வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 6.117
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.117.1
ततो हि दुर्मना रामः श्रुत्वैवं वदतां गिरः ।
दध्यौ मुहूर्तं धर्मात्मा बाष्पव्याकुललोचनः ॥ ६.११७.१ ॥
அப்போது பேசுபவர்களின் இவ்வார்த்தைகளைக் கேட்ட ராமன் மனம் வருந்தினான். அறம் நிறைந்த அவன் ஒரு கணம் சிந்தனையில் ஆழ்ந்தான்; அவன் கண்கள் கண்ணீரால் கலங்கின.
6.117.2
ततो वैश्रवणो राजा यमश्च पितृभिः सह ।
सहस्राक्षश्च देवेशो वरुणश्च जलेश्वरः ॥ ६.११७.२ ॥
அப்போது செல்வக்கடவுள் வைசிரவணனும், பிதிர்களுடன் யமனும், ஆயிரம் கண்ணனாகிய தேவேசன் இந்திரனும், நீர்களின் தலைவன் வருணனும் வந்தனர்.
6.117.3
षडर्धनयनः श्रीमान्महादेवो वृषध्वजः ।
कर्ता सर्वस्य लोकस्य ब्रह्मा ब्रह्मविदां वरः ॥ ६.११७.३ ॥
மூன்று கண்களை உடைய மகாதேவனாகிய விருஷத்வஜன், மேன்மையுள்ள அவன், உலகனைத்தையும் படைத்த பிரம்மா, வேதம் அறிந்தோரில் சிறந்த பிரம்மாவும் வந்தனர்.
6.117.4
एते सर्वे समागम्य विमानैः सूर्यसन्निभैः ।
आगम्य नगरीं लङ्काम् अभिजग्मुश्च राघवम् ॥ ६.११७.४ ॥
சூரியனைப் போல் ஒளிரும் விமானங்களில் இவர்கள் அனைவரும் ஒன்றுகூடி, லங்கா நகரை அடைந்து ராகவனை நோக்கிச் சென்றனர்.
6.117.5
ततः सहस्ताभरणान् प्रगृह्य विपुलान् भुजान् ।
अब्रुवंस्त्रिदशश्रैष्ठाः प्राञ्जलिं राघवं स्थितम् ॥ ६.११७.५ ॥
பின்னர் தேவர்களில் சிறந்தோர், ஆபரணங்கள் அணிந்த தங்கள் பெரிய கரங்களை உயர்த்தி, கைகூப்பி நின்ற ராகவனிடம் சொன்னார்கள்.
6.117.6
कर्ता सर्वस्य लोकस्य श्रेष्ठो ज्ञानविदां विभुः ।
उपेक्षसे कथं सीताम् पतन्तीं हव्यवाहने ॥ ६.११७.६ ॥
அனைத்து உலகங்களையும் படைத்தவனே, ஞானியரில் சிறந்தவனே, வல்லமை மிக்கவனே! அக்னியில் விழும் சீதையை நீ எப்படி அலட்சியம் செய்கிறாய்?
6.117.7
कथं देवगणश्रेष्ठम् आत्मानं नावबुध्यसे ।
ऋतधामा वसुः पूर्वम् वसूनां त्वं प्रजापतिः ॥ ६.११७.७ ॥
தேவ கணங்களில் சிறந்தவனே, உன்னை ஏன் நீ அறியவில்லை? முன்பு நீ ரதாமா என்ற வசுவாக இருந்தாய், வசுக்களின் பிரஜாபதி.
6.117.8
त्रयाणां त्वं हि लोकानाम् आदिकर्ता स्वयंप्रभुः ।
रुद्राणामष्टमो रुद्रः साध्यानामसि पञ्चमः ।
अश्विनौ चापि ते कर्णौ चन्द्रसूर्यौ च चक्षुषी ॥ ६.११७.८ ॥
மூன்று உலகங்களுக்கும் நீயே முதல் படைப்பாளன், சுயம்பிரபு. ருத்திரர்களில் நீ எட்டாம் ருத்திரன், சாத்தியர்களில் ஐந்தாமவன். அசுவினி இரட்டையர் உன் காதுகள்; சந்திரனும் சூரியனும் உன் கண்கள்.
