வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 6.116
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.116.1
एवमुक्ता तु वैदेही परुषं रोमहर्षणम्।
राघवेण सरोषेण श्रुत्वा प्रव्यथिताभवत् ॥ ६.११६.१ ॥
ராகவன் கோபத்துடன் இவ்வாறு கடுமையும் மயிர்க்கூச்செறியச் செய்யும் சொற்களைக் கூறியபோது, வைதேஹி மிகவும் துயருற்றாள்.
6.116.2
सा तदाश्रुतपूर्वं हि जने महति मैथिली।
श्रुत्वा भर्तुर्वचो घोरं लज्जयावनताभवत् ॥ ६.११६.२ ॥
பெரும் மக்கள் கூட்டத்தின் முன்னே, முன்பு ஒருபோதும் கேட்டறியாத கணவனின் பயங்கரமான சொற்களைக் கேட்ட மைதிலி வெட்கத்தால் தலைகுனிந்தாள்.
6.116.3
प्रविशन्तीव गात्राणि स्वानि सा जनकात्मजा।
वाक्शरैस्तैः सशल्येव भृशमश्रूण्यवर्तयत् ॥ ६.११६.३ ॥
அந்தச் சொல்-அம்புகள் தன் உடலுக்குள் ஊடுருவுவது போலவும், முள்ளால் குத்தப்பட்டவள் போலவும் ஜனகன் மகள் மிகவும் கண்ணீர் சிந்தினாள்.
6.116.4
ततो बाष्पपरिक्लिन्नं प्रमार्जन्ती स्वमाननम्।
शनैर्गद्गदया वाचा भर्तारमिदमब्रवीत् ॥ ६.११६.४ ॥
பிறகு கண்ணீரால் நனைந்த தன் முகத்தைத் துடைத்துக்கொண்டு, மெல்லத் தழுதழுத்த குரலில் கணவனிடம் இவ்வாறு சொன்னாள்.
6.116.5
किं मामसदृशं वाक्यमीदृशं श्रोत्रदारुणम्।
रूक्षं श्रावयसे वीर प्राकृतः प्राकृतामिव ॥ ६.११६.५ ॥
வீரனே, சாதாரண மனிதன் சாதாரண பெண்ணிடம் பேசுவது போல, என்னிடம் இத்தகைய தகுதியற்ற, செவிக்குக் கொடுமையான, கடுமையான சொற்களை ஏன் கேட்கச் செய்கிறீர்?
6.116.6
न तथास्मि महाबाहो यथा मामवगच्छसि।
प्रत्ययं गच्छ मे स्वेन चारित्रेणैव ते शपे ॥ ६.११६.६ ॥
மகாபாஹுவே, நீர் என்னைப் புரிந்துகொண்டிருப்பது போல நான் அல்ல. என் நடத்தையின் மீதே நம்பிக்கை வையுங்கள்; உம்மைத் தொட்டு ஆணையிடுகிறேன்.
6.116.7
पृथक्स्त्रीणां प्रचारेण जातिं त्वं परिशङ्कसे।
परित्यजैनां शङ्कां तु यदि तेऽहं परीक्षिता ॥ ६.११६.७ ॥
நீ பெண்களின் பொதுவான நடத்தையைக் கண்டு என் இயல்பில் சந்தேகப்படுகிறாய்; நீ என்னைச் சோதித்துவிட்டிருந்தால், இந்தச் சந்தேகத்தை விட்டுவிடு.
6.116.8
यदहं गात्रसंस्पर्शं गतास्मि विवशा प्रभो।
कामकारो न मे तत्र दैवं तत्रापराध्यति ॥ ६.११६.८ ॥
பிரபுவே, நான் உடல் தொடுதலுக்கு உட்பட்டது உண்மைதான், ஆனால் நான் கட்டாயத்திற்கு ஆளானவள். அதில் என் விருப்பத்தின் குற்றம் இல்லை; அங்கே விதியே குற்றவாளி.
6.116.9
मदधीनं तु यत् तन्मे हृदयं त्वयि वर्तते।
पराधीनेषु गात्रेषु किं करिष्याम्यनीश्वरी ॥ ६.११६.९ ॥
என் இதயம், என் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது, அது உன்னிடமே நிலைத்திருக்கிறது; ஆனால் என் உறுப்புகள் பிறர் கட்டுப்பாட்டில் இருக்கும்போது, ஆற்றலற்ற நான் என்ன செய்ய முடியும்?
