வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 6.118
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.118.1
एतच्छ्रुत्वा शुभं वाक्यं पितामहसमीरितम्।
अङ्केनादाय वैदेहीमुत्पपात विभावसुः ॥ ६.११८.१ ॥
பிதாமகரான பிரம்மா கூறிய இந்த மங்கல வாக்கியத்தைக் கேட்டு, அக்கினிதேவன் வைதேகியைத் தன் மடியில் ஏந்தி மேலெழுந்தான்.
6.118.2
विधूयाथ चितां तां तु वैदेहीं हव्यवाहनः।
उत्तस्थौ मूर्तिमानाशु गृहीत्वा जनकात्मजाम् ॥ ६.११८.२ ॥
பின்னர் ஹவ்யவாஹனனான அக்கினி அந்தச் சிதையை உதறிவிட்டு, உருவம் கொண்டவனாக உடனே ஜனகன் மகளான வைதேகியைப் பற்றிக்கொண்டு எழுந்தான்.
6.118.3
तरुणादित्यसंकाशां तप्तकाञ्चनभूषणाम्।
रक्ताम्बरधरां बालां नीलकुञ्चितमूर्धजाम् ॥ ६.११८.३ ॥
அவள் உதயசூரியனைப் போன்ற ஒளியுடையவள், புடம்போட்ட பொன் அணிகலன்கள் அணிந்தவள், சிவப்பு ஆடை உடுத்தியவள், இளமையானவள், கருநிற சுருண்ட கூந்தலுடையவள்.
6.118.4
अक्लिष्टमाल्याभरणां तथारूपामनिन्दिताम्।
ददौ रामाय वैदेहीमङ्के कृत्वा विभावसुः ॥ ६.११८.४ ॥
அக்கினிதேவன் வாடாத மாலைகளும் அணிகலன்களும் அணிந்தவளும், அதே வடிவுடையவளும், குற்றமற்றவளுமான வைதேகியை மடியில் வைத்து ராமனுக்குக் கொடுத்தான்.
6.118.5
अब्रवीत् तु तदा रामं साक्षी लोकस्य पावकः।
एषा ते राम वैदेही पापमस्यां न विद्यते ॥ ६.११८.५ ॥
அப்போது உலகின் சாட்சியான பாவகன் அக்கினி ராமனிடம் கூறினான் — ராமா, இவள் உன் வைதேகி; இவளிடம் எந்தப் பாவமும் இல்லை.
6.118.6
नैव वाचा न मनसा नैव बुद्ध्या न चक्षुषा।
सुवृत्ता वृत्तशौटीर्यं न त्वामत्यचरच्छुभा ॥ ६.११८.६ ॥
வாக்கினாலும் இல்லை, மனத்தாலும் இல்லை, புத்தியாலும் இல்லை, பார்வையாலும் இல்லை — நல்லொழுக்கமுடையவளான இந்த மங்கலை, உன் மீது தன் ஒழுக்க உறுதியை ஒருபோதும் மீறவில்லை.
6.118.7
रावणेनापनीतैषा वीर्योत्सिक्तेन रक्षसा।
त्वया विरहिता दीना विवशा निर्जने सती ॥ ६.११८.७ ॥
வீரச் செருக்கில் மிதந்த அரக்கன் ராவணன் உங்களைப் பிரிந்து, துயருற்று, வலிமையற்ற இந்தக் கற்புடையவளை இருள் சூழ்ந்த தனிமையான இடத்திலிருந்து கவர்ந்து சென்றான்.
6.118.8
रुद्धा चान्तःपुरे गुप्ता त्वच्चित्ता त्वत्परायणा।
रक्षिता राक्षसीभिश्च घोराभिर्घोरबुद्धिभिः ॥ ६.११८.८ ॥
அந்தப்புரத்தில் சிறைவைக்கப்பட்டு, உங்கள் மீதே மனம் வைத்து, உங்களையே சார்ந்திருந்த அவள், கொடுமை நிறைந்த மனம்கொண்ட பயங்கர அரக்கிகளால் காவல் காக்கப்பட்டாள்.
6.118.9
प्रलोभ्यमाना विविधं तर्ज्यमाना च मैथिली।
नाचिन्तयत तद्रक्षस्त्वद्गतेनान्तरात्मना ॥ ६.११८.९ ॥
பலவிதமாக ஆசை காட்டப்பட்டும், அச்சுறுத்தப்பட்டும் இருந்த மைதிலி, அந்த அரக்கனைப் பற்றி எண்ணவேயில்லை; ஏனெனில் அவளுடைய உள்ளம் உங்களிடமே சென்றிருந்தது.
6.118.10
विशुद्धभावां निष्पापां प्रतिगृह्णीष्व मैथिलीम्।
न किंचिदभिधातव्या अहमाज्ञापयामि ते ॥ ६.११८.१० ॥
தூய மனமுடைய, பாவமற்ற மைதிலியை ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்; அவளிடம் எதுவும் கடுமையாகப் பேசப்படக் கூடாது. நான் உங்களுக்குக் கட்டளையிடுகிறேன்.
6.118.11
ततः प्रीतमना रामः श्रुत्वैवं वदतां वरः।
दध्यौ मुहूर्तं धर्मात्मा हर्षव्याकुललोचनः ॥ ६.११८.११ ॥
அப்போது மகிழ்ந்த மனத்துடன், பேசுவோரில் சிறந்தவரான ராமர் இவ்வாறு கேட்டு ஒரு கணம் சிந்தித்தார்; தர்மாத்மாவான ராமரின் கண்கள் மகிழ்ச்சியால் கலங்கின.
