வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 6.104
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.104.1
स तु मोहात् सुसंक्रुद्धः कृतान्तबलचोदितः।
क्रोधसंरक्तनयनो रावणः सूतमब्रवीत् ॥ ६.१०४.१ ॥
ஆனால் மோகத்தால் மிகவும் கோபமடைந்த, யமனின் வலிமையால் தூண்டப்பட்ட, கோபத்தால் சிவந்த கண்களுடைய ராவணன் சாரதியிடம் கூறினான்.
6.104.2
हीनवीर्यमिवाशक्तं पौरुषेण विवर्जितम्।
भीरुं लघुमिवासत्त्वं विहीनमिव तेजसा ॥ ६.१०४.२ ॥
வீரியமற்றவன், ஆற்றலற்றவன், ஆண்மையற்றவன், பயந்தவன், இழிந்தவன், துணிவற்றவன், ஒளியற்றவன் போல்.
6.104.3
विमुक्तमिव मायाभिरस्त्रैरिव बहिष्कृतम्।
मामवज्ञाय दुर्बुद्धे स्वया बुद्ध्या विचेष्टसे ॥ ६.१०४.३ ॥
மாயைகளால் விடுவிக்கப்பட்டவன் போலவும், ஆயுதங்களால் வெளியேற்றப்பட்டவன் போலவும். என்னை அவமதித்து, தீயவனே, உன் சொந்த புத்தியால் செயல்படுகிறாய்.
6.104.4
किमर्थं मामवज्ञाय मच्छन्दमनवेक्ष्य च।
त्वया शत्रुसमक्षं मे रथोऽयमपवाहितः ॥ ६.१०४.४ ॥
எதற்காக என்னை அவமதித்து, என் விருப்பத்தைக் கருதாமல், எதிரியின் முன்னிலையில் என் இந்தத் தேரை ஓட்டிச் சென்றாய்?
6.104.5
त्वयाद्य हि ममानार्य चिरकालमुपार्जितम्।
यशो वीर्यं च तेजश्च प्रत्ययश्च विनाशितः ॥ ६.१०४.५ ॥
இன்று நீயே, ஓ அநாரியனே, நீண்ட காலமாக நான் ஈட்டிய புகழையும், வீரியத்தையும், ஒளியையும், நம்பிக்கையையும் அழித்துவிட்டாய்.
6.104.6
शत्रोः प्रख्यातवीर्यस्य रञ्जनीयस्य विक्रमैः।
पश्यतो युद्धलुब्धोऽहं कृतः कापुरुषस्त्वया ॥ ६.१०४.६ ॥
புகழ்பெற்ற வீரியமும், மனம் கவரும் வீரச்செயல்களும் கொண்ட எதிரியை நான் பார்த்துக்கொண்டிருக்கையில், போர் ஆவலுடன் இருந்த என்னை நீ கோழையாக ஆக்கிவிட்டாய்.
6.104.7
यत् त्वं कथमिदं मोहान्न चेद् वहसि दुर्मते।
सत्योऽयं प्रतितर्को मे परेण त्वमुपस्कृतः ॥ ६.१०४.७ ॥
தீய மனம் கொண்டவனே, மயக்கத்தால் நீ இதை ஏற்றுக்கொள்ளாமல் இருந்திருந்தால் இது எப்படி நிகழும்? என் இந்த ஊகம் உண்மை; நீ பிறரால் தூண்டப்பட்டிருக்கிறாய்.
6.104.8
नहि तद् विद्यते कर्म सुहृदो हितकांक्षिणः।
रिपूणां सदृशं त्वेतद् यत् त्वयैतदनुष्ठितम् ॥ ६.१०४.८ ॥
நலம் விரும்பும் நண்பனின் செயல் அது அல்ல. நீ செய்த இச்செயல் எதிரிகளுக்கே பொருந்தும்.
6.104.9
निवर्तय रथं शीघ्रं यावन्नापैति मे रिपुः।
यदि वाध्युषितोऽसि त्वं स्मर्यते यदि मे गुणः ॥ ६.१०४.९ ॥
என் எதிரி விலகிப் போகும் முன் விரைவாகத் தேரைத் திருப்பு. நீ என்னுடன் வாழ்ந்திருந்தால், என் நற்குணங்கள் நினைவில் இருந்தால் அவ்வாறு செய்.