6.117.9
अन्ते चादौ च लोकानाम् दृश्यसे त्वं परन्तप ।
उपेक्षसे च वैदेहीम् मानुषः प्राकृतो यथा ॥ ६.११७.९ ॥
எதிரிகளை எரிப்பவனே, உலகங்களின் தொடக்கத்திலும் முடிவிலும் நீயே காணப்படுகிறாய். ஆனால் சாதாரண மனிதனைப் போல வைதேகியை நீ புறக்கணிக்கிறாய்.
6.117.10
इत्युक्तो लोकपालैस्तैः स्वामी लोकस्य राघवः ।
अब्रवीत्रिदशश्रेष्ठान् रामो धर्मभृतां वरः ॥ ६.११७.१० ॥
லோகபாலர்கள் இவ்வாறு கூறியதும், உலகின் தலைவனான ராகவன், தர்மவான்களில் சிறந்த ராமன், தேவர்களில் சிறந்தவர்களிடம் பேசினான்.
6.117.11
आत्मानं मानुषं मन्ये रामं दशरथात्मजम् ।
योऽहं यस्य यतश्चाहम् भगवांस्तद् ब्रवीतु मे ॥ ६.११७.११ ॥
நான் என்னை மனிதனாக, தசரதனின் மகனாகிய ராமனாகக் கருதுகிறேன். நான் யார், யாருடையவன், எங்கிருந்து வந்தவன் என்பதை பகவான் எனக்குச் சொல்லட்டும்.
6.117.12
अब्रवीच्छृणु मे राम सत्यं सत्यपराक्रम ॥ ६.११७.१२ ॥
அவர் சொன்னார்: ராமா, என்னைக் கேள். உண்மையான வீரனே, இதுவே உண்மை.
6.117.13
भवान् नारायणो देवः श्रीमांश्चक्रायुधः प्रभुः।
एकशृङ्गो वराहस्त्वम् भूतभव्यसपत्नजित् ॥ ६.११७.१३ ॥
நீரே நாராயணன், தெய்வம், ஸ்ரீமான், சக்ராயுதன், பிரபு; ஒற்றைக் கொம்புடைய வராகமும் நீரே, கடந்த காலமும் எதிர்காலமும் உள்ள உயிர்களின் பகைவர்களை வென்றவர்.
6.117.14
अक्षरं ब्रह्म सत्यं च मध्ये चान्ते च राघव ।
लोकानां त्वं परो धर्मो विष्वक्सेनश्चतुर्भुजः ॥ ६.११७.१४ ॥
ராகவா, நீர் அழியாத பிரம்மம், சத்தியம்; தொடக்கத்திலும் நடுவிலும் முடிவிலும் நீரே. உலகங்களுக்கு நீரே பரம தர்மம்; விஷ்வக்சேனனும் நான்கு கரங்களுடையவரும் நீரே.
6.117.15
शार्ङ्गधन्वा हृषीकेशः पुरुषः पुरुषोत्तमः ।
अजितः खड्गधृद्विष्णुः कृष्णश्चैव बृहद्बलः ॥ ६.११७.१५ ॥
சார்ங்க வில்லுடையவர், ஹ்ருஷீகேசன், புருஷன், புருஷோத்தமன், அஜிதன், வாள் ஏந்திய விஷ்ணு, கிருஷ்ணன், பெரும்பலம் கொண்டவரும் நீரே.
6.117.16
सेनानीर्ग्रामणीश्च त्वम् बुद्धिः सत्त्वं क्षमा दमः ।
प्रभवश्चाप्ययश्च त्वम् उपेन्द्रो मधुसूदनः ॥ ६.११७.१६ ॥
நீரே படைத்தலைவன், கிராமத் தலைவன்; புத்தி, சத்துவம், பொறுமை, அடக்கம் ஆகியவையும் நீரே. தோற்றமும் ஒடுக்கமும் நீரே; நீரே உபேந்திரன், மதுசூதனன்.
6.117.17
इन्द्रकर्मा महेन्द्रस्त्वम् पद्मनाभो रणान्तकृत् ।
शरण्यं शरणं च त्वाम् आहुर्दिव्या महर्षयः ॥ ६.११७.१७ ॥
நீர் இந்திரனின் செயல்களைச் செய்பவர், மகேந்திரர், பத்மநாபர், போரை முடிப்பவர். தெய்வீக மகரிஷிகள் உம்மை அடைக்கலமும் அடைக்கலப் பொருளும் என்கின்றனர்.
