வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 6.121
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.121.1
तां रात्रिमुषितं रामं सुखोदितमरिंदमम्।
अब्रवीत् प्राञ्जलिर्वाक्यं जयं पृष्ट्वा विभीषणः ॥ ६.१२१.१ ॥
அந்த இரவு கழிந்து இன்பமாக விழித்தெழுந்த பகைவர்களை அடக்கும் ராமனிடம், விபீஷணன் கைகூப்பி வெற்றியைப் பற்றி விசாரித்து இவ்வாறு கூறினான்.
6.121.2
स्नानानि चाङ्गरागाणि वस्त्राण्याभरणानि च।
चन्दनानि च माल्यानि दिव्यानि विविधानि च ॥ ६.१२१.२ ॥
நீராட்டுப் பொருட்கள், உடல் பூச்சுகள், ஆடைகள், அணிகலன்கள், சந்தனம், மாலைகள், பல வகையான தெய்வீகப் பொருட்கள்.
6.121.3
अलंकारविदश्चैता नार्यः पद्मनिभेक्षणाः।
उपस्थितास्त्वां विधिवत् स्नापयिष्यन्ति राघव ॥ ६.१२१.३ ॥
அலங்காரக் கலையில் வல்ல தாமரைக் கண்ணியர் இங்கே வந்துள்ளனர்; ராகவனே, அவர்கள் முறைப்படி உனக்கு நீராட்டுவார்கள்.
6.121.4
एवमुक्तस्तु काकुत्स्थः प्रत्युवाच विभीषणम्।
हरीन् सुग्रीवमुख्यांस्त्वं स्नानेनोपनिमन्त्रय ॥ ६.१२१.४ ॥
இவ்வாறு கூறப்பட்ட காகுத்தன் ராமன் விபீஷணனுக்கு மறுமொழி கூறினான்: சுக்ரீவன் முதலான குரங்குகளை நீராட அழைப்பாயாக.
6.121.5
स तु ताम्यति धर्मात्मा मम हेतोः सुखोचितः।
सुकुमारो महाबाहुर्भरतः सत्यसंश्रयः ॥ ६.१२१.५ ॥
தர்மாத்மாவான அந்த பரதன், இன்பத்துக்குத் தகுந்தவனும் மென்மையானவனும், மகாபாகுவும், சத்தியத்தில் உறுதியானவனுமாவான்; அவன் என் காரணமாக வருந்துகிறான்.
6.121.6
तं विना कैकयीपुत्रं भरतं धर्मचारिणम्।
न मे स्नानं बहु मतं वस्त्राण्याभरणानि च ॥ ६.१२१.६ ॥
கைகேயியின் மகனும் தர்மத்தைப் பின்பற்றுபவனுமான அந்த பரதன் இல்லாமல், நீராட்டும் ஆடைகளும் அணிகலன்களும் எனக்கு உகந்தவையாகத் தோன்றவில்லை.
6.121.7
एतत् पश्य यथा क्षिप्रं प्रतिगच्छाम तां पुरीम्।
अयोध्यां गच्छतो ह्येष पन्थाः परमदुर्गमः ॥ ६.१२१.७ ॥
அந்த நகரத்திற்கு நாம் விரைவில் எவ்வாறு திரும்பலாம் என்று பார். அயோத்திக்குச் செல்லும் இந்த வழி மிகவும் கடினமானது.
6.121.8
एवमुक्तस्तु काकुत्स्थं प्रत्युवाच विभीषणः।
अह्ना त्वां प्रापयिष्यामि तां पुरीं पार्थिवात्मज ॥ ६.१२१.८ ॥
இவ்வாறு கூறப்பட்ட விபீஷணன் காகுத்ஸ்தனான ராமனுக்குப் பதிலளித்தான்: "அரச குமாரனே, ஒரு நாளில் உன்னை அந்த நகரத்தில் சேர்ப்பிப்பேன்."
6.121.9
पुष्पकं नाम भद्रं ते विमानं सूर्यसंनिभम्।
मम भ्रातुः कुबेरस्य रावणेन बलीयसा ॥ ६.१२१.९ ॥
சூரியனைப் போன்ற ஒளியுடைய புஷ்பகம் என்ற விமானம் உனக்கு மங்களம் உண்டாகட்டும். என் சகோதரன் குபேரனுடையது; வலிமைமிக்க ராவணன் அதைக் கவர்ந்து கொண்டான்.
6.121.10
हृतं निर्जित्य संग्रामे कामगं दिव्यमुत्तमम्।
त्वदर्थं पालितं चेदं तिष्ठत्यतुलविक्रम ॥ ६.१२१.१० ॥
போரில் வென்று அதைக் கவர்ந்தான். விருப்பம்போல் செல்லும் இந்த தெய்வீகமான உயர்ந்த விமானம், உனக்காகவே பாதுகாக்கப்பட்டு இங்கே நிற்கிறது, ஒப்பற்ற வீரனே.
