Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 6.118
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.118.1
एतच्छ्रुत्वा शुभं वाक्यं पितामहसमीरितम्।
अङ्केनादाय वैदेहीमुत्पपात विभावसुः ॥ ६.११८.१ ॥
Als er diese verheißungsvollen Worte des Urvaters hörte, erhob sich Vibhāvasu (Agni) und trug Vaidehī auf seinem Schoß.
6.118.2
विधूयाथ चितां तां तु वैदेहीं हव्यवाहनः।
उत्तस्थौ मूर्तिमानाशु गृहीत्वा जनकात्मजाम् ॥ ६.११८.२ ॥
Dann schüttelte Havyavāhana (Agni) jenen Scheiterhaufen ab, erhob sich sogleich in verkörperter Gestalt und hielt Vaidehī, die Tochter Janakas, fest.
6.118.3
तरुणादित्यसंकाशां तप्तकाञ्चनभूषणाम्।
रक्ताम्बरधरां बालां नीलकुञ्चितमूर्धजाम् ॥ ६.११८.३ ॥
Sie leuchtete wie die junge Sonne, geschmückt mit Gewändern aus geläutertem Gold, in roten Gewändern, jung, mit dunklem gelocktem Haar.
6.118.4
अक्लिष्टमाल्याभरणां तथारूपामनिन्दिताम्।
ददौ रामाय वैदेहीमङ्के कृत्वा विभावसुः ॥ ६.११८.४ ॥
Agni legte Vaidehī, mit unverwelkten Girlanden und Schmuck, von derselben Gestalt und makellos, in seinen Schoß und übergab sie Rāma.
6.118.5
अब्रवीत् तु तदा रामं साक्षी लोकस्य पावकः।
एषा ते राम वैदेही पापमस्यां न विद्यते ॥ ६.११८.५ ॥
Da sprach Pāvaka (Agni), der Zeuge der Welt, zu Rāma: »O Rāma, dies ist deine Vaidehī; an ihr ist keine Sünde.«
6.118.6
नैव वाचा न मनसा नैव बुद्ध्या न चक्षुषा।
सुवृत्ता वृत्तशौटीर्यं न त्वामत्यचरच्छुभा ॥ ६.११८.६ ॥
Weder durch Rede noch durch Gedanken, weder durch Verstand noch durch Blick hat diese verehrungswürdige Frau von vollkommenem Wandel die Festigkeit ihres Wandels dir gegenüber je überschritten.
6.118.7
रावणेनापनीतैषा वीर्योत्सिक्तेन रक्षसा।
त्वया विरहिता दीना विवशा निर्जने सती ॥ ६.११८.७ ॥
Von dem Rākṣasa Rāvaṇa, aufgeblasen vor Heldenstolz, wurde diese treue Frau, von dir getrennt, elend und machtlos, an einem einsamen Ort entführt.
6.118.8
रुद्धा चान्तःपुरे गुप्ता त्वच्चित्ता त्वत्परायणा।
रक्षिता राक्षसीभिश्च घोराभिर्घोरबुद्धिभिः ॥ ६.११८.८ ॥
In den inneren Gemächern eingesperrt und bewacht, mit dem Sinn ganz bei dir und dir ergeben, wurde sie von grausamen Rākṣasī-Frauen mit schrecklichem Sinn bewacht.
6.118.9
प्रलोभ्यमाना विविधं तर्ज्यमाना च मैथिली।
नाचिन्तयत तद्रक्षस्त्वद्गतेनान्तरात्मना ॥ ६.११८.९ ॥
Obwohl sie auf vielerlei Weise verlockt und bedroht wurde, dachte Maithilī nicht einmal an jenen Rākṣasa, denn ihr innerstes Selbst war auf dich gerichtet.
6.118.10
विशुद्धभावां निष्पापां प्रतिगृह्णीष्व मैथिलीम्।
न किंचिदभिधातव्या अहमाज्ञापयामि ते ॥ ६.११८.१० ॥
Nimm Maithilī, reinen Wesens und sündenfrei, wieder auf; sag ihr nichts Hartes. Ich befehle es dir.
6.118.11
ततः प्रीतमना रामः श्रुत्वैवं वदतां वरः।
दध्यौ मुहूर्तं धर्मात्मा हर्षव्याकुललोचनः ॥ ६.११८.११ ॥
Da überlegte Rāma, des Geistes erfreut und der Beste unter den Rednern, nachdem er dies gehört hatte, einen Augenblick; die Augen des rechtschaffenen Rāma wurden von Freude bewegt.
