வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 6.111
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.111.1
तासां विलपमानानां तदा राक्षसयोषिताम्।
ज्येष्ठपत्नी प्रिया दीना भर्तारं समुदैक्षत ॥ ६.१११.१ ॥
அப்போது புலம்பிக் கொண்டிருந்த அந்த அரக்கியர்களுள், மூத்த மனைவியும் அன்புக்குரியவளுமான துயருற்ற மண்டோதரி தன் கணவனை நோக்கினாள்.
6.111.2
दशग्रीवं हतं दृष्ट्वा रामेणाचिन्त्यकर्मणा।
पतिं मन्दोदरी तत्र कृपणा पर्यदेवयत् ॥ ६.१११.२ ॥
அளவிட முடியாத செயல்களைச் செய்யும் ராமனால் பத்துக்கழுத்தனாகிய இராவணன் கொல்லப்பட்டதைக் கண்டு, அங்கே துயருற்ற மண்டோதரி தன் கணவனுக்காகப் புலம்பினாள்.
6.111.3
ननु नाम महाबाहो तव वैश्रवणानुज।
क्रुद्धस्य प्रमुखे स्थातुं त्रस्यत्यपि पुरंदरः ॥ ६.१११.३ ॥
ஓ, பெரும் தோள்களை உடையவனே! வைசிரவணனின் தம்பியே! நீ சினம் கொள்ளும்போது உன் முன் நிற்கவும் புரந்தரனாகிய இந்திரனும் அஞ்சினான் அல்லவா?
6.111.4
ऋषयश्च महान्तोऽपि गन्धर्वाश्च यशस्विनः।
ननु नाम तवोद्वेगाच्चारणाश्च दिशो गताः ॥ ६.१११.४ ॥
பெரிய ரிஷிகளும் புகழ்பெற்ற கந்தர்வர்களும் கூட, உன் பயத்தால் சாரணர்களும் திசைகள் நோக்கி ஓடினார்கள் அல்லவா?
6.111.5
स त्वं मानुषमात्रेण रामेण युधि निर्जितः।
न व्यपत्रपसे राजन् किमिदं राक्षसेश्वर ॥ ६.१११.५ ॥
அந்த நீ, ஒரு சாதாரண மனிதனான ராமனால் போரில் வெல்லப்பட்டாய். அரசே, நீ வெட்கப்படவில்லையா? ஓ அரக்கர் தலைவனே, இது என்ன?
6.111.6
कथं त्रैलोक्यमाक्रम्य श्रिया वीर्येण चान्वितम्।
अविषह्यं जघान त्वां मानुषो वनगोचरः ॥ ६.१११.६ ॥
மூவுலகையும் கைப்பற்றி, செல்வமும் வீரமும் உடையவனாகிய, வெல்ல முடியாத உன்னை, காட்டில் திரியும் ஒரு மனிதன் எப்படிக் கொன்றான்?
6.111.7
मानुषाणामविषये चरतः कामरूपिणः।
विनाशस्तव रामेण संयुगे नोपपद्यते ॥ ६.१११.७ ॥
மனிதர்களின் எல்லைக்கு அப்பால் திரிபவரும், விரும்பிய வடிவம் எடுப்பவருமான உமக்கு, போரில் ராமனால் அழிவு ஏற்படுவது சாத்தியமல்ல.
6.111.8
न चैतत् कर्म रामस्य श्रद्दधामि चमूमुखे।
सर्वतः समुपेतस्य तव तेनाभिमर्षणम् ॥ ६.१११.८ ॥
படைமுகத்தில், எல்லாப் பக்கங்களிலும் சூழப்பட்ட உம்மை ராமன் தாக்கினான் என்பது இந்தச் செயல் என்று நான் நம்பவில்லை.
6.111.9
अथवा रामरूपेण कृतान्तः स्वयमागतः।
मायां तव विनाशाय विधायाप्रतितर्किताम् ॥ ६.१११.९ ॥
அல்லது, ராமனின் வடிவில் காலனே நேரில் வந்துவிட்டான்; உமது அழிவுக்காக, எவராலும் நினைக்க முடியாத மாயையை அவன் உருவாக்கியுள்ளான்.
6.111.10
अथवा वासवेन त्वं धर्षितोऽसि महाबल।
वासवस्य तु का शक्तिस्त्वां द्रष्टुमपि संयुगे ॥ ६.१११.१० ॥
அல்லது, ஓ மகாபலரே, நீர் இந்திரனால் தாக்கப்பட்டிருக்கலாம்; ஆனால் போரில் உம்மைப் பார்க்கவும் இந்திரனுக்கு என்ன வல்லமை உண்டு?
6.111.11
महाबलं महावीर्यं देवशत्रुं महौजसम्।
व्यक्तमेष महायोगी परमात्मा सनातनः ॥ ६.१११.११ ॥
மகா பலமும் மகா வீரியமும் கொண்டவரும், தேவர்களின் பகைவரும், மகா ஒளி கொண்டவருமான உம்மைப் போல, இவர் தெளிவாக மகாயோகியும் நித்தியமான பரமாத்மாவுமாவார்.
6.111.12
अनादिमध्यनिधनो महतः परमो महान्।
तमसः परमो धाता शङ्खचक्रगदाधरः ॥ ६.१११.१२ ॥
ஆதியும் நடுவும் முடிவும் இல்லாதவர்; மகத் தத்துவத்தை விட உயர்ந்தவர், பெரியவர்; இருளுக்கு அப்பாற்பட்ட தாதா; சங்கு, சக்கரம், கதை ஏந்தியவர்.
6.111.13
श्रीवत्सवक्षा नित्यश्रीरजय्यः शाश्वतो ध्रुवः।
मानुषं रूपमास्थाय विष्णुः सत्यपराक्रमः ॥ ६.१११.१३ ॥
ஸ்ரீவத்ச மார்புடையவரும், நித்திய ஸ்ரீ உடையவரும், வெல்லப்படாதவரும், நிலையானவரும், அசைவற்றவரும், உண்மையான பராக்கிரமம் கொண்டவருமான விஷ்ணு மனித உருவை ஏற்றார்.
6.111.14
सर्वैः परिवृतो देवैर्वानरत्वमुपागतैः।
सर्वलोकेश्वरः श्रीमाँल्लोकानां हितकाम्यया ॥ ६.१११.१४ ॥
குரங்கு உருவெடுத்த அனைத்து தேவர்களாலும் சூழப்பட்டவரும், எல்லா உலகங்களுக்கும் இறைவரும், ஸ்ரீமானுமான அவர் உலகங்களின் நன்மையை விரும்பி (இதைச் செய்தார்).
6.111.15
स राक्षसपरीवारं देवशत्रुं भयावहम्।
इन्द्रियाणि पुरा जित्वा जितं त्रिभुवनं त्वया ॥ ६.१११.१५ ॥
ராட்சஸ பரிவாரத்துடன் கூடிய அவன், தேவர்களின் எதிரியும் அச்சம் தருபவனும் ஆவான். முன்பு நீ புலன்களை வென்று மூன்று உலகங்களையும் வென்றாய்.
6.111.16
स्मरद्भिरिव तद् वैरमिन्द्रियैरेव निर्जितः।
यदैव हि जनस्थाने राक्षसैर्बहुभिर्वृतः ॥ ६.१११.१६ ॥
அந்தப் பகையை நினைவுகூர்வது போல, புலன்களாலேயே அவன் வெல்லப்பட்டான்; அவன் ஜனஸ்தானத்தில் பல ராட்சதர்களால் சூழப்பட்டிருந்தபோது.
