Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 6.128
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.128.1
शिरस्यञ्जलिमाधाय कैकेय्यानन्दवर्धनः।
बभाषे भरतो ज्येष्ठं रामं सत्यपराक्रमम् ॥ ६.१२८.१ ॥
Bharata, der Kaikeyīs Freude mehrte, sprach, die gefalteten Hände auf das Haupt gelegt, zu seinem älteren Bruder Rāma, dessen Tapferkeit wahr ist.
6.128.2
पूजिता मामिका माता दत्तं राज्यमिदं मम।
तद् ददामि पुनस्तुभ्यं यथा त्वमददा मम ॥ ६.१२८.२ ॥
Meine Mutter wurde geehrt, und dieses Reich wurde mir gegeben. Das gebe ich dir nun wieder zurück, so wie du es mir gegeben hast.
6.128.3
धुरमेकाकिना न्यस्तां वृषभेण बलीयसा।
किशोरवद् गुरुं भारं न वोढुमहमुत्सहे ॥ ६.१२८.३ ॥
Wie ein Joch, das ein kräftiger Stier allein trägt, so vermag ich, wie ein junges Kalb, diese schwere Last nicht zu tragen.
6.128.4
वारिवेगेन महता भिन्नः सेतुरिव क्षरन्।
दुर्बन्धनमिदं मन्ये राज्यच्छिद्रमसंवृतम् ॥ ६.१२८.४ ॥
Wie ein Damm, der durch die gewaltige Kraft des Wassers gebrochen ist und ausfließt, so scheint mir dieses Reich mit seiner ungeschützten Lücke schlecht zusammengehalten.
6.128.5
गतिं खर इवाश्वस्य हंसस्येव च वायसः।
नान्वेतुमुत्सहे वीर तव मार्गमरिंदम ॥ ६.१२८.५ ॥
Wie ein Esel dem Schritt eines Pferdes und eine Krähe dem Gang eines Schwans nicht folgen kann, so vermag ich, Held, Bezwinger der Feinde, deinem Pfad nicht zu folgen.
6.128.6
यथा चारोपितो वृक्षो जातश्चान्तर्निवेशने।
महानपि दुरारोहो महास्कन्धः प्रशाखवान् ॥ ६.१२८.६ ॥
Wie ein Baum, der im Hof gepflanzt und gezogen wurde, groß zwar, mit mächtigem Stamm und vielen Ästen, dennoch schwer zu erklimmen ist.
6.128.7
शीर्येत पुष्पितो भूत्वा न फलानि प्रदर्शयन्।
तस्य नानुभवेदर्थं यस्य हेतोः स रोपितः ॥ ६.१२८.७ ॥
Obwohl er geblüht hat, aber keine Früchte zeigt, verdorrt er; er genießt nicht den Nutzen, um dessen willen er gepflanzt wurde.
6.128.8
एषोपमा महाबाहो त्वमर्थं वेत्तुमर्हसि।
यद्यस्मान् मनुजेन्द्र त्वं भर्ता भृत्यान् न शाधि हि ॥ ६.१२८.८ ॥
O Starkarmiger, dies ist ein Gleichnis; du solltest seinen Sinn verstehen. O Herr der Menschen, wenn du als unser Herr deine Diener nicht regierst...
6.128.9
जगदद्याभिषिक्तं त्वामनुपश्यतु राघव।
प्रतपन्तमिवादित्यं मध्याह्ने दीप्ततेजसम् ॥ ६.१२८.९ ॥
O Rāghava, möge die Welt dich heute geweiht sehen, wie die Sonne am Mittag in strahlendem Glanz brennt.
6.128.10
तूर्यसंघातनिर्घोषैः काञ्चीनूपुरनिःस्वनैः।
मधुरैर्गीतशब्दैश्च प्रतिबुध्यस्व शेष्व च ॥ ६.१२८.१० ॥
Erwache zum Dröhnen der Instrumente, dem Klingen von Gürteln und Fußspangen und den süßen Gesängen; dann ruhe wieder.
