رامايانا فالميكي · السارغا 6.117
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.117.1
ततो हि दुर्मना रामः श्रुत्वैवं वदतां गिरः ।
दध्यौ मुहूर्तं धर्मात्मा बाष्पव्याकुललोचनः ॥ ६.११७.१ ॥
فلما سمع راما هذه الكلمات التي تُقال، حزن في نفسه، وتأمل لحظة، ذلك الصالح الذي امتلأت عيناه بالدموع.
6.117.2
ततो वैश्रवणो राजा यमश्च पितृभिः सह ।
सहस्राक्षश्च देवेशो वरुणश्च जलेश्वरः ॥ ६.११७.२ ॥
ثم جاء الملك فايشرافانا، ويama مع الآباء، وساهاسراكشا ملك الآلهة ذو الألف عين، وفارونا رب المياه.
6.117.3
षडर्धनयनः श्रीमान्महादेवो वृषध्वजः ।
कर्ता सर्वस्य लोकस्य ब्रह्मा ब्रह्मविदां वरः ॥ ६.११७.३ ॥
والمهادفا الجليل ذو الراية الثور والعيون الثلاث، وبراهما خالق كل العوالم، أفضل العارفين بالفيدا.
6.117.4
एते सर्वे समागम्य विमानैः सूर्यसन्निभैः ।
आगम्य नगरीं लङ्काम् अभिजग्मुश्च राघवम् ॥ ६.११७.४ ॥
جاء هؤلاء جميعاً مجتمعين في مركبات طائرة تشبه الشمس، فوصلوا مدينة لانكا واتجهوا نحو راغافا.
6.117.5
ततः सहस्ताभरणान् प्रगृह्य विपुलान् भुजान् ।
अब्रुवंस्त्रिदशश्रैष्ठाः प्राञ्जलिं राघवं स्थितम् ॥ ६.११७.५ ॥
فرفع أفضل الآلهة أذرعهم العظيمة المزينة بالحلي، وقالوا لراغافا الواقف مُشبِّكاً كفّيه.
6.117.6
कर्ता सर्वस्य लोकस्य श्रेष्ठो ज्ञानविदां विभुः ।
उपेक्षसे कथं सीताम् पतन्तीं हव्यवाहने ॥ ६.११७.६ ॥
يا خالق جميع العوالم، يا أفضل العارفين، يا ربّ القدرة! كيف تتجاهل سيتا وهي تسقط في النار المقدسة؟
6.117.7
कथं देवगणश्रेष्ठम् आत्मानं नावबुध्यसे ।
ऋतधामा वसुः पूर्वम् वसूनां त्वं प्रजापतिः ॥ ६.११७.७ ॥
يا أفضل جماعة الآلهة، لماذا لا تعرف نفسك؟ كنت من قبل ريتادهاما، أحد الفاسو، سيد الخلائق بين الفاسو.
6.117.8
त्रयाणां त्वं हि लोकानाम् आदिकर्ता स्वयंप्रभुः ।
रुद्राणामष्टमो रुद्रः साध्यानामसि पञ्चमः ।
अश्विनौ चापि ते कर्णौ चन्द्रसूर्यौ च चक्षुषी ॥ ६.११७.८ ॥
أنت وحدك أول خالق للعوالم الثلاثة، السيد الذي يقوم بذاته. وبين الرودرا أنت الرودرا الثامن، وبين السادهيا الخامس. الأشفينان أذناك، والقمر والشمس عيناك.
6.117.9
अन्ते चादौ च लोकानाम् दृश्यसे त्वं परन्तप ।
उपेक्षसे च वैदेहीम् मानुषः प्राकृतो यथा ॥ ६.११७.९ ॥
يا مُحرق الأعداء، في بداية العوالم ونهايتها لا يُرى سواك. ومع ذلك تُهمل فيدهي كما يفعل الفاني العادي.
6.117.10
इत्युक्तो लोकपालैस्तैः स्वामी लोकस्य राघवः ।
अब्रवीत्रिदशश्रेष्ठान् रामो धर्मभृतां वरः ॥ ६.११७.१० ॥
فلما خاطبه حُماة العوالم بذلك، تكلم راماً راغافا، سيد العالم وأفضل المتمسكين بالدهارما، إلى أفضل الآلهة.
6.117.11
आत्मानं मानुषं मन्ये रामं दशरथात्मजम् ।
योऽहं यस्य यतश्चाहम् भगवांस्तद् ब्रवीतु मे ॥ ६.११७.११ ॥
أعتبر نفسي إنساناً، راما ابن داشاراثا. ليخبرني المبارك من أنا، ولمن أنتمي، ومن أين جئت.