6.117.18
सहस्रशृङ्गो वेदात्मा शतशीर्षो महर्षभः ।
त्वं त्रयाणां हि लोकानाम् आदिकर्ता स्वयम्प्रभुः ॥ ६.११७.१८ ॥
நீர் ஆயிரம் கொம்புடையவர், வேதமே ஆத்மாவானவர், நூறு தலையுடையவர், மகா ரிஷபம்; நீரே மூன்று உலகங்களின் ஆதி கர்த்தாவும் சுயம்பிரபுவும்.
6.117.19
सिद्धानामपि साध्यानाम् आश्रयश्चासि पूर्वजः ।
त्वं यज्ञस्त्वं वषट्कारः त्वमोङ्कारः परात्परः ॥ ६.११७.१९ ॥
நீயே சித்தர்களுக்கும் சாத்தியர்களுக்கும் புகலிடம்; நீ அவர்களுக்கு முன்னவன். நீயே யாகம், நீயே வஷட்காரம், நீயே ஓங்காரம்; நீ பரத்திற்கும் பரமானவன்.
6.117.20
प्रभवं निधनं वा ते नो विदुः को भवानिति ।
दृश्यसे सर्वभूतेषु ब्राह्मणेषु च गोषु च ।
दिक्षु सर्वासु गगने पर्वतेषु वनेषु च ॥ ६.११७.२० ॥
உன் தோற்றத்தையும் முடிவையும் அவர்கள் அறியார்கள்; 'நீ யார்?' என்று கேட்கிறார்கள். எல்லா உயிர்களிலும், அந்தணர்களிலும், பசுக்களிலும், எல்லாத் திசைகளிலும், வானத்திலும், மலைகளிலும், காடுகளிலும் நீ காணப்படுகிறாய்.
6.117.21
सहस्रचरणः श्रीमान् शतशीर्षः सहस्रदृक् ।
त्वं धारयसि भूतानि पृथिवीं च सपर्वताम् ॥ ६.११७.२१ ॥
ஆயிரம் பாதங்களை உடையவனும், திருவுடையவனும், நூறு தலைகளை உடையவனும், ஆயிரம் கண்களை உடையவனுமான நீ, எல்லா உயிர்களையும் மலைகளுடன் கூடிய பூமியையும் தாங்குகிறாய்.
6.117.22
अन्ते पृथिव्याः सलिले दृश्यसे त्वं महोरगः ।
त्रीन् लोकान् धारयन् राम देवगन्धर्वदानवान् ॥ ६.११७.२२ ॥
பூமியின் முடிவில், நீரில் நீ பெரிய பாம்பாகத் தோன்றுகிறாய். ராமா, தேவர்கள், கந்தர்வர்கள், தானவர்களுடன் மூன்று உலகங்களையும் நீ தாங்குகிறாய்.
6.117.23
अहं ते हृदयं राम जिह्वा देवी सरस्वती ।
देवा गात्रेषु रोमाणि ब्रह्मणा निर्मिताः प्रभो ॥ ६.११७.२३ ॥
ராமா, நான் உன் இதயம்; தேவி சரஸ்வதி உன் நாக்கு. பிரபுவே, தேவர்கள் உன் உறுப்புகளின் மயிர்கள்; அவற்றை பிரம்மா படைத்தார்.
6.117.24
निमेषस्ते स्मृता रात्रिः उन्मेषस्ते भवेद्दिवा ।
संस्कारास्तेऽभवन् वेदा न तदस्ति त्वया विना ॥ ६.११७.२४ ॥
உன் கண் மூடுதல் இரவெனக் கருதப்படுகிறது; உன் கண் திறத்தல் பகலாகும். உன் சடங்குகள் வேதங்களாயின; உன்னைத் தவிர எதுவும் இல்லை.
6.117.25
जगत् सर्वं शरीरं ते स्थैर्यं ते वसुधातलम् ।
अग्निः कोपः प्रसादस्ते सोमः श्रीवत्सलक्षणः ॥ ६.११७.२५ ॥
உலகம் அனைத்தும் உன் உடல்; பூமியின் மேற்பரப்பு உன் உறுதி. நெருப்பு உன் கோபம், சந்திரன் உன் அருள்; நீ ஸ்ரீவத்ச அடையாளம் கொண்டவன்.
