വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 6.104
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.104.1
स तु मोहात् सुसंक्रुद्धः कृतान्तबलचोदितः।
क्रोधसंरक्तनयनो रावणः सूतमब्रवीत् ॥ ६.१०४.१ ॥
എന്നാൽ മോഹത്താൽ അത്യന്തം കുപിതനായി, കാലബലത്താൽ പ്രേരിതനായി, ക്രോധത്താൽ ചുവന്ന കണ്ണുകളോടെ രാവണൻ സാരഥിയോട് പറഞ്ഞു.
6.104.2
हीनवीर्यमिवाशक्तं पौरुषेण विवर्जितम्।
भीरुं लघुमिवासत्त्वं विहीनमिव तेजसा ॥ ६.१०४.२ ॥
വീര്യമില്ലാത്തവനെപ്പോലെ, ശക്തിയില്ലാത്തവനെപ്പോലെ, പൗരുഷമില്ലാത്തവനെപ്പോലെ, ഭീരുവിനെപ്പോലെ, അധമനെപ്പോലെ, ധൈര്യമില്ലാത്തവനെപ്പോലെ, തേജസ്സില്ലാത്തവനെപ്പോലെ.
6.104.3
विमुक्तमिव मायाभिरस्त्रैरिव बहिष्कृतम्।
मामवज्ञाय दुर्बुद्धे स्वया बुद्ध्या विचेष्टसे ॥ ६.१०४.३ ॥
മായകളാൽ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടവനെപ്പോലെ, അസ്ത്രങ്ങളാൽ പുറന്തള്ളപ്പെട്ടവനെപ്പോലെ. എന്നെ അവഗണിച്ച്, ദുർബുദ്ധേ, നിന്റെ സ്വന്തം ബുദ്ധിയാൽ നീ പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
6.104.4
किमर्थं मामवज्ञाय मच्छन्दमनवेक्ष्य च।
त्वया शत्रुसमक्षं मे रथोऽयमपवाहितः ॥ ६.१०४.४ ॥
എന്തിന് എന്നെ അവഗണിച്ച്, എന്റെ ഇഷ്ടം ഗണിക്കാതെ, ശത്രുവിന്റെ മുന്നിൽ എന്റെ ഈ രഥം പിന്നോട്ടാക്കി?
6.104.5
त्वयाद्य हि ममानार्य चिरकालमुपार्जितम्।
यशो वीर्यं च तेजश्च प्रत्ययश्च विनाशितः ॥ ६.१०४.५ ॥
ഇന്ന് നീ തന്നെ, ഓ അനാര്യാ, ദീർഘകാലം ഞാൻ നേടിയ യശസ്സും വീര്യവും തേജസ്സും വിശ്വാസ്യതയും നശിപ്പിച്ചു.
6.104.6
शत्रोः प्रख्यातवीर्यस्य रञ्जनीयस्य विक्रमैः।
पश्यतो युद्धलुब्धोऽहं कृतः कापुरुषस्त्वया ॥ ६.१०४.६ ॥
പ്രസിദ്ധ വീര്യമുള്ളവനും, തന്റെ പരാക്രമങ്ങളാൽ മനം കവരുന്നവനുമായ ശത്രുവിനെ ഞാൻ കാണുമ്പോൾ, യുദ്ധമോഹിയായ എന്നെ നീ ഭീരുവാക്കി.
6.104.7
यत् त्वं कथमिदं मोहान्न चेद् वहसि दुर्मते।
सत्योऽयं प्रतितर्को मे परेण त्वमुपस्कृतः ॥ ६.१०४.७ ॥
ദുർമതേ, മോഹം കൊണ്ട് നീ ഇത് വഹിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ ഇത് എങ്ങനെ സംഭവിക്കും? എന്റെ ഈ അനുമാനം സത്യമാണ്; നീ മറ്റൊരാളാൽ പ്രേരിതനായിരിക്കുന്നു.
6.104.8
नहि तद् विद्यते कर्म सुहृदो हितकांक्षिणः।
रिपूणां सदृशं त्वेतद् यत् त्वयैतदनुष्ठितम् ॥ ६.१०४.८ ॥
ഹിതം ആഗ്രഹിക്കുന്ന സുഹൃത്തിന്റെ പ്രവൃത്തിയല്ല അത്. നീ ചെയ്ത ഈ പ്രവൃത്തി ശത്രുക്കൾക്ക് സമാനമാണ്.
6.104.9
निवर्तय रथं शीघ्रं यावन्नापैति मे रिपुः।
यदि वाध्युषितोऽसि त्वं स्मर्यते यदि मे गुणः ॥ ६.१०४.९ ॥
എന്റെ ശത്രു അകന്നു പോകുന്നതിന് മുമ്പ് രഥം വേഗം തിരിച്ചു വിടുക. നീ എന്നോടൊപ്പം വസിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, എന്റെ ഗുണങ്ങൾ ഓർമ്മയിലുണ്ടെങ്കിൽ അങ്ങനെ ചെയ്യുക.
