Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 6.117
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.117.1
ततो हि दुर्मना रामः श्रुत्वैवं वदतां गिरः ।
दध्यौ मुहूर्तं धर्मात्मा बाष्पव्याकुललोचनः ॥ ६.११७.१ ॥
Da hielt Rāma, betrübt im Herzen, als er diese Worte hörte, einen Augenblick inne, der Rechtschaffene, die Augen von Tränen getrübt.
6.117.2
ततो वैश्रवणो राजा यमश्च पितृभिः सह ।
सहस्राक्षश्च देवेशो वरुणश्च जलेश्वरः ॥ ६.११७.२ ॥
Da kamen König Vaiśravaṇa, Yama mit den Ahnen, der tausendäugige Herr der Götter Sahasrākṣa und Varuṇa, der Herr der Gewässer.
6.117.3
षडर्धनयनः श्रीमान्महादेवो वृषध्वजः ।
कर्ता सर्वस्य लोकस्य ब्रह्मा ब्रह्मविदां वरः ॥ ६.११७.३ ॥
Der glanzvolle Mahādeva mit dem Stierbanner und den drei Augen; Brahmā, der Schöpfer aller Welten, der Beste unter den Kennern des Veda.
6.117.4
एते सर्वे समागम्य विमानैः सूर्यसन्निभैः ।
आगम्य नगरीं लङ्काम् अभिजग्मुश्च राघवम् ॥ ६.११७.४ ॥
Sie alle kamen gemeinsam in Flugwagen, die der Sonne glichen, erreichten die Stadt Laṅkā und traten vor Rāghava.
6.117.5
ततः सहस्ताभरणान् प्रगृह्य विपुलान् भुजान् ।
अब्रुवंस्त्रिदशश्रैष्ठाः प्राञ्जलिं राघवं स्थितम् ॥ ६.११७.५ ॥
Da erhoben die Besten unter den Göttern ihre großen, mit Schmuck geschmückten Arme und sprachen zu Rāghava, der mit gefalteten Händen stand.
6.117.6
कर्ता सर्वस्य लोकस्य श्रेष्ठो ज्ञानविदां विभुः ।
उपेक्षसे कथं सीताम् पतन्तीं हव्यवाहने ॥ ६.११७.६ ॥
O Schöpfer aller Welten, Bester unter den Wissenden, allmächtiger Herr! Wie kannst du Sītā übersehen, die in das heilige Feuer fällt?
6.117.7
कथं देवगणश्रेष्ठम् आत्मानं नावबुध्यसे ।
ऋतधामा वसुः पूर्वम् वसूनां त्वं प्रजापतिः ॥ ६.११७.७ ॥
Bester der Schar der Götter, warum erkennst du dich selbst nicht? Früher warst du Ṛtadhāmā, ein Vasu, der Herr der Geschöpfe unter den Vasus.
6.117.8
त्रयाणां त्वं हि लोकानाम् आदिकर्ता स्वयंप्रभुः ।
रुद्राणामष्टमो रुद्रः साध्यानामसि पञ्चमः ।
अश्विनौ चापि ते कर्णौ चन्द्रसूर्यौ च चक्षुषी ॥ ६.११७.८ ॥
Du allein bist der erste Schöpfer der drei Welten, der aus sich selbst seiende Herr. Unter den Rudras bist du der achte Rudra, unter den Sādhyas der fünfte. Die Aśvins sind deine Ohren, Mond und Sonne deine Augen.
6.117.9
अन्ते चादौ च लोकानाम् दृश्यसे त्वं परन्तप ।
उपेक्षसे च वैदेहीम् मानुषः प्राकृतो यथा ॥ ६.११७.९ ॥
O Vernichter der Feinde, am Anfang und am Ende der Welten wirst nur du gesehen. Dennoch vernachlässigst du Vaidehī, wie es ein gewöhnlicher Sterblicher täte.
6.117.10
इत्युक्तो लोकपालैस्तैः स्वामी लोकस्य राघवः ।
अब्रवीत्रिदशश्रेष्ठान् रामो धर्मभृतां वरः ॥ ६.११७.१० ॥
So angesprochen von den Weltenhütern, sprach Rāghava, der Herr der Welt, Rāma, der Beste der Gerechten, zu den vornehmsten der Götter.
6.117.11
आत्मानं मानुषं मन्ये रामं दशरथात्मजम् ।
योऽहं यस्य यतश्चाहम् भगवांस्तद् ब्रवीतु मे ॥ ६.११७.११ ॥
Ich halte mich für einen Menschen, Rāma, den Sohn Daśarathas. Der Erhabene möge mir sagen, wer ich bin, wessen ich bin und woher ich komme.
