Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 6.119
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.119.1
एतच्छ्रुत्वा शुभं वाक्यं राघवेणानुभाषितम्।
ततः शुभतरं वाक्यं व्याजहार महेश्वरः ॥ ६.११९.१ ॥
Nachdem er diese verheißungsvolle Rede Rāghavas gehört hatte, sprach Maheśvara darauf Worte, die noch verheißungsvoller waren.
6.119.2
पुष्कराक्ष महाबाहो महावक्षः परंतप।
दिष्ट्या कृतमिदं कर्म त्वया धर्मभृतां वर ॥ ६.११९.२ ॥
O Lotusäugiger, Starkarmiger, Breitbrüstiger, Feindeversenger! Durch Glück hast du diese Tat vollbracht, o Bester unter den Hütern des Dharma.
6.119.3
दिष्ट्या सर्वस्य लोकस्य प्रवृद्धं दारुणं तमः।
अपवृत्तं त्वया संख्ये राम रावणजं भयम् ॥ ६.११९.३ ॥
Durch Glück, o Rāma, hast du im Kampf die schreckliche, über alle Welten gewachsene Finsternis und die von Rāvaṇa geborene Furcht vertrieben.
6.119.4
आश्वास्य भरतं दीनं कौसल्यां च यशस्विनीम्।
कैकेयीं च सुमित्रां च दृष्ट्वा लक्ष्मणमातरम् ॥ ६.११९.४ ॥
Nachdem du den betrübten Bharata getröstet und die ruhmreiche Kausalyā, Kaikeyī und Sumitrā, die Mutter Lakṣmaṇas, gesehen hast.
6.119.5
प्राप्य राज्यमयोध्यायां नन्दयित्वा सुहृज्जनम्।
इक्ष्वाकूणां कुले वंशं स्थापयित्वा महाबल ॥ ६.११९.५ ॥
Nachdem du in Ayodhyā das Königreich erlangt, deine Freunde und Angehörigen erfreut und deine Nachkommenschaft im Geschlecht der Ikṣvākus gegründet hast, o Mächtiger.
6.119.6
इष्ट्वा तुरगमेधेन प्राप्य चानुत्तमं यशः।
ब्राह्मणेभ्यो धनं दत्त्वा त्रिदिवं गन्तुमर्हसि ॥ ६.११९.६ ॥
Nachdem du das Pferdeopfer dargebracht, unvergleichlichen Ruhm erlangt und den Brahmanen Reichtum gegeben hast, bist du würdig, in den Himmel zu gehen.
6.119.7
एष राजा दशरथो विमानस्थः पिता तव।
काकुत्स्थ मानुषे लोके गुरुस्तव महायशाः ॥ ६.११९.७ ॥
O Kākutstha, dieser König Daśaratha, der im himmlischen Wagen steht, ist dein Vater und in der Menschenwelt dein verehrter Lehrer, von großem Ruhm.
6.119.8
इन्द्रलोकं गतः श्रीमांस्त्वया पुत्रेण तारितः।
लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा त्वमेनमभिवादय ॥ ६.११९.८ ॥
Der glorreiche König ist in Indras Himmel gegangen, durch dich, seinen Sohn, erlöst. Erweise ihm zusammen mit deinem Bruder Lakṣmaṇa deine Ehrerbietung.
6.119.9
महादेववचः श्रुत्वा राघवः सहलक्ष्मणः।
विमानशिखरस्थस्य प्रणाममकरोत् पितुः ॥ ६.११९.९ ॥
Als Rāghava, zusammen mit Lakṣmaṇa, die Worte des großen Gottes vernommen hatte, grüßte er seinen auf dem Gipfel des himmlischen Wagens stehenden Vater.
6.119.10
दीप्यमानं स्वया लक्ष्म्या विरजोऽम्बरधारिणम्।
लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा ददर्श पितरं प्रभुः ॥ ६.११९.१० ॥
Der Herr Rāma sah zusammen mit seinem Bruder Lakṣmaṇa seinen Vater, der in eigenem Glanz strahlte und makellose Gewänder trug.