6.116.10
सह संवृद्धभावेन संसर्गेण च मानद।
यदि तेऽहं न विज्ञाता हता तेनास्मि शाश्वतम् ॥ ६.११६.१० ॥
மானம் அளிப்பவனே, நாம் ஒன்றாக வளர்ந்த அன்பினாலும் சேர்ந்து வாழ்ந்ததாலும் நீ என்னை அறியவில்லை என்றால், அதனாலேயே நான் என்றென்றும் அழிந்துவிட்டேன்.
6.116.11
प्रेषितस्ते महावीरो हनुमानवलोककः।
लङ्कास्थाहं त्वया राजन् किं तदा न विसर्जिता ॥ ६.११६.११ ॥
அரசனே, நீ உளவாளியாக அனுப்பிய மகாவீரன் ஹனுமான் அப்போது நான் இலங்கையில் இருந்தபோதே, ஏன் அப்போதே என்னை விடுவிக்கவில்லை?
6.116.12
प्रत्यक्षं वानरस्यास्य तद्वाक्यसमनन्तरम्।
त्वया संत्यक्तया वीर त्यक्तं स्याज्जीवितं मया ॥ ६.११६.१२ ॥
வீரனே, இந்தக் குரங்கின் முன்னால், அவனுடைய சொற்களுக்குப் பின்பே நீ என்னைக் கைவிட்டிருந்தால், நானே என் உயிரை விட்டிருப்பேன்.
6.116.13
न वृथा ते श्रमोऽयं स्यात् संशये न्यस्य जीवितम्।
सुहृज्जनपरिक्लेशो न चायं विफलस्तव ॥ ६.११६.१३ ॥
உன் இந்த முயற்சி வீணாகாது; உயிரைச் சந்தேகத்தில் வைத்திருந்தாலும். உன் நண்பர்களின் இந்த வேதனையும் உனக்கு பயனற்றதாகாது.
6.116.14
त्वया तु नृपशार्दूल रोषमेवानुवर्तता।
लघुनेव मनुष्येण स्त्रीत्वमेव पुरस्कृतम् ॥ ६.११६.१४ ॥
ஆனால், மன்னர்களில் சிறந்தவனே, நீ கோபத்தையே பின்பற்றி, ஒரு அற்ப மனிதனைப் போல, பெண்மையையே முன்னிறுத்திவிட்டாய்.
6.116.15
अपदेशेन जनकान्नोत्पत्तिर्वसुधातलात्।
मम वृत्तं च वृत्तज्ञ बहु ते न पुरस्कृतम् ॥ ६.११६.१५ ॥
ஜனகனிடமிருந்து அல்ல, பூமியின் உட்பகுதியிலிருந்தே என் பிறப்பு என்ற சாக்கில் — நல்லொழுக்கம் அறிந்தவனே, என் நடத்தையை நீ மிகக் குறைவாகவே மதித்தாய்.
6.116.16
न प्रमाणीकृतः पाणिर्बाल्ये मम निपीडितः।
मम भक्तिश्च शीलं च सर्वं ते पृष्ठतः कृतम् ॥ ६.११६.१६ ॥
இளமையில் என்னால் பற்றப்பட்ட கரத்தை நீ ஆதாரமாகக் கொள்ளவில்லை; என் பக்தியையும் நற்குணத்தையும் எல்லாவற்றையும் நீ முதுகுக்குப் பின்னால் தள்ளிவிட்டாய்.
6.116.17
उवाच लक्ष्मणं सीता दीनं ध्यानपरायणम् ॥ ६.११६.१७ ॥
துயருற்றவனும் தியானத்தில் ஆழ்ந்தவனுமான லக்ஷ்மணனிடம் சீதை கூறினாள்.
6.116.18
चितां मे कुरु सौमित्रे व्यसनस्यास्य भेषजम्।
मिथ्यापवादोपहता नाहं जीवितुमुत्सहे ॥ ६.११६.१८ ॥
சுமித்திரையின் மகனே, எனக்காகச் சிதை அமை; இந்தத் துயரத்துக்கு இதுவே மருந்து. பொய்யான பழியால் வாடிய நான் உயிர் வாழத் துணியேன்.