6.121.11
तदिदं मेघसंकाशं विमानमिह तिष्ठति।
येन यास्यसि यानेन त्वमयोध्यां गतज्वरः ॥ ६.१२१.११ ॥
மேகத்தைப் போன்ற அந்த விமானம் இங்கே நிற்கிறது. அந்த வாகனத்தில் நீ மனக் கவலையின்றி அயோத்திக்குச் செல்வாய்.
6.121.12
अहं ते यद्यनुग्राह्यो यदि स्मरसि मे गुणान्।
वस तावदिह प्राज्ञ यद्यस्ति मयि सौहृदम् ॥ ६.१२१.१२ ॥
நான் உனக்கு அருள் பெறத் தக்கவனாக இருந்தால், என் குணங்களை நினைவில் கொண்டிருந்தால், ஞானியே, என்மீது நட்பு இருந்தால், இங்கே சிறிது காலம் தங்கு.
6.121.13
लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा वैदेह्या भार्यया सह।
अर्चितः सर्वकामैस्त्वं ततो राम गमिष्यसि ॥ ६.१२१.१३ ॥
சகோதரன் லக்ஷ்மணனுடனும், வைதேஹி (சீதை) என்ற மனைவியுடனும் சேர்ந்து, எல்லா விருப்பங்களாலும் கௌரவிக்கப்பட்டு, ராமனே, பின்னர் நீ புறப்படுவாய்.
6.121.14
प्रीतियुक्तस्य विहितां ससैन्यः ससुहृद्गणः।
सत्क्रियां राम मे तावद् गृहाण त्वं मयोद्यताम् ॥ ६.१२१.१४ ॥
ராமனே, அன்புடன் நான் அளிக்கும் இந்த வரவேற்பை, படையுடனும் நண்பர் கூட்டத்துடனும் இப்போது நீ ஏற்றுக்கொள்.
6.121.15
प्रणयाद् बहुमानाच्च सौहार्देन च राघव।
प्रसादयामि प्रेष्योऽहं न खल्वाज्ञापयामि ते ॥ ६.१२१.१५ ॥
ராகவனே, அன்பினாலும், மிகுந்த மரியாதையாலும், நட்பினாலும் நான் உன்னை வேண்டுகிறேன்; நான் உன் ஏவலன், உனக்கு ஆணையிடவில்லை.
6.121.16
एवमुक्तस्ततो रामः प्रत्युवाच विभीषणम्।
रक्षसां वानराणां च सर्वेषामेव शृण्वताम् ॥ ६.१२१.१६ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும், ராட்சசர்களும் வானரர்களும் அனைவரும் கேட்கும்போதே ராமன் விபீஷணனுக்கு மறுமொழி கூறினான்.
6.121.17
पूजितोऽस्मि त्वया वीर साचिव्येन परेण च।
सर्वात्मना च चेष्टाभिः सौहार्देन परेण च ॥ ६.१२१.१७ ॥
வீரனே, நீ சிறந்த ஆலோசனையாலும் சேவையாலும், முழு மனதுடனும், உன் முயற்சிகளாலும், மிகுந்த நட்பாலும் என்னை கௌரவித்திருக்கிறாய்.
6.121.18
न खल्वेतन्न कुर्यां ते वचनं राक्षसेश्वर।
तं तु मे भ्रातरं द्रष्टुं भरतं त्वरते मनः ॥ ६.१२१.१८ ॥
ராட்சசேஸ்வரனே, உன் இந்த வார்த்தையை நான் மறுக்கமாட்டேன்; ஆனால் என் மனம் என் சகோதரன் பரதனைக் காண விரைகிறது.
6.121.19
मां निवर्तयितुं योऽसौ चित्रकूटमुपागतः।
शिरसा याचतो यस्य वचनं न कृतं मया ॥ ६.१२१.१९ ॥
என்னைத் திரும்பச் செய்ய சித்திரகூடம் வரை வந்து தலை வணங்கி வேண்டிய அவனுடைய சொல்லை நான் நிறைவேற்றவில்லை.
6.121.20
कौसल्यां च सुमित्रां च कैकेयीं च यशस्विनीम्।
गुहं च सुहृदं चैव पौराञ्जानपदैः सह ॥ ६.१२१.२० ॥
கௌசல்யை, சுமித்திரை, புகழ்மிக்க கைகேயி, நண்பன் குகன், நகரவாசிகளும் நாட்டு மக்களும் ஆகியோரை (நினைக்கிறேன்).