6.111.17
खरस्तु निहतो भ्राता तदा रामो न मानुषः।
यदैव नगरीं लङ्कां दुष्प्रवेशां सुरैरपि ॥ ६.१११.१७ ॥
அப்போது உன் சகோதரன் கரன் கொல்லப்பட்டான்; அப்போது ராமன் சாதாரண மனிதன் அல்லன். தேவர்களாலும் நுழைய முடியாத லங்கா நகரில்—
6.111.18
प्रविष्टो हनुमान् वीर्यात् तदैव व्यथिता वयम्।
क्रियतामविरोधश्च राघवेणेति यन्मया ॥ ६.१११.१८ ॥
ஹனுமான் தன் வீரியத்தால் நுழைந்தபோதே நாங்கள் துன்புற்றோம். ராகவனால் செய்யப்படுவதற்கு எதிர்ப்பு இல்லாமல் இருக்கட்டும் — என்று நான் கூறியதை (நினைவில் கொள்).
6.111.19
उच्यमानो न गृह्णासि तस्येयं व्युष्टिरागता।
अकस्माच्चाभिकामोऽसि सीतां राक्षसपुङ्गव ॥ ६.१११.१९ ॥
நான் சொல்லச் சொல்லவும் நீ ஏற்கவில்லை; அதன் விளைவே இது வந்துவிட்டது. அரக்கர்களில் சிறந்தவனே, திடீரென்று நீ சீதையை விரும்பிவிட்டாய்.
6.111.20
ऐश्वर्यस्य विनाशाय देहस्य स्वजनस्य च।
अरुन्धत्या विशिष्टां तां रोहिण्याश्चापि दुर्मते ॥ ६.१११.२० ॥
உன் செல்வத்தின் அழிவுக்கும், உன் உடலுக்கும், உன் உறவினர்களுக்கும் அழிவு வருவதற்காக, தீயவனே, அருந்ததியையும் ரோகிணியையும் விடச் சிறந்தவளான அவளை நீ விரும்புகிறாய்.
6.111.21
सीतां धर्षयता मान्यां त्वया ह्यसदृशं कृतम्।
वसुधाया हि वसुधां श्रियाः श्रीं भर्तृवत्सलाम् ॥ ६.१११.२१ ॥
மதிப்புக்குரிய சீதையை அவமதித்து நீ தகாத செயலைச் செய்துவிட்டாய். பூமியில் பூமியைப் போலவும், திருமகளில் திருமகளைப் போலவும், கணவனிடம் அன்புடையவள் அவள்.
6.111.22
सीतां सर्वानवद्याङ्गीमरण्ये विजने शुभाम्।
आनयित्वा तु तां दीनां छद्मनाऽऽत्मस्वदूषणम् ॥ ६.१११.२२ ॥
எல்லா வகையிலும் குற்றமற்ற அங்கங்களையுடைய சுபையான சீதையை, ஆளில்லாத காட்டில் வஞ்சனையால் கொண்டுவந்து, அந்த துயருற்றவளைக் கவர்ந்து, உன்னையே களங்கப்படுத்திக் கொண்டாய்.
6.111.23
अप्राप्य तं चैव कामं मैथिलीसंगमे कृतम्।
पतिव्रतायास्तपसा नूनं दग्धोऽसि मे प्रभो ॥ ६.१११.२३ ॥
மைதிலியுடன் கூடும் ஆசை நிறைவேறாமலேயே, பதிவிரதையின் தவ வலிமையால், பிரபுவே, நீ நிச்சயமாக எனக்கு எரிந்துபோனவன் ஆனாய்.
6.111.24
तदैव यन्न दग्धस्त्वं धर्षयंस्तनुमध्यमाम्।
देवा बिभ्यति ते सर्वे सेन्द्राः साग्निपुरोगमाः ॥ ६.१११.२४ ॥
அந்த மெல்லிடையாளை அவமதித்தபோதே நீ எரிந்துபோகவில்லை; இந்திரனுடனும், அக்கினியை முன்னிட்ட அனைத்து தேவர்களும் உன்னைக் கண்டு அஞ்சுகிறார்கள்.
6.111.25
अवश्यमेव लभते फलं पापस्य कर्मणः।
भर्तः पर्यागते काले कर्ता नास्त्यत्र संशयः ॥ ६.१११.२५ ॥
பாவச் செயலின் பலனை அவசியம் அடைவான். ஐயா, காலம் வந்ததும் செய்தவன் அதை அடைவான்; இதில் ஐயமில்லை.
6.111.26
शुभकृच्छुभमाप्नोति पापकृत् पापमश्नुते।
विभीषणः सुखं प्राप्तस्त्वं प्राप्तः पापमीदृशम् ॥ ६.१११.२६ ॥
நல்லது செய்பவன் நலத்தை அடைகிறான்; தீயது செய்பவன் தீமையை அனுபவிக்கிறான். விபீஷணன் இன்பம் அடைந்தான்; நீயோ இத்தகைய பாவத்தை அடைந்தாய்.
6.111.27
सन्त्यन्याः प्रमदास्तुभ्यं रूपेणाभ्यधिकास्ततः।
अनङ्गवशमापन्नस्त्वं तु मोहान्न बुद्ध्यसे ॥ ६.१११.२७ ॥
உனக்கு வேறு பெண்கள் இருக்கிறார்கள்; அழகில் அவளை விட மேலானவர்களும் உண்டு. மன்மதனின் வசப்பட்ட நீ மயக்கத்தால் இதை உணரவில்லை.
6.111.28
न कुलेन न रूपेण न दाक्षिण्येन मैथिली।
मयाधिका वा तुल्या वा तत् तु मोहान्न बुद्ध्यसे ॥ ६.१११.२८ ॥
குலத்தாலும் அழகாலும் இனிமையாலும் மைதிலி என்னைவிட மேலானவளோ சமமானவளோ அல்ல; இதை நீ மயக்கத்தால் உணரவில்லை.
6.111.29
सर्वदा सर्वभूतानां नास्ति मृत्युरलक्षणः।
तव तद्वदयं मृत्युर्मैथिलीकृतलक्षणः ॥ ६.१११.२९ ॥
எல்லா உயிர்களுக்கும் மரணம் எப்போதும் காரணமின்றி வருவதில்லை. உனக்கும் அப்படியே இந்த மரணம் வருகிறது; மைதிலியே அதன் அடையாளமாக ஆகியிருக்கிறாள்.
6.111.30
सीतानिमित्तजो मृत्युस्त्वया दूरादुपाहृतः।
मैथिली सह रामेण विशोका विहरिष्यति ॥ ६.१११.३० ॥
சீதையின் காரணத்தால் எழுந்த மரணத்தை நீ தொலைவிலிருந்தே கொண்டு வந்திருக்கிறாய். மைதிலி ராமனுடன் துயரமின்றி மகிழ்ந்து வாழ்வாள்.
6.111.31
अल्पपुण्या त्वहं घोरे पतिता शोकसागरे।
कैलासे मन्दरे मेरौ तथा चैत्ररथे वने ॥ ६.१११.३१ ॥
சிறிய புண்ணியம் கொண்ட நான் கொடிய துயரக் கடலில் விழுந்துவிட்டேன். கைலாசத்திலும், மந்தரத்திலும், மேருவிலும், அதுபோலவே சைத்ரரதவனத்திலும் (இன்பம் நுகர்ந்தேன்).
6.111.32
देवोद्यानेषु सर्वेषु विहृत्य सहिता त्वया।
विमानेनानुरूपेण या याम्यतुलया श्रिया ॥ ६.१११.३२ ॥
தேவர்களின் எல்லாப் பூங்காக்களிலும் உங்களுடன் உலாவி, தகுதியான விமானத்தில் ஒப்பற்ற செல்வத்துடன் நான் சென்றேன்.