6.128.11
यावदावर्तते चक्रं यावती च वसुंधरा।
तावत् त्वमिह लोकस्य स्वामित्वमनुवर्तय ॥ ६.१२८.११ ॥
So weit das Rad sich dreht und so weit die Erde reicht, so weit mögest du hier die Herrschaft über die Welt bewahren.
6.128.12
भरतस्य वचः श्रुत्वा रामः परपुरञ्जयः।
तथेति प्रतिजग्राह निषसादासने शुभे ॥ ६.१२८.१२ ॥
Als Rāma, Bezwinger feindlicher Städte, die Worte Bharatas gehört hatte, sprach er: „So sei es“, nahm sie an und setzte sich auf den verheißungsvollen Sitz.
6.128.13
ततः शत्रुघ्नवचनान्निपुणाः श्मश्रुवर्धनाः।
सुखहस्ताः सुशीघ्राश्च राघवं पर्यवारयन् ॥ ६.१२८.१३ ॥
Auf Śatrughnas Wort umringten dann geschickte Barbiere mit sanften Händen und großer Eile Rāghava (Rāma).
6.128.14
पूर्वं तु भरते स्नाते लक्ष्मणे च महाबले।
सुग्रीवे वानरेन्द्रे च राक्षसेन्द्रे विभीषणे ॥ ६.१२८.१४ ॥
Zuerst hatte Bharata gebadet, dann der mächtige Lakṣmaṇa, der Affenfürst Sugrīva und der Rākṣasa-Fürst Vibhīṣaṇa (so geschah es).
6.128.15
विशोधितजटः स्नातश्चित्रमाल्यानुलेपनः।
महार्हवसनोपेतस्तस्थौ तत्र श्रिया ज्वलन् ॥ ६.१२८.१५ ॥
Mit gereinigtem Haarknoten, gebadet, mit vielfarbigen Girlanden und Salben geschmückt, in kostbare Gewänder gehüllt, stand er dort und strahlte vor Glanz.
6.128.16
प्रतिकर्म च रामस्य कारयामास वीर्यवान्।
लक्ष्मणस्य च लक्ष्मीवानिक्ष्वाकुकुलवर्धनः ॥ ६.१२८.१६ ॥
Der Tapfere, Mehrer des Ikṣvāku-Geschlechts, strahlend, ließ auch die Pflege Rāmas und Lakṣmaṇas durchführen.
6.128.17
प्रतिकर्म च सीतायाः सर्वा दशरथस्त्रियः।
आत्मनैव तदा चक्रुर्मनस्विन्यो मनोहरम् ॥ ६.१२८.१७ ॥
Da bereiteten alle Frauen Daśarathas, nachdenkliche Frauen, selbst Sītās Pflege auf reizvolle Weise zu.
6.128.18
ततो वानरपत्नीनां सर्वासामेव शोभनम्।
चकार यत्नात् कौसल्या प्रहृष्टा पुत्रवत्सला ॥ ६.१२८.१८ ॥
Da bereitete Kausalyā, ihrem Sohn zugetan und erfreut, sorgfältig die schöne Pflege aller Affenfrauen.
6.128.19
ततः शत्रुघ्नवचनात् सुमन्त्रो नाम सारथिः।
योजयित्वाभिचक्राम रथं सर्वाङ्गशोभनम् ॥ ६.१२८.१९ ॥
Da fuhr auf Śatrughnas Wort der Wagenlenker namens Sumantra einen in allen Teilen schönen Wagen vor, nachdem er ihn angeschirrt hatte.
6.128.20
अग्न्यर्कामलसंकाशं दिव्यं दृष्ट्वा रथं स्थितम्।
आरुरोह महाबाहू रामः परपुरंजयः ॥ ६.१२८.२० ॥
Als er den göttlichen Wagen dastehen sah, rein wie Feuer und Sonne, bestieg ihn Rāma, der Starkarmige, Bezwinger feindlicher Städte.