6.117.12
अब्रवीच्छृणु मे राम सत्यं सत्यपराक्रम ॥ ६.११७.१२ ॥
قال: اسمعني يا راما. يا صاحب البأس الحق، هذه هي الحقيقة.
6.117.13
भवान् नारायणो देवः श्रीमांश्चक्रायुधः प्रभुः।
एकशृङ्गो वराहस्त्वम् भूतभव्यसपत्नजित् ॥ ६.११७.१३ ॥
أنت نارايانا، الإله، المجيد، سيد ذو القرص؛ وأنت أيضًا الخنزير ذو القرن الواحد، قاهر أعداء الكائنات الماضية والمستقبلية.
6.117.14
अक्षरं ब्रह्म सत्यं च मध्ये चान्ते च राघव ।
लोकानां त्वं परो धर्मो विष्वक्सेनश्चतुर्भुजः ॥ ६.११७.१४ ॥
يا راغافا، أنت البراهمان الأبدي والحق؛ في البداية والوسط والنهاية أنت ذلك. أنت الدهرما الأعلى للعوالم؛ أنت فيشفاكسينا ذو الأذرع الأربعة.
6.117.15
शार्ङ्गधन्वा हृषीकेशः पुरुषः पुरुषोत्तमः ।
अजितः खड्गधृद्विष्णुः कृष्णश्चैव बृहद्बलः ॥ ६.११७.१५ ॥
أنت حامل قوس شارنغا، سيد الحواس، البوروشا، البوروشا الأعلى، الذي لا يُقهر، فيشنو حامل السيف، كريشنا، وذو القوة العظيمة.
6.117.16
सेनानीर्ग्रामणीश्च त्वम् बुद्धिः सत्त्वं क्षमा दमः ।
प्रभवश्चाप्ययश्च त्वम् उपेन्द्रो मधुसूदनः ॥ ६.११७.१६ ॥
أنت قائد الجيش وزعيم القرية؛ العقل والجوهر والصبر وضبط النفس هي أنت. النشأة والفناء أنت؛ أنت أوبيندرا ومادهوسودانا.
6.117.17
इन्द्रकर्मा महेन्द्रस्त्वम् पद्मनाभो रणान्तकृत् ।
शरण्यं शरणं च त्वाम् आहुर्दिव्या महर्षयः ॥ ६.११७.१७ ॥
أنت ذو أفعال إندرا، المهاراجا إندرا، ذو السرة اللوتسية، منهي الحرب. يدعوك الحكماء الإلهيون الكبار المستحق للّجوء وأنت الملجأ نفسه.
6.117.18
सहस्रशृङ्गो वेदात्मा शतशीर्षो महर्षभः ।
त्वं त्रयाणां हि लोकानाम् आदिकर्ता स्वयम्प्रभुः ॥ ६.११७.१८ ॥
أنت ذو الألف قرن، الذي ذاته هي الفيدا، ذو المئة رأس، الثور العظيم بين الحكماء؛ أنت وحدك الخالق الأول للعوالم الثلاثة، السيد القائم بذاته.
6.117.19
सिद्धानामपि साध्यानाम् आश्रयश्चासि पूर्वजः ।
त्वं यज्ञस्त्वं वषट्कारः त्वमोङ्कारः परात्परः ॥ ६.११७.१९ ॥
أنت ملاذ السِّدّهات والساذهيات، وبِكرُهم الأول. أنت القربان، أنت نداء فاشاط، أنت مقطع أوم، الأعلى من الأعلى.
6.117.20
प्रभवं निधनं वा ते नो विदुः को भवानिति ।
दृश्यसे सर्वभूतेषु ब्राह्मणेषु च गोषु च ।
दिक्षु सर्वासु गगने पर्वतेषु वनेषु च ॥ ६.११७.२० ॥
لا يعرفون مبدأك ولا منتهاك، فيسألون: «من أنت؟» تُرى في جميع الكائنات، وفي البراهمة والبقر، وفي جميع الجهات، وفي السماء، وفي الجبال والغابات.
6.117.21
सहस्रचरणः श्रीमान् शतशीर्षः सहस्रदृक् ।
त्वं धारयसि भूतानि पृथिवीं च सपर्वताम् ॥ ६.११७.२१ ॥
يا ذا الأقدام الألف، يا ميمون، يا ذا المئة رأس، يا ذا الألف عين! أنت تحمل جميع الكائنات والأرض بجبالها.
6.117.22
अन्ते पृथिव्याः सलिले दृश्यसे त्वं महोरगः ।
त्रीन् लोकान् धारयन् राम देवगन्धर्वदानवान् ॥ ६.११७.२२ ॥
في أطراف الأرض، في المياه، تُرى حيةً عظيمة. يا راما، تحمل العوالم الثلاثة مع الآلهة والغاندهارفا والدانافا.
