வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 6.109
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.109.1
भ्रातरं निहतं दृष्ट्वा शयानं निर्जितं रणे।
शोकवेगपरीतात्मा विललाप विभीषणः ॥ ६.१०९.१ ॥
போரில் கொல்லப்பட்டு தோற்று கிடக்கும் சகோதரனைக் கண்ட விபீடணன், துயரின் வெள்ளத்தால் மனம் சூழப்பட்டு புலம்பினான்.
6.109.2
वीरविक्रान्त विख्यात प्रवीण नयकोविद।
महार्हशयनोपेत किं शेषे निहतो भुवि ॥ ६.१०९.२ ॥
வீரத்தில் விளங்கியவனே, புகழ்பெற்றவனே, திறமையும் நீதி அறிவும் கொண்டவனே! விலையுயர்ந்த படுக்கைக்குத் தகுந்தவன் நீ, கொல்லப்பட்டு ஏன் பூமியில் கிடக்கிறாய்?
6.109.3
निक्षिप्य दीर्घौ निश्चेष्टौ भुजावङ्गदभूषितौ।
मुकुटेनापवृत्तेन भास्कराकारवर्चसा ॥ ६.१०९.३ ॥
நீண்ட, அசைவற்ற தோள்கள், தோள்வளைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டவை, கீழே விழுந்து கிடக்கின்றன; சரிந்த கிரீடம் சூரியனைப் போல ஒளிர்கிறது.
6.109.4
तदिदं वीर सम्प्राप्तं यन्मया पूर्वमीरितम्।
काममोहपरीतस्य यत् तन्न रुचितं तव ॥ ६.१०९.४ ॥
வீரனே! முன்பு நான் சொன்னது இப்போது நடந்திருக்கிறது; காமமும் மயக்கமும் சூழ்ந்த உனக்கு அது இனிக்கவில்லை.
6.109.5
यन्न दर्पात् प्रहस्तो वा नेन्द्रजिन्नापरे जनाः।
न कुम्भकर्णोऽतिरथो नातिकायो नरान्तकः।
न स्वयं बहु मन्येथास्तस्योदर्कोऽयमागतः ॥ ६.१०९.५ ॥
இது அகந்தையால் வந்த விளைவு; நீயே அதற்கு அதிக மதிப்பு கொடுத்தாய். பிரஹஸ்தனோ, இந்திரஜித்தோ, மற்றவர்களோ, கும்பகர்ணனோ, அதிரதனோ, அதிகாயனோ, நராந்தகனோ அல்ல.
6.109.6
गतः सेतुः सुनीतानां गतो धर्मस्य विग्रहः।
गतः सत्त्वस्य संक्षेपः सुहस्तानां गतिर्गता ॥ ६.१०९.६ ॥
நல்ல நீதியுடையோரின் பாலம் போய்விட்டது; தர்மத்தின் உருவம் போய்விட்டது; துணிவின் சாரம் போய்விட்டது; திறமையான கரங்களுக்கான ஆதரவும் போய்விட்டது.
6.109.7
आदित्यः पतितो भूमौ मग्नस्तमसि चन्द्रमाः।
चित्रभानुः प्रशान्तार्चिर्व्यवसायो निरुद्यमः।
अस्मिन् निपतिते वीरे भूमौ शस्त्रभृतां वरे ॥ ६.१०९.७ ॥
இந்த வீரன், ஆயுதம் ஏந்தியவர்களில் சிறந்தவன், நிலத்தில் வீழ்ந்தபோது சூரியன் நிலத்தில் விழுந்தான், சந்திரன் இருளில் மூழ்கினான், நெருப்பின் சுடர் அணைந்தது, முயற்சி செயலிழந்தது.
6.109.8
किं शेषमिहलोकस्य गतसत्त्वस्य सम्प्रति।
रणे राक्षसशार्दूले प्रसुप्त इव पांसुषु ॥ ६.१०९.८ ॥
உயிர்ச்சக்தி போன இவ்வுலகில் இனி என்ன எஞ்சியுள்ளது? போரில் இராட்சசர்களின் புலி புழுதியில் உறங்குவது போல் கிடக்கிறதே.
6.109.9
धृतिप्रवालः प्रसभाग्र्यपुष्प-
स्तपोबलः शौर्यनिबद्धमूलः।
रणे महान् राक्षसराजवृक्षः
सम्मर्दितो राघवमारुतेन ॥ ६.१०९.९ ॥
மன உறுதியே தளிரும், மேன்மையான வலிமையே மலரும், தவவலிமையே பலமும், வீரமே வேர்களைப் பற்றியதுமான அந்த மாபெரும் இராட்சச அரசமரம், போரில் ராகவனின் காற்றால் நசுக்கப்பட்டது.