6.121.21
अनुजानीहि मां सौम्य पूजितोऽस्मि विभीषण।
मन्युर्न खलु कर्तव्यः सखे त्वां चानुमानये ॥ ६.१२१.२१ ॥
சௌம்யா விபீஷணா, எனக்கு விடை கொடு; உன்னால் நான் மதிக்கப்பட்டேன். நண்பா, கோபம் கொள்ள வேண்டாம்; உன்னிடம் வேண்டுகிறேன்.
6.121.22
उपस्थापय मे शीघ्रं विमानं राक्षसेश्वर।
कृतकार्यस्य मे वासः कथं स्यादिह सम्मतः ॥ ६.१२१.२२ ॥
அரக்கர் தலைவா, எனக்கு உடனே விமானத்தைக் கொண்டு வா. என் காரியம் முடிந்துவிட்டது; இங்கே நான் தங்குவது எப்படி பொருந்தும்?
6.121.23
एवमुक्तस्तु रामेण राक्षसेन्द्रो विभीषणः।
विमानं सूर्यसंकाशमाजुहाव त्वरान्वितः ॥ ६.१२१.२३ ॥
ராமனால் இவ்வாறு கூறப்பட்ட அரக்கர் தலைவன் விபீஷணன், விரைந்து சூரியனைப் போல் ஒளிரும் விமானத்தை அழைத்தான்.
6.121.24
ततः काञ्चनचित्राङ्गं वैदूर्यमणिवेदिकम्।
कूटागारैः परिक्षिप्तं सर्वतो रजतप्रभम् ॥ ६.१२१.२४ ॥
பின்னர் பொன்னால் அழகுற்ற உடலும், வைடூரிய மணிகளால் ஆன மேடையும் கொண்டு, நாற்புறமும் கோபுரங்களாலும் மாளிகைகளாலும் சூழப்பட்டு, வெள்ளி போன்ற ஒளியுடையதாக இருந்த அந்த விமானம் வந்தது.
6.121.25
पाण्डुराभिः पताकाभिर्ध्वजैश्च समलंकृतम्।
शोभितं काञ्चनैर्हर्म्यैर्हेमपद्मविभूषितैः ॥ ६.१२१.२५ ॥
வெண்மையான கொடிகளாலும் துவஜங்களாலும் நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது; தங்கத் தாமரைகளால் அணிசெய்யப்பட்ட தங்க மாளிகைகளால் அது சிறப்புற்றிருந்தது.
6.121.26
प्रकीर्णं किङ्किणीजालैर्मुक्तामणिगवाक्षकम्।
घण्टाजालैः परिक्षिप्तं सर्वतो मधुरस्वनम् ॥ ६.१२१.२६ ॥
சிறு மணிக்கயிற்று வலைகளால் பரவியிருந்தது; முத்துக்களும் மணிகளும் பதித்த சாளரங்களைக் கொண்டிருந்தது; எல்லாப் பக்கங்களிலும் மணிவலைகளால் சூழப்பட்டு இனிய ஒலி எழுப்பியது.
6.121.27
तं मेरुशिखराकारं निर्मितं विश्वकर्मणा।
बृहद्भिर्भूषितं हर्म्यैर्मुक्तारजतशोभितैः ॥ ६.१२१.२७ ॥
மேரு சிகரத்தின் வடிவுடையதாய், விஸ்வகர்மாவால் கட்டப்பட்டு, முத்தும் வெள்ளியும் ஒளிரும் பெரிய மாளிகைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது.
6.121.28
तलैः स्फटिकचित्राङ्गैर्वैदूर्यैश्च वरासनैः।
महार्हास्तरणोपेतैरुपपन्नं महाधनैः ॥ ६.१२१.२८ ॥
அதன் தரைகள் பளிங்கின் வண்ண அங்கங்களாலும், வைடூரியங்களாலும், சிறந்த ஆசனங்களாலும் ஆனவை; விலையுயர்ந்த விரிப்புகளுடன் கூடி, பெரும் செல்வத்தால் நிறைந்திருந்தது.
6.121.29
उपस्थितमनाधृष्यं तद् विमानं मनोजवम्।
निवेदयित्वा रामाय तस्थौ तत्र विभीषणः ॥ ६.१२१.२९ ॥
அந்த அசைக்க முடியாத விமானம், மனத்தின் வேகமுடையதாய் வந்து நின்றது; ராமனுக்குத் தெரிவித்துவிட்டு விபீஷணன் அங்கேயே நின்றான்.
6.121.30
तत् पुष्पकं कामगमं विमान-
मुपस्थितं भूधरसंनिकाशम्।
दृष्ट्वा तदा विस्मयमाजगाम
रामः ससौमित्रिरुदारसत्त्वः ॥ ६.१२१.३० ॥
விரும்பிய இடம் செல்லும் அந்தப் புஷ்பக விமானம் மலை போல் நின்றிருப்பதைக் கண்டு, உயர்ந்த மனமுடைய ராமன் லட்சுமணனுடன் அப்போது வியப்பை அடைந்தான்.