6.119.11
हर्षेण महताऽऽविष्टो विमानस्थो महीपतिः।
प्राणैः प्रियतरं दृष्ट्वा पुत्रं दशरथस्तदा ॥ ६.११९.११ ॥
Daśaratha, der Herr der Erde, im himmlischen Wagen stehend, wurde von großer Freude überwältigt, als er seinen Sohn sah, teurer als das Leben.
6.119.12
आरोप्याङ्के महाबाहुर्वरासनगतः प्रभुः।
बाहुभ्यां सम्परिष्वज्य ततो वाक्यं समाददे ॥ ६.११९.१२ ॥
Der mächtigarmige Herr, auf einem prächtigen Sitz, setzte seinen Sohn auf seinen Schoß, umarmte ihn fest mit beiden Armen und begann dann zu sprechen.
6.119.13
न मे स्वर्गो बहु मतः सम्मानश्च सुरर्षभैः।
त्वया राम विहीनस्य सत्यं प्रतिशृणोमि ते ॥ ६.११९.१३ ॥
Rāma, ohne dich sind mir weder der Himmel noch die Ehre, die mir die Besten der Götter erweisen, teuer. Dies verspreche ich dir in Wahrheit.
6.119.14
अद्य त्वां निहतामित्रं दृष्ट्वा सम्पूर्णमानसम्।
निस्तीर्णवनवासं च प्रीतिरासीत् परा मम ॥ ६.११९.१४ ॥
Heute, da ich dich zurückkehren sehe, dein Feind erschlagen, dein Herz erfüllt und dein Waldexil vollendet, empfinde ich höchste Freude.
6.119.15
कैकेय्या यानि चोक्तानि वाक्यानि वदतां वर।
तव प्रव्राजनार्थानि स्थितानि हृदये मम ॥ ६.११९.१५ ॥
O Bester der Redner, die Worte, die Kaikeyī für deine Verbannung sprach, bleiben in meinem Herzen festgeschrieben.
6.119.16
त्वां तु दृष्ट्वा कुशलिनं परिष्वज्य सलक्ष्मणम्।
अद्य दुःखाद् विमुक्तोऽस्मि नीहारादिव भास्करः ॥ ६.११९.१६ ॥
Da ich dich mit Lakṣmaṇa wohlbehalten gesehen und umarmt habe, bin ich heute vom Kummer befreit, wie die Sonne vom Nebel.
6.119.17
तारितोऽहं त्वया पुत्र सुपुत्रेण महात्मना।
अष्टावक्रेण धर्मात्मा कहोलो ब्राह्मणो यथा ॥ ६.११९.१७ ॥
O Sohn, wie der große und gute Sohn Aṣṭāvakra den rechtschaffenen Brahmanen Kahoḍa rettete, so hast du mich gerettet.
6.119.18
इदानीं च विजानामि यथा सौम्य सुरेश्वरैः।
वधार्थं रावणस्येह विहितं पुरुषोत्तमम् ॥ ६.११९.१८ ॥
O Sanfter, nun verstehe ich, dass die Herren der Götter dich, den höchsten Mann, hier zur Tötung Rāvaṇas bestimmt haben.
6.119.19
सिद्धार्था खलु कौसल्या या त्वां राम गृहं गतम्।
वनान्निवृत्तं संहृष्टा द्रक्ष्यते शत्रुसूदनम् ॥ ६.११९.१९ ॥
Rāma, Kauśalyā wird dich, den Vernichter der Feinde, der aus dem Wald nach Hause zurückgekehrt ist, gewiss freudig sehen; ihr Wunsch ist erfüllt.