6.104.10
एवं परुषमुक्तस्तु हितबुद्धिरबुद्धिना।
अब्रवीद् रावणं सूतो हितं सानुनयं वचः ॥ ६.१०४.१० ॥
ബുദ്ധിയില്ലാത്ത രാവണൻ ഇങ്ങനെ പരുഷമായി പറഞ്ഞപ്പോഴും, ഹിതബുദ്ധിയുള്ള സാരഥി രാവണനോട് വിനയത്തോടെ ഹിതകരമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
6.104.11
न भीतोऽस्मि न मूढोऽस्मि नोपजप्तोऽस्मि शत्रुभिः।
न प्रमत्तो न निःस्नेहो विस्मृता न च सत्क्रिया ॥ ६.१०४.११ ॥
ഞാൻ ഭയപ്പെട്ടിട്ടില്ല, ഞാൻ മൂഢനല്ല, ശത്രുക്കളാൽ വഞ്ചിതനുമല്ല; ഞാൻ അശ്രദ്ധനല്ല, സ്നേഹമില്ലാത്തവനുമല്ല, യഥോചിതമായ സത്കാരം മറന്നിട്ടുമില്ല.
6.104.12
मया तु हितकामेन यशश्च परिरक्षता।
स्नेहप्रस्कन्नमनसा हितमित्यप्रियं कृतम् ॥ ६.१०४.१२ ॥
എന്നാൽ നിന്റെ ഹിതം ആഗ്രഹിച്ചും നിന്റെ യശസ്സ് സംരക്ഷിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചും, സ്നേഹം നിറഞ്ഞ മനസ്സോടെ ഇത് ഹിതമെന്ന് കരുതി ഞാൻ പറഞ്ഞു—അത് അപ്രിയമായിരുന്നാലും.
6.104.13
नास्मिन्नर्थे महाराज त्वं मां प्रियहिते रतम्।
कश्चिल्लघुरिवानार्यो दोषतो गन्तुमर्हसि ॥ ६.१०४.१३ ॥
മഹാരാജാവേ, ഈ കാര്യത്തിൽ നിങ്ങളുടെ പ്രിയഹിതത്തിൽ മുഴുകിയ എന്നെ ഒരു നീചനും അനാര്യനുമെന്നപോലെ കുറ്റക്കാരനായി കാണുന്നത് ഉചിതമല്ല.
6.104.14
श्रूयतां प्रति दास्यामि यन्निमित्तं मया रथः।
नदीवेग इवाम्भोभिः संयुगे विनिवर्तितः ॥ ६.१०४.१४ ॥
കേൾക്കുക, യുദ്ധത്തിൽ എന്തു കാരണത്താൽ ഞാൻ രഥം തിരിച്ചുവിട്ടു എന്ന് ഞാൻ പറയാം; നദിയുടെ വേഗം ജലത്താൽ തിരിയുന്നതുപോലെ.
6.104.15
श्रमं तवावगच्छामि महता रणकर्मणा।
नहि ते वीर्यसौमुख्यं प्रकर्षं नोपधारये ॥ ६.१०४.१५ ॥
മഹാനായ യുദ്ധകർമ്മത്താൽ നിങ്ങൾക്ക് ക്ഷീണമുണ്ടെന്ന് ഞാൻ അറിയുന്നു; എന്നാൽ നിങ്ങളുടെ വീര്യത്തിന്റെ മികവ് കുറഞ്ഞിട്ടില്ലെന്നും ഞാൻ കാണുന്നു.
6.104.16
रथोद्वहनखिन्नाश्च भग्ना मे रथवाजिनः।
दीना घर्मपरिश्रान्ता गावो वर्षहता इव ॥ ६.१०४.१६ ॥
രഥം വലിച്ചതിൽ ക്ഷീണിച്ച എന്റെ രഥാശ്വങ്ങൾ തളർന്നു വീണു; വെയിലാൽ തളർന്ന്, മഴയേറ്റ പശുക്കളെപ്പോലെ അവ ദീനരായി.
6.104.17
निमित्तानि च भूयिष्ठं यानि प्रादुर्भवन्ति नः।
तेषु तेष्वभिपन्नेषु लक्षयाम्यप्रदक्षिणम् ॥ ६.१०४.१७ ॥
നമുക്ക് പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന പല ശകുനങ്ങളിലും ഓരോന്നും സംഭവിക്കുമ്പോൾ അവ അപ്രദക്ഷിണമായി (അശുഭമായി) ഇരിക്കുന്നത് ഞാൻ കാണുന്നു.
6.104.18
देशकालौ च विज्ञेयौ लक्षणानीङ्गितानि च।
दैन्यं हर्षश्च खेदश्च रथिनश्च बलाबलम् ॥ ६.१०४.१८ ॥
ദേശവും കാലവും, ലക്ഷണങ്ങളും സൂചനകളും, ദൈന്യവും ഹർഷവും ഖേദവും, രഥിയുടെ ബലാബലവും അറിയേണ്ടവയാണ്.