6.109.10
तेजोविषाणः कुलवंशवंशः
कोपप्रसादापरगात्रहस्तः।
इक्ष्वाकुसिंहावगृहीतदेहः
सुप्तः क्षितौ रावणगन्धहस्ती ॥ ६.१०९.१० ॥
ஒளியே கொம்பாக, குலவம்சத்தின் வம்சமாக, கோபமும் கருணையுமே பிற உறுப்புகளும் கைகளுமாக உடையவனாக, இக்ஷ்வாகு சிங்கத்தால் உடல் பற்றப்பட்ட ராவணனின் கந்தயானை நிலத்தில் உறங்கிக் கிடக்கிறது.
6.109.11
पराक्रमोत्साहविजृम्भितार्चि-
र्निःश्वासधूमः स्वबलप्रतापः।
प्रतापवान् संयति राक्षसाग्नि-
र्निर्वापितो रामपयोधरेण ॥ ६.१०९.११ ॥
வீரமும் உற்சாகமும் கொழுந்துவிட்ட சுடர் உடையதும், பெருமூச்சே புகையாக உடையதும், தன் பலமே பிரதாபமாக உடையதுமான அந்த வலிமைமிக்க இராட்சச நெருப்பு, போரில் ராமனாகிய மேகத்தால் அணைக்கப்பட்டது.
6.109.12
सिंहर्क्षलाङ्गूलककुद्विषाणः
पराभिजिद्गन्धनगन्धवाहः।
रक्षोवृषश्चापलकर्णचक्षुः
क्षितीश्वरव्याघ्रहतोऽवसन्नः ॥ ६.१०९.१२ ॥
சிங்கம், கரடி, வால், திமில், கொம்பு கொண்ட, பகைவரை வென்ற, மணமற்ற மணத்தைச் சுமப்பவன், அரக்கர்களில் காளை போன்றவன், அலையும் காதும் கண்ணும் கொண்டவன், நிலமன்னன் புலியால் அடிபட்டு சோர்ந்து வீழ்ந்தான்.
6.109.13
वदन्तं हेतुमद्वाक्यं परिदृष्टार्थनिश्चयम्।
रामः शोकसमाविष्टमित्युवाच विभीषणम् ॥ ६.१०९.१३ ॥
காரணத்துடன் பேசிக்கொண்டிருந்தவனும், தெளிவாகக் கண்ட பொருளை உறுதி செய்தவனுமான விபீஷணனிடம், துயரால் சூழப்பட்ட ராமன் இவ்வாறு கூறினான்.
6.109.14
नायं विनष्टो निश्चेष्टः समरे चण्डविक्रमः।
अत्युन्नतमहोत्साहः पतितोऽयमशङ्कितः ॥ ६.१०९.१४ ॥
இவன் போரில் அழியவில்லை, அசைவற்றவனும் அல்லன்; இவன் கொடிய வீரமும், மிக உயர்ந்த பேருற்சாகமும் கொண்டவன்; அஞ்சாதவனாக இவன் வீழ்ந்திருக்கிறான்.
6.109.15
नैवं विनष्टाः शोचन्ते क्षत्रधर्मव्यवस्थिताः।
वृद्धिमाशंसमाना ये निपतन्ति रणाजिरे ॥ ६.१०९.१५ ॥
சத்திரியதர்மத்தில் நிலைபெற்று, வெற்றியை எதிர்பார்த்து போர்க்களத்தில் வீழ்பவர்கள், இவ்வாறு கொல்லப்பட்டு துயருற மாட்டார்கள்.
6.109.16
येन सेन्द्रास्त्रयो लोकास्त्रासिता युधि धीमता।
तस्मिन् कालसमायुक्ते न कालः परिशोचितुम् ॥ ६.१०९.१६ ॥
எந்த அறிவாளி போரில் இந்திரனுடன் மூன்று உலகங்களையும் அஞ்சவைத்தானோ, அவன் காலத்தோடு இணைந்த பின் இப்போது துயருற நேரமில்லை.
6.109.17
नैकान्तविजयो युद्धे भूतपूर्वः कदाचन।
परैर्वा हन्यते वीरः परान् वा हन्ति संयुगे ॥ ६.१०९.१७ ॥
போரில் உறுதியான வெற்றி என்பது ஒருபோதும் இருந்ததில்லை; வீரன் பகைவரால் கொல்லப்படுவான், அல்லது பகைவரைக் கொல்வான்.