6.104.10
एवं परुषमुक्तस्तु हितबुद्धिरबुद्धिना।
अब्रवीद् रावणं सूतो हितं सानुनयं वचः ॥ ६.१०४.१० ॥
அறிவற்ற ராவணனால் இவ்வாறு கடுமையாகப் பேசப்பட்டபோதும், நலம் நாடும் தேரோட்டி ராவணனிடம் பணிவான, நன்மை தரும் சொற்களைக் கூறினான்.
6.104.11
न भीतोऽस्मि न मूढोऽस्मि नोपजप्तोऽस्मि शत्रुभिः।
न प्रमत्तो न निःस्नेहो विस्मृता न च सत्क्रिया ॥ ६.१०४.११ ॥
நான் அஞ்சவில்லை, மயங்கவில்லை, எதிரிகளால் ஏமாற்றப்படவில்லை; நான் கவனக்குறைவாக இல்லை, அன்பற்றவனும் இல்லை, உரிய மரியாதையையும் மறக்கவில்லை.
6.104.12
मया तु हितकामेन यशश्च परिरक्षता।
स्नेहप्रस्कन्नमनसा हितमित्यप्रियं कृतम् ॥ ६.१०४.१२ ॥
ஆனால் நான் உன் நலத்தை விரும்பியும், உன் புகழைக் காக்க விரும்பியும், அன்பு நிரம்பிய மனதுடன் இதை நன்மையென்று கூறினேன்; இது உனக்கு விருப்பமில்லாததாக இருந்தாலும்.
6.104.13
नास्मिन्नर्थे महाराज त्वं मां प्रियहिते रतम्।
कश्चिल्लघुरिवानार्यो दोषतो गन्तुमर्हसि ॥ ६.१०४.१३ ॥
மகாராஜா, இந்த விஷயத்தில் உங்களுக்கு நன்மையையும் விருப்பத்தையும் நாடும் என்னை, ஒரு இழிந்த அநாரியனைப் போல குற்றவாளியாகக் கருதுவது தகாது.
6.104.14
श्रूयतां प्रति दास्यामि यन्निमित्तं मया रथः।
नदीवेग इवाम्भोभिः संयुगे विनिवर्तितः ॥ ६.१०४.१४ ॥
கேளுங்கள், நான் எந்தக் காரணத்தால் போரில் தேரைத் திருப்பினேன் என்பதைச் சொல்கிறேன்; நதியின் வேகம் நீரால் திரும்புவதுபோல்.
6.104.15
श्रमं तवावगच्छामि महता रणकर्मणा।
नहि ते वीर्यसौमुख्यं प्रकर्षं नोपधारये ॥ ६.१०४.१५ ॥
பெரும் போர்ச் செயலால் உங்களுக்கு ஏற்பட்ட சோர்வை நான் அறிவேன்; ஆனால் உங்கள் வீரத்தின் சிறப்பும் மேன்மையும் குறைந்ததாக நான் காணவில்லை.
6.104.16
रथोद्वहनखिन्नाश्च भग्ना मे रथवाजिनः।
दीना घर्मपरिश्रान्ता गावो वर्षहता इव ॥ ६.१०४.१६ ॥
தேரை இழுத்ததால் களைத்துப்போன என் தேர்க் குதிரைகள் உடைந்துவிட்டன; வெயிலால் சோர்ந்து, மழையால் அடிபட்ட பசுக்களைப்போல் அவை துன்பமுற்றுள்ளன.
6.104.17
निमित्तानि च भूयिष्ठं यानि प्रादुर्भवन्ति नः।
तेषु तेष्वभिपन्नेषु लक्षयाम्यप्रदक्षिणम् ॥ ६.१०४.१७ ॥
நமக்குத் தோன்றும் பல சகுனங்கள் ஒவ்வொன்றும் நிகழும்போது, அவை அப்ரதக்ஷிணமாக (அசுபமாக) இருப்பதை நான் காண்கிறேன்.
6.104.18
देशकालौ च विज्ञेयौ लक्षणानीङ्गितानि च।
दैन्यं हर्षश्च खेदश्च रथिनश्च बलाबलम् ॥ ६.१०४.१८ ॥
இடமும் காலமும், அடையாளங்களும் குறிப்புகளும், பணிவு, மகிழ்ச்சி, துயரம், தேர்வீரனின் வலிமை மற்றும் பலவீனம் ஆகியவையும் அறியப்பட வேண்டியவை.
