட்டதும், கோபத்தால் சிவந்த கண்களுடன் ராவணன் சௌர அஸ்திரத்தை ஏவினான்.
6.100.7
ततश्चक्राणि निष्पेतुर्भास्वराणि महान्ति च।
कार्मुकाद् भीमवेगस्य दशग्रीवस्य धीमतः ॥ ६.१००.७ ॥
அப்போது பயங்கர வேகமுடைய, அறிவுள்ள தசக்ரீவனின் வில்லிலிருந்து ஒளிவீசும் பெரிய சக்கரங்கள் புறப்பட்டன.
6.100.8
तैरासीद् गगनं दीप्तं सम्पतद्भिः समन्ततः।
पतद्भिश्च दिशो दीप्ताश्चन्द्रसूर्यग्रहैरिव ॥ ६.१००.८ ॥
அங்குமிங்கும் விழுந்து பறந்த அவற்றால் வானம் எங்கும் ஒளிர்ந்தது; சந்திர சூரிய கிரகணங்களைப் போல திசைகளும் பிரகாசித்தன.
6.100.9
तानि चिच्छेद बाणौघैश्चक्राणि तु स राघवः।
आयुधानि च चित्राणि रावणस्य चमूमुखे ॥ ६.१००.९ ॥
ராகவன் அம்புகளின் மழையால் அந்த சக்கரங்களை அறுத்தார்; ராவணனின் படை முகப்பில் இருந்த வியப்பான பல ஆயுதங்களையும் அறுத்தார்.
6.100.10
तदस्त्रं तु हतं दृष्ट्वा रावणो राक्षसाधिपः।
विव्याध दशभिर्बाणै रामं सर्वेषु मर्मसु ॥ ६.१००.१० ॥
தன் அஸ்திரம் அழிந்ததைக் கண்ட ராட்சசர்களின் அதிபதி ராவணன், பத்து அம்புகளால் ராமரை உடலின் எல்லா மர்ம இடங்களிலும் தாக்கினான்.
6.100.11
स विद्धो दशभिर्बाणैर्महाकार्मुकनिःसृतैः।
रावणेन महातेजा न प्राकम्पत राघवः ॥ ६.१००.११ ॥
ராவணனின் பெரிய வில்லிலிருந்து பாய்ந்த பத்து அம்புகளால் துளைக்கப்பட்ட போதும், பேரொளி கொண்ட ராகவர் நடுங்கவில்லை.
6.100.12
ततो विव्याध गात्रेषु सर्वेषु समितिंजयः।
राघवस्तु सुसंक्रुद्धो रावणं बहुभिः शरैः ॥ ६.१००.१२ ॥
அதன்பின் போரில் வெற்றி பெறும் ராகவர் மிகுந்த சினங்கொண்டு, பல அம்புகளால் ராவணனின் எல்லா உறுப்புகளையும் தாக்கினார்.
6.100.13
एतस्मिन्नन्तरे क्रुद्धो राघवस्यानुजो बली।
लक्ष्मणः सायकान् सप्त जग्राह परवीरहा ॥ ६.१००.१३ ॥
இதற்கிடையில் இராகவனின் வலிமைமிக்க தம்பி லக்ஷ்மணன் கோபமுற்று, எதிரி வீரர்களைக் கொல்பவனாக, ஏழு அம்புகளை எடுத்தான்.
6.100.14
तैः सायकैर्महावेगै रावणस्य महाद्युतिः।
ध्वजं मनुष्यशीर्षं तु तस्य चिच्छेद नैकधा ॥ ६.१००.१४ ॥
அந்த விரைவான அம்புகளால், பேரொளியுடைய லக்ஷ்மணன் இராவணனின் மனிதத் தலைச் சின்னம் பொறித்த கொடியை பல துண்டுகளாக வெட்டினான்.
6.100.15
सारथेश्चापि बाणेन शिरो ज्वलितकुण्डलम्।
जहार लक्ष्मणः श्रीमान् नैर्ऋतस्य महाबलः ॥ ६.१००.१५ ॥
ஒரு அம்பினால் பெருவலியவனாகிய ஸ்ரீமான் லக்ஷ்மணன் அரக்கனின் தேரோட்டியின் ஒளிரும் குண்டலங்களுடைய தலையை வெட்டினான்.