6.111.33
पश्यन्ती विविधान् देशांस्तांस्तांश्चित्रस्रगम्बरा।
भ्रंशिता कामभोगेभ्यः सास्मि वीर वधात् तव ॥ ६.१११.३३ ॥
பல்வேறு நாடுகளைக் காண்பவளாய், வண்ண மாலையும் ஆடையும் அணிந்தவளாய், வீரரே, உன் கொலையால் அந்த இன்பங்களிலிருந்து வீழ்ந்தவள் நான்.
6.111.34
सैवान्येवास्मि संवृत्ता धिग्राज्ञां चञ्चलां श्रियम्।
हा राजन् सुकुमारं ते सुभ्रु सुत्वक्समुन्नसम् ॥ ६.१११.३४ ॥
அவளேதான், ஆனால் இப்போது வேறொருத்தியாக ஆகிவிட்டேன். அரசர்களின் நிலையற்ற செல்வத்துக்கு இகழ்ச்சி! ஐயோ, அரசே, உன் மென்மையானதும், அழகிய புருவமும், நல்ல தோலும், உயர்ந்த மூக்குமுள்ள (முகம்)!
6.111.35
कान्तिश्रीद्युतिभिस्तुल्यमिन्दुपद्मदिवाकरैः।
किरीटकूटोज्ज्वलितं ताम्रास्यं दीप्तकुण्डलम् ॥ ६.१११.३५ ॥
ஒளி, செல்வம், பிரகாசத்தில் நிலவுக்கும் தாமரைக்கும் சூரியனுக்கும் ஒப்பானது, கிரீட முகட்டால் ஒளிர்வது, செம்பு நிற முகம் கொண்டது, பிரகாசிக்கும் குண்டலங்கள் அணிந்தது (முகம்).
6.111.36
मदव्याकुललोलाक्षं भूत्वा यत्पानभूमिषु।
विविधस्रग्धरं चारु वल्गुस्मितकथं शुभम् ॥ ६.१११.३६ ॥
மதயானையால் கலங்கி, சுழலும் கண்களுடையவராய், மது அருந்தும் இடங்களில் பல மாலைகள் அணிந்து, அழகாக, இனிய புன்னகையுடன் பேசும் மங்கலமாக (நீ இருந்தாய்).
6.111.37
तदेवाद्य तवैवं हि वक्त्रं न भ्राजते प्रभो।
रामसायकनिर्भिन्नं रक्तं रुधिरविस्रवैः ॥ ६.१११.३७ ॥
ஐயனே, இப்போது உங்கள் முகம் முன்பு போல் ஒளிரவில்லை; ராமனின் அம்புகளால் துளைக்கப்பட்டு, இரத்தச் சிவப்பாகி, இரத்தம் வழிந்தோடுகிறது.
6.111.38
विशीर्णमेदोमस्तिष्कं रूक्षं स्यन्दनरेणुभिः।
हा पश्चिमा मे सम्प्राप्ता दशा वैधव्यदायिनी ॥ ६.१११.३८ ॥
மூளையும் கொழுப்பும் சிதறி, தேர்ப் புழுதியால் வறண்டு கிடக்கும் இந்த நிலை! ஐயோ! எனக்கு வந்த இறுதி நிலை இது, இது விதவைத்தனத்தைத் தருவது.
6.111.39
या मयाऽऽसीन्न सम्बुद्धा कदाचिदपि मन्दया।
पिता दानवराजो मे भर्ता मे राक्षसेश्वरः ॥ ६.१११.३९ ॥
அறிவில்லாத நான் இதை ஒருபோதும் உணர்ந்ததில்லை — என் தந்தை தானவர்களின் அரசர், என் கணவர் அரக்கர்களின் தலைவர்.
6.111.40
पुत्रो मे शक्रनिर्जेता इत्यहं गर्विता भृशम्।
दृप्तारिमथनाः क्रूराः प्रख्यातबलपौरुषाः ॥ ६.१११.४० ॥
என் மகன் இந்திரனை வென்றவன் என்று நான் மிகவும் பெருமைப்பட்டிருந்தேன்; கர்வமுள்ள எதிரிகளை நசுக்குபவர்கள், கொடியவர்கள், வலிமையிலும் வீரத்திலும் புகழ்பெற்றவர்கள்.
6.111.41
अकुतश्चिद्भया नाथा ममेत्यासीन्मतिर्ध्रुवा।
तेषामेवंप्रभावाणां युष्माकं राक्षसर्षभाः ॥ ६.१११.४१ ॥
'என் கணவர்கள் எதற்கும் அஞ்சார்' என்பதே என் உறுதியான எண்ணமாக இருந்தது. இத்தகைய வல்லமையுள்ள உங்களுக்கு, அரக்கர்களில் சிறந்தவர்களே!
6.111.42
कथं भयमसम्बुद्धं मानुषादिदमागतम्।
स्निग्धेन्द्रनीलनीलं तु प्रांशुशैलोपमं महत् ॥ ६.१११.४२ ॥
ஒரு மனிதனால் வந்த இந்த அச்சம், எதிர்பாராமல் எவ்வாறு வந்தது? மிருதுவான இந்திரநீலம் போல நீல நிறமும், உயர்ந்த மலையைப் போன்ற பெரியதுமான இது!
6.111.43
केयूराङ्गदवैदूर्यमुक्ताहारस्रगुज्ज्वलम्।
कान्तं विहारेष्वधिकं दीप्तं संग्रामभूमिषु ॥ ६.१११.४३ ॥
கேயூரம், அங்கதம், வைடூரியம், முத்துமாலை, மாலைகளால் ஒளிர்ந்தவனே, விளையாட்டுத் தோட்டங்களில் மிகவும் அழகியவனே, போர்க்களத்திலும் ஒளிர்ந்தவனே.
6.111.44
भात्याभरणभाभिर्यद् विद्युद्भिरिव तोयदः।
तदेवाद्य शरीरं ते तीक्ष्णैर्नैकशरैश्चितम् ॥ ६.१११.४४ ॥
ஆபரணங்களின் ஒளியால் மின்னல்களுடன் கூடிய மேகம் போல் விளங்கிய உன் உடல், இன்று கூரிய பல அம்புகளால் நிறைந்திருக்கிறது.
6.111.45
पुनर्दुर्लभसंस्पर्शं परिष्वक्तुं न शक्यते।
श्वाविधः शललैर्यद्वद् बाणैर्लग्नैर्निरन्तरम् ॥ ६.१११.४५ ॥
இப்போது உன் உடல் தொட்டுத் தழுவ இயலாததாகிவிட்டது; முள்ளம்பன்றியின் முட்கள் போல் தொடர்ச்சியாகப் பதிந்த அம்புகளால் நிறைந்துள்ளது.
6.111.46
स्वर्पितैर्मर्मसु भृशं संछिन्नस्नायुबन्धनम्।
क्षितौ निपतितं राजन् श्यामं वै रुधिरच्छवि ॥ ६.१११.४६ ॥
மர்மஸ்தானங்களில் ஆழமாகச் செருகிய அம்புகளால் நரம்புக் கட்டுகள் அறுபட்டு, அரசே, இரத்த நிறமான கருமை உடல் நிலத்தில் வீழ்ந்து கிடக்கிறது.
6.111.47
वज्रप्रहाराभिहतो विकीर्ण इव पर्वतः।
हा स्वप्नः सत्यमेवेदं त्वं रामेण कथं हतः ॥ ६.१११.४७ ॥
வஜ்ரத்தின் அடியால் தாக்கப்பட்டுச் சிதறிய மலைபோல். ஐயோ! இது கனவா, உண்மையா? நீ இராமனால் எவ்வாறு கொல்லப்பட்டாய்?
