Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 6.117
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.117.1
ततो हि दुर्मना रामः श्रुत्वैवं वदतां गिरः ।
दध्यौ मुहूर्तं धर्मात्मा बाष्पव्याकुललोचनः ॥ ६.११७.१ ॥
Então Rāma, de espírito abatido ao ouvir aquelas palavras, refletiu por um momento, o de alma justa, os olhos turvos de lágrimas.
6.117.2
ततो वैश्रवणो राजा यमश्च पितृभिः सह ।
सहस्राक्षश्च देवेशो वरुणश्च जलेश्वरः ॥ ६.११७.२ ॥
Então o rei Vaiśravaṇa, Yama com os Pitṛs, o senhor dos deuses de mil olhos Sahasrākṣa, e Varuṇa, senhor das águas.
6.117.3
षडर्धनयनः श्रीमान्महादेवो वृषध्वजः ।
कर्ता सर्वस्य लोकस्य ब्रह्मा ब्रह्मविदां वरः ॥ ६.११७.३ ॥
O glorioso Mahādeva, de bandeira com touro, de três olhos; Brahmā, criador de todos os mundos, o melhor dos conhecedores do Veda.
6.117.4
एते सर्वे समागम्य विमानैः सूर्यसन्निभैः ।
आगम्य नगरीं लङ्काम् अभिजग्मुश्च राघवम् ॥ ६.११७.४ ॥
Todos eles, reunidos em carros celestiais semelhantes ao sol, chegaram à cidade de Laṅkā e se dirigiram a Rāghava.
6.117.5
ततः सहस्ताभरणान् प्रगृह्य विपुलान् भुजान् ।
अब्रुवंस्त्रिदशश्रैष्ठाः प्राञ्जलिं राघवं स्थितम् ॥ ६.११७.५ ॥
Então os melhores dos deuses, erguendo seus grandes braços adornados de joias, falaram a Rāghava, que estava de pé com as mãos postas.
6.117.6
कर्ता सर्वस्य लोकस्य श्रेष्ठो ज्ञानविदां विभुः ।
उपेक्षसे कथं सीताम् पतन्तीं हव्यवाहने ॥ ६.११७.६ ॥
Ó criador de todos os mundos, o melhor dos sábios, senhor onipotente! Como podes desatender Sītā enquanto ela cai no fogo sagrado?
6.117.7
कथं देवगणश्रेष्ठम् आत्मानं नावबुध्यसे ।
ऋतधामा वसुः पूर्वम् वसूनां त्वं प्रजापतिः ॥ ६.११७.७ ॥
Melhor da hoste dos deuses, por que não te reconheces a ti mesmo? Outrora foste Ṛtadhāmā, um Vasu, senhor das criaturas entre os Vasus.
6.117.8
त्रयाणां त्वं हि लोकानाम् आदिकर्ता स्वयंप्रभुः ।
रुद्राणामष्टमो रुद्रः साध्यानामसि पञ्चमः ।
अश्विनौ चापि ते कर्णौ चन्द्रसूर्यौ च चक्षुषी ॥ ६.११७.८ ॥
Só tu és o primeiro criador dos três mundos, o senhor auto-existente. Entre os Rudras és o oitavo Rudra, e entre os Sādhyas o quinto. Os Aśvins são os teus ouvidos, e a lua e o sol os teus olhos.
6.117.9
अन्ते चादौ च लोकानाम् दृश्यसे त्वं परन्तप ।
उपेक्षसे च वैदेहीम् मानुषः प्राकृतो यथा ॥ ६.११७.९ ॥
Ó destruidor de inimigos, no início e no fim dos mundos só tu és visto. E ainda assim negligencias Vaidehī, como faria um mortal comum.
6.117.10
इत्युक्तो लोकपालैस्तैः स्वामी लोकस्य राघवः ।
अब्रवीत्रिदशश्रेष्ठान् रामो धर्मभृतां वरः ॥ ६.११७.१० ॥
Assim interpelado pelos guardiões do mundo, Rāghava, senhor do mundo, Rāma, o melhor dos justos, falou aos mais excelentes dos deuses.
6.117.11
आत्मानं मानुषं मन्ये रामं दशरथात्मजम् ।
योऽहं यस्य यतश्चाहम् भगवांस्तद् ब्रवीतु मे ॥ ६.११७.११ ॥
Considero-me um homem, Rāma, filho de Daśaratha. Que o bem-aventurado me diga quem sou, de quem sou e de onde venho.