6.104.19
स्थलनिम्नानि भूमेश्च समानि विषमाणि च।
युद्धकालश्च विज्ञेयः परस्यान्तरदर्शनम् ॥ ६.१०४.१९ ॥
ഭൂമിയിലെ ഉയർന്നതും താഴ്ന്നതുമായ സ്ഥലങ്ങൾ, സമവും വിഷമവുമായ ഇടങ്ങൾ, യുദ്ധകാലം, ശത്രുവിലെ വിടവ് (ദൗർബല്യം) കാണാനുള്ള കഴിവ് ഇവ അറിയണം.
6.104.20
उपयानापयाने च स्थानं प्रत्यपसर्पणम्।
सर्वमेतद् रथस्थेन ज्ञेयं रथकुटुम्बिना ॥ ६.१०४.२० ॥
മുന്നോട്ടു പോകലും പിന്നോട്ടു മാറലും, നിൽക്കുന്ന സ്ഥാനവും വീണ്ടും പിൻവാങ്ങലും—ഇവയെല്ലാം രഥത്തിൽ നിൽക്കുന്നവനും രഥസാരഥിയും അറിയണം.
6.104.21
तव विश्रामहेतोस्तु तथैषां रथवाजिनाम्।
रौद्रं वर्जयता खेदं क्षमं कृतमिदं मया ॥ ६.१०४.२१ ॥
അങ്ങയുടെ വിശ്രമത്തിനും, ഈ രഥാശ്വങ്ങളുടെ കഠിനമായ ക്ഷീണം ഒഴിവാക്കുന്നതിനുമായി—ഇത് ഞാൻ ഉചിതമായി ചെയ്തു.
6.104.22
स्वेच्छया न मया वीर रथोऽयमपवाहितः।
भर्तुः स्नेहपरीतेन मयेदं यत् कृतं प्रभो ॥ ६.१०४.२२ ॥
വീരാ! ഞാൻ സ്വന്തം ഇഷ്ടപ്രകാരമല്ല ഈ രഥം പിന്തിരിപ്പിച്ചത്. പ്രഭോ! യജമാനനോടുള്ള സ്നേഹത്താൽ നിറഞ്ഞ ഞാൻ ചെയ്തതാണിത്.
6.104.23
आज्ञापय यथातत्त्वं वक्ष्यस्यरिनिषूदन।
तत् करिष्याम्यहं वीर गतानृण्येन चेतसा ॥ ६.१०४.२३ ॥
ശത്രുനാശകാ! അങ്ങ് യഥാർത്ഥത്തിൽ പറയുന്നതുപോലെ കൽപ്പിക്കുക. വീരാ! കടം തീർന്ന മനസ്സോടെ ഞാൻ അത് ചെയ്യും.
6.104.24
संतुष्टस्तेन वाक्येन रावणस्तस्य सारथेः।
प्रशस्यैनं बहुविधं युद्धलुब्धोऽब्रवीदिदम् ॥ ६.१०४.२४ ॥
ആ സാരഥിയുടെ ആ വാക്കുകളിൽ രാവണൻ സന്തുഷ്ടനായി. അവനെ പലവിധത്തിൽ പ്രശംസിച്ച്, യുദ്ധത്തിൽ ആർത്തിയുള്ള രാവണൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
6.104.25
रथं शीघ्रमिमं सूत राघवाभिमुखं नय।
नाहत्वा समरे शत्रून् निवर्तिष्यति रावणः ॥ ६.१०४.२५ ॥
സാരഥേ, ഈ രഥം വേഗം രാഘവന്റെ നേരെ തെളിക്കുക. യുദ്ധത്തിൽ ശത്രുക്കളെ വധിക്കാതെ രാവണൻ തിരിച്ചുപോകില്ല.
6.104.26
एवमुक्त्वा रथस्थस्य रावणो राक्षसेश्वरः।
ददौ तस्य शुभं ह्येकं हस्ताभरणमुत्तमम्।
श्रुत्वा रावणवाक्यानि सारथिः संन्यवर्तत ॥ ६.१०४.२६ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് രാക്ഷസേശ്വരനായ രാവണൻ രഥത്തിൽ നിന്ന സാരഥിക്ക് ഒരു ശുഭവും ഉത്തമവുമായ കൈയാഭരണം നൽകി. രാവണന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് സാരഥി തിരിച്ചു.
6.104.27
ततो द्रुतं रावणवाक्यचोदितः
प्रचोदयामास हयान् स सारथिः।
स राक्षसेन्द्रस्य ततो महारथः
क्षणेन रामस्य रणाग्रतोऽभवत् ॥ ६.१०४.२७ ॥
അപ്പോൾ രാവണന്റെ വാക്കുകളാൽ പ്രേരിതനായ സാരഥി വേഗത്തിൽ കുതിരകളെ തെളിച്ചു. ആ മഹാരഥൻ ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് രാമന്റെ യുദ്ധമുഖത്തിന് മുന്നിലെത്തി.