Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 6.104
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.104.1
स तु मोहात् सुसंक्रुद्धः कृतान्तबलचोदितः।
क्रोधसंरक्तनयनो रावणः सूतमब्रवीत् ॥ ६.१०४.१ ॥
Doch Rāvaṇa, von Verblendung heftig erzürnt, von der Kraft des Todes getrieben, mit zornrot glühenden Augen, sprach zum Wagenlenker.
6.104.2
हीनवीर्यमिवाशक्तं पौरुषेण विवर्जितम्।
भीरुं लघुमिवासत्त्वं विहीनमिव तेजसा ॥ ६.१०४.२ ॥
Als wärst du kraftlos und ohne Tapferkeit, ohne männliche Stärke, feige, niedrig, ohne Mut, ohne Glanz.
6.104.3
विमुक्तमिव मायाभिरस्त्रैरिव बहिष्कृतम्।
मामवज्ञाय दुर्बुद्धे स्वया बुद्ध्या विचेष्टसे ॥ ६.१०४.३ ॥
Als hätten dich die Täuschungen verlassen, als hätten dich die Waffen verstoßen. Mich verachtend, du Törichter, handelst du nach deinem eigenen Urteil.
6.104.4
किमर्थं मामवज्ञाय मच्छन्दमनवेक्ष्य च।
त्वया शत्रुसमक्षं मे रथोऽयमपवाहितः ॥ ६.१०४.४ ॥
Warum hast du mich verachtet, meinen Wunsch nicht beachtet und meinen Wagen vor dem Feind zurückgezogen?
6.104.5
त्वयाद्य हि ममानार्य चिरकालमुपार्जितम्।
यशो वीर्यं च तेजश्च प्रत्ययश्च विनाशितः ॥ ६.१०४.५ ॥
Heute hast du, du Unwürdiger, den Ruhm, die Tapferkeit, den Glanz und das Ansehen zerstört, die ich über lange Zeit erworben habe.
6.104.6
शत्रोः प्रख्यातवीर्यस्य रञ्जनीयस्य विक्रमैः।
पश्यतो युद्धलुब्धोऽहं कृतः कापुरुषस्त्वया ॥ ६.१०४.६ ॥
Während ich kampfbegierig den Feind betrachtete, berühmt an Tapferkeit und bewundernswert durch seine Heldentaten, hast du mich zum Feigling gemacht.
6.104.7
यत् त्वं कथमिदं मोहान्न चेद् वहसि दुर्मते।
सत्योऽयं प्रतितर्को मे परेण त्वमुपस्कृतः ॥ ६.१०४.७ ॥
Wie käme es dazu, o Verirrter, wenn du es nicht aus Verblendung trägst? Meine Vermutung ist wahr: Du wurdest von einem anderen angestiftet.
6.104.8
नहि तद् विद्यते कर्म सुहृदो हितकांक्षिणः।
रिपूणां सदृशं त्वेतद् यत् त्वयैतदनुष्ठितम् ॥ ६.१०४.८ ॥
Eine solche Tat findet sich nicht bei einem Freund, der dein Wohl wünscht; was du getan hast, gleicht der Tat von Feinden.
6.104.9
निवर्तय रथं शीघ्रं यावन्नापैति मे रिपुः।
यदि वाध्युषितोऽसि त्वं स्मर्यते यदि मे गुणः ॥ ६.१०४.९ ॥
Wende den Wagen schnell, bevor mein Feind fortgeht; wenn du bei mir gelebt hast und du dich meiner Tugenden erinnerst, so tu es.
6.104.10
एवं परुषमुक्तस्तु हितबुद्धिरबुद्धिना।
अब्रवीद् रावणं सूतो हितं सानुनयं वचः ॥ ६.१०४.१० ॥
Obwohl der Unverständige Rāvaṇa so hart zu ihm gesprochen hatte, sprach der Wagenlenker, dessen Absicht gut war, versöhnliche und heilsame Worte zu Rāvaṇa.
6.104.11
न भीतोऽस्मि न मूढोऽस्मि नोपजप्तोऽस्मि शत्रुभिः।
न प्रमत्तो न निःस्नेहो विस्मृता न च सत्क्रिया ॥ ६.१०४.११ ॥
Ich bin nicht furchtsam, ich bin nicht verblendet, ich bin nicht von Feinden verleitet; ich bin nicht nachlässig, ich bin nicht ohne Zuneigung, und ich habe die gebührende Ehrerbietung nicht vergessen.
6.104.12
मया तु हितकामेन यशश्च परिरक्षता।
स्नेहप्रस्कन्नमनसा हितमित्यप्रियं कृतम् ॥ ६.१०४.१२ ॥
Ich aber, der ich dein Wohl wünschte und deinen Ruhm bewahren wollte, habe mit vor Zuneigung überfließendem Herzen gesagt, was ich für heilsam hielt, auch wenn es unangenehm war.
6.104.13
नास्मिन्नर्थे महाराज त्वं मां प्रियहिते रतम्।
कश्चिल्लघुरिवानार्यो दोषतो गन्तुमर्हसि ॥ ६.१०४.१३ ॥
Großer König, in dieser Sache darfst du mich, der ich dem Wohl des Geliebten ergeben bin, nicht wie einen leichtfertigen, unedlen Menschen für schuldig halten.
6.104.14
श्रूयतां प्रति दास्यामि यन्निमित्तं मया रथः।
नदीवेग इवाम्भोभिः संयुगे विनिवर्तितः ॥ ६.१०४.१४ ॥
Höre, und ich will dir sagen, aus welchem Grund ich den Wagen im Kampf zurückgewendet habe, wie die Strömung eines Flusses von seinen Wassern umgelenkt wird.