6.128.21
सुग्रीवो हनुमांश्चैव महेन्द्रसदृशद्युती।
स्नातौ दिव्यनिभैर्वस्त्रैर्जग्मतुः शुभकुण्डलौ ॥ ६.१२८.२१ ॥
Sugrīva und Hanumān, leuchtend wie Indra, gebadet und in göttlichen Gewändern, brachen auf, mit schönen Ohrringen geschmückt.
6.128.22
सर्वाभरणजुष्टाश्च ययुस्ताः शुभकुण्डलाः।
सुग्रीवपत्न्यः सीता च द्रष्टुं नगरमुत्सुकाः ॥ ६.१२८.२२ ॥
Die Gattinnen Sugrīvas und Sītā, mit allen Schmuckstücken geschmückt und mit schönen Ohrringen, brachen begierig auf, die Stadt zu sehen.
6.128.23
अयोध्यायां च सचिवा राज्ञो दशरथस्य च।
पुरोहितं पुरस्कृत्य मन्त्रयामासुरर्थवत् ॥ ६.१२८.२३ ॥
In Ayodhyā beratschlagten die Minister des Königs Daśaratha, den Hauspriester an der Spitze, zielgerichtet.
6.128.24
अशोको विजयश्चैव सिद्धार्थश्च समाहिताः।
मन्त्रयन् रामवृद्ध्यर्थमृद्ध्यर्थं नगरस्य च ॥ ६.१२८.२४ ॥
Aśoka, Vijaya und Siddhārtha berieten aufmerksam über das Gedeihen Rāmas und das Wohl der Stadt.
6.128.25
सर्वमेवाभिषेकार्थं जयार्हस्य महात्मनः।
कर्तुमर्हथ रामस्य यद् यन्मङ्गलपूर्वकम् ॥ ६.१२८.२५ ॥
Vollzieht alles, was für die Salbung des großherzigen Rāma, der des Sieges würdig ist, mit verheißungsvollen Riten zu tun ist.
6.128.26
नगरान्निर्ययुस्तूर्णं रामदर्शनबुद्धयः ॥ ६.१२८.२६ ॥
Eilig verließen sie die Stadt, ihr Sinn auf das Schauen Rāmas gerichtet.
6.128.27
हरियुक्तं सहस्राक्षो रथमिन्द्र इवानघः।
प्रययौ रथमास्थाय रामो नगरमुत्तमम् ॥ ६.१२८.२७ ॥
Rāma, makellos wie Indra, bestieg einen mit falben Pferden bespannten Wagen und zog zur erhabenen Stadt.
6.128.28
जग्राह भरतो रश्मीन् शत्रुघ्नश्छत्रमाददे।
लक्ष्मणो व्यजनं तस्य मूर्ध्नि संवीजयंस्तदा ॥ ६.१२८.२८ ॥
Bharata ergriff die Zügel, Śatrughna hielt den Sonnenschirm, und Lakṣmaṇa fächelte ihm über dem Haupt Kühlung zu.
6.128.29
श्वेतं च वालव्यजनं जगृहे परितः स्थितः।
अपरं चन्द्रसंकाशं राक्षसेन्द्रो विभीषणः ॥ ६.१२८.२९ ॥
Vibhīṣaṇa, der Herr der Rākṣasas, stand ringsum, nahm einen weißen Yakschwanz-Fächer und einen anderen, glänzend wie der Mond.
6.128.30
ऋषिसङ्घैस्तदाऽऽकाशे देवैश्च समरुद्गणैः।
स्तूयमानस्य रामस्य शुश्रुवे मधुरध्वनिः ॥ ६.१२८.३० ॥
Da hörte man am Himmel einen süßen Klang: Rāma wurde von Scharen der Weisen, den Göttern und den Heerscharen der Maruts gepriesen.