6.100.16
तस्य बाणैश्च चिच्छेद धनुर्गजकरोपमम्।
लक्ष्मणो राक्षसेन्द्रस्य पञ्चभिर्निशितैस्तदा ॥ ६.१००.१६ ॥
அப்போது லக்ஷ்மணன் ஐந்து கூரிய அம்புகளால், அரக்கர் அரசனின் யானைத் துதிக்கைபோன்ற வில்லை வெட்டினான்.
6.100.17
नीलमेघनिभांश्चास्य सदश्वान् पर्वतोपमान्।
जघानाप्लुत्य गदया रावणस्य विभीषणः ॥ ६.१००.१७ ॥
விபீஷணன் பாய்ந்து சென்று கதையால், நீலமேகம் போன்ற, மலைகளை ஒத்த இராவணனின் சிறந்த குதிரைகளைக் கொன்றான்.
6.100.18
हताश्वात् तु तदा वेगादवप्लुत्य महारथात्।
कोपमाहारयत् तीव्रं भ्रातरं प्रति रावणः ॥ ६.१००.१८ ॥
குதிரைகள் கொல்லப்பட்டதும், இராவணன் விரைவாக மகாரதத்திலிருந்து குதித்து, தம்பியின் மீது கடும் கோபத்தைக் காட்டினான்.
6.100.19
ततः शक्तिं महाशक्तिः प्रदीप्तामशनीमिव।
विभीषणाय चिक्षेप राक्षसेन्द्रः प्रतापवान् ॥ ६.१००.१९ ॥
பின்னர் மகாசக்தி கொண்ட, பராக்கிரமமிக்க ராக்ஷஸேந்திரன் இடியைப் போல் ஒளிரும் சக்தி ஆயுதத்தை விபீஷணன் மீது எறிந்தான்.
6.100.20
अप्राप्तामेव तां बाणैस्त्रिभिश्चिच्छेद लक्ष्मणः।
अथोदतिष्ठत् संनादो वानराणां महारणे ॥ ६.१००.२० ॥
சக்தி அடையும் முன்னரே லக்ஷ்மணன் மூன்று அம்புகளால் அதை வெட்டினான். அப்போது அந்த மகாபோரில் வானரர்களின் முழக்கம் எழுந்தது.
6.100.21
सम्पपात त्रिधा छिन्ना शक्तिः काञ्चनमालिनी।
सविस्फुलिङ्गा ज्वलिता महोल्केव दिवश्च्युता ॥ ६.१००.२१ ॥
பொன் மாலை அணிந்த அந்த சக்தி மூன்று துண்டாக வெட்டுண்டு விழுந்தது; தீப்பொறிகள் சிதற, வானிலிருந்து விழுந்த பெரும் எரிகல்லைப் போல் எரிந்தது.
6.100.22
ततः सम्भाविततरां कालेनापि दुरासदाम्।
जग्राह विपुलां शक्तिं दीप्यमानां स्वतेजसा ॥ ६.१००.२२ ॥
பின்னர், காலனுக்கும் எதிர்கொள்ள அரியதும் மிகவும் போற்றப்பட்டதுமான, தன் ஒளியாலேயே பிரகாசிக்கும் அந்தப் பெரிய சக்தி ஆயுதத்தை அவன் பற்றிக்கொண்டான்.
6.100.23
सा वेगिता बलवता रावणेन दुरात्मना।
जज्वाल सुमहातेजा दीप्ताशनिसमप्रभा ॥ ६.१००.२३ ॥
தீய உள்ளம் கொண்ட, வலிமையான ராவணனால் வேகமாக எறியப்பட்ட அந்த மகாதேஜஸ் கொண்ட சக்தி, எரியும் இடியின் ஒளியுடன் ஜ்வலித்தது.
6.100.24
एतस्मिन्नन्तरे वीरो लक्ष्मणस्तं विभीषणम्।
प्राणसंशयमापन्नं तूर्णमभ्यवपद्यत ॥ ६.१००.२४ ॥
அதேசமயம், உயிருக்கு ஆபத்தில் இருந்த அந்த விபீஷணனிடம் வீரன் லக்ஷ்மணன் விரைந்து சென்றான்.
6.100.25
तं विमोक्षयितुं वीरश्चापमायम्य लक्ष्मणः।
रावणं शक्तिहस्तं वै शरवर्षैरवाकिरत् ॥ ६.१००.२५ ॥
அவனை விடுவிக்க வீரன் லக்ஷ்மணன் வில்லை வளைத்து, கையில் சக்தியுடன் நின்ற ராவணனை அம்பு மழையால் மூடினான்.