6.109.18
इयं हि पूर्वैः संदिष्टा गतिः क्षत्रियसम्मता।
क्षत्रियो निहतः संख्ये न शोच्य इति निश्चयः ॥ ६.१०९.१८ ॥
இது முன்னோர்களால் கூறப்பட்ட, க்ஷத்திரியர்களால் ஏற்கப்பட்ட வழி. போரில் கொல்லப்பட்ட க்ஷத்திரியன் துக்கப்படத் தக்கவன் அல்ல என்பதே உறுதியான முடிவு.
6.109.19
तदेवं निश्चयं दृष्ट्वा तत्त्वमास्थाय विज्वरः।
यदिहानन्तरं कार्यं कल्प्यं तदनुचिन्तय ॥ ६.१०९.१९ ॥
ஆகவே இந்த முடிவை உணர்ந்து, உண்மையை ஏற்று, துயரத்தின் தாபம் நீங்கி, இங்கு அடுத்து செய்ய வேண்டிய கடமையைச் சிந்தியுங்கள்.
6.109.20
तमुक्तवाक्यं विक्रान्तं राजपुत्रं विभीषणः।
उवाच शोकसंतप्तो भ्रातुर्हितमनन्तरम् ॥ ६.१०९.२० ॥
அந்த உரையாடிய, வீரமிக்க அரசகுமாரனிடம், துயரால் தவித்த விபீஷணன் அடுத்து சகோதரனின் நலனைக் குறித்துப் பேசினான்.
6.109.21
योऽयं विमर्देष्वविभग्नपूर्वः
सुरैः समस्तैरपि वासवेन।
भवन्तमासाद्य रणे विभग्नो
वेलामिवासाद्य यथा समुद्रः ॥ ६.१०९.२१ ॥
போர்களில் முன்பு ஒருபோதும் தோற்காதிருந்த இவன், எல்லா தேவர்களாலும், இந்திரனாலும் கூட வெல்லப்படாதவன், உங்களை எதிர்கொண்டு போரில் கடற்கரையை அடைந்த கடல் போல சிதைந்தான்.
6.109.22
अनेन दत्तानि वनीपकेषु
भुक्ताश्च भोगा निभृताश्च भृत्याः।
धनानि मित्रेषु समर्पितानि
वैराण्यमित्रेषु च यापितानि ॥ ६.१०९.२२ ॥
இவன் இரவலர்களுக்கு கொடையளித்தான், இன்பங்களை அனுபவித்தான், ஊழியர்களைப் போற்றினான்; நண்பர்களிடம் செல்வத்தை ஒப்படைத்தான், பகைவர்கள்மீது பகையை நிலைநிறுத்தினான்.
6.109.23
एषोऽहिताग्निश्च महातपाश्च
वेदान्तगः कर्मसु चाग्र्यशूरः।
एतस्य यत् प्रेतगतस्य कृत्यं
तत् कर्तुमिच्छामि तव प्रसादात् ॥ ६.१०९.२३ ॥
இவன் அக்னிஹோத்ரம் செய்பவன், மாபெரும் தவசி, வேதாந்தம் அறிந்தவன், கர்மங்களில் முதன்மையான வீரன். இவன் மரணமடைந்த பின் செய்ய வேண்டிய சடங்கை உங்கள் அருளால் செய்ய விரும்புகிறேன்.
6.109.24
स तस्य वाक्यैः करुणैर्महात्मा
सम्बोधितः साधु विभीषणेन।
आज्ञापयामास नरेन्द्रसूनुः
स्वर्गीयमाधानमदीनसत्त्वः ॥ ६.१०९.२४ ॥
கருணையுடன் கூறப்பட்ட விபீஷணனின் அந்த வார்த்தைகளால் நன்கு உரைக்கப்பட்ட, அசையாத மனஉறுதி கொண்ட அந்த மகாத்மா, மன்னனின் மைந்தன் சொர்க்கத்திற்குரிய அக்னி சம்ஸ்கார சடங்கை ஏற்பாடு செய்ய ஆணையிட்டான்.
6.109.25
मरणान्तानि वैराणि निर्वृत्तं नः प्रयोजनम्।
क्रियतामस्य संस्कारो ममाप्येष यथा तव ॥ ६.१०९.२५ ॥
மரணத்துடன் முடியும் பகைகள் முடிந்தன; நம் நோக்கமும் நிறைவேறியது. இவருக்கான சம்ஸ்கார சடங்கு உன்னுடையது போலவே செய்யப்படட்டும்; எனக்கும் இதுவே ஆகட்டும்.