6.117.12
अब्रवीच्छृणु मे राम सत्यं सत्यपराक्रम ॥ ६.११७.१२ ॥
Er sprach: Höre mich, Rāma. O du von wahrer Tapferkeit, dies ist die Wahrheit.
6.117.13
भवान् नारायणो देवः श्रीमांश्चक्रायुधः प्रभुः।
एकशृङ्गो वराहस्त्वम् भूतभव्यसपत्नजित् ॥ ६.११७.१३ ॥
Du bist Nārāyaṇa, der Gott, der Glanzvolle, der Herr mit dem Diskus; du bist auch der einhörnige Eber, der Besieger der Feinde der vergangenen und künftigen Wesen.
6.117.14
अक्षरं ब्रह्म सत्यं च मध्ये चान्ते च राघव ।
लोकानां त्वं परो धर्मो विष्वक्सेनश्चतुर्भुजः ॥ ६.११७.१४ ॥
O Rāghava, du bist das unvergängliche Brahman und die Wahrheit; im Anfang, in der Mitte und am Ende bist du das. Du bist das höchste Dharma der Welten; du bist Viṣvaksena, der Vierarmige.
6.117.15
शार्ङ्गधन्वा हृषीकेशः पुरुषः पुरुषोत्तमः ।
अजितः खड्गधृद्विष्णुः कृष्णश्चैव बृहद्बलः ॥ ६.११७.१५ ॥
Du bist der Bogenträger Śārṅga, der Herr der Sinne, der Purusha, der höchste Purusha, der Unbesiegbare, Viṣṇu der Schwertträger, Kṛṣṇa und der Starkmächtige.
6.117.16
सेनानीर्ग्रामणीश्च त्वम् बुद्धिः सत्त्वं क्षमा दमः ।
प्रभवश्चाप्ययश्च त्वम् उपेन्द्रो मधुसूदनः ॥ ६.११७.१६ ॥
Du bist der Heerführer und der Dorfvorsteher; Verstand, Wesen, Geduld und Selbstbeherrschung bist du. Ursprung und Auflösung bist du; du bist Upendra und Madhusūdana.
6.117.17
इन्द्रकर्मा महेन्द्रस्त्वम् पद्मनाभो रणान्तकृत् ।
शरण्यं शरणं च त्वाम् आहुर्दिव्या महर्षयः ॥ ६.११७.१७ ॥
Du bist von Indras Taten, der große Indra, der Lotosnabelige, der Beender der Schlacht. Die göttlichen großen Seher nennen dich den Zuflucht Würdigen und die Zuflucht selbst.
6.117.18
सहस्रशृङ्गो वेदात्मा शतशीर्षो महर्षभः ।
त्वं त्रयाणां हि लोकानाम् आदिकर्ता स्वयम्प्रभुः ॥ ६.११७.१८ ॥
Du bist der Tausendhörnige, dessen Wesen der Veda ist, der Hundertköpfige, der große Stier unter den Sehern; du allein bist der erste Schöpfer der drei Welten, der selbstexistierende Herr.
6.117.19
सिद्धानामपि साध्यानाम् आश्रयश्चासि पूर्वजः ।
त्वं यज्ञस्त्वं वषट्कारः त्वमोङ्कारः परात्परः ॥ ६.११७.१९ ॥
Du bist die Zuflucht der Siddhas und der Sādhyas, ihr Erstgeborener. Du bist das Opfer, du bist der Ruf vaṣaṭ, du bist die Silbe oṃ, höher als das Höchste.
6.117.20
प्रभवं निधनं वा ते नो विदुः को भवानिति ।
दृश्यसे सर्वभूतेषु ब्राह्मणेषु च गोषु च ।
दिक्षु सर्वासु गगने पर्वतेषु वनेषु च ॥ ६.११७.२० ॥
Sie kennen weder deinen Ursprung noch dein Ende und fragen: „Wer bist du?“ Du wirst gesehen in allen Wesen, in den Brahmanen und in den Kühen, in allen Richtungen, am Himmel, in den Bergen und in den Wäldern.
6.117.21
सहस्रचरणः श्रीमान् शतशीर्षः सहस्रदृक् ।
त्वं धारयसि भूतानि पृथिवीं च सपर्वताम् ॥ ६.११७.२१ ॥
Du Tausendfüßiger, Glanzvoller, Hundertköpfiger, Tausendäugiger, du trägst alle Wesen und die Erde mit ihren Bergen.
6.117.22
अन्ते पृथिव्याः सलिले दृश्यसे त्वं महोरगः ।
त्रीन् लोकान् धारयन् राम देवगन्धर्वदानवान् ॥ ६.११७.२२ ॥
Am Ende der Erde, im Wasser, erscheinst du als die große Schlange. O Rāma, du trägst die drei Welten samt Göttern, Gandharvas und Dānavas.