6.100.26
कीर्यमाणः शरौघेण विसृष्टेन महात्मना।
न प्रहर्तुं मनश्चक्रे विमुखीकृतविक्रमः ॥ ६.१००.२६ ॥
மகாத்மா லக்ஷ்மணன் எய்த அம்புத் திரளால் மூடப்பட்டு, வீரம் பின்வாங்கிய அவன் தாக்க மனம் கொள்ளவில்லை.
6.100.27
मोक्षितं भ्रातरं दृष्ट्वा लक्ष्मणेन स रावणः।
लक्ष्मणाभिमुखस्तिष्ठन्निदं वचनमब्रवीत् ॥ ६.१००.२७ ॥
லக்ஷ்மணனால் சகோதரன் விடுவிக்கப்பட்டதைக் கண்ட ராவணன், லக்ஷ்மணனுக்கு எதிராக நின்று இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
6.100.28
मोक्षितस्ते बलश्लाघिन् यस्मादेवं विभीषणः।
विमुच्य राक्षसं शक्तिस्त्वयीयं विनिपात्यते ॥ ६.१००.२८ ॥
வலிமை பேசுபவனே! விபீஷணன் என்ற ராக்ஷசனை நீ இவ்வாறு விடுவித்ததால், இந்த சக்தி உன்மீது எறியப்படுகிறது.
6.100.29
एषा ते हृदयं भित्त्वा शक्तिर्लोहितलक्षणा।
मद्बाहुपरिघोत्सृष्टा प्राणानादाय यास्यति ॥ ६.१००.२९ ॥
என் கைகளின் இரும்புத் தண்டால் எறியப்பட்ட இந்த இரத்தக் குறியுடைய சக்தி உன் இதயத்தைத் துளைத்து, உன் உயிரை எடுத்துச் செல்லும்.
6.100.30
इत्येवमुक्त्वा तां शक्तिमष्टघण्टां महास्वनाम्।
मयेन मायाविहिताममोघां शत्रुघातिनीम् ॥ ६.१००.३० ॥
இவ்வாறு சொல்லி, மாயனால் உருவாக்கப்பட்ட, எட்டு மணிகளுடன் பெருமுழக்கம் செய்யும், வீண்போகாத, எதிரிகளைக் கொல்லும் அந்தச் சக்தியை அவன் எறிந்தான்.
6.100.31
लक्ष्मणाय समुद्दिश्य ज्वलन्तीमिव तेजसा।
रावणः परमक्रुद्धश्चिक्षेप च ननाद च ॥ ६.१००.३१ ॥
ராவணன் பெரும் கோபங்கொண்டு, ஒளியால் எரிவது போன்ற அந்த வேலை லக்ஷ்மணனை நோக்கி எறிந்து, முழங்கினான்.
6.100.32
सा क्षिप्ता भीमवेगेन वज्राशनिसमस्वना।
शक्तिरभ्यपतद् वेगाल्लक्ष्मणं रणमूर्धनि ॥ ६.१००.३२ ॥
பயங்கர வேகத்தில் எறியப்பட்ட, வஜ்ராயுதமும் இடியும் போன்ற ஒலியுடைய அந்த வேல் போர்முனையில் லக்ஷ்மணனை நோக்கி வேகமாகப் பாய்ந்தது.
6.100.33
तामनुव्याहरच्छक्तिमापतन्तीं स राघवः।
स्वस्त्यस्तु लक्ष्मणायेति मोघा भव हतोद्यमा ॥ ६.१००.३३ ॥
அவ்வாறு பாய்ந்து வந்த அந்த வேலை ராகவன் நோக்கி, "லக்ஷ்மணனுக்கு நலம் உண்டாகட்டும்; வேலே, நீ பயனற்றவளாகு, உன் முயற்சி வீணாகட்டும்" என்றார்.
6.100.34
रावणेन रणे शक्तिः क्रुद्धेनाशीविषोपमा।
मुक्ताऽऽशूरस्य भीतस्य लक्ष्मणस्य ममज्ज सा ॥ ६.१००.३४ ॥
போரில் கோபங்கொண்ட ராவணனால் ஏவப்பட்ட, விஷப்பாம்பை ஒத்த அந்த வேல் வீரனான லக்ஷ்மணனின் மீது பாய்ந்து ஆழப் பதிந்தது.