6.116.19
अप्रीतेन गुणैर्भर्त्रा त्यक्ताया जनसंसदि।
या क्षमा मे गतिर्गन्तुं प्रवेक्ष्ये हव्यवाहनम् ॥ ६.११६.१९ ॥
குணங்களில் மனநிறைவு அடையாத கணவனால் மக்கள் சபையில் கைவிடப்பட்ட எனக்குத் தகுந்த வழி எதுவோ, அதையே நான் நெருப்பில் நுழைவேன்.
6.116.20
एवमुक्तस्तु वैदेह्या लक्ष्मणः परवीरहा।
अमर्षवशमापन्नो राघवं समुदैक्षत ॥ ६.११६.२० ॥
வைதேகி இவ்வாறு கூறியபோது, பகைவீரர்களை அழிப்பவனான லக்ஷ்மணன் கோபத்தின் வசப்பட்டு ராகவனை நோக்கினான்.
6.116.21
स विज्ञाय मनश्छन्दं रामस्याकारसूचितम्।
चितां चकार सौमित्रिर्मते रामस्य वीर्यवान् ॥ ६.११६.२१ ॥
ராமனின் மனக்குறிப்பை, அவரது தோற்றத்தால் உணர்ந்து, வலிமைமிக்க சௌமித்ரி ராமனின் கருத்துப்படி ஒரு சிதையை அமைத்தான்.
6.116.22
नहि रामं तदा कश्चित् कालान्तकयमोपमम्।
अनुनेतुमथो वक्तुं द्रष्टुं वाप्यशकत् सुहृत् ॥ ६.११६.२२ ॥
அப்போது காலனும் யமனும் போன்ற ராமனைச் சமாதானப்படுத்தவோ, பேசவோ, அல்லது நோக்கவோ கூட எந்த நண்பனாலும் முடியவில்லை.
6.116.23
अधोमुखं स्थितं रामं ततः कृत्वा प्रदक्षिणम्।
उपावर्तत वैदेही दीप्यमानं हुताशनम् ॥ ६.११६.२३ ॥
அப்போது தலை தாழ்ந்து நின்ற ராமனை வலம் வந்து, வைதேகி எரியும் நெருப்பை நோக்கித் திரும்பினாள்.
6.116.24
प्रणम्य दैवतेभ्यश्च ब्राह्मणेभ्यश्च मैथिली।
बद्धाञ्जलिपुटा चेदमुवाचाग्निसमीपतः ॥ ६.११६.२४ ॥
தேவர்களுக்கும் பிராமணர்களுக்கும் வணங்கி, மைதிலி கைகூப்பியபடி நெருப்பின் அருகில் இவ்வாறு கூறினாள்.
6.116.25
यथा मे हृदयं नित्यं नापसर्पति राघवात्।
तथा लोकस्य साक्षी मां सर्वतः पातु पावकः ॥ ६.११६.२५ ॥
என் இதயம் எப்போதும் ராகவனிடமிருந்து விலகவில்லையோ, அப்படியே உலகின் சாட்சியான அக்னி தேவன் என்னை எல்லா இடங்களிலும் காக்கட்டும்.
6.116.26
यथा मां शुद्धचारित्रां दुष्टां जानाति राघवः।
तथा लोकस्य साक्षी मां सर्वतः पातु पावकः ॥ ६.११६.२६ ॥
ராகவன் என்னை தூய நடத்தையுடையவளாக அறிகிறாரோ, தீயவளாக அல்ல, அப்படியே உலகின் சாட்சியான அக்னி தேவன் என்னை எல்லா இடங்களிலும் காக்கட்டும்.
6.116.27
कर्मणा मनसा वाचा यथा नातिचराम्यहम्।
राघवं सर्वधर्मज्ञं तथा मां पातु पावकः ॥ ६.११६.२७ ॥
செயலாலும் மனத்தாலும் வாக்காலும் அனைத்து தர்மங்களையும் அறிந்த ராகவனை நான் ஒருபோதும் மீறவில்லையோ, அப்படியே அக்னி தேவன் என்னைக் காக்கட்டும்.