6.111.48
त्वं मृत्योरपि मृत्युः स्याः कथं मृत्युवशं गतः।
त्रैलोक्यवसुभोक्तारं त्रैलोक्योद्वेगदं महत् ॥ ६.१११.४८ ॥
நீ மரணத்திற்கும் மரணமாக இருந்திருப்பாய்; பின் எவ்வாறு மரணத்தின் வசமானாய்? மூவுலகச் செல்வத்தை அனுபவித்தவனும், மூவுலகையும் நடுங்கச் செய்தவனுமான பெரியவனே!
6.111.49
जेतारं लोकपालानां क्षेप्तारं शंकरस्य च।
दृप्तानां निग्रहीतारमाविष्कृतपराक्रमम् ॥ ६.१११.४९ ॥
அவர் உலகக் காவலர்களை வென்றவர்; சங்கரனையும் வீழ்த்தியவர்; அகங்காரிகளை அடக்குபவர்; வெளிப்படையான பராக்கிரமம் கொண்டவர்.
6.111.50
लोकक्षोभयितारं च साधुभूतविदारणम्।
ओजसा दृप्तवाक्यानां वक्तारं रिपुसंनिधौ ॥ ६.१११.५० ॥
அவர் உலகை நடுங்கச் செய்தவர்; நல்லோரையும் பிளந்தவர்; எதிரிகளின் முன்னிலையில் வலிமையுடன் அகங்காரச் சொற்களைப் பேசுபவர்.
6.111.51
स्वयूथभृत्यगोप्तारं हन्तारं भीमकर्मणाम्।
हन्तारं दानवेन्द्राणां यक्षाणां च सहस्रशः ॥ ६.१११.५१ ॥
அவர் தம் படையினரையும் ஊழியர்களையும் காப்பவர்; பயங்கரச் செயல் புரிவோரைக் கொல்பவர்; தானவ மன்னர்களையும் யக்ஷர்களையும் ஆயிரக்கணக்கில் கொன்றவர்.
6.111.52
निवातकवचानां तु निग्रहीतारमाहवे।
नैकयज्ञविलोप्तारं त्रातारं स्वजनस्य च ॥ ६.१११.५२ ॥
போரில் நிவாதகவசர்களை அடக்கியவர்; பல யாகங்களை அழித்தவர்; தம் சுற்றத்தாரைக் காப்பவர்.
6.111.53
धर्मव्यवस्थाभेत्तारं मायास्रष्टारमाहवे।
देवासुरनृकन्यानामाहर्तारं ततस्ततः ॥ ६.१११.५३ ॥
அவர் தர்ம ஒழுங்கை உடைப்பவர்; போரில் மாயையை உருவாக்குபவர்; தேவர், அசுரர், மனிதப் பெண்களை மீண்டும் மீண்டும் கவர்ந்து செல்பவர்.
6.111.54
शत्रुस्त्रीशोकदातारं नेतारं स्वजनस्य च।
लङ्काद्वीपस्य गोप्तारं कर्तारं भीमकर्मणाम् ॥ ६.१११.५४ ॥
அவர் எதிரிகளின் மனைவியருக்குத் துயர் அளிப்பவர்; தம் சுற்றத்தாரின் தலைவர்; இலங்கைத் தீவின் காவலர்; பயங்கரச் செயல்களைச் செய்பவர்.
6.111.55
अस्माकं कामभोगानां दातारं रथिनां वरम्।
एवंप्रभावं भर्तारं दृष्ट्वा रामेण पातितम् ॥ ६.१११.५५ ॥
எங்களுக்கு இன்பங்களையும் போகங்களையும் அளித்தவரும், தேர்வீரர்களில் சிறந்தவரும், இத்தகைய வலிமை கொண்ட எங்கள் கணவரும் ராமனால் வீழ்த்தப்பட்டதைக் கண்டு.
6.111.56
स्थिरास्मि या देहमिमं धारयामि हतप्रिया।
शयनेषु महार्हेषु शयित्वा राक्षसेश्वर ॥ ६.१११.५६ ॥
அன்பர் கொல்லப்பட்ட நான், இன்னும் இந்த உடலைத் தாங்கிக்கொண்டு உறுதியாக இருக்கிறேன். அரக்கர்களின் தலைவனே, விலையுயர்ந்த படுக்கைகளில் துயின்று.
6.111.57
इह कस्मात् प्रसुप्तोऽसि धरण्यां रेणुगुण्ठितः।
यदा मे तनयः शस्तो लक्ष्मणेनेन्द्रजिद् युधि ॥ ६.१११.५७ ॥
இங்கே நிலத்தில் தூசியால் மூடப்பட்டு ஏன் உறங்குகிறாய்? என் மகன் இந்திரஜித் போரில் லக்ஷ்மணனால் வீழ்த்தப்பட்டபோது.
6.111.58
तदा त्वभिहता तीव्रमद्य त्वस्मिन् निपातिता।
साहं बन्धुजनैर्हीना हीना नाथेन च त्वया ॥ ६.१११.५८ ॥
அப்போது நான் கடுமையாகத் தாக்கப்பட்டேன்; இன்று இதன் மேல் வீழ்ந்துவிட்டேன். உறவினர்களை இழந்தவளாக, உன் போன்ற காவலனையும் இழந்தவளாக இருக்கிறேன்.
6.111.59
विहीना कामभोगैश्च शोचिष्ये शाश्वतीः समाः।
प्रपन्नो दीर्घमध्वानं राजन्नद्य सुदुर्गमम् ॥ ६.१११.५९ ॥
இன்பங்களும் போகங்களும் இழந்தவளாக நான் நீண்ட காலம் துயருற்றிருப்பேன். அரசே, இன்று நீ மிகக் கடினமான நீண்ட வழியில் சென்றுவிட்டாய்.
6.111.60
नय मामपि दुःखार्तां न वर्तिष्ये त्वया विना।
कस्मात् त्वं मां विहायेह कृपणां गन्तुमिच्छसि ॥ ६.१११.६० ॥
துயரால் வாடும் என்னையும் அழைத்துச் செல். உன்னை இழந்து நான் வாழமாட்டேன். இங்கே என்னை, துயருற்ற என்னை விட்டுவிட்டு ஏன் நீ செல்ல விரும்புகிறாய்?
6.111.61
दीनां विलपतीं मन्दां किं च मां नाभिभाषसे।
दृष्ट्वा न खल्वभिक्रुद्धो मामिहानवगुण्ठिताम् ॥ ६.१११.६१ ॥
துயருற்று புலம்பும் சோர்ந்த என்னை ஏன் நீ பேசவில்லை? இங்கே முக்காடின்றி நிற்கும் என்னைக் கண்டும் நீ உண்மையாகவே கோபப்படவில்லையா?
6.111.62
निर्गतां नगरद्वारात् पद्भ्यामेवागतां प्रभो।
पश्येष्टदार दारांस्ते भ्रष्टलज्जावगुण्ठनान् ॥ ६.१११.६२ ॥
ஓ தலைவா, நகரவாயிலிலிருந்து நடந்தே வெளியே வந்த என்னைப் பார். உன் அன்பு மனைவியரையும் பார், அவர்களின் நாணத்தின் முக்காடு விலகிவிட்டது.
6.111.63
बहिर्निष्पतितान् सर्वान् कथं दृष्ट्वा न कुप्यसि।
अयं क्रीडासहायस्तेऽनाथो लालप्यते जनः ॥ ६.१११.६३ ॥
வெளியே வந்த இவர்கள் அனைவரையும் பார்த்தும் நீ ஏன் கோபப்படவில்லை? உன் விளையாட்டுத் துணையாக இருந்த இந்த மக்கள், பாதுகாவலரின்றி புலம்புகிறார்கள்.