6.128.31
ततः शत्रुञ्जयं नाम कुञ्जरं पर्वतोपमम्।
आरुरोह महातेजाः सुग्रीवः प्लवगर्षभः ॥ ६.१२८.३१ ॥
Da bestieg Sugrīva, von großem Glanz, der Stier unter den Affen, den Elefanten namens Śatruñjaya, der einem Berge glich.
6.128.32
नव नागसहस्राणि ययुरास्थाय वानराः।
मानुषं विग्रहं कृत्वा सर्वाभरणभूषिताः ॥ ६.१२८.३२ ॥
Neuntausend Elefanten zogen dahin, bestiegen von Affen, die menschliche Gestalt angenommen hatten und mit allem Schmuck geziert waren.
6.128.33
शङ्खशब्दप्रणादैश्च दुन्दुभीनां च निःस्वनैः।
प्रययौ पुरुषव्याघ्रस्तां पुरीं हर्म्यमालिनीम् ॥ ६.१२८.३३ ॥
Unter dem Klang der Muscheln und dem Dröhnen der Trommeln zog der Beste der Männer zu jener Stadt, geschmückt mit Palästen.
6.128.34
ददृशुस्ते समायान्तं राघवं सपुरःसरम्।
विराजमानं वपुषा रथेनातिरथं तदा ॥ ६.१२८.३४ ॥
Sie sahen Rāghava herannahen mit seiner Vorhut, leuchtend am Körper, auf seinem Wagen, gleich einem großen Wagenkämpfer, dem Gegner gewachsen.
6.128.35
ते वर्धयित्वा काकुत्स्थं रामेण प्रतिनन्दिताः।
अनुजग्मुर्महात्मानं भ्रातृभिः परिवारितम् ॥ ६.१२८.३५ ॥
Sie segneten Kākutstha, wurden von Rāma gegrüßt und folgten dem Hochherzigen, umgeben von seinen Brüdern.
6.128.36
अमात्यैर्ब्राह्मणैश्चैव तथा प्रकृतिभिर्वृतः।
श्रिया विरुरुचे रामो नक्षत्रैरिव चन्द्रमाः ॥ ६.१२८.३६ ॥
Von Ministern, Brahmanen und dem Volk umgeben, strahlte Rāma in seiner Pracht, wie der Mond, umgeben von den Sternen.
6.128.37
स पुरोगामिभिस्तूर्यैस्तालस्वस्तिकपाणिभिः।
प्रव्याहरद्भिर्मुदितैर्मङ्गलानि वृतो ययौ ॥ ६.१२८.३७ ॥
Umgeben von denen, die vorausgingen, mit Zimbeln und glückverheißenden Svastika-Zeichen in den Händen, unter fröhlichem Erklingen der Instrumente und dem Ausrufen von Segenswünschen, zog er voran.
6.128.38
अक्षतं जातरूपं च गावः कन्याः सहद्विजाः।
नरा मोदकहस्ताश्च रामस्य पुरतो ययुः ॥ ६.१२८.३८ ॥
Unversehrte Körner und Gold, Kühe, Jungfrauen und Brahmanen, sowie Männer mit Süßigkeiten in den Händen gingen vor Rāma her.
6.128.39
सख्यं च रामः सुग्रीवे प्रभावं चानिलात्मजे।
वानराणां च तत् कर्म ह्याचचक्षेऽथ मन्त्रिणाम् ॥ ६.१२८.३९ ॥
Rāma berichtete den Ministern dann von seiner Freundschaft mit Sugrīva, von der Kraft Hanumāns, des Sohnes des Windes, und von jener Tat der Affen.