6.117.12
अब्रवीच्छृणु मे राम सत्यं सत्यपराक्रम ॥ ६.११७.१२ ॥
Ele disse: Ouve-me, Rāma. Ó tu de verdadeiro valor, esta é a verdade.
6.117.13
भवान् नारायणो देवः श्रीमांश्चक्रायुधः प्रभुः।
एकशृङ्गो वराहस्त्वम् भूतभव्यसपत्नजित् ॥ ६.११७.१३ ॥
Vós sois Nārāyaṇa, o deus, o glorioso, o senhor armado do disco; sois também o javali de um só chifre, vencedor dos inimigos dos seres passados e futuros.
6.117.14
अक्षरं ब्रह्म सत्यं च मध्ये चान्ते च राघव ।
लोकानां त्वं परो धर्मो विष्वक्सेनश्चतुर्भुजः ॥ ६.११७.१४ ॥
Ó Rāghava, vós sois o Brahman imperecível e a verdade; no começo, no meio e no fim, vós sois isso. Sois o dharma supremo dos mundos; sois Viṣvaksena, o de quatro braços.
6.117.15
शार्ङ्गधन्वा हृषीकेशः पुरुषः पुरुषोत्तमः ।
अजितः खड्गधृद्विष्णुः कृष्णश्चैव बृहद्बलः ॥ ६.११७.१५ ॥
Vós sois o portador do arco Śārṅga, o senhor dos sentidos, o Varão, o supremo Varão, o invencível, Viṣṇu portador da espada, Kṛṣṇa, e o de grande força.
6.117.16
सेनानीर्ग्रामणीश्च त्वम् बुद्धिः सत्त्वं क्षमा दमः ।
प्रभवश्चाप्ययश्च त्वम् उपेन्द्रो मधुसूदनः ॥ ६.११७.१६ ॥
Vós sois o chefe do exército e o chefe da aldeia; o intelecto, a essência, a paciência e o domínio de si são vós. A origem e a dissolução sois vós; sois Upendra e Madhusūdana.
6.117.17
इन्द्रकर्मा महेन्द्रस्त्वम् पद्मनाभो रणान्तकृत् ।
शरण्यं शरणं च त्वाम् आहुर्दिव्या महर्षयः ॥ ६.११७.१७ ॥
Vós sois de obras de Indra, o grande Indra, o de umbigo de lótus, o que põe fim à batalha. Os grandes videntes divinos vos chamam o refúgio digno de refúgio, e o próprio refúgio.
6.117.18
सहस्रशृङ्गो वेदात्मा शतशीर्षो महर्षभः ।
त्वं त्रयाणां हि लोकानाम् आदिकर्ता स्वयम्प्रभुः ॥ ६.११७.१८ ॥
Vós sois o de mil chifres, cujo ser é o Veda, o de cem cabeças, o grande touro entre os videntes; vós sois o primeiro criador dos três mundos, o senhor que existe por si mesmo.
6.117.19
सिद्धानामपि साध्यानाम् आश्रयश्चासि पूर्वजः ।
त्वं यज्ञस्त्वं वषट्कारः त्वमोङ्कारः परात्परः ॥ ६.११७.१९ ॥
Tu és o refúgio dos siddhas e dos sādhyas, seu primogênito. Tu és o sacrifício, tu és a invocação vaṣaṭ, tu és a sílaba oṃ, mais alto que o mais alto.
6.117.20
प्रभवं निधनं वा ते नो विदुः को भवानिति ।
दृश्यसे सर्वभूतेषु ब्राह्मणेषु च गोषु च ।
दिक्षु सर्वासु गगने पर्वतेषु वनेषु च ॥ ६.११७.२० ॥
Eles não conhecem nem a tua origem nem o teu fim, e perguntam: 'Quem és tu?' Tu és visto em todos os seres, nos brâmanes e nas vacas, em todas as direções, no céu, nas montanhas e nas florestas.
6.117.21
सहस्रचरणः श्रीमान् शतशीर्षः सहस्रदृक् ।
त्वं धारयसि भूतानि पृथिवीं च सपर्वताम् ॥ ६.११७.२१ ॥
De mil pés, glorioso, de cem cabeças, de mil olhos: tu sustentas todos os seres e a terra com suas montanhas.
6.117.22
अन्ते पृथिव्याः सलिले दृश्यसे त्वं महोरगः ।
त्रीन् लोकान् धारयन् राम देवगन्धर्वदानवान् ॥ ६.११७.२२ ॥
No fim da terra, nas águas, tu apareces como a grande serpente. Ó Rāma, sustentas os três mundos com deuses, gandharvas e dānavas.