6.119.20
सिद्धार्थाः खलु ते राम नरा ये त्वां पुरीं गतम्।
राज्ये चैवाभिषिक्तं च द्रक्ष्यन्ते वसुधाधिपम् ॥ ६.११९.२० ॥
Rāma, jene Menschen, die dich sehen werden, in die Stadt zurückgekehrt und im Reich zum Herrscher der Erde gesalbt, sind fürwahr erfüllt.
6.119.21
अनुरक्तेन बलिना शुचिना धर्मचारिणा।
इच्छेयं त्वामहं द्रष्टुं भरतेन समागतम् ॥ ६.११९.२१ ॥
Ich möchte dich sehen, vereint mit Bharata, dem ergebenen, starken, reinen und dharma-folgenden.
6.119.22
चतुर्दश समाः सौम्य वने निर्यातितास्त्वया।
वसता सीतया सार्धं मत्प्रीत्या लक्ष्मणेन च ॥ ६.११९.२२ ॥
Sanfter, du hast vierzehn Jahre im Wald verbracht, mit Sītā und Lakṣmaṇa lebend aus Zuneigung zu mir.
6.119.23
निवृत्तवनवासोऽसि प्रतिज्ञा पूरिता त्वया।
रावणं च रणे हत्वा देवताः परितोषिताः ॥ ६.११९.२३ ॥
Du bist aus dem Waldexil zurückgekehrt; du hast dein Gelübde erfüllt, indem du Rāvaṇa im Kampf erschlagen hast, und die Götter sind zufrieden.
6.119.24
कृतं कर्म यशः श्लाघ्यं प्राप्तं ते शत्रुसूदन।
भ्रातृभिः सह राज्यस्थो दीर्घमायुरवाप्नुहि ॥ ६.११९.२४ ॥
Vernichter der Feinde, du hast eine lobenswerte Tat vollbracht und Ruhm erlangt; im Reich mit deinen Brüdern eingesetzt, erlange langes Leben.
6.119.25
कुरु प्रसादं धर्मज्ञ कैकय्या भरतस्य च ॥ ६.११९.२५ ॥
O Kenner des Dharma, erweise Kaikeyī und Bharata deine Gnade.
6.119.26
सपुत्रां त्वां त्यजामीति यदुक्ता कैकयी त्वया।
स शापः कैकयीं घोरः सपुत्रां न स्पृशेत् प्रभो ॥ ६.११९.२६ ॥
Jener schreckliche Fluch, den du gegen Kaikeyī aussprachst: „Ich verstoße dich samt deinem Sohn“ — möge er Kaikeyī samt ihrem Sohn nicht treffen, o Herr.
6.119.27
तथेति स महाराजो राममुक्त्वा कृताञ्जलिम्।
लक्ष्मणं च परिष्वज्य पुनर्वाक्यमुवाच ह ॥ ६.११९.२७ ॥
Mit den Worten „So sei es“ an Rāma, der mit gefalteten Händen stand, umarmte der große König Lakṣmaṇa und sprach erneut.
6.119.28
रामं शुश्रूषता भक्त्या वैदेह्या सह सीतया।
कृता मम महाप्रीतिः प्राप्तं धर्मफलं च ते ॥ ६.११९.२८ ॥
Indem du Rāma hingebungsvoll dientest, zusammen mit Sītā, der Prinzessin von Videha, hast du mir große Freude bereitet, und du hast die Frucht des Dharma erlangt.
6.119.29
धर्मं प्राप्स्यसि धर्मज्ञ यशश्च विपुलं भुवि।
रामे प्रसन्ने स्वर्गं च महिमानं तथोत्तमम् ॥ ६.११९.२९ ॥
O Kenner des Dharma, du wirst Dharma und weitreichenden Ruhm auf Erden erlangen; und wenn Rāma erfreut ist, auch den Himmel und höchste Herrlichkeit.