6.116.28
आदित्यो भगवान् वायुर्दिशश्चन्द्रस्तथैव च।
अहश्चापि तथा संध्ये रात्रिश्च पृथिवी तथा।
यथान्येऽपि विजानन्ति तथा चारित्रसंयुताम् ॥ ६.११६.२८ ॥
பகவான் ஆதித்தன், வாயு, திசைகள், சந்திரன், பகல், இரு சந்தி வேளைகள், இரவு, பூமி ஆகியோரும், மற்றவர்களும் அறிவதுபோல், நான் நல்ல நடத்தையுடையவள் என்பதை அறிகின்றனர்.
6.116.29
एवमुक्त्वा तु वैदेही परिक्रम्य हुताशनम्।
विवेश ज्वलनं दीप्तं निःशङ्केनान्तरात्मना ॥ ६.११६.२९ ॥
இவ்வாறு கூறி வைதேஹி அக்னியை வலம் வந்து, அச்சமற்ற மனத்துடன் ஒளிரும் தீயில் நுழைந்தாள்.
6.116.30
जनश्च सुमहांस्तत्र बालवृद्धसमाकुलः।
ददर्श मैथिलीं दीप्तां प्रविशन्तीं हुताशनम् ॥ ६.११६.३० ॥
அங்கு குழந்தைகளும் முதியவர்களும் நிறைந்த பெரிய மக்கள் கூட்டம், ஒளிவீசும் மைதிலி அக்னியில் நுழைவதைக் கண்டது.
6.116.31
सा तप्तनवहेमाभा तप्तकाञ्चनभूषणा।
पपात ज्वलनं दीप्तं सर्वलोकस्य संनिधौ ॥ ६.११६.३१ ॥
காய்ச்சிய புதிய பொன்னின் ஒளியுடையவளும், காய்ச்சிய பொன் அணிகலன்களை அணிந்தவளுமான அவள், எல்லா உலகங்களின் முன்னிலையில் எரியும் நெருப்பில் விழுந்தாள்.
6.116.32
ददृशुस्तां विशालाक्षीं पतन्तीं हव्यवाहनम्।
सीतां सर्वाणि रूपाणि रुक्मवेदिनिभां तदा ॥ ६.११६.३२ ॥
பெரிய கண்களையுடைய அந்த சீதை நெருப்பில் விழுவதை அவர்கள் கண்டனர்; அப்போது அவள் அனைத்து வடிவங்களிலும் பொன்வேதி போல ஒளிர்ந்தாள்.
6.116.33
ददृशुस्तां महाभागां प्रविशन्तीं हुताशनम्।
ऋषयो देवगन्धर्वा यज्ञे पूर्णाहुतीमिव ॥ ६.११६.३३ ॥
மகாபாக்கியவதியான அவள் நெருப்பில் நுழைவதை ரிஷிகளும் தேவர்களும் கந்தர்வர்களும் கண்டனர்; யாகத்தில் பூர்ணாஹுதி அளிக்கப்படுவது போல் இருந்தது.
6.116.34
प्रचुक्रुशुः स्त्रियः सर्वास्तां दृष्ट्वा हव्यवाहने।
पतन्तीं संस्कृतां मन्त्रैर्वसोर्धारामिवाध्वरे ॥ ६.११६.३४ ॥
அவள் நெருப்பில் விழுவதைக் கண்டு அனைத்துப் பெண்களும் உரக்க அழுதனர்; மந்திரங்களால் புனிதமாக்கப்பட்ட அவள் யாகத்தில் வசுதாரையைப் போல் விழுந்தாள்.
6.116.35
ददृशुस्तां त्रयो लोका देवगन्धर्वदानवाः।
शप्तां पतन्तीं निरये त्रिदिवाद् देवतामिव ॥ ६.११६.३५ ॥
மூன்று உலகங்களும், தேவர்களும், கந்தர்வர்களும், தானவர்களும் அவளைக் கண்டனர்; சபிக்கப்பட்ட ஒரு தேவதை சொர்க்கத்திலிருந்து நரகத்தில் விழுவது போல் இருந்தது.
6.116.36
तस्यामग्निं विशन्त्यां तु हाहेति विपुलः स्वनः।
रक्षसां वानराणां च सम्बभूवाद्भुतोपमः ॥ ६.११६.३६ ॥
அவள் நெருப்பில் நுழைந்ததும், ராட்சசர்களிடமும் வானரர்களிடமும் "ஹா" என்ற பெருங்குரல் எழுந்தது; அது ஒரு அதிசயம் போல் இருந்தது.