6.117.26
त्वया लोकास्त्रयः क्रान्ताः पुरा स्वैर्विक्रमैस्त्रिभिः ।
महेन्द्रश्च कृतो राजा बलिं बद्ध्वा सुदारुणम् ॥ ६.११७.२६ ॥
முன்பு உன் மூன்று அடிகளால் மூன்று உலகங்களையும் அளந்தாய்; கொடுமையாக பலியைக் கட்டி இந்திரனை அரசனாக்கினாய்.
6.117.27
यत् परं श्रूयते ज्योतिर्यत् परं श्रूयते तमः ।
यत् परं परतश्चैव परमात्मेति कथ्यसे ॥ ६.११७.२७ ॥
'பர ஜ்யோதி' எனப்படுவதும், 'பர தமஸ்' எனப்படுவதும், பரத்திற்கும் அப்பாலுள்ளதும் நீயே; நீ பரமாத்மா எனப்படுகிறாய்.
6.117.28
परमाख्यं पर यच्च त्वमेव परिगीयसे ।
स्थित्युत्पत्ति विनाशानां त्वामाहुः परमां गतिं ॥ ६.११७.२८ ॥
'பரம்' என்று அழைக்கப்படுவதும், பரமானதும் நீயே புகழப்படுகிறாய். நிலைத்தல், தோற்றம், அழிவு ஆகியவற்றின் உயர்ந்த இலக்கு உன்னையே என்று சொல்கின்றனர்.
6.117.29
सीता लक्ष्मीर्भवान् विष्णुः देवः कृष्णः प्रजापतिः ।
वधार्थं रावणस्येह प्रविष्टो मानुषीं तनुम् ॥ ६.११७.२९ ॥
சீதை லக்ஷ்மி; நீ விஷ்ணு, தேவன் கிருஷ்ணன், பிரஜாபதி. ராவணனை வதைக்கும் பொருட்டு இங்கே மனிதவடிவில் புகுந்திருக்கிறாய்.
6.117.30
तदिदं नः कृतं कार्यम् त्वया धर्मभृतां वर ।
निहतो रावणो राम प्रहृष्टो दिवमाक्रम ॥ ६.११७.३० ॥
தர்மம் தாங்குவோரில் சிறந்தவனே! இந்தக் காரியத்தை நீ எங்களுக்காகச் செய்து முடித்தாய். ராவணன் கொல்லப்பட்டான்; மகிழ்ச்சியுடன் சொர்க்கத்திற்கு ஏறு, ராமா.
6.117.31
अमोघं बलवीर्यं ते अमोघस्ते पराक्रमः ।
अमोघं दर्शनं राम अमोघस्तव संस्तवः ॥ ६.११७.३१ ॥
ராமா! உன் பலமும் வீரியமும் பயனற்றுப் போவதில்லை; உன் பராக்கிரமமும் வீண்போவதில்லை; உன் தரிசனமும் வீணாவதில்லை; உன் துதியும் வீணாவதில்லை.
6.117.32
अमोघास्ते भविष्यन्ति भक्तिमन्तो नरा भुवि ।
ये त्वां देवम् ध्रुवं भक्ताः पुराणं पुरुषोत्तमम् ॥ ६.११७.३२ ॥
பூமியில் பக்தியுடன் உன்னை வழிபடும் மனிதர்கள் பயனடைவார்கள்; அவர்கள் உன்னை தேவனாகவும், பழமையானவனாகவும், புருஷோத்தமனாகவும் உறுதியாக வணங்குபவர்கள்.
6.117.33
प्राप्नुवन्ति सदा कामान् इह लोके परत्र च ।
इममार्षं स्तवं नित्यम् इतिहासं पुरातनम् ।
ये नराः कीर्तयिष्यन्ति नास्ति तेषां पराभवः ॥ ६.११७.३३ ॥
அவர்கள் இம்மையிலும் மறுமையிலும் எப்போதும் விருப்பங்களைப் பெறுவார்கள். இந்த ரிஷி இயற்றிய பழைய இதிகாசத் துதியை எவர் தினமும் கீர்த்தனம் செய்கிறார்களோ, அவர்களுக்குத் தோல்வி என்பதே இல்லை.