Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 6.11
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.11.1
स बभूव कृशो राजा मैथिलीकाममोहितः।
असन्मानाच्च सुहृदां पापः पापेन कर्मणा ॥ ६.११.१ ॥
Jener König wurde abgemagert, von Verlangen nach Maithilī verblendet; durch Missachtung seiner Freunde wurde der Sünder durch seine sündige Tat so.
6.11.2
अतीव कामसम्पन्नो वैदेहीमनुचिन्तयन्।
अतीतसमये काले तस्मिन् वै युधि रावणः।
अमात्यैश्च सुहृद्भिश्च प्राप्तकालममन्यत ॥ ६.११.२ ॥
Von Verlangen überwältigt und ständig an Vaidehī denkend, hielt Rāvaṇa mit seinen Ministern und Freunden den rechten Zeitpunkt für gekommen, nach der vergangenen Zeit jener Schlacht.
6.11.3
स हेमजालविततं मणिविद्रुमभूषितम्।
उपगम्य विनीताश्वमारुरोह महारथम् ॥ ६.११.३ ॥
Er trat an den großen Streitwagen heran, der mit goldenem Netz überspannt und mit Edelsteinen und Korallen geschmückt war, mit gut abgerichteten Pferden, und bestieg ihn.
6.11.4
तमास्थाय रथश्रेष्ठं महामेघसमस्वनम्।
प्रययौ रक्षसां श्रेष्ठो दशग्रीवः सभां प्रति ॥ ६.११.४ ॥
Er bestieg jenen hervorragenden Wagen, dessen Klang dem eines großen Gewitters glich, und der Erste der Rākṣasas, der Zehnhalsige, brach zur Versammlungshalle auf.
6.11.5
असिचर्मधरा योधाः सर्वायुधधरास्ततः।
राक्षसा राक्षसेन्द्रस्य पुरस्तात् सम्प्रतस्थिरे ॥ ६.११.५ ॥
Dann brachen Krieger mit Schwertern und Schilden, alle Arten von Waffen tragend, vor dem Herrn der Rākṣasas auf.
6.11.6
नानाविकृतवेषाश्च नानाभूषणभूषिताः।
पार्श्वतः पृष्ठतश्चैनं परिवार्य ययुस्तदा ॥ ६.११.६ ॥
In mannigfach entstellten Gewändern und mit vielfältigem Schmuck geziert, umringten sie ihn an den Seiten und von hinten und zogen dahin.
6.11.7
रथैश्चातिरथाः शीघ्रं मत्तैश्च वरवारणैः।
अनूत्पेतुर्दशग्रीवमाक्रीडद्भिश्च वाजिभिः ॥ ६.११.७ ॥
Die großen Wagenkämpfer erhoben sich rasch hinter dem Zehnhalsigen, auf Streitwagen, auf erregten, vortrefflichen Elefanten und auf spielenden Pferden.
6.11.8
गदापरिघहस्ताश्च शक्तितोमरपाणयः।
परश्वधधराश्चान्ये तथान्ये शूलपाणयः।
ततस्तूर्यसहस्राणं संजज्ञे निःस्वनो महान् ॥ ६.११.८ ॥
Manche hielten Keulen und eiserne Stangen in den Händen, andere Speere und Wurfspieße, wieder andere Streitäxte, und noch andere Dreizacke. Dann erhob sich das gewaltige Getöse von tausenden Musikinstrumenten.
6.11.9
तुमुलः शङ्खशब्दश्च सभां गच्छति रावणे।
स नेमिघोषेण महान् सहसाभिनिनादयन् ॥ ६.११.९ ॥
Als Rāvaṇa zur Versammlung ging, erhob sich ein tosender Klang von Muschelhörnern. Jener große Wagenkämpfer ließ mit dem Rollen seiner Wagenräder plötzlich alles widerhallen.
6.11.10
राजमार्गं श्रिया जुष्टं प्रतिपेदे महारथः।
विमलं चातपत्रं च प्रगृहीतमशोभत ॥ ६.११.१० ॥
Der große Wagenkämpfer betrat die von Glanz erfüllte Königsstraße, und der reine, über ihm gehaltene Sonnenschirm erstrahlte.
6.11.11
पाण्डुरं राक्षसेन्द्रस्य पूर्णस्ताराधिपो यथा।
हेममञ्जरिगर्भे च शुद्धस्फटिकविग्रहे ॥ ६.११.११ ॥
Der weiße Sonnenschirm des Herrn der Rākṣasas strahlte wie der Vollmond, mit goldenen Blütenbüscheln im Innern und einem Schaft aus reinem Kristall.