6.100.35
न्यपतत् सा महावेगा लक्ष्मणस्य महोरसि।
जिह्वेवोरगराजस्य दीप्यमाना महाद्युतिः ॥ ६.१००.३५ ॥
மிக்க வேகமுடைய அந்த வேல் லக்ஷ்மணனின் அகன்ற மார்பில் வீழ்ந்தது; நாகராஜனின் நாக்கைப் போல ஒளிவீசி, பெரும் பிரகாசத்துடன் மிளிர்ந்தது.
6.100.36
ततो रावणवेगेन सुदूरमवगाढया।
शक्त्या विभिन्नहृदयः पपात भुवि लक्ष्मणः ॥ ६.१००.३६ ॥
பின்னர், ராவணனின் வேகத்தால் மிக ஆழமாகப் பதிந்த அந்த வேலால் இதயம் பிளந்த லக்ஷ்மணன் நிலத்தில் வீழ்ந்தான்.
6.100.37
तदवस्थं समीपस्थो लक्ष्मणं प्रेक्ष्य राघवः।
भ्रातृस्नेहान्महातेजा विषण्णहृदयोऽभवत् ॥ ६.१००.३७ ॥
அந்நிலையில் கிடக்கும் லட்சுமணனை அருகில் நின்று கண்ட மகாதேஜஸ்வியான ராகவன், சகோதர பாசத்தால் துயருற்ற நெஞ்சினரானார்.
6.100.38
स मुहूर्तमिव ध्यात्वा बाष्पपर्याकुलेक्षणः।
बभूव संरब्धतरो युगान्त इव पावकः ॥ ६.१००.३८ ॥
அவர் ஒரு கணம் தியானித்தவர் போல் இருந்தார்; கண்கள் கண்ணீரால் நிறைந்திருந்தன; பின் யுகாந்த நெருப்பைப் போல் மேலும் சினம் கொண்டார்.
6.100.39
न विषादस्य कालोऽयमिति संचिन्त्य राघवः।
चक्रे सुतुमलं युद्धं रावणस्य वधे धृतः।
सर्वयत्नेन महता लक्ष्मणं परिवीक्ष्य च ॥ ६.१००.३९ ॥
இது துயரத்திற்கான நேரமல்ல என்று சிந்தித்து, ராவணனைக் கொல்ல உறுதி கொண்ட ராகவன் மிகக் கடுமையான போரைத் தொடுத்தார்; முழு முயற்சியுடன் லட்சுமணனையும் கவனித்தார்.
6.100.40
स ददर्श ततो रामः शक्त्या भिन्नं महाहवे।
लक्ष्मणं रुधिरादिग्धं सपन्नगमिवाचलम् ॥ ६.१००.४० ॥
பின்னர் ராமன் பெரும் போரில் வேலால் துளைக்கப்பட்டு இரத்தத்தில் தோய்ந்த லட்சுமணனைக் கண்டார்; பாம்புடன் கூடிய மலையைப் போல் இருந்தான்.
6.100.41
तामपि प्रहितां शक्तिं रावणेन बलीयसा।
यत्नतस्ते हरिश्रेष्ठा न शेकुरवमर्दितुम् ॥ ६.१००.४१ ॥
வலிமைமிக்க ராவணன் எறிந்த அந்த வேலையும் சிறந்த வானரர்கள் முயன்றும் அழிக்க இயலவில்லை.
6.100.42
अर्दिताश्चैव बाणौघैस्ते प्रवेकेण रक्षसाम्।
सौमित्रेः सा विनिर्भिद्य प्रविष्टा धरणीतलम् ॥ ६.१००.४२ ॥
ராட்சசர்களின் திறமையால் அம்பு மழையால் தாக்கப்பட்டாலும், அந்த வேல் லட்சுமணனைத் துளைத்து பூமியின் உள்ளே புகுந்தது.
6.100.43
तां कराभ्यां परामृश्य रामः शक्तिं भयावहाम्।
बभञ्ज समरे क्रुद्धो बलवान् विचकर्ष च ॥ ६.१००.४३ ॥
கோபம் கொண்ட வலிமைமிக்க ராமன், அந்த அச்சமூட்டும் வேலைத் தன் இரு கைகளாலும் பற்றி போரில் முறித்து, பலத்துடன் இழுத்து எடுத்தான்.
6.100.44
तस्य निष्कर्षतः शक्तिं रावणेन बलीयसा।
शराः सर्वेषु गात्रेषु पातिता मर्मभेदिनः ॥ ६.१००.४४ ॥
வலிமைமிக்க ராவணன் அந்த வேலை இழுத்து எடுத்தபோது, அவனுடைய உடலின் எல்லா உறுப்புகளிலும் மர்மங்களைத் துளைக்கும் அம்புகள் பாய்ந்தன.