6.118.12
एवमुक्तो महातेजा धृतिमानुरुविक्रमः।
उवाच त्रिदशश्रेष्ठं रामो धर्मभृतां वरः ॥ ६.११८.१२ ॥
So angesprochen sprach Rāma, von großem Glanz, standhaft und von großer Tapferkeit, der Beste unter den Hütern des Dharma, zum Besten der Götter.
6.118.13
अवश्यं चापि लोकेषु सीता पावनमर्हति।
दीर्घकालोषिता हीयं रावणान्तःपुरे शुभा ॥ ६.११८.१३ ॥
Gewiss verdient Sītā vor den Welten Reinigung, denn diese Glückverheißende hat lange in Rāvaṇas Frauengemächern gewohnt.
6.118.15
बालिशो बत कामात्मा रामो दशरथात्मजः।
अनन्यहृदयां सीतां मच्चित्तपरिरक्षिणीम्।
अहमप्यवगच्छामि मैथिलीं जनकात्मजाम् ॥ ६.११८.१५ ॥
Wehe, Rāma, der Sohn Daśarathas, ist töricht und von Begierde getrieben; doch auch ich weiß, dass Maithilī, Janakas Tochter, ein Herz hat, das keinem anderen gehört, und meinen Sinn bewahrt.
6.118.16
इमामपि विशालाक्षीं रक्षितां स्वेन तेजसा।
रावणो नातिवर्तेत वेलामिव महोदधिः ॥ ६.११८.१६ ॥
Selbst sie, die großäugige, von seiner eigenen Strahlkraft geschützt, könnte Rāvaṇa nicht übertreten, wie der große Ozean nicht über sein Ufer tritt.
6.118.17
प्रत्ययार्थं तु लोकानां त्रयाणां सत्यसंश्रयः।
उपेक्षे चापि वैदेहीं प्रविशन्तीं हुताशनम् ॥ ६.११८.१७ ॥
Um das Vertrauen der drei Welten zu gewinnen, werde ich, auf die Wahrheit gestützt, Vaidehī ins Feuer treten lassen.
6.118.18
न हि शक्तः सुदुष्टात्मा मनसापि हि मैथिलीम्।
प्रधर्षयितुमप्राप्यां दीप्तामग्निशिखामिव ॥ ६.११८.१८ ॥
Dieser Bösgesinnte vermag nicht einmal im Geiste Maithilī anzutasten; sie ist unerreichbar wie die lodernde Flamme des Feuers.
6.118.19
नेयमर्हति वैक्लव्यं रावणान्तःपुरे सती।
अनन्या हि मया सीता भास्करस्य प्रभा यथा ॥ ६.११८.१९ ॥
Diese tugendhafte Frau verdient keine Verzweiflung, auch nicht in Rāvaṇas Frauengemächern; Sītā ist mir allein ergeben, wie der Glanz der Sonne der Sonne gehört.
6.118.20
विशुद्धा त्रिषु लोकेषु मैथिली जनकात्मजा।
न विहातुं मया शक्या कीर्तिरात्मवता यथा ॥ ६.११८.२० ॥
Rein in den drei Welten, Maithilī, Tochter Janakas, kann von mir nicht verlassen werden, so wie ein selbstbeherrschter Mann seinen Ruhm nicht aufgeben kann.
6.118.21
अवश्यं च मया कार्यं सर्वेषां वो वचो हितम्।
स्निग्धानां लोकनाथानामेवं च वदतां हितम् ॥ ६.११८.२१ ॥
Euer aller heilsames Wort muss ich unbedingt erfüllen; das Wort der wohlwollenden Herren der Welten und derer, die so zum Heil sprechen, muss befolgt werden.
6.118.22
इत्येवमुक्त्वा विजयी महाबलः
प्रशस्यमानः स्वकृतेन कर्मणा।
समेत्य रामः प्रियया महायशाः
सुखं सुखार्होऽनुबभूव राघवः ॥ ६.११८.२२ ॥
So gesprochen, traf der siegreiche, gewaltige Rāma, von seiner eigenen Tat gepriesen, seine Geliebte; und der Rāghava, des Glückes würdig, genoss das Glück.