6.111.64
न चैनमाश्वासयसि किं वा न बहुमन्यसे।
यास्त्वया विधवा राजन् कृता नैकाः कुलस्त्रियः ॥ ६.१११.६४ ॥
நீ இவனுக்கு ஆறுதல் சொல்லவில்லையா? இவனை மதிக்கவில்லையா? அரசே, நீ விதவைகளாக்கிய குலமகளிர் பலர் உண்டு.
6.111.65
पतिव्रता धर्मरता गुरुशुश्रूषणे रताः।
ताभिः शोकाभितप्ताभिः शप्तः परवशं गतः ॥ ६.१११.६५ ॥
கணவனுக்கு உண்மையுடையவர்களும், தர்மத்தில் நிலைத்தவர்களும், பெரியோரைப் பணிவிடை செய்பவர்களுமான அவர்களால், துயரால் வெந்துபோன அவர்களால் நீ சபிக்கப்பட்டு, பிறர் வசப்பட்டாய்.
6.111.66
त्वया विप्रकृताभिश्च तदा शप्तस्तदागतम्।
प्रवादः सत्यमेवायं त्वां प्रति प्रायशो नृप ॥ ६.१११.६६ ॥
உன்னால் அவமதிக்கப்பட்ட அந்தப் பெண்கள் அப்போது உன்னை சபித்தனர்; அது அப்போதே நிறைவேறியது. அரசே, உன்னைப் பற்றிய இந்த வதந்தி பெரும்பாலும் உண்மையே.
6.111.67
पतिव्रतानां नाकस्मात् पतन्त्यश्रूणि भूतले।
कथं च नाम ते राजँल्लोकानाक्रम्य तेजसा ॥ ६.१११.६७ ॥
கற்பு நெறி பூண்ட பெண்களின் கண்ணீர் காரணமின்றி நிலத்தில் விழுவதில்லை. அரசனே, உன் தேஜஸால் உலகங்களை வென்றவனாகிய நீ இதை எப்படிச் செய்தாய்?
6.111.68
नारीचौर्यमिदं क्षुद्रं कृतं शौण्डीर्यमानिना।
अपनीयाश्रमाद् रामं यन्मृगच्छद्मना त्वया ॥ ६.१११.६८ ॥
வீரத்தில் செருக்குற்ற நீ மான் வேடத்தால் ராமனை ஆசிரமத்திலிருந்து அகற்றி இந்தக் கீழ்மையான பெண் திருட்டைச் செய்தாய்.
6.111.69
आनीता रामपत्नी सा अपनीय च लक्ष्मणम्।
कातर्यं च न ते युद्धे कदाचित् संस्मराम्यहम् ॥ ६.१११.६९ ॥
லக்ஷ்மணனையும் விலக்கி ராமபத்னியை நீ கொண்டு சென்றாய். ஆனால் போரில் உன் கோழைத்தனத்தை நான் ஒருபோதும் நினைவுகூர்வதில்லை.
6.111.70
तत् तु भाग्यविपर्यासान्नूनं ते पक्वलक्षणम्।
अतीतानागतार्थज्ञो वर्तमानविचक्षणः ॥ ६.१११.७० ॥
அதுவோ விதியின் தலைகீழ் மாற்றத்தால் உன் அழிவின் முதிர்ந்த அடையாளமே. இறந்த காலமும் எதிர்காலமும் அறிந்த, நிகழ்கால அறிவில் சாமர்த்தியமுள்ள நீ இதைச் செய்திருக்கிறாய்.
6.111.71
मैथिलीमाहृतां दृष्ट्वा ध्यात्वा निःश्वस्य चायतम्।
सत्यवाक् स महाबाहो देवरो मे यदब्रवीत् ॥ ६.१११.७१ ॥
மைதிலி கவர்ந்து செல்லப்பட்டதைக் கண்டு, ஆழ்ந்து சிந்தித்து நீண்ட பெருமூச்சு விட்டு, மகாபாஹுவே, சத்தியம் பேசும் என் கொழுந்தனான அவன் சொன்னது இதுவே.
6.111.72
अयं राक्षसमुख्यानां विनाशः प्रत्युपस्थितः।
कामक्रोधसमुत्थेन व्यसनेन प्रसङ्गिना ॥ ६.१११.७२ ॥
காம வெகுளியால் எழுந்த, பற்றுதலால் தொடரும் துன்பத்தினால், முதன்மையான அரக்கர்களின் இந்த அழிவு அருகில் வந்துவிட்டது.
6.111.73
निवृत्तस्त्वत्कृतेनार्थः सोऽयं मूलहरो महान्।
त्वया कृतमिदं सर्वमनाथं राक्षसं कुलम् ॥ ६.१११.७३ ॥
உன் செயலால் இந்த நோக்கம் முடிந்தது; இது வேரை அறுக்கும் பெரும் அழிவு. நீ இதையெல்லாம் செய்தாய்; ராட்சச குலம் முழுவதும் பாதுகாவலற்றதாக ஆக்கப்பட்டது.
6.111.74
नहि त्वं शोचितव्यो मे प्रख्यातबलपौरुषः।
स्त्रीस्वभावात् तु मे बुद्धिः कारुण्ये परिवर्तते ॥ ६.१११.७४ ॥
புகழ்பெற்ற வலமும் வீரமும் கொண்ட நீ, எனக்காக வருந்தத் தக்கவன் அல்ல. ஆனால் பெண் இயல்பால் என் மனம் கருணையை நோக்கித் திரும்புகிறது.
6.111.75
सुकृतं दुष्कृतं च त्वं गृहीत्वा स्वां गतिं गतः।
आत्मानमनुशोचामि त्वद्विनाशेन दुःखिताम् ॥ ६.१११.७५ ॥
நன்மையையும் தீமையையும் எடுத்துக்கொண்டு நீ உன் கதியை அடைந்தாய். உன் அழிவால் துன்பமுற்ற நான் எனக்காகவே வருந்துகிறேன்.
6.111.76
सुहृदां हितकामानां न श्रुतं वचनं त्वया।
भ्रातॄणां चैव कात्स्र्न्येन हितमुक्तं दशानन ॥ ६.१११.७६ ॥
ஓ தசமுகனே! உன் நன்மை விரும்பும் நண்பர்களின் சொற்களை நீ கேட்கவில்லை; சகோதரர்கள் முழுமையாகச் சொன்ன நல்ல அறிவுரையையும் நீ கேட்கவில்லை.
6.111.77
हेत्वर्थयुक्तं विधिवच्छ्रेयस्करमदारुणम्।
विभीषणेनाभिहितं न कृतं हेतुमत् त्वया ॥ ६.१११.७७ ॥
விபீஷணன் காரண நியாயத்துடன், முறைப்படி, நலம் தரும் வகையில், கடுமையற்று சொன்ன சொல்லை நீ நியாயமானதாக ஏற்று செய்யவில்லை.
6.111.78
मारीचकुम्भकर्णाभ्यां वाक्यं मम पितुस्तथा।
न कृतं वीर्यमत्तेन तस्येदं फलमीदृशम् ॥ ६.१११.७८ ॥
மாரீசனும் கும்பகர்ணனும் சொன்ன சொல்லையும், என் தந்தை சொன்ன சொல்லையும் நீ செய்யவில்லை. வலிமைச் செருக்கால் அதைச் செய்யாததன் பயன் இதுவே.