6.100.45
अचिन्तयित्वा तान् बाणान् समाश्लिष्य च लक्ष्मणम्।
अब्रवीच्च हनूमन्तं सुग्रीवं च महाकपिम् ॥ ६.१००.४५ ॥
அந்த அம்புகளைப் பொருட்படுத்தாமல், லட்சுமணனை அணைத்துக்கொண்டு, அனுமானிடமும் மகாகபி சுக்கிரீவனிடமும் அவன் கூறினான்.
6.100.46
लक्ष्मणं परिवार्यैवं तिष्ठध्वं वानरोत्तमाः।
पराक्रमस्य कालोऽयं सम्प्राप्तो मे चिरेप्सितः ॥ ६.१००.४६ ॥
சிறந்த வானரர்களே, இவ்வாறு லட்சுமணனைச் சூழ்ந்து நில்லுங்கள். நீண்ட காலமாக நான் விரும்பிய என் வீரத்தைக் காட்டும் காலம் இப்போது வந்துவிட்டது.
6.100.47
पापात्मायं दशग्रीवो वध्यतां पापनिश्चयः।
कांक्षितं चातकस्येव घर्मान्ते मेघदर्शनम् ॥ ६.१००.४७ ॥
பாவ மனம் கொண்ட இந்தத் தசக்ரீவன் கொல்லப்படட்டும். கோடையின் முடிவில் சாதக பறவை மேகத்தைக் காண விரும்புவது போல, இது எனக்குப் பெரிதும் விரும்பியதாகும்.
6.100.48
अस्मिन् मुहूर्ते नचिरात् सत्यं प्रतिशृणोमि वः।
अरावणमरामं वा जगद् द्रक्ष्यथ वानराः ॥ ६.१००.४८ ॥
இந்த கணத்திலேயே, விரைவில், உங்களுக்கு உண்மையாக வாக்குறுதி அளிக்கிறேன். வானரர்களே, இந்த உலகை ராவணன் இல்லாமலோ அல்லது ராமன் இல்லாமலோ நீங்கள் காண்பீர்கள்.
6.100.49
राज्यनाशं वने वासं दण्डके परिधावनम्।
वैदेह्याश्च परामर्शो रक्षोभिश्च समागमम् ॥ ६.१००.४९ ॥
ராஜ்ய இழப்பு, காட்டில் வாசம், தண்டக வனத்தில் அலைதல், வைதேஹியின் கவர்தல் மற்றும் அரக்கர்களுடன் மோதல்.
6.100.50
प्राप्तं दुःखं महाघोरं क्लेशश्च निरयोपमः।
अद्य सर्वमहं त्यक्ष्ये निहत्वा रावणं रणे ॥ ६.१००.५० ॥
நான் அனுபவித்த கொடிய துன்பமும், நரகத்தை ஒத்த வேதனையும் அனைத்தையும் இன்று போரில் ராவணனைக் கொன்று முடிப்பேன்.
6.100.51
यदर्थं वानरं सैन्यं समानीतमिदं मया।
सुग्रीवश्च कृतो राज्ये निहत्वा वालिनं रणे।
यदर्थं सागरः क्रान्तः सेतुर्बद्धश्च सागरे ॥ ६.१००.५१ ॥
எதற்காக நான் இந்த வானரப் படையைத் திரட்டினேனோ, சுக்ரீவனை அரசனாக்கினேனோ, போரில் வாலியைக் கொன்றேனோ, எதற்காகக் கடலைக் கடந்தேனோ, கடலின் மீது பாலம் கட்டப்பட்டதோ.
6.100.52
सोऽयमद्य रणे पापश्चक्षुर्विषयमागतः।
चक्षुर्विषयमागत्य नायं जीवितुमर्हति ॥ ६.१००.५२ ॥
அந்தப் பாவி இன்று போரில் என் பார்வைக்கு வந்துவிட்டான். என் பார்வையில் வந்த இவன் உயிர் வாழத் தகுதியற்றவன்.
6.100.53
दृष्टिं दृष्टिविषस्येव सर्पस्य मम रावणः।
यथा वा वैनतेयस्य दृष्टिं प्राप्तो भुजंगमः ॥ ६.१००.५३ ॥
விஷப்பார்வை கொண்ட பாம்பு என் பார்வைக்கு வந்ததைப் போல, அல்லது வைனதேயனின் (கருடனின்) பார்வைக்கு பாம்பு வந்ததைப் போல, ராவணன் என் பார்வைக்கு வந்துள்ளான்.