6.104.15
श्रमं तवावगच्छामि महता रणकर्मणा।
नहि ते वीर्यसौमुख्यं प्रकर्षं नोपधारये ॥ ६.१०४.१५ ॥
Ich erkenne deine Erschöpfung durch das große Werk des Kampfes; doch ich bemerke keine Minderung der Vortrefflichkeit und des günstigen Glanzes deiner Tapferkeit.
6.104.16
रथोद्वहनखिन्नाश्च भग्ना मे रथवाजिनः।
दीना घर्मपरिश्रान्ता गावो वर्षहता इव ॥ ६.१०४.१६ ॥
Meine Wagenpferde, erschöpft vom Ziehen des Wagens, sind zusammengebrochen; elend und von der Hitze ermattet, gleichen sie vom Regen geschlagenen Kühen.
6.104.17
निमित्तानि च भूयिष्ठं यानि प्रादुर्भवन्ति नः।
तेषु तेष्वभिपन्नेषु लक्षयाम्यप्रदक्षिणम् ॥ ६.१०४.१७ ॥
Und viele Vorzeichen zeigen sich uns; bei jedem, das eintritt, erkenne ich es als unglückverheißend, nach links gewandt.
6.104.18
देशकालौ च विज्ञेयौ लक्षणानीङ्गितानि च।
दैन्यं हर्षश्च खेदश्च रथिनश्च बलाबलम् ॥ ६.१०४.१८ ॥
Ort und Zeit sind zu erkennen, ebenso Zeichen und Gebärden, Niedergeschlagenheit, Freude, Kummer sowie Stärke und Schwäche des Wagenlenkers.
6.104.19
स्थलनिम्नानि भूमेश्च समानि विषमाणि च।
युद्धकालश्च विज्ञेयः परस्यान्तरदर्शनम् ॥ ६.१०४.१९ ॥
Man muss das hohe und tiefe Gelände, die ebenen und unebenen Stellen, die Zeit des Kampfes und das Erkennen der Lücke des Feindes kennen.
6.104.20
उपयानापयाने च स्थानं प्रत्यपसर्पणम्।
सर्वमेतद् रथस्थेन ज्ञेयं रथकुटुम्बिना ॥ ६.१०४.२० ॥
Vorrücken und Zurückweichen, Stellung beziehen und sich wieder zurückziehen – all dies muss der auf dem Streitwagen Stehende und sein Wagenlenker kennen.
6.104.21
तव विश्रामहेतोस्तु तथैषां रथवाजिनाम्।
रौद्रं वर्जयता खेदं क्षमं कृतमिदं मया ॥ ६.१०४.२१ ॥
Zu Eurer Ruhe, und um diesen Wagenpferden furchtbare Erschöpfung zu ersparen, habe ich dies mit Recht getan.
6.104.22
स्वेच्छया न मया वीर रथोऽयमपवाहितः।
भर्तुः स्नेहपरीतेन मयेदं यत् कृतं प्रभो ॥ ६.१०४.२२ ॥
O Held, nicht aus eigenem Willen habe ich diesen Wagen zurückgewendet. O Herr, erfüllt von Zuneigung zu meinem Herrn, habe ich dies getan.
6.104.23
आज्ञापय यथातत्त्वं वक्ष्यस्यरिनिषूदन।
तत् करिष्याम्यहं वीर गतानृण्येन चेतसा ॥ ६.१०४.२३ ॥
O Vernichter der Feinde, befiehl, wie du es wahrhaftig sagen würdest; o Held, das werde ich tun, mit einem von Schuld befreiten Geist.
6.104.24
संतुष्टस्तेन वाक्येन रावणस्तस्य सारथेः।
प्रशस्यैनं बहुविधं युद्धलुब्धोऽब्रवीदिदम् ॥ ६.१०४.२४ ॥
Mit jenen Worten des Wagenlenkers zufrieden, pries Rāvaṇa ihn auf vielerlei Weise und sprach, kampflustig, diese Worte.
6.104.25
रथं शीघ्रमिमं सूत राघवाभिमुखं नय।
नाहत्वा समरे शत्रून् निवर्तिष्यति रावणः ॥ ६.१०४.२५ ॥
Wagenlenker, lenke diesen Wagen schnell auf Rāghava zu. Rāvaṇa wird nicht umkehren, ohne im Kampf die Feinde erschlagen zu haben.
6.104.26
एवमुक्त्वा रथस्थस्य रावणो राक्षसेश्वरः।
ददौ तस्य शुभं ह्येकं हस्ताभरणमुत्तमम्।
श्रुत्वा रावणवाक्यानि सारथिः संन्यवर्तत ॥ ६.१०४.२६ ॥
So sprach Rāvaṇa, der Herr der Rākṣasas, und schenkte dem auf dem Wagen stehenden Wagenlenker ein schönes, ausgezeichnetes Armschmuckstück. Auf Rāvaṇas Worte hin wandte sich der Wagenlenker um.
6.104.27
ततो द्रुतं रावणवाक्यचोदितः
प्रचोदयामास हयान् स सारथिः।
स राक्षसेन्द्रस्य ततो महारथः
क्षणेन रामस्य रणाग्रतोऽभवत् ॥ ६.१०४.२७ ॥
Da trieb der Wagenlenker, von Rāvaṇas Worten angespornt, die Pferde rasch voran, und im Nu stand dieser große Wagenkämpfer vor Rāma an der Front der Schlacht.