6.128.40
श्रुत्वा च विस्मयं जग्मुरयोध्यापुरवासिनः।
वानराणां च तत् कर्म राक्षसानां च तद् बलम्।
विभीषणस्य संयोगमाचचक्षेऽथ मन्त्रिणाम् ॥ ६.१२८.४० ॥
Als die Bewohner der Stadt Ayodhyā dies hörten, gerieten sie in Staunen. Rāma berichtete den Ministern dann von der Tat der Affen, der Stärke der Rākṣasas und dem Bündnis mit Vibhīṣaṇa.
6.128.41
द्युतिमानेतदाख्याय रामो वानरसंयुतः।
हृष्टपुष्टजनाकीर्णामयोध्यां प्रविवेश सः ॥ ६.१२८.४१ ॥
Nachdem er all dies berichtet hatte, betrat der strahlende Rāma, begleitet von den Affen, Ayodhyā, das von frohen und wohlhabenden Menschen erfüllt war.
6.128.42
ततो ह्यभ्युच्छ्रयन् पौराः पताकाश्च गृहे गृहे।
ऐक्ष्वाकाध्युषितं रम्यमाससाद पितुर्गृहम् ॥ ६.१२८.४२ ॥
Da hoben die Bürger in jedem Haus Banner empor, und Rāma erreichte das Haus seines Vaters, die liebliche Wohnstätte, in der das Geschlecht der Ikṣvāku gelebt hatte.
6.128.43
अथाब्रवीद् राजपुत्रो भरतं धर्मिणां वरम्।
अर्थोपहितया वाचा मधुरं रघुनन्दनः ॥ ६.१२८.४३ ॥
Da sprach der Königssohn, die Freude der Raghus, süß und sinnvoll zu Bharata, dem Besten der Gerechten.
6.128.44
पितुर्भवनमासाद्य प्रविश्य च महात्मनः।
कौसल्यां च सुमित्रां च कैकेयीमभिवाद्य च ॥ ६.१२८.४४ ॥
Nachdem er das Haus des hochherzigen Vaters erreicht und betreten hatte und Kausalyā, Sumitrā und Kaikeyī verehrt hatte,
6.128.45
तच्च मद्भवनं श्रेष्ठं साशोकवनिकं महत्।
मुक्तावैदूर्यसंकीर्णं सुग्रीवाय निवेदय ॥ ६.१२८.४५ ॥
Überreiche Sugrīva mein herrliches großes Haus mit seinem Aśoka-Hain, geschmückt mit Perlen und Lapislazuli.
6.128.46
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा भरतः सत्यविक्रमः।
हस्ते गृहीत्वा सुग्रीवं प्रविवेश तमालयम् ॥ ६.१२८.४६ ॥
Als Bharata, von wahrer Tapferkeit, seine Worte hörte, nahm er Sugrīva bei der Hand und trat in jene Wohnung ein.
6.128.47
ततस्तैलप्रदीपांश्च पर्यङ्कास्तरणानि च।
गृहीत्वा विविशुः क्षिप्रं शत्रुघ्नेन प्रचोदिताः ॥ ६.१२८.४७ ॥
Dann, von Śatrughna angetrieben, traten sie rasch ein und trugen Öllampen und Bettdecken.
6.128.48
उवाच च महातेजाः सुग्रीवं राघवानुजः।
अभिषेकाय रामस्य दूतानाज्ञापय प्रभो ॥ ६.१२८.४८ ॥
Und der strahlende jüngere Bruder Rāghavas sprach zu Sugrīva: »O Herr, befiehl die Boten für Rāmas Salbung.«
6.128.49
सौवर्णान् वानरेन्द्राणां चतुर्णां चतुरो घटान्।
ददौ क्षिप्रं स सुग्रीवः सर्वरत्नविभूषितान् ॥ ६.१२८.४९ ॥
Sugrīva überreichte den vier Affenfürsten sogleich vier goldene Krüge, geschmückt mit allerlei Juwelen.