6.111.79
नीलजीमूतसंकाश पीताम्बर शुभाङ्गद।
स्वगात्राणि विनिक्षिप्य किं शेषे रुधिरावृतः ॥ ६.१११.७९ ॥
நீல மேகம் போன்றவனே, மஞ்சள் ஆடையும் அழகிய தோள்வளையும் அணிந்தவனே, உன் உடலை எறிந்துவிட்டு இரத்தத்தில் மூடப்பட்டு ஏன் கிடக்கிறாய்?
6.111.80
प्रसुप्त इव शोकार्तां किं मां न प्रतिभाषसे।
महावीर्यस्य दक्षस्य संयुगेष्वपलायिनः ॥ ६.१११.८० ॥
ஆழ்ந்து உறங்குபவனைப் போல், துயரால் வாடும் என்னிடம் ஏன் பேசவில்லை? மகாவீரனே, போரில் திறமையும் ஓடாத வீரமும் கொண்டவனே!
6.111.81
यातुधानस्य दौहित्रीं किं मां न प्रतिभाषसे।
उत्तिष्ठोत्तिष्ठ किं शेषे नवे परिभवे कृते ॥ ६.१११.८१ ॥
அரக்கனின் பேத்தியான என்னிடம் ஏன் பேசவில்லை? எழுந்திரு, எழுந்திரு! புதிய தோல்வி நேர்ந்த பின்னும் ஏன் கிடக்கிறாய்?
6.111.82
अद्य वै निर्भया लङ्कां प्रविष्टाः सूर्यरश्मयः।
येन सूदयसे शत्रून् समरे सूर्यवर्चसा ॥ ६.१११.८२ ॥
இன்று அச்சமின்றி சூரியனின் கதிர்கள் லங்கைக்குள் நுழைந்துவிட்டன; எந்த ஒளியால் நீ போரில் சூரியனைப் போன்ற ஒளியுடன் எதிரிகளை அழித்தாயோ அந்த ஒளி இதுவே.
6.111.83
वज्रं वज्रधरस्येव सोऽयं ते सततार्चितः।
रणे बहुप्रहरणो हेमजालपरिष्कृतः ॥ ६.१११.८३ ॥
வஜ்ரதாரியின் (இந்திரனின்) வஜ்ராயுதம் போல, இது உன்னால் எப்போதும் போற்றப்பட்டது; போரில் பல ஆயுதங்களுடன், பொன்வலையால் அலங்கரிக்கப்பட்டது.
6.111.84
परिघो व्यवकीर्णस्ते बाणैश्छिन्नः सहस्रधा।
प्रियामिवोपसंगृह्य किं शेषे रणमेदिनीम् ॥ ६.१११.८४ ॥
உன் பரிகம் அம்புகளால் ஆயிரம் துண்டுகளாக உடைந்து சிதறிக் கிடக்கிறது; அன்புக்குரியவளை அணைப்பது போல போர்க்களத்தைத் தழுவிக்கொண்டு ஏன் கிடக்கிறாய்?
6.111.85
अप्रियामिव कस्माच्च मां नेच्छस्यभिभाषितुम्।
धिगस्तु हृदयं यस्या ममेदं न सहस्रधा ॥ ६.१११.८५ ॥
ஏன் என்னை வெறுத்தவளைப் போல என்னுடன் பேசவும் விரும்பவில்லை? என் இந்த இதயம் ஆயிரம் துண்டுகளாக வெடிக்காததற்கு சபிக்கப்பட்டதாக!
6.111.86
त्वयि पञ्चत्वमापन्ने फलते शोकपीडितम्।
इत्येवं विलपन्ती सा बाष्पपर्याकुलेक्षणा ॥ ६.१११.८६ ॥
நீ பஞ்சபூதங்களில் கலந்துவிட்டாய்; துயரால் வாடும் இதயம் பிளக்கிறது!” என்று இவ்வாறு புலம்பியவளின் கண்கள் கண்ணீரால் நிறைந்தன.
6.111.87
स्नेहोपस्कन्नहृदया तदा मोहमुपागमत्।
कश्मलाभिहता सन्ना बभौ सा रावणोरसि ॥ ६.१११.८७ ॥
அன்பால் நிறைந்த இதயம் கொண்டவள் அப்போது மயக்கமுற்றாள்; மயக்கத்தால் தாக்குண்டு சரிந்த அவள் ராவணனின் மார்பில் ஒளிர்ந்தாள்.
6.111.88
संध्यानुरक्ते जलदे दीप्ता विद्युदिवोज्ज्वला।
तथागतां समुत्थाप्य सपत्न्यस्तां भृशातुराः ॥ ६.१११.८८ ॥
மாலை வானத்தின் செம்மையில் தோய்ந்த மேகத்தில் ஒளிரும் மின்னலைப் போல அவள் ஒளிர்ந்தாள்; அவ்வாறு சரிந்திருந்த அவளை எழுப்பி, அவளுடைய சக்களத்திகள் மிகவும் துயருற்றனர்.
6.111.89
पर्यवस्थापयामासू रुदत्यो रुदतीं भृशम्।
किं ते न विदिता देवि लोकानां स्थितिरध्रुवा ॥ ६.१११.८९ ॥
அழுதுகொண்டிருந்த சக்களத்திகள், மிகவும் அழுது கொண்டிருந்தவளைத் தேற்ற முயன்றனர்: “தேவி! உலகங்களின் நிலை நிலையற்றது என்பது உனக்குத் தெரியாதா?”
6.111.90
दशाविभागपर्याये राज्ञां वै चञ्चलाः श्रियः।
इत्येवमुच्यमाना सा सशब्दं प्ररुरोद ह ॥ ६.१११.९० ॥
அரசர்களின் செல்வங்கள் நிலைமாறும் சுழற்சியில் நிச்சயமாக நிலையற்றவை!” என்று இவ்வாறு கூறப்பட்டபோதும் அவள் உரக்க அழுதாள்.
6.111.91
स्नपयन्ती तदास्रेण स्तनौ वक्त्रं सुनिर्मलम्।
एतस्मिन्नन्तरे रामो विभीषणमुवाच ह ॥ ६.१११.९१ ॥
அவள் கண்ணீரால் தன் மார்பையும் மிகத் தூய்மையான முகத்தையும் கழுவிக்கொண்டிருந்தாள். அதே சமயத்தில் ராமன் விபீஷணனிடம் பேசினான்.
6.111.92
संस्कारः क्रियतां भ्रातुः स्त्रीगणः परिसान्त्व्यताम्।
तमुवाच ततो धीमान् विभीषण इदं वचः ॥ ६.१११.९२ ॥
சகோதரனுக்கு ஈமச் சடங்குகள் செய்யப்படட்டும்; பெண்கள் கூட்டம் நன்கு தேற்றப்படட்டும். அப்போது அறிவாளி விபீஷணன் அவனிடம் இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
6.111.93
विमृश्य बुद्ध्या प्रश्रितं धर्मार्थसहितं हितम्।
त्यक्तधर्मव्रतं क्रूरं नृशंसमनृतं तथा ॥ ६.१११.९३ ॥
அறிவால் நன்கு ஆராய்ந்து, அடக்கமும் தர்மமும் பொருளும் கொண்ட நன்மையான சொற்களைச் சொன்னான் — தர்மத்தையும் விரதங்களையும் கைவிட்டவன், கொடியவன், இரக்கமற்றவன், பொய்யன் ஆனவனைப் பற்றி.
6.111.94
नाहमर्हामि संस्कर्तुं परदाराभिमर्शनम्।
भ्रातृरूपो हि मे शत्रुरेष सर्वाहिते रतः ॥ ६.१११.९४ ॥
பிறன் மனைவியைத் தொட்டவனுக்குச் சடங்கு செய்ய நான் தகுதியில்லை. அவன் சகோதர வடிவில் இருந்த என் எதிரி; அனைவருக்கும் தீங்கு செய்வதில் ஈடுபட்டவன்.