6.118.12
एवमुक्तो महातेजा धृतिमानुरुविक्रमः।
उवाच त्रिदशश्रेष्ठं रामो धर्मभृतां वरः ॥ ६.११८.१२ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும், மாபெரும் ஒளியும் பொறுமையும் மிக்க, பெரும் வீரம் கொண்ட, தர்மம் தாங்குவோரில் சிறந்த ராமர் தேவர்களில் சிறந்தவரிடம் கூறினார்.
6.118.13
अवश्यं चापि लोकेषु सीता पावनमर्हति।
दीर्घकालोषिता हीयं रावणान्तःपुरे शुभा ॥ ६.११८.१३ ॥
உலகங்களில் சீதை நிச்சயமாகத் தூய்மைக்குத் தகுதியானவள்; இந்த மங்கலமானவள் ராவணனின் அந்தப்புரத்தில் நீண்ட காலம் வசித்திருந்தாள்.
6.118.15
बालिशो बत कामात्मा रामो दशरथात्मजः।
अनन्यहृदयां सीतां मच्चित्तपरिरक्षिणीम्।
अहमप्यवगच्छामि मैथिलीं जनकात्मजाम् ॥ ६.११८.१५ ॥
ஐயோ, தசரதனின் மகன் ராமன் அறிவற்றவனும் காமத்தில் மூழ்கியவனும் ஆவான்; ஆனாலும் ஜனகன் மகளாகிய மைதிலி வேறெதிலும் மனம் செலுத்தாதவள், என் மனதைக் காப்பவள் என்பதை நானும் அறிவேன்.
6.118.16
इमामपि विशालाक्षीं रक्षितां स्वेन तेजसा।
रावणो नातिवर्तेत वेलामिव महोदधिः ॥ ६.११८.१६ ॥
தன் சொந்த தேஜஸால் காக்கப்பட்ட இந்தக் கருவிழிகள் நீண்ட இவளை, மகா சமுத்திரம் கரையின் எல்லையைக் கடக்காதது போல, ராவணன் கடக்க முடியாது.
6.118.17
प्रत्ययार्थं तु लोकानां त्रयाणां सत्यसंश्रयः।
उपेक्षे चापि वैदेहीं प्रविशन्तीं हुताशनम् ॥ ६.११८.१७ ॥
மூன்று உலகங்களின் நம்பிக்கைக்காக, சத்தியத்தை ஆதாரமாகக் கொண்ட நான், வைதேஹி நெருப்பில் நுழைவதையும் அனுமதிப்பேன்.
6.118.18
न हि शक्तः सुदुष्टात्मा मनसापि हि मैथिलीम्।
प्रधर्षयितुमप्राप्यां दीप्तामग्निशिखामिव ॥ ६.११८.१८ ॥
மிகக் கொடிய மனம் கொண்ட அவன் மனத்தாலும் மைதிலியைத் தாக்கவோ அடையவோ இயலாது; அவள் ஒளிரும் நெருப்புச் சுடர் போன்று அணுக முடியாதவள்.
6.118.19
नेयमर्हति वैक्लव्यं रावणान्तःपुरे सती।
अनन्या हि मया सीता भास्करस्य प्रभा यथा ॥ ६.११८.१९ ॥
இந்த கற்புடையவள் ராவணனின் அந்தப்புரத்தில் இருந்தாலும் துயரத்திற்குத் தகுதியானவள் அல்ல; சீதை எனக்கு சூரியனின் ஒளி போல வேறெதுவும் இல்லாதவள்.
6.118.20
विशुद्धा त्रिषु लोकेषु मैथिली जनकात्मजा।
न विहातुं मया शक्या कीर्तिरात्मवता यथा ॥ ६.११८.२० ॥
மூன்று உலகங்களிலும் தூய்மையானவளாகிய ஜனகனின் மகள் மைதிலியை, சுயக்கட்டுப்பாடுடைய மனிதன் தன் புகழைத் துறக்க இயலாததுபோல, நான் துறக்க இயலாது.
6.118.21
अवश्यं च मया कार्यं सर्वेषां वो वचो हितम्।
स्निग्धानां लोकनाथानामेवं च वदतां हितम् ॥ ६.११८.२१ ॥
உங்கள் அனைவரின் நன்மை பயக்கும் சொல்லை நான் அவசியம் நிறைவேற்ற வேண்டும்; அன்புள்ள உலகநாதர்களும், இவ்வாறு நன்மையை உரைப்பவர்களும் கூறும் சொல்லையும் நான் நிறைவேற்ற வேண்டும்.
6.118.22
इत्येवमुक्त्वा विजयी महाबलः
प्रशस्यमानः स्वकृतेन कर्मणा।
समेत्य रामः प्रियया महायशाः
सुखं सुखार्होऽनुबभूव राघवः ॥ ६.११८.२२ ॥
இவ்வாறு கூறி, வெற்றி பெற்ற மகாபலசாலியான, தன் செயலாலேயே புகழப்படும் மகாயசஸ்வியான ராமன், தன் அன்பு மனைவியைச் சந்தித்து, இன்பத்திற்குத் தகுந்த ராகவன் இன்பம் அனுபவித்தான்.