6.117.23
अहं ते हृदयं राम जिह्वा देवी सरस्वती ।
देवा गात्रेषु रोमाणि ब्रह्मणा निर्मिताः प्रभो ॥ ६.११७.२३ ॥
يا راما، أنا قلبك، والإلهة ساراسفاتي لسانك. يا رب، الآلهة شعيرات أطرافك، خلقها براهما.
6.117.24
निमेषस्ते स्मृता रात्रिः उन्मेषस्ते भवेद्दिवा ।
संस्कारास्तेऽभवन् वेदा न तदस्ति त्वया विना ॥ ६.११७.२४ ॥
يُذكر إغماض عينيك ليلًا، ويصير فتحهما نهارًا. صارت شعائرك الفيدا؛ وليس شيء موجودًا بغيرك.
6.117.25
जगत् सर्वं शरीरं ते स्थैर्यं ते वसुधातलम् ।
अग्निः कोपः प्रसादस्ते सोमः श्रीवत्सलक्षणः ॥ ६.११७.२५ ॥
الكون كله جسدك، وسطح الأرض ثباتك. النار غضبك، والقمر رضاك؛ وأنت تحمل علامة شريفاتسا.
6.117.26
त्वया लोकास्त्रयः क्रान्ताः पुरा स्वैर्विक्रमैस्त्रिभिः ।
महेन्द्रश्च कृतो राजा बलिं बद्ध्वा सुदारुणम् ॥ ६.११७.२६ ॥
في زمن مضى، جُبتَ العوالم الثلاثة بخطواتك الثلاث، وبعد أن قيّدتَ بالي بقسوة شديدة جعلتَ ماهيندرا ملكًا.
6.117.27
यत् परं श्रूयते ज्योतिर्यत् परं श्रूयते तमः ।
यत् परं परतश्चैव परमात्मेति कथ्यसे ॥ ६.११७.२७ ॥
ما يُسمع عنه بأنه النور الأعلى، وما يُسمع عنه بأنه الظلمة العليا، وما هو أبعد من الأبعد — تُدعى أنت الذات العليا.
6.117.28
परमाख्यं पर यच्च त्वमेव परिगीयसे ।
स्थित्युत्पत्ति विनाशानां त्वामाहुः परमां गतिं ॥ ६.११७.२८ ॥
ما يُدعى بالاسم الأعلى وهو الأعلى — أنت وحدك المُمجَّد. يسمّونك الغاية العليا للبقاء والخلق والفناء.
6.117.29
सीता लक्ष्मीर्भवान् विष्णुः देवः कृष्णः प्रजापतिः ।
वधार्थं रावणस्येह प्रविष्टो मानुषीं तनुम् ॥ ६.११७.२९ ॥
سيتا هي لاكشمي، وأنت فيشنو، الإله كريشنا، ربّ الكائنات. لقتل رافانا دخلتَ هنا في هيئة بشرية.
6.117.30
तदिदं नः कृतं कार्यम् त्वया धर्मभृतां वर ।
निहतो रावणो राम प्रहृष्टो दिवमाक्रम ॥ ६.११७.३० ॥
يا راما، يا أفضل حملة الدارما! لقد أتممتَ هذه المهمة لأجلنا. قُتل رافانا؛ فاصعد إلى السماء مبتهجًا.
6.117.31
अमोघं बलवीर्यं ते अमोघस्ते पराक्रमः ।
अमोघं दर्शनं राम अमोघस्तव संस्तवः ॥ ६.११७.३१ ॥
يا راما، قوتك وبأسك لا يخيبان، وشجاعتك لا تخيب، ورؤيتك لا تخيب، وثناؤك لا يخيب.
6.117.32
अमोघास्ते भविष्यन्ति भक्तिमन्तो नरा भुवि ।
ये त्वां देवम् ध्रुवं भक्ताः पुराणं पुरुषोत्तमम् ॥ ६.११७.३२ ॥
إن الناس على الأرض الذين يكونون متعبدين لك لن يذهب سعيهم سدى، وهم الذين يعبدونك حقا بوصفك الإله القديم، الرجل الأعلى.
6.117.33
प्राप्नुवन्ति सदा कामान् इह लोके परत्र च ।
इममार्षं स्तवं नित्यम् इतिहासं पुरातनम् ।
ये नराः कीर्तयिष्यन्ति नास्ति तेषां पराभवः ॥ ६.११७.३३ ॥
ينالون دائما مطالبهم في هذه الدنيا والآخرة، والذين يتلون هذا المديح القديم، سيرة الحكيم، باستمرار لا تكون لهم هزيمة.