รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 6.117
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.117.1
ततो हि दुर्मना रामः श्रुत्वैवं वदतां गिरः ।
दध्यौ मुहूर्तं धर्मात्मा बाष्पव्याकुललोचनः ॥ ६.११७.१ ॥
ครั้งนั้น พระรามผู้มีพระทัยหม่นหมอง ทรงสดับถ้อยคำของเหล่าผู้กล่าวเช่นนั้นแล้ว ทรงนิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง พระองค์ผู้ทรงธรรม มีพระเนตรขุ่นมัวด้วยน้ำตา
6.117.2
ततो वैश्रवणो राजा यमश्च पितृभिः सह ।
सहस्राक्षश्च देवेशो वरुणश्च जलेश्वरः ॥ ६.११७.२ ॥
ครั้งนั้น ท้าววैश्रवณะ พระยมพร้อมด้วยปิตฤทั้งหลาย พระอินทร์ผู้มีพันเนตรเป็นเจ้าแห่งเทวดา และพระวรุณเป็นเจ้าแห่งน้ำ
6.117.3
षडर्धनयनः श्रीमान्महादेवो वृषध्वजः ।
कर्ता सर्वस्य लोकस्य ब्रह्मा ब्रह्मविदां वरः ॥ ६.११७.३ ॥
พระมหาเทพผู้รุ่งเรืองมีตาสามดวง ผู้มีธงเป็นรูปโคอุสุภราช และพระพรหมผู้ทรงสร้างโลกทั้งปวง ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่ผู้รู้พระเวท
6.117.4
एते सर्वे समागम्य विमानैः सूर्यसन्निभैः ।
आगम्य नगरीं लङ्काम् अभिजग्मुश्च राघवम् ॥ ६.११७.४ ॥
เทพเจ้าเหล่านี้ทั้งหมดมาพร้อมกันด้วยวิมานที่สว่างดุจพระอาทิตย์ เสด็จมาถึงนครลงกาแล้วเข้าเฝ้าพระราฆวะ
6.117.5
ततः सहस्ताभरणान् प्रगृह्य विपुलान् भुजान् ।
अब्रुवंस्त्रिदशश्रैष्ठाः प्राञ्जलिं राघवं स्थितम् ॥ ६.११७.५ ॥
ครั้งนั้น เหล่าเทพผู้ประเสริฐ ยกแขนอันใหญ่ประดับด้วยเครื่องอาภรณ์ขึ้น กล่าวแก่พระราฆวะผู้ประทับยืนประนมมือ
6.117.6
कर्ता सर्वस्य लोकस्य श्रेष्ठो ज्ञानविदां विभुः ।
उपेक्षसे कथं सीताम् पतन्तीं हव्यवाहने ॥ ६.११७.६ ॥
ข้าแต่พระผู้สร้างโลกทั้งปวง ผู้ประเสริฐในหมู่ผู้รู้ ผู้เป็นเจ้าผู้ทรงอำนาจ ไฉนพระองค์จึงทรงเมินเฉยต่อพระสีดาที่กำลังตกลงไปในกองไฟบูชา
6.117.7
कथं देवगणश्रेष्ठम् आत्मानं नावबुध्यसे ।
ऋतधामा वसुः पूर्वम् वसूनां त्वं प्रजापतिः ॥ ६.११७.७ ॥
ผู้ประเสริฐในหมู่เทพ ไฉนพระองค์จึงไม่ทรงรู้จักพระองค์เอง ในกาลก่อนพระองค์คือฤตธามา เป็นวสุ และทรงเป็นปชาบดีแห่งวสุทั้งหลาย
6.117.8
त्रयाणां त्वं हि लोकानाम् आदिकर्ता स्वयंप्रभुः ।
रुद्राणामष्टमो रुद्रः साध्यानामसि पञ्चमः ।
अश्विनौ चापि ते कर्णौ चन्द्रसूर्यौ च चक्षुषी ॥ ६.११७.८ ॥
พระองค์ผู้เดียวเป็นผู้สร้างโลกทั้งสามเป็นองค์แรก เป็นเจ้าผู้ดำรงอยู่ด้วยพระองค์เอง ในหมู่รุทระพระองค์เป็นรุทระองค์ที่แปด ในหมู่สาธยะพระองค์เป็นองค์ที่ห้า พระอัศวินคือพระกรรณทั้งสองของพระองค์ พระจันทร์และพระอาทิตย์คือพระเนตรทั้งสองของพระองค์