6.119.30
रामं शुश्रूष भद्रं ते सुमित्रानन्दवर्धन।
रामः सर्वस्य लोकस्य हितेष्वभिरतः सदा ॥ ६.११९.३० ॥
O du, der Sumitrās Freude mehrt, dir sei Wohl; diene Rāma. Rāma ist stets dem Wohl aller Welten zugewandt.
6.119.31
एते सेन्द्रास्त्रयो लोकाः सिद्धाश्च परमर्षयः।
अभिवाद्य महात्मानमर्चन्ति पुरुषोत्तमम् ॥ ६.११९.३१ ॥
Diese drei Welten zusammen mit Indra sowie die Vollendeten und höchsten Weisen verneigen sich vor jenem Großseelen und verehren den besten der Männer, Puruṣottama.
6.119.32
एतत् तदुक्तमव्यक्तमक्षरं ब्रह्मसम्मितम्।
देवानां हृदयं सौम्य गुह्यं रामः परंतपः ॥ ६.११९.३२ ॥
Dies ist jenes unmanifestierte, unvergängliche, von dem gesprochen wurde, Brahman gleich; es ist das Herz der Götter, o Sanfter, ein Geheimnis: es ist Rāma, der Feindebrenner.
6.119.33
अवाप्तधर्माचरणं यशश्च विपुलं त्वया।
एवं शुश्रूषताव्यग्रं वैदेह्या सह सीतया ॥ ६.११९.३३ ॥
Du hast die Ausübung des Dharma und großen Ruhm erlangt, so dienend, ungestört, zusammen mit der Vaidehī Sītā.
6.119.34
इत्युक्त्वा लक्ष्मणं राजा स्नुषां बद्धाञ्जलिं स्थिताम्।
पुत्रीत्याभाष्य मधुरं शनैरेनामुवाच ह ॥ ६.११९.३४ ॥
Nachdem er dies zu Lakṣmaṇa gesagt hatte, sprach der König, seine Schwiegertochter mit gefalteten Händen stehend als «Tochter» anredend, sanft und liebevoll zu ihr.
6.119.35
कर्तव्यो न तु वैदेहि मन्युस्त्यागमिमं प्रति।
रामेणेदं विशुद्ध्यर्थं कृतं वै त्वद्धितैषिणा ॥ ६.११९.३५ ॥
O Vaidehī, du solltest nicht zornig sein über diese Verstoßung; Rāma, der dein Wohl wünscht, hat dies wahrlich zu deiner Läuterung getan.
6.119.36
सुदुष्करमिदं पुत्रि तव चारित्रलक्षणम्।
कृतं यत् तेऽन्यनारीणां यशो ह्यभिभविष्यति ॥ ६.११९.३६ ॥
Tochter, dies ist sehr schwierig; es wurde als Zeichen deines Verhaltens vollbracht und wird sicherlich den Ruhm anderer Frauen übertreffen.
6.119.37
न त्वं कामं समाधेया भर्तृशुश्रूषणं प्रति।
अवश्यं तु मया वाच्यमेष ते दैवतं परम् ॥ ६.११९.३७ ॥
Du solltest nicht nach eigenem Belieben vom Dienst an deinem Gatten abweichen; doch muss ich dir gewiss sagen: Dies ist dein höchster Gott.
6.119.38
इन्द्रलोकं विमानेन ययौ दशरथो नृपः ॥ ६.११९.३८ ॥
König Daśaratha ging mit einem himmlischen Wagen in die Welt Indras.
6.119.39
विमानमास्थाय महानुभावः
श्रिया च संहृष्टतनुर्नृपोत्तमः।
आमन्त्र्य पुत्रौ सह सीतया च
जगाम देवप्रवरस्य लोकम् ॥ ६.११९.३९ ॥
Der mächtige König, der beste der Könige, bestieg den himmlischen Wagen, den Leib von Glanz durchbebt; nachdem er sich von seinen beiden Söhnen und von Sītā verabschiedet hatte, zog er zur Welt des vornehmsten der Götter.