6.104.19
स्थलनिम्नानि भूमेश्च समानि विषमाणि च।
युद्धकालश्च विज्ञेयः परस्यान्तरदर्शनम् ॥ ६.१०४.१९ ॥
நிலத்தின் மேடு பள்ளங்களையும், சமமான மற்றும் சமமற்ற இடங்களையும், போருக்கான காலத்தையும், எதிரியின் இடைவெளியைக் காணும் திறனையும் அறிந்திருக்க வேண்டும்.
6.104.20
उपयानापयाने च स्थानं प्रत्यपसर्पणम्।
सर्वमेतद् रथस्थेन ज्ञेयं रथकुटुम्बिना ॥ ६.१०४.२० ॥
முன்னேறுதல், பின்வாங்குதல், நிலை கொள்ளுதல், மீண்டும் விலகுதல்—இவை அனைத்தையும் தேர்மீது நிற்பவரும் தேர்ப்பாகனும் அறிந்திருக்க வேண்டும்.
6.104.21
तव विश्रामहेतोस्तु तथैषां रथवाजिनाम्।
रौद्रं वर्जयता खेदं क्षमं कृतमिदं मया ॥ ६.१०४.२१ ॥
உங்கள் ஓய்வுக்காகவும், இந்தத் தேர்க்குதிரைகளின் கடும் களைப்பைத் தவிர்க்கவும் இவ்வாறு செய்தேன்; இது முறையானதே.
6.104.22
स्वेच्छया न मया वीर रथोऽयमपवाहितः।
भर्तुः स्नेहपरीतेन मयेदं यत् कृतं प्रभो ॥ ६.१०४.२२ ॥
வீரரே! நான் என் விருப்பத்தால் இந்தத் தேரை விலக்கவில்லை. பிரபுவே! தலைவர் மீதான அன்பால் நிறைந்து நான் செய்ததே இது.
6.104.23
आज्ञापय यथातत्त्वं वक्ष्यस्यरिनिषूदन।
तत् करिष्याम्यहं वीर गतानृण्येन चेतसा ॥ ६.१०४.२३ ॥
எதிரிகளை அழிப்பவரே! நீங்கள் உண்மையில் சொல்வது போல் ஆணையிடுங்கள். வீரரே! கடன் தீர்ந்த மனத்துடன் நான் அதையே செய்வேன்.
6.104.24
संतुष्टस्तेन वाक्येन रावणस्तस्य सारथेः।
प्रशस्यैनं बहुविधं युद्धलुब्धोऽब्रवीदिदम् ॥ ६.१०४.२४ ॥
அந்தச் சாரதியின் அந்தச் சொல்லால் ராவணன் மகிழ்ந்தான். அவனைப் பலவாறு புகழ்ந்து, போரில் ஆவல் கொண்ட ராவணன் இவ்வாறு கூறினான்.
6.104.25
रथं शीघ्रमिमं सूत राघवाभिमुखं नय।
नाहत्वा समरे शत्रून् निवर्तिष्यति रावणः ॥ ६.१०४.२५ ॥
சாரதியே, இந்தத் தேரை விரைவாக ராகவனை நோக்கி ஓட்டு. போரில் எதிரிகளைக் கொல்லாமல் ராவணன் திரும்ப மாட்டான்.
6.104.26
एवमुक्त्वा रथस्थस्य रावणो राक्षसेश्वरः।
ददौ तस्य शुभं ह्येकं हस्ताभरणमुत्तमम्।
श्रुत्वा रावणवाक्यानि सारथिः संन्यवर्तत ॥ ६.१०४.२६ ॥
இவ்வாறு கூறிய பின், அரக்கர்களின் அரசன் ராவணன் தேரில் நின்ற சாரதிக்கு ஓர் அழகிய உயர்ந்த கை அணியைக் கொடுத்தான். ராவணனின் சொற்களைக் கேட்ட சாரதி திரும்பினான்.
6.104.27
ततो द्रुतं रावणवाक्यचोदितः
प्रचोदयामास हयान् स सारथिः।
स राक्षसेन्द्रस्य ततो महारथः
क्षणेन रामस्य रणाग्रतोऽभवत् ॥ ६.१०४.२७ ॥
பின்னர், ராவணனின் சொற்களால் தூண்டப்பட்ட சாரதி விரைவாகக் குதிரைகளை ஓட்டினான். அந்த மகாரதன் ஒரு கணத்தில் ராமனின் போர்முனையின் முன்னே வந்தான்.