6.117.9
अन्ते चादौ च लोकानाम् दृश्यसे त्वं परन्तप ।
उपेक्षसे च वैदेहीम् मानुषः प्राकृतो यथा ॥ ६.११७.९ ॥
ข้าแต่ผู้เผาผลาญศัตรู เมื่อสิ้นสุดและเมื่อเริ่มต้นของโลกทั้งหลาย มีเพียงพระองค์ที่ปรากฏให้เห็น แต่พระองค์กลับเมินเฉยต่อพระวิเทหี เหมือนมนุษย์ธรรมดาคนหนึ่งเมินเฉยต่อคนอื่น
6.117.10
इत्युक्तो लोकपालैस्तैः स्वामी लोकस्य राघवः ।
अब्रवीत्रिदशश्रेष्ठान् रामो धर्मभृतां वरः ॥ ६.११७.१० ॥
เมื่อเหล่าโลกบาลกล่าวเช่นนั้นแล้ว พระราฆวะผู้เป็นเจ้าแห่งโลก คือพระรามผู้ประเสริฐในหมู่ผู้ทรงธรรม ตรัสแก่เหล่าเทพผู้ประเสริฐ
6.117.11
आत्मानं मानुषं मन्ये रामं दशरथात्मजम् ।
योऽहं यस्य यतश्चाहम् भगवांस्तद् ब्रवीतु मे ॥ ६.११७.११ ॥
หม่อมฉันถือว่าตนเองเป็นมนุษย์ คือพระรามโอรสของท้าวทศรถ ขอพระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงพระภาคโปรดตรัสบอกหม่อมฉันเถิดว่า หม่อมฉันคือผู้ใด เป็นของผู้ใด และมาจากที่ใด
6.117.12
अब्रवीच्छृणु मे राम सत्यं सत्यपराक्रम ॥ ६.११७.१२ ॥
พระองค์ตรัสว่า ขอพระองค์ทรงสดับเถิด ข้าแต่พระราม ข้าแต่ผู้มีความกล้าหาญอันแท้จริง นี่คือความจริง
6.117.13
भवान् नारायणो देवः श्रीमांश्चक्रायुधः प्रभुः।
एकशृङ्गो वराहस्त्वम् भूतभव्यसपत्नजित् ॥ ६.११७.१३ ॥
พระองค์คือพระนารายณ์ เทพผู้รุ่งเรือง ผู้เป็นเจ้าที่ทรงจักรเป็นอาวุธ และพระองค์ยังเป็นวราหะมีเขาเดียว ผู้ทรงชนะศัตรูของสัตว์ทั้งหลายในอดีตและอนาคต
6.117.14
अक्षरं ब्रह्म सत्यं च मध्ये चान्ते च राघव ।
लोकानां त्वं परो धर्मो विष्वक्सेनश्चतुर्भुजः ॥ ६.११७.१४ ॥
ข้าแต่พระราฆวะ พระองค์คืออักษรพรหมันและความจริง ทั้งในตอนต้น ตอนกลาง และตอนปลาย พระองค์คือธรรมอันสูงสุดของโลกทั้งหลาย พระองค์คือวิษวักเสนผู้มีสี่กร
6.117.15
शार्ङ्गधन्वा हृषीकेशः पुरुषः पुरुषोत्तमः ।
अजितः खड्गधृद्विष्णुः कृष्णश्चैव बृहद्बलः ॥ ६.११७.१५ ॥
พระองค์คือผู้ทรงธนูศารังค์ เป็นเจ้าแห่งอินทรีย์ คือบุรุษ บุรุษสูงสุด ผู้ไม่มีผู้ใดชนะได้ ผู้ทรงดาบ คือพระวิษณุ คือพระกฤษณะ และผู้มีกำลังมหาศาล
6.117.16
सेनानीर्ग्रामणीश्च त्वम् बुद्धिः सत्त्वं क्षमा दमः ।
प्रभवश्चाप्ययश्च त्वम् उपेन्द्रो मधुसूदनः ॥ ६.११७.१६ ॥
พระองค์เป็นผู้นำกองทัพและผู้นำหมู่บ้าน พระองค์คือปัญญา ความบริสุทธิ์ ความอดทน และความสำรวม พระองค์คือต้นกำเนิดและการดับ พระองค์คืออุเปนทระและมธุสูทนะ
6.117.17
इन्द्रकर्मा महेन्द्रस्त्वम् पद्मनाभो रणान्तकृत् ।