6.11.12
चामरव्यजने तस्य रेजतुः सव्यदक्षिणे।
ते कृताञ्जलयः सर्वे रथस्थं पृथिवीस्थिताः ॥ ६.११.१२ ॥
Yakschweif-Fächer glänzten zu seiner Linken und Rechten. Alle, die auf dem Boden standen, mit gefalteten Händen, huldigten ihm, der im Wagen saß.
6.11.13
राक्षसा राक्षसश्रेष्ठं शिरोभिस्तं ववन्दिरे।
राक्षसैः स्तूयमानः सञ्जयाशीर्भिररिंदमः ॥ ६.११.१३ ॥
Die Rākṣasas verneigten sich mit den Häuptern vor dem besten der Rākṣasas, und der Feindebezwinger wurde von den Rākṣasas mit Segenswünschen des Sieges gepriesen.
6.11.14
आससाद महातेजाः सभां विरचितां तदा।
सुवर्णरजतास्तीर्णां विशुद्धस्फटिकान्तराम् ॥ ६.११.१४ ॥
Da betrat der Strahlende jene prächtig geschmückte Versammlungshalle, mit Gold und Silber bedeckt, deren Inneres aus reinem Kristall war.
6.11.15
विराजमानो वपुषा रुक्मपट्टोत्तरच्छदाम्।
तां पिशाचशतैः षड्भिरभिगुप्तां सदाप्रभाम् ॥ ६.११.१५ ॥
Am Körper strahlend, in jenem Saal mit goldenem Dach, stets von sechshundert Piśācas bewacht, immer leuchtend,
6.11.16
प्रविवेश महातेजाः सुकृतां विश्वकर्मणा।
तस्यां तु वैदूर्यमयं प्रियकाजिनसंवृतम् ॥ ६.११.१६ ॥
Der Strahlende betrat jene von Viśvakarman wohlgefertigte Halle; und darin stand ein Sitz aus Lapislazuli, bedeckt mit einem Priyaka-Hirschfell.
6.11.17
महत्सोपाश्रयं भेजे रावणः परमासनम्।
ततः शशासेश्वरवद्दूताँल्लघुपराक्रमान् ॥ ६.११.१७ ॥
Rāvaṇa setzte sich auf jenen großen Sitz mit Lehne, den höchsten Thron; dann befahl er, wie ein Herr, seinen Boten, schnell an Tapferkeit.
6.11.18
समानयत मे क्षिप्रमिहैतान् राक्षसानिति।
कृत्यमस्ति महज्जाने कर्तव्यमिति शत्रुभिः ॥ ६.११.१८ ॥
»Bringt mir diese Rākṣasas schnell hierher.« Ich weiß, dass wegen der Feinde eine große Aufgabe zu erledigen ist.
6.11.19
राक्षसास्तद्वचः श्रुत्वा लङ्कायां परिचक्रमुः।
अनुगेहमवस्थाय विहारशयनेषु च।
उद्यानेषु च रक्षांसि चोदयन्तो ह्यभीतवत् ॥ ६.११.१९ ॥
Die Rākṣasas hörten diesen Befehl und durchstreiften Laṅkā; sie stellten sich Haus für Haus, in Vergnügungsstätten und Schlafgemächern sowie in den Gärten auf und spornten die übrigen Rākṣasas an, als wären sie furchtlos.
6.11.20
ते रथान्तचरा एके दृप्तानेके दृढान् हयान्।
नागानेकेऽधिरुरुहुर्जग्मुश्चैके पदातयः ॥ ६.११.२० ॥
Einige von ihnen bewegten sich zwischen den Streitwagen; einige bestiegen stolze, kräftige Pferde, einige bestiegen Elefanten, und andere gingen zu Fuß.
6.11.21
सा पुरी परमाकीर्णा रथकुञ्जरवाजिभिः।
सम्पतद्भिर्विरुरुचे गरुत्मद्भिरिवाम्बरम् ॥ ६.११.२१ ॥
Jene Stadt war dicht gedrängt von Streitwagen, Elefanten und Pferden; sich herabstürzend leuchtete sie wie der Himmel, erfüllt von Garuḍas.