6.111.95
रावणो नार्हते पूजां पूज्योऽपि गुरुगौरवात्।
नृशंस इति मां राम वक्ष्यन्ति मनुजा भुवि ॥ ६.१११.९५ ॥
ராவணன் மரியாதைக்குத் தகுதியற்றவன்; மூத்தவன் என்ற மரியாதையால் அவன் வணங்கத்தக்கவனாக இருந்தாலும். ராமா, உலகில் மனிதர்கள் என்னைக் கொடியவன் என்பார்கள்.
6.111.96
श्रुत्वा तस्यागुणान् सर्वे वक्ष्यन्ति सुकृतं पुनः।
तच्छ्रुत्वा परमप्रीतो रामो धर्मभृतां वरः ॥ ६.१११.९६ ॥
அவனுடைய குற்றங்களைக் கேட்டு அனைவரும் மீண்டும் இதனை நல்ல செயல் என்பார்கள். அதைக் கேட்டு தர்மம் காப்பவர்களில் சிறந்த ராமன் மிகவும் மகிழ்ந்தான்.
6.111.97
विभीषणमुवाचेदं वाक्यज्ञं वाक्यकोविदः।
तवापि मे प्रियं कार्यं त्वत्प्रभावान्मया जितम् ॥ ६.१११.९७ ॥
சொல்லின் மருமத்தை அறிந்த ராமன் விபீஷணனிடம் இவ்வாறு கூறினான்: உன் பிரபாவத்தால்தான் நான் வென்றேன்; உனக்கும் எனக்குப் பிரியமான காரியம் நிறைவேறும்.
6.111.98
अवश्यं तु क्षमं वाच्यो मया त्वं राक्षसेश्वर।
अधर्मानृतसंयुक्तः कामं त्वेष निशाचरः ॥ ६.१११.९८ ॥
ராட்சசேஸ்வரனே, நான் உன்னிடம் தகுந்த விதமாக அவசியம் சொல்ல வேண்டும்; இந்த இரவுஞ்சரன் அதர்மமும் பொய்மையும் நிறைந்தவன்.
6.111.99
तेजस्वी बलवाञ्छूरः संग्रामेषु च नित्यशः।
शतक्रतुमुखैर्देवैः श्रूयते न पराजितः ॥ ६.१११.९९ ॥
அவன் தேஜஸ்வியும் பலவானும் போர்களில் எப்போதும் சூரனுமாவான்; சதக்ரது முதலான தேவர்களாலும் அவன் தோற்கடிக்கப்பட்டதாகக் கேட்கப்படவில்லை.
6.111.100
महात्मा बलसम्पन्नो रावणो लोकरावणः।
मरणान्तानि वैराणि निर्वृत्तं नः प्रयोजनम् ॥ ६.१११.१०० ॥
மகாத்மாவும் பலம் நிறைந்தவனுமான ராவணன், உலகை அழவைப்பவன்; பகை மரணத்தோடுதான் முடியும்; எங்கள் நோக்கம் நிறைவேறியது.
6.111.101
क्रियतामस्य संस्कारो ममाप्येष यथा तव।
त्वत्सकाशान्महाबाहो संस्कारं विधिपूर्वकम् ॥ ६.१११.१०१ ॥
இவனுக்கு உன் தரப்பிலும் என் தரப்பிலும் போலவே ஈமச்சடங்கைச் செய்யட்டும்; மகாபாஹுவே, உன்னிடமிருந்து விதிப்படி சடங்கு நடக்கட்டும்.
6.111.102
क्षिप्रमर्हति धर्मेण त्वं यशोभाग् भविष्यसि।
राघवस्य वचः श्रुत्वा त्वरमाणो विभीषणः ॥ ६.१११.१०२ ॥
நீ விரைவில் தர்மப்படி இதைச் செய்ய வேண்டும்; அப்போதுதான் புகழுக்குரியவனாவாய். ராகவனின் சொல்லைக் கேட்ட விபீஷணன் விரைந்தான்.
6.111.103
संस्कारयितुमारेभे भ्रातरं रावणं हतम्।
स प्रविश्य पुरीं लङ्कां राक्षसेन्द्रो विभीषणः ॥ ६.१११.१०३ ॥
கொல்லப்பட்ட தன் சகோதரன் ராவணனின் ஈமச் சடங்குகளைச் செய்யத் தொடங்கினான். அந்த அரக்கர் தலைவன் விபீஷணன் லங்கா நகரத்துள் நுழைந்து.
6.111.104
रावणस्याग्निहोत्रं तु निर्यापयति सत्वरम्।
शकटान् दारुरूपाणि अग्नीन् वै याजकांस्तथा ॥ ६.१११.१०४ ॥
ராவணனின் அக்னிஹோத்ரப் பொருட்களை அவன் விரைவில் வெளியே கொண்டுவரச் செய்கிறான். மரத்தால் செய்த வண்டிகள், அக்னிகள், புரோகிதர்களும்.
6.111.105
तथा चन्दनकाष्ठानि काष्ठानि विविधानि च।
अगरूणि सुगन्धीनि गन्धांश्च सुरभींस्तथा ॥ ६.१११.१०५ ॥
அதுபோல சந்தனக் கட்டைகளும் பலவகை விறகுகளும். அகில் மரங்களும், நறுமணமுள்ள பொருட்களும், நறுமண வாசனைகளும்.
6.111.106
मणिमुक्ताप्रवालानि निर्यापयति राक्षसः।
आजगाम मुहूर्तेन राक्षसैः परिवारितः ॥ ६.१११.१०६ ॥
மணிகள், முத்துகள், பவளங்கள் ஆகியவற்றையும் அந்த அரக்கன் வெளியே கொண்டுவரச் செய்கிறான். ஒரு கணத்தில் அரக்கர்களால் சூழப்பட்டு அவன் வந்தடைந்தான்.
6.111.107
ततो माल्यवता सार्धं क्रियामेव चकार सः।
सौवर्णीं शिबिकां दिव्यामारोप्य क्षौमवाससम् ॥ ६.१११.१०७ ॥
பின்னர் மால்யவானுடன் அவன் அந்தச் சடங்கைச் செய்தான். தங்கத்தாலான தெய்வீகப் பல்லக்கில், பட்டாடை அணிவிக்கப்பட்டவனை வைத்து.
6.111.108
रावणं राक्षसाधीशमश्रुवर्णमुखा द्विजाः।
तूर्यघोषैश्च विविधैः स्तुवद्भिश्चाभिनन्दितम् ॥ ६.१११.१०८ ॥
ராக்ஷசர்களின் அதிபதி ராவணன், கண்ணீர் ததும்பிய முகங்களுடைய அந்தணர்களால், பல்வேறு இசை முழக்கங்களுக்கிடையே துதிக்கப்பட்டு, வாழ்த்தப்பட்டான்.
6.111.109
पताकाभिश्च चित्राभिः सुमनोभिश्च चित्रिताम्।
उत्क्षिप्य शिबिकां तां तु विभीषणपुरोगमाः ॥ ६.१११.१०९ ॥
பல வண்ணக் கொடிகளாலும் மலர்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்ட அந்தப் பல்லக்கைத் தூக்கி, விபீஷணனை முன்னிட்டுச் சென்றனர்.