6.128.50
तथा प्रत्यूषसमये चतुर्णां सागराम्भसाम्।
पूर्णैर्घटैः प्रतीक्षध्वं तथा कुरुत वानराः ॥ ६.१२८.५० ॥
Ebenso, bei Tagesanbruch, o Affen, wartet mit Krügen, gefüllt mit dem Wasser der vier Ozeane, und handelt so.
6.128.51
एवमुक्ता महात्मानो वानरा वारणोपमाः।
उत्पेतुर्गगनं शीघ्रं गरुडा इव शीघ्रगाः ॥ ६.१२८.५१ ॥
So angesprochen, sprangen die großmütigen Affen, Elefanten gleich, schnell in den Himmel, schnell wie die Garuḍas.
6.128.52
जाम्बवांश्च हनूमांश्च वेगदर्शी च वानरः।
ऋषभश्चैव कलशाञ्जलपूर्णानथानयन् ॥ ६.१२८.५२ ॥
Jāmbavān, Hanumān, der Affe Vegadarśī und auch Ṛṣabha brachten Krüge voller Wasser.
6.128.53
नदीशतानां पञ्चानां जलं कुम्भैरुपाहरन्।
पूर्वात् समुद्रात् कलशं जलपूर्णमथानयत् ॥ ६.१२८.५३ ॥
Sie brachten das Wasser von Hunderten von Flüssen in Krügen; und aus dem östlichen Ozean brachten sie einen mit Wasser gefüllten Krug.
6.128.54
सुषेणः सत्त्वसम्पन्नः सर्वरत्नविभूषितम्।
ऋषभो दक्षिणात्तूर्णं समुद्राज्जलमानयत् ॥ ६.१२८.५४ ॥
Suṣeṇa, voll Kraft, und Ṛṣabha brachten schnell Wasser aus dem südlichen Ozean, geschmückt mit allen Juwelen.
6.128.55
रक्तचन्दनकर्पूरैः संवृतं काञ्चनं घटम्।
गवयः पश्चिमात् तोयमाजहार महार्णवात् ॥ ६.१२८.५५ ॥
Gavaya brachte Wasser aus dem großen westlichen Ozean in einem goldenen Krug, gefüllt mit rotem Sandelholz und Kampfer.
6.128.56
रत्नकुम्भेन महता शीतं मारुतविक्रमः।
उत्तराच्च जलं शीघ्रं गरुडानिलविक्रमः ॥ ६.१२८.५६ ॥
Vikrama, mächtig wie der Wind, brachte rasch kühles Wasser aus dem Norden in einem Juwelenkrug, schnell wie Garuḍa und der Wind.
6.128.57
आजहार स धर्मात्मानिलः सर्वगुणान्वितः।
ततस्तैर्वानरश्रेष्ठैरानीतं प्रेक्ष्य तज्जलम् ॥ ६.१२८.५७ ॥
Der rechtschaffene Anila, mit allen Tugenden begabt, brachte das Wasser. Als er das von den besten der Vānaras gebrachte Wasser sah—
6.128.58
अभिषेकाय रामस्य शत्रुघ्नः सचिवैः सह।
पुरोहिताय श्रेष्ठाय सुहृद्भ्यश्च न्यवेदयत् ॥ ६.१२८.५८ ॥
Für Rāmas Salbung berichtete Śatrughna zusammen mit den Ministern dem trefflichen Hauspriester und den Freunden.
6.128.59
ततः स प्रयतो वृद्धो वसिष्ठो ब्राह्मणैः सह।
रामं रत्नमये पीठे ससीतं संन्यवेशयत् ॥ ६.१२८.५९ ॥
Da ließ der greise, gesammelte Vasiṣṭha zusammen mit den Brahmanen Rāma mit Sītā auf einem juwelenbesetzten Sitz Platz nehmen.