शरण्यं शरणं च त्वाम् आहुर्दिव्या महर्षयः ॥ ६.११७.१७ ॥
พระองค์มีการกระทำดุจพระอินทร์ คือพระมเหนทร ผู้มีพระนาภีเป็นดอกบัว ผู้ยุติการรบ เหล่ามหาฤๅษีทิพย์เรียกพระองค์ว่าที่พึ่งอันควรพึ่ง และว่าเป็นที่พึ่งนั้นเอง
6.117.18
सहस्रशृङ्गो वेदात्मा शतशीर्षो महर्षभः ।
त्वं त्रयाणां हि लोकानाम् आदिकर्ता स्वयम्प्रभुः ॥ ६.११७.१८ ॥
พระองค์มีพันเขา มีพระเวทเป็นพระองค์ มีร้อยเศียร เป็นมหาฤๅษีโคอุสภะ พระองค์ผู้เดียวเป็นผู้สร้างโลกทั้งสามเป็นองค์แรก เป็นเจ้าผู้ดำรงอยู่ด้วยพระองค์เอง
6.117.19
सिद्धानामपि साध्यानाम् आश्रयश्चासि पूर्वजः ।
त्वं यज्ञस्त्वं वषट्कारः त्वमोङ्कारः परात्परः ॥ ६.११७.१९ ॥
พระองค์เป็นที่พึ่งของพระสิทธะและพระสาธยะ และเป็นองค์ปฐมชาติของเหล่านั้น พระองค์คือยัญ พระองค์คือวษัฏการ พระองค์คือพยางค์โอม สูงยิ่งกว่าสิ่งที่สูงสุด
6.117.20
प्रभवं निधनं वा ते नो विदुः को भवानिति ।
दृश्यसे सर्वभूतेषु ब्राह्मणेषु च गोषु च ।
दिक्षु सर्वासु गगने पर्वतेषु वनेषु च ॥ ६.११७.२० ॥
เขาทั้งหลายไม่รู้จักทั้งต้นกำเนิดและความสิ้นสุดของพระองค์ จึงถามว่า พระองค์เป็นผู้ใด พระองค์ปรากฏให้เห็นในสรรพสัตว์ ในพราหมณ์และโค ในทิศทั้งปวง ในท้องฟ้า ในภูเขาและในป่า
6.117.21
सहस्रचरणः श्रीमान् शतशीर्षः सहस्रदृक् ।
त्वं धारयसि भूतानि पृथिवीं च सपर्वताम् ॥ ६.११७.२१ ॥
พระองค์ผู้มีพันบาท ผู้รุ่งเรือง มีร้อยศีรษะ มีพันพระเนตร พระองค์ทรงค้ำจุนสรรพสัตว์และแผ่นดินพร้อมทั้งภูเขา
6.117.22
अन्ते पृथिव्याः सलिले दृश्यसे त्वं महोरगः ।
त्रीन् लोकान् धारयन् राम देवगन्धर्वदानवान् ॥ ६.११७.२२ ॥
ที่ปลายแผ่นดิน ในน้ำ พระองค์ปรากฏเป็นงูใหญ่ โอ พระราม ผู้ทรงค้ำจุนโลกทั้งสามพร้อมทั้งเทวดา คนธรรพ์ และทานพ
6.117.23
अहं ते हृदयं राम जिह्वा देवी सरस्वती ।
देवा गात्रेषु रोमाणि ब्रह्मणा निर्मिताः प्रभो ॥ ६.११७.२३ ॥
โอ พระราม หทัยของพระองค์คือข้าพระองค์ และพระแม่สรัสวดีคือพระชิวหาของพระองค์ โอ เจ้าผู้เป็นใหญ่ เทวดาทั้งหลายคือขนที่อวัยวะของพระองค์ ซึ่งพระพรหมทรงสร้างขึ้น
6.117.24
निमेषस्ते स्मृता रात्रिः उन्मेषस्ते भवेद्दिवा ।
संस्कारास्तेऽभवन् वेदा न तदस्ति त्वया विना ॥ ६.११७.२४ ॥
การหลับพระเนตรของพระองค์ถูกจดจำว่าเป็นราตรี และการลืมพระเนตรของพระองค์ก็กลายเป็นกลางวัน พิธีกรรมของพระองค์กลายเป็นพระเวท ไม่มีสิ่งใดดำรงอยู่โดยปราศจากพระองค์
6.117.25
जगत् सर्वं शरीरं ते स्थैर्यं ते वसुधातलम् ।
अग्निः कोपः प्रसादस्ते सोमः श्रीवत्सलक्षणः ॥ ६.११७.२५ ॥