6.117.23
अहं ते हृदयं राम जिह्वा देवी सरस्वती ।
देवा गात्रेषु रोमाणि ब्रह्मणा निर्मिताः प्रभो ॥ ६.११७.२३ ॥
O Rāma, ich bin dein Herz, und die Göttin Sarasvatī ist deine Zunge. O Herr, die Götter sind die Haare deiner Glieder, von Brahmā geschaffen.
6.117.24
निमेषस्ते स्मृता रात्रिः उन्मेषस्ते भवेद्दिवा ।
संस्कारास्तेऽभवन् वेदा न तदस्ति त्वया विना ॥ ६.११७.२४ ॥
Dein Schließen der Augen gilt als Nacht, und ihr Öffnen wird zum Tag. Deine Riten wurden zu den Veden; nichts existiert ohne dich.
6.117.25
जगत् सर्वं शरीरं ते स्थैर्यं ते वसुधातलम् ।
अग्निः कोपः प्रसादस्ते सोमः श्रीवत्सलक्षणः ॥ ६.११७.२५ ॥
Die ganze Welt ist dein Körper, die Erdoberfläche deine Festigkeit. Das Feuer ist dein Zorn, der Mond deine Gnade; du trägst das Śrīvatsa-Zeichen.
6.117.26
त्वया लोकास्त्रयः क्रान्ताः पुरा स्वैर्विक्रमैस्त्रिभिः ।
महेन्द्रश्च कृतो राजा बलिं बद्ध्वा सुदारुणम् ॥ ६.११७.२६ ॥
Einst durchschrittest du mit deinen eigenen drei Schritten die drei Welten, und nachdem du Bali auf grausame Weise gebunden hattest, machtest du Mahendra zum König.
6.117.27
यत् परं श्रूयते ज्योतिर्यत् परं श्रूयते तमः ।
यत् परं परतश्चैव परमात्मेति कथ्यसे ॥ ६.११७.२७ ॥
Was als höchstes Licht gepriesen wird, was als höchste Finsternis gepriesen wird, und was jenseits des Jenseitigen liegt — du wirst das höchste Selbst genannt.
6.117.28
परमाख्यं पर यच्च त्वमेव परिगीयसे ।
स्थित्युत्पत्ति विनाशानां त्वामाहुः परमां गतिं ॥ ६.११७.२८ ॥
Der, der mit dem höchsten Namen benannt wird und der höchste ist — du allein wirst gepriesen. Sie nennen dich das höchste Ziel von Bestand, Schöpfung und Vernichtung.
6.117.29
सीता लक्ष्मीर्भवान् विष्णुः देवः कृष्णः प्रजापतिः ।
वधार्थं रावणस्येह प्रविष्टो मानुषीं तनुम् ॥ ६.११७.२९ ॥
Sītā ist Lakṣmī, und du bist Viṣṇu, der Gott Kṛṣṇa, der Herr der Geschöpfe. Um Rāvaṇa zu erschlagen, bist du hier in menschlicher Gestalt eingetreten.
6.117.30
तदिदं नः कृतं कार्यम् त्वया धर्मभृतां वर ।
निहतो रावणो राम प्रहृष्टो दिवमाक्रम ॥ ६.११७.३० ॥
O Rāma, Bester unter den Hütern des Dharma, du hast diese Aufgabe für uns vollbracht. Rāvaṇa ist erschlagen; frohen Herzens steige zum Himmel auf.
6.117.31
अमोघं बलवीर्यं ते अमोघस्ते पराक्रमः ।
अमोघं दर्शनं राम अमोघस्तव संस्तवः ॥ ६.११७.३१ ॥
O Rāma, deine Stärke und Tapferkeit sind unfehlbar, deine Tapferkeit ist unfehlbar, dein Anblick ist unfehlbar und dein Lobpreis ist unfehlbar.
6.117.32
अमोघास्ते भविष्यन्ति भक्तिमन्तो नरा भुवि ।
ये त्वां देवम् ध्रुवं भक्ताः पुराणं पुरुषोत्तमम् ॥ ६.११७.३२ ॥
Die Menschen auf Erden, die andächtig sind, werden nicht vergeblich sein; sie sind es, die dich gewiss als den Gott, den Uralten, den höchsten Menschen verehren.
6.117.33
प्राप्नुवन्ति सदा कामान् इह लोके परत्र च ।
इममार्षं स्तवं नित्यम् इतिहासं पुरातनम् ।
ये नराः कीर्तयिष्यन्ति नास्ति तेषां पराभवः ॥ ६.११७.३३ ॥
Sie erlangen stets ihre Wünsche in dieser Welt und in der nächsten. Für jene Menschen, die dieses alte Lob, die epische Überlieferung des Sehers, beständig rezitieren, gibt es keine Niederlage.