6.128.60
वसिष्ठो वामदेवश्च जाबालिरथ काश्यपः।
कात्यायनः सुयज्ञश्च गौतमो विजयस्तथा ॥ ६.१२८.६० ॥
Vasiṣṭha, Vāmadeva, Jābāli, Kāśyapa, Kātyāyana, Suyajña, Gautama und Vijaya waren ebenso zugegen.
6.128.61
अभ्यषिञ्चन्नरव्याघ्रं प्रसन्नेन सुगन्धिना।
सलिलेन सहस्राक्षं वसवो वासवं यथा ॥ ६.१२८.६१ ॥
Wie die Vasus den tausendäugigen Vāsava salbten, so salbten sie Rāma, den Tiger unter den Menschen, mit klarem, duftendem Wasser.
6.128.62
ऋत्विग्भिर्ब्राह्मणैः पूर्वं कन्याभिर्मन्त्रिभिस्तथा।
योधैश्चैवाभ्यषिञ्चस्ते सम्प्रहृष्टैः सनैगमैः ॥ ६.१२८.६२ ॥
Zuerst salbten dich die Priester, Brahmanen, Jungfrauen, Minister und Krieger, zusammen mit den frohen Stadtbewohnern.
6.128.63
सर्वौषधिरसैश्चापि दैवतैर्नभसि स्थितैः।
चतुर्भिर्लोकपालैश्च सर्वैर्देवैश्च संगतैः ॥ ६.१२८.६३ ॥
Auch die Götter, die am Himmel standen, salbten dich mit den Säften aller Kräuter, zusammen mit den vier Weltenhütern und allen versammelten Göttern.
6.128.64
ब्रह्मणा निर्मितं पूर्वं किरीटं रत्नशोभितम्।
अभिषिक्तः पुरा येन मनुस्तं दीप्ततेजसम् ॥ ६.१२८.६४ ॥
Jene Krone, einst von Brahmā gefertigt und mit Juwelen geschmückt, mit der einst Manu, der strahlend Glänzende, gesalbt wurde.
6.128.65
तस्यान्ववाये राजानः क्रमाद् येनाभिषेचिताः।
सभायां हेमक्लृप्तायां शोभितायां महाधनैः ॥ ६.१२८.६५ ॥
In der Versammlungshalle, aus Gold gefertigt und mit großen Schätzen geschmückt, in der die Könige seines Geschlechts nacheinander gesalbt wurden.
6.128.66
रत्नैर्नानाविधैश्चैव चित्रितायां सुशोभनैः।
नानारत्नमये पीठे कल्पयित्वा यथाविधि ॥ ६.१२८.६६ ॥
In jener Halle, mit vielerlei Juwelen bemalt und sehr schön, nachdem man den aus vielen Juwelen gefertigten Sitz nach Vorschrift bereitet hatte.
6.128.67
किरीटेन ततः पश्चाद् वसिष्ठेन महात्मना।
ऋत्विग्भिर्भूषणैश्चैव समयोक्ष्यत राघवः ॥ ६.१२८.६७ ॥
Danach salbte der großherzige Vasiṣṭha zusammen mit den Priestern Rāghava mit dem Diadem und den Schmuckstücken.
6.128.68
छत्रं तस्य च जग्राह शत्रुघ्नः पाण्डुरं शुभम्।
श्वेतं च वालव्यजनं सुग्रीवो वानरेश्वरः ॥ ६.१२८.६८ ॥
Śatrughna hielt den weißen, glückverheißenden Sonnenschirm über ihn, und Sugrīva, der Herr der Affen, schwenkte den weißen Yakschweif-Fächer.
6.128.69
अपरं चन्द्रसंकाशं राक्षसेन्द्रो विभीषणः।
मालां ज्वलन्तीं वपुषा काञ्चनीं शतपुष्कराम् ॥ ६.१२८.६९ ॥
Vibhīṣaṇa, der Herr der Rākṣasas, mondgleich, nahm eine weitere Girlande, leuchtend, golden, mit hundert Lotussen.