6.111.110
दक्षिणाभिमुखाः सर्वे गृह्य काष्ठानि भेजिरे।
अग्नयो दीप्यमानास्ते तदाध्वर्युसमीरिताः ॥ ६.१११.११० ॥
அனைவரும் தெற்கு நோக்கித் திரும்பி விறகுகளை எடுத்துச் சென்றனர். அப்போது அத்வர்யு புரோகிதரால் எரியூட்டப்பட்ட அந்த ஒளிரும் அக்னிகளும் (சென்றன).
6.111.111
शरणाभिगताः सर्वे पुरस्तात् तस्य ते ययुः।
अन्तःपुराणि सर्वाणि रुदमानानि सत्वरम् ॥ ६.१११.१११ ॥
அடைக்கலம் புகுந்த அவர்கள் அனைவரும் அவருக்கு முன்னே சென்றனர். அந்தப்புரத்துப் பெண்கள் அனைவரும் அழுதுகொண்டு விரைவாக (முன்னே சென்றனர்).
6.111.112
पृष्ठतोऽनुययुस्तानि प्लवमानानि सर्वतः।
रावणं प्रयते देशे स्थाप्य ते भृशदुःखिताः ॥ ६.१११.११२ ॥
அவர்கள் பின்னால் தொடர்ந்து சென்றனர்; நாலாபுறமும் ஓடி வந்தனர். மிகவும் துயருற்ற அவர்கள் ராவணனைத் தூய்மையான இடத்தில் வைத்தனர்.
6.111.113
चितां चन्दनकाष्ठैश्च पद्मकोशीरचन्दनैः।
ब्राह्म्या संवर्तयामासू राङ्कवास्तरणावृताम् ॥ ६.१११.११३ ॥
சந்தனக் கட்டைகளாலும், தாமரை, வெட்டிவேர் மற்றும் சந்தனத்தாலும் சிதையை பிரம்ம முறைப்படி அடுக்கி, ராங்கவத் தோல்களால் போர்த்தினர்.
6.111.114
प्रचक्रू राक्षसेन्द्रस्य पितृमेधमनुत्तमम्।
वेदिं च दक्षिणाप्राचीं यथास्थानं च पावकम् ॥ ६.१११.११४ ॥
அவர்கள் ராட்சஸ அரசனுக்குரிய உயர்ந்த பித்ருமேத (இறுதிச் சடங்கு யாகத்தை) நடத்தினர்; தென்கிழக்கு நோக்கிய வேதியை அமைத்து, அக்னியை உரிய இடத்தில் வைத்தனர்.
6.111.115
पृषदाज्येन सम्पूर्णं स्रुवं स्कन्धे प्रचिक्षिपुः।
पादयोः शकटं प्रापुरूर्वोश्चोलूखलं तदा ॥ ६.१११.११५ ॥
தயிரும் நெய்யும் நிரம்பிய ஸ்ருவத்தைத் தோளில் வைத்தனர்; காலடியில் வண்டியைக் கொண்டு வந்தனர்; அப்போது தொடைகளின் மேல் உலக்கைக் கல்லை வைத்தனர்.
6.111.116
दारुपात्राणि सर्वाणि अरणिं चोत्तरारणिम्।
दत्त्वा तु मुसलं चान्यं यथास्थानं विचक्रमुः ॥ ६.१११.११६ ॥
மரப் பாத்திரங்கள் அனைத்தையும், கீழ் அரணியையும் மேல் அரணியையும், மேலும் வேறொரு உலக்கையையும் வைத்து, எல்லாவற்றையும் அவரவர் இடத்தில் ஒழுங்குபடுத்தினர்.
6.111.117
शास्त्रदृष्टेन विधिना महर्षिविहितेन च।
तत्र मेध्यं पशुं हत्वा राक्षसेन्द्रस्य राक्षसाः ॥ ६.१११.११७ ॥
சாஸ்திரங்களில் காணப்பட்டதும் மகரிஷிகள் விதித்ததுமான முறைப்படி, அங்கே ராக்ஷசர்கள் ராக்ஷசேந்திரனுக்காக யாகத்திற்குத் தகுந்த விலங்கைக் கொன்றனர்.
6.111.118
परिस्तरणिकां राज्ञो घृताक्तां समवेशयन्।
गन्धैर्माल्यैरलंकृत्य रावणं दीनमानसाः ॥ ६.१११.११८ ॥
அரசனுக்காக நெய் பூசிய விரிப்பை விரித்தனர்; துயருற்ற மனத்தினராய், ரావணனை நறுமணங்களாலும் மாலைகளாலும் அலங்கரித்து அதில் கிடத்தினர்.
6.111.119
विभीषणसहायास्ते वस्त्रैश्च विविधैरपि।
लाजैरवकिरन्ति स्म बाष्पपूर्णमुखास्तथा ॥ ६.१११.११९ ॥
விபீஷணனுடன் இருந்தவர்கள் பல்வேறு துணிகளாலும் பொரியாலும் அவனைத் தூவினர்; அவர்களின் முகங்கள் கண்ணீரால் நிறைந்திருந்தன.
6.111.120
स ददौ पावकं तस्य विधियुक्तं विभीषणः।
स्नात्वा चैवार्द्रवस्त्रेण तिलान् दर्भविमिश्रितान् ॥ ६.१११.१२० ॥
விபீஷணன் விதிப்படி அவனுக்கு அக்கினியைக் கொடுத்தான்; நீராடி ஈரத் துணியுடன், தர்ப்பையுடன் கலந்த எள்ளையும் அளித்தான்.
6.111.121
उदकेन च सम्मिश्रान् प्रदाय विधिपूर्वकम्।
ताः स्त्रियोऽनुनयामास सान्त्वयित्वा पुनः पुनः ॥ ६.१११.१२१ ॥
நீருடன் கலந்தவற்றை முறைப்படி அளித்து, அந்தப் பெண்களை மீண்டும் மீண்டும் சமாதானப்படுத்தித் தேற்றினான்.
6.111.122
गम्यतामिति ताः सर्वा विविशुर्नगरं ततः।
प्रविष्टासु पुरीं स्त्रीषु राक्षसेन्द्रो विभीषणः।
रामपार्श्वमुपागम्य समतिष्ठद् विनीतवत् ॥ ६.१११.१२२ ॥
"செல்லுங்கள்" என்று சொல்லி அந்தப் பெண்கள் அனைவரும் நகரத்துக்குள் சென்றனர். அவர்கள் நகரத்துக்குள் நுழைந்த பின், ராக்ஷசர் தலைவன் விபீஷணன் ராமனின் அருகில் வந்து பணிவுடன் நின்றான்.
6.111.123
रामोऽपि सह सैन्येन ससुग्रीवः सलक्ष्मणः।
हर्षं लेभे रिपुं हत्वा वृत्रं वज्रधरो यथा ॥ ६.१११.१२३ ॥
ராமனும் படையுடனும், சுக்ரீவன் மற்றும் லக்ஷ்மணனுடனும் சேர்ந்து, எதிரியைக் கொன்று, வஜ்ரதாரி வ்ருத்ரனைக் கொன்றபோது மகிழ்ந்த இந்திரனைப் போல மகிழ்ச்சி அடைந்தான்.
6.111.124
ततो विमुक्त्वा सशरं शरासनं
महेन्द्रदत्तं कवचं स तन्महत्।
विमुच्य रोषं रिपुनिग्रहात् ततो
रामः स सौम्यत्वमुपागतोऽरिहा ॥ ६.१११.१२४ ॥
பின்னர், அம்புடனான வில்லையும், இந்திரன் அளித்த அந்தப் பெரிய கவசத்தையும் கீழே வைத்து, எதிரியை அடக்கிய பின் சினத்தைத் துறந்து, எதிரிகளை அழிப்பவன் ராமன் சாந்த நிலையை அடைந்தான்.