6.100.54
सुखं पश्यत दुर्धर्षा युद्धं वानरपुङ्गवाः।
आसीनाः पर्वताग्रेषु ममेदं रावणस्य च ॥ ६.१००.५४ ॥
வெல்லற்கரிய வானரத் தலைவர்களே! மலை உச்சிகளில் அமர்ந்து, என்னுடையதும் ராவணனுடையதுமான இந்தப் போரை இன்பமாகக் காணுங்கள்.
6.100.55
अद्य पश्यन्तु रामस्य रामत्वं मम संयुगे।
त्रयो लोकाः सगन्धर्वाः सदेवाः सर्षिचारणाः ॥ ६.१००.५५ ॥
இன்று மூன்று உலகங்களும், கந்தர்வர்களும், தேவர்களும், ரிஷிகளும், சாரணர்களும் போரில் என் ராமத்துவத்தைக் காணட்டும்.
6.100.56
अद्य कर्म करिष्यामि यल्लोकाः सचराचराः।
सदेवाः कथयिष्यन्ति यावद् भूमिर्धरिष्यति।
समागम्य सदा लोके यथा युद्धं प्रवर्तितम् ॥ ६.१००.५६ ॥
இன்று நான் ஒரு செயலைச் செய்வேன்; பூமி நிலைத்திருக்கும் வரை சராசரங்களும் தேவர்களும் உலகில் போர் எப்படி நடந்தது என்று அதைச் சொல்வார்கள்.
6.100.57
एवमुक्त्वा शितैर्बाणैस्तप्तकाञ्चनभूषणैः।
आजघान रणे रामो दशग्रीवं समाहितः ॥ ६.१००.५७ ॥
இவ்வாறு சொல்லி, தகித்த பொன் அணிகலன்கள் கொண்ட கூரிய அம்புகளால் ராமன் ஒருமுகப்பட்டு போரில் தசக்கிரீவனைத் தாக்கினான்.
6.100.58
तथा प्रदीप्तैर्नाराचैर्मुसलैश्चापि रावणः।
अभ्यवर्षत् तदा रामं धाराभिरिव तोयदः ॥ ६.१००.५८ ॥
அதுபோலவே, எரியும் நாராசங்களாலும் உலக்கைகளாலும் ராவணன் அப்போது ராமனை மேகம் மழையைப் பொழிவது போலப் பொழிந்தான்.
6.100.59
रामरावणमुक्तानामन्योन्यमभिनिघ्नताम्।
वराणां च शराणां च बभूव तुमुलः स्वनः ॥ ६.१००.५९ ॥
ராமனும் ராவணனும் ஒருவர் மீது ஒருவர் எய்த சிறந்த அம்புகளின் பேரொலி எழுந்தது.
6.100.60
विच्छिन्नाश्च विकीर्णाश्च रामरावणयोः शराः।
अन्तरिक्षात् प्रदीप्ताग्रा निपेतुर्धरणीतले ॥ ६.१००.६० ॥
ராமன், ராவணன் அம்புகள் துண்டுண்டும் சிதறியும், எரியும் முனைகளுடன் வானிலிருந்து பூமியில் விழுந்தன.
6.100.61
तयोर्ज्यातलनिर्घोषो रामरावणयोर्महान्।
त्रासनः सर्वभूतानां सम्बभूवाद्भुतोपमः ॥ ६.१००.६१ ॥
ராமன் மற்றும் ராவணனின் வில்நாண்களின் அந்த மாபெரும் முழக்கம் அனைத்து உயிரினங்களையும் அச்சுறுத்தியது; அது ஓர் அதிசயம் போல் இருந்தது.
6.100.62
स कीर्यमाणः शरजालवृष्टिभि-
र्महात्मना दीप्तधनुष्मतार्दितः।
भयात् प्रदुद्राव समेत्य रावणो
यथानिलेनाभिहतो बलाहकः ॥ ६.१००.६२ ॥
மகாத்மாவான ராமனின் ஒளிரும் வில்லிலிருந்து பொழியப்பட்ட அம்புமழையால் துன்புற்ற ராவணன், காற்றால் தாக்கப்பட்ட மேகம் போல பயந்து ஓடினான்.