โลกทั้งสิ้นคือพระวรกายของพระองค์ ความมั่นคงของพระองค์คือพื้นผิวแผ่นดิน ไฟคือพระพิโรธ จันทร์คือพระกรุณา และพระองค์ทรงมีเครื่องหมายศรีวัตสะ
6.117.26
त्वया लोकास्त्रयः क्रान्ताः पुरा स्वैर्विक्रमैस्त्रिभिः ।
महेन्द्रश्च कृतो राजा बलिं बद्ध्वा सुदारुणम् ॥ ६.११७.२६ ॥
ในอดีตกาล พระองค์ทรงก้าวข้ามโลกทั้งสามด้วยการย่างสามก้าวของพระองค์เอง และทรงผูกพระพลีอย่างโหดร้ายยิ่ง แล้วทรงตั้งพระมเหนทรให้เป็นพระราชา
6.117.27
यत् परं श्रूयते ज्योतिर्यत् परं श्रूयते तमः ।
यत् परं परतश्चैव परमात्मेति कथ्यसे ॥ ६.११७.२७ ॥
สิ่งที่ได้ยินว่าเป็นแสงสูงสุด สิ่งที่ได้ยินว่าเป็นความมืดสูงสุด และสิ่งที่สูงกว่าแม้สิ่งที่สูงกว่า พระองค์ถูกเรียกว่าอาตมันสูงสุด
6.117.28
परमाख्यं पर यच्च त्वमेव परिगीयसे ।
स्थित्युत्पत्ति विनाशानां त्वामाहुः परमां गतिं ॥ ६.११७.२८ ॥
สิ่งที่เรียกด้วยนามอันสูงสุดและเป็นสิ่งสูงสุด มีเพียงพระองค์เท่านั้นที่ถูกสรรเสริญ พวกเขาเรียกพระองค์ว่าคติสูงสุดของการดำรงอยู่ การกำเนิด และการดับสูญ
6.117.29
सीता लक्ष्मीर्भवान् विष्णुः देवः कृष्णः प्रजापतिः ।
वधार्थं रावणस्येह प्रविष्टो मानुषीं तनुम् ॥ ६.११७.२९ ॥
พระสีดาคือพระลักษมี และพระองค์คือพระวิษณุ เทวะกฤษณะ ผู้เป็นปชาบดี เพื่อการสังหารราวณะ พระองค์จึงเสด็จเข้ามาในโลกนี้ในพระวรกายมนุษย์
6.117.30
तदिदं नः कृतं कार्यम् त्वया धर्मभृतां वर ।
निहतो रावणो राम प्रहृष्टो दिवमाक्रम ॥ ६.११७.३० ॥
โอ พระราม ผู้ประเสริฐสุดในหมู่ผู้ทรงธรรม พระองค์ได้ทรงกระทำกิจนี้เพื่อพวกเรา ราวณะถูกสังหารแล้ว จงปีติยินดีและเสด็จขึ้นสู่สวรรค์เถิด
6.117.31
अमोघं बलवीर्यं ते अमोघस्ते पराक्रमः ।
अमोघं दर्शनं राम अमोघस्तव संस्तवः ॥ ६.११७.३१ ॥
โอ พระราม กำลังและพลานุภาพของพระองค์ไม่พลาดเป้า ความกล้าหาญของพระองค์ไม่พลาดเป้า การเห็นของพระองค์ไม่พลาดเป้า และการสรรเสริญพระองค์ก็ไม่พลาดเป้า
6.117.32
अमोघास्ते भविष्यन्ति भक्तिमन्तो नरा भुवि ।
ये त्वां देवम् ध्रुवं भक्ताः पुराणं पुरुषोत्तमम् ॥ ६.११७.३२ ॥
ผู้คนบนแผ่นดินที่มีความภักดีจะไม่สูญเปล่า ผู้ที่ภักดีต่อพระองค์ ผู้ทรงเป็นเทวะ ผู้เก่าแก่ ผู้เป็นบุรุษสูงสุด อย่างแน่นอน ย่อมไม่สูญเปล่า
6.117.33
प्राप्नुवन्ति सदा कामान् इह लोके परत्र च ।
इममार्षं स्तवं नित्यम् इतिहासं पुरातनम् ।
ये नराः कीर्तयिष्यन्ति नास्ति तेषां पराभवः ॥ ६.११७.३३ ॥
พวกเขาย่อมได้รับความปรารถนาเสมอ ทั้งในโลกนี้และโลกหน้า ผู้คนที่สวดบทสรรเสริญของฤๅษีนี้และตำนานโบราณนี้เป็นนิตย์ จะไม่พบกับความปราชัยเลย