6.11.22
ते वाहनान्यवस्थाय यानानि विविधानि च।
सभां पद्भिः प्रविविशुः सिंहा गिरिगुहामिव ॥ ६.११.२२ ॥
Sie ließen ihre Reittiere und verschiedenen Fahrzeuge zurück und betraten die Versammlung zu Fuß, wie Löwen in eine Berghöhle eintreten.
6.11.23
राज्ञः पादौ गृहीत्वा तु राज्ञा ते प्रतिपूजिताः।
पीठेष्वन्ये बृसीष्वन्ये भूमौ केचिदुपाविशन् ॥ ६.११.२३ ॥
Nachdem sie die Füße des Königs ergriffen hatten, wurden sie vom König geehrt. Einige setzten sich auf Sitze, andere auf Matten und manche auf den Boden.
6.11.24
ते समेत्य सभायां वै राक्षसा राजशासनात्।
यथार्हमुपतस्थुस्ते रावणं राक्षसाधिपम् ॥ ६.११.२४ ॥
Auf Befehl des Königs versammelten sich jene Rākṣasas in der Versammlung und stellten sich, wie es sich geziemte, Rāvaṇa, dem Herrn der Rākṣasas, zur Verfügung.
6.11.25
मन्त्रिणश्च यथामुख्या निश्चितार्थेषु पण्डिताः।
अमात्याश्च गुणोपेताः सर्वज्ञा बुद्धिदर्शनाः ॥ ६.११.२५ ॥
Die führenden Ratgeber, erfahren in beschlossenen Angelegenheiten, und die tugendhaften Minister, allwissend und von scharfem Urteil, versammelten sich ebenfalls dort.
6.11.26
समीयुस्तत्र शतशः शूराश्च बहवस्तथा।
सभायां हेमवर्णायां सर्वार्थस्य सुखाय वै ॥ ६.११.२६ ॥
Dort versammelten sich Hunderte von Helden und viele andere in jener goldfarbenen Halle, zum Wohl aller Angelegenheiten.
6.11.27
ततो महात्मा विपुलं सुयुग्यं
रथं वरं हेमविचित्रिताङ्गम्।
शुभं समास्थाय ययौ यशस्वी
विभीषणः संसदमग्रजस्य ॥ ६.११.२७ ॥
Da bestieg der großherzige und berühmte Vibhīṣaṇa einen geräumigen, gut bespannten, vortrefflichen und glückverheißenden Streitwagen, dessen Körper goldverziert war, und begab sich zur Versammlung seines älteren Bruders.
6.11.28
स पूर्वजायावरजः शशंस
नामाथ पश्चाच्चरणौ ववन्दे।
शुकः प्रहस्तश्च तथैव तेभ्यो
ददौ यथार्हं पृथगासनानि ॥ ६.११.२८ ॥
Der jüngere Bruder nannte zuerst seinen Namen, dann verneigte er sich zu den Füßen seines älteren Bruders; und Śuka und Prahasta sowie den anderen gab er jeweils angemessene, gesonderte Sitze.
6.11.29
सुवर्णनानामणिभूषणानां
सुवाससां संसदि राक्षसानाम्।
तेषां परार्घ्यागुरुचन्दनानां
स्रजां च गन्धाः प्रववुः समन्तात् ॥ ६.११.२९ ॥
In der Versammlung jener Rākṣasas, die mit Gold und vielerlei Juwelen geschmückt und prächtig gekleidet waren, breitete sich der Duft ihrer vortrefflichen Agarholz- und Sandelgirlanden nach allen Seiten aus.
6.11.30
न चुक्रुशुर्नानृतमाह कश्चित्
सभासदो नापि जजल्पुरुच्चैः।
संसिद्धार्थाः सर्व एवोग्रवीर्या
भर्तुः सर्वे ददृशुश्चाननं ते ॥ ६.११.३० ॥
Niemand schrie, niemand sprach Unwahres, und die Mitglieder der Versammlung schwatzten nicht laut. Alle, von wildem Mut, mit erfüllten Zielen, blickten auf das Antlitz ihres Herrn.
6.11.31
स रावणः शस्त्रभृतां मनस्विनां
महाबलानां समितौ मनस्वी।
तस्यां सभायां प्रभया चकाशे
मध्ये वसूनामिव वज्रहस्तः ॥ ६.११.३१ ॥
In jener Versammlung von waffentragenden, gewaltig starken, stolzen Kriegern strahlte der stolze Rāvaṇa mit seinem Glanz, wie Indra mit dem Donnerkeil in der Hand unter den Vasus.