6.117.23
अहं ते हृदयं राम जिह्वा देवी सरस्वती ।
देवा गात्रेषु रोमाणि ब्रह्मणा निर्मिताः प्रभो ॥ ६.११७.२३ ॥
Ó Rāma, eu sou o teu coração, e a deusa Sarasvatī é a tua língua. Ó senhor, os deuses são os pelos dos teus membros, criados por Brahmā.
6.117.24
निमेषस्ते स्मृता रात्रिः उन्मेषस्ते भवेद्दिवा ।
संस्कारास्तेऽभवन् वेदा न तदस्ति त्वया विना ॥ ६.११७.२४ ॥
Teu fechar dos olhos é lembrado como noite, e teu abrir dos olhos torna-se dia. Teus ritos tornaram-se os Vedas; nada existe sem ti.
6.117.25
जगत् सर्वं शरीरं ते स्थैर्यं ते वसुधातलम् ।
अग्निः कोपः प्रसादस्ते सोमः श्रीवत्सलक्षणः ॥ ६.११७.२५ ॥
O mundo inteiro é o teu corpo, a superfície da terra a tua firmeza. O fogo é a tua ira, a lua a tua graça; ostentas a marca Śrīvatsa.
6.117.26
त्वया लोकास्त्रयः क्रान्ताः पुरा स्वैर्विक्रमैस्त्रिभिः ।
महेन्द्रश्च कृतो राजा बलिं बद्ध्वा सुदारुणम् ॥ ६.११७.२६ ॥
Outrora, com os teus próprios três passos, percorreste os três mundos; e, prendendo Bali com a maior crueldade, fizeste de Mahendra um rei.
6.117.27
यत् परं श्रूयते ज्योतिर्यत् परं श्रूयते तमः ।
यत् परं परतश्चैव परमात्मेति कथ्यसे ॥ ६.११७.२७ ॥
Aquilo que se ouve como a luz suprema, aquilo que se ouve como a escuridão suprema, e aquilo que está além do além — és chamado o Eu supremo.
6.117.28
परमाख्यं पर यच्च त्वमेव परिगीयसे ।
स्थित्युत्पत्ति विनाशानां त्वामाहुः परमां गतिं ॥ ६.११७.२८ ॥
Aquele que é chamado pelo nome supremo e é supremo — só tu és celebrado. Chamam-te a meta suprema da existência, da criação e da destruição.
6.117.29
सीता लक्ष्मीर्भवान् विष्णुः देवः कृष्णः प्रजापतिः ।
वधार्थं रावणस्येह प्रविष्टो मानुषीं तनुम् ॥ ६.११७.२९ ॥
Sītā é Lakṣmī, e tu és Viṣṇu, o deus Kṛṣṇa, o senhor das criaturas. Para matar Rāvaṇa, entraste aqui numa forma humana.
6.117.30
तदिदं नः कृतं कार्यम् त्वया धर्मभृतां वर ।
निहतो रावणो राम प्रहृष्टो दिवमाक्रम ॥ ६.११७.३० ॥
Ó Rāma, o melhor dos que sustentam o dharma, realizaste esta tarefa por nós. Rāvaṇa está morto; alegre, sobe ao céu.
6.117.31
अमोघं बलवीर्यं ते अमोघस्ते पराक्रमः ।
अमोघं दर्शनं राम अमोघस्तव संस्तवः ॥ ६.११७.३१ ॥
Ó Rāma, a tua força e o teu valor são infalíveis, a tua proeza é infalível, a tua visão é infalível e o teu louvor é infalível.
6.117.32
अमोघास्ते भविष्यन्ति भक्तिमन्तो नरा भुवि ।
ये त्वां देवम् ध्रुवं भक्ताः पुराणं पुरुषोत्तमम् ॥ ६.११७.३२ ॥
Os homens da terra que forem devotos não serão em vão; serão eles que, com certeza, te veneram como o deus, o antigo, o Varão supremo.
6.117.33
प्राप्नुवन्ति सदा कामान् इह लोके परत्र च ।
इममार्षं स्तवं नित्यम् इतिहासं पुरातनम् ।
ये नराः कीर्तयिष्यन्ति नास्ति तेषां पराभवः ॥ ६.११७.३३ ॥
Obtêm sempre os seus desejos neste mundo e no outro. Para aqueles homens que recitam constantemente este antigo hino de louvor, tradição épica do sábio, não há derrota.