6.128.70
राघवाय ददौ वायुर्वासवेन प्रचोदितः।
सर्वरत्नसमायुक्तं मणिभिश्च विभूषितम् ॥ ६.१२८.७० ॥
Vāyu gab, von Indra angetrieben, Rāghava eine mit allen Edelsteinen besetzte, mit Juwelen geschmückte Gabe.
6.128.71
मुक्ताहारं नरेन्द्राय ददौ शक्रप्रचोदितः।
प्रजगुर्देवगन्धर्वा ननृतुश्चाप्सरोगणाः ॥ ६.१२८.७१ ॥
Von Indra angetrieben, überreichte er dem König eine Perlenkette. Götter und Gandharvas sangen, und Scharen von Apsaras tanzten.
6.128.72
अभिषेके तदर्हस्य तदा रामस्य धीमतः।
भूमिः सस्यवती चैव फलवन्तश्च पादपाः ॥ ६.१२८.७२ ॥
Damals, des Anointings des weisen Rāma würdig, wurde die Erde reich an Ernte, und die Bäume trugen Früchte.
6.128.73
गन्धवन्ति च पुष्पाणि बभूवू राघवोत्सवे।
सहस्रशतमश्वानां धेनूनां च गवां तथा ॥ ६.१२८.७३ ॥
Beim Fest des Rāghava blühten duftende Blumen; und hunderttausend Pferde, Milchkühe und anderes Vieh wurden gegeben.
6.128.74
ददौ शतवृषान् पूर्वं द्विजेभ्यो मनुजर्षभः।
त्रिंशत्कोटीर्हिरण्यस्य ब्राह्मणेभ्यो ददौ पुनः ॥ ६.१२८.७४ ॥
Der Beste unter den Menschen gab zuerst hunderte Stiere den Zweimalgeborenen, dann dreißig Crore Gold den Brahmanen.
6.128.75
नानाभरणवस्त्राणि महार्हाणि च राघवः।
अर्करश्मिप्रतीकाशां काञ्चनीं मणिविग्रहाम् ॥ ६.१२८.७५ ॥
Rāghava gab verschiedene Schmuckstücke und sehr kostbare Gewänder sowie einen goldenen Gegenstand, glänzend wie Sonnenstrahlen, in Gestalt eines Juwels.
6.128.76
सुग्रीवाय स्रजं दिव्यां प्रायच्छन्मनुजाधिपः।
वैदूर्यमयचित्रे च चन्द्ररश्मिविभूषिते ॥ ६.१२८.७६ ॥
Der Herr der Menschen gab Sugrīva eine göttliche Girlande und Dinge aus Lapislazuli, bunt und mit Mondstrahlen geschmückt.
6.128.77
वालिपुत्राय धृतिमानङ्गदायाङ्गदे ददौ।
मणिप्रवरजुष्टं तं मुक्ताहारमनुत्तमम् ॥ ६.१२८.७७ ॥
Der Standhafte gab Aṅgada, dem Sohn Vālis, einen Armreif und eine unvergleichliche Perlenkette, besetzt mit edlen Juwelen.
6.128.78
सीतायै प्रददौ रामश्चन्द्ररश्मिसमप्रभम्।
अरजे वाससी दिव्ये शुभान्याभरणानि च ॥ ६.१२८.७८ ॥
Rāma gab Sītā einen Schmuck von Glanz gleich Mondstrahlen, zwei makellose göttliche Gewänder und verheißungsvolle Juwelen.
6.128.79
अवेक्षमाणा वैदेही प्रददौ वायुसूनवे।
अवमुच्यात्मनः कण्ठाद्धारं जनकनन्दिनी ॥ ६.१२८.७९ ॥
Vaidehī, die Tochter Janakas, blickte auf sie, nahm die Kette von ihrem Hals und gab sie dem Sohn des Windes.
6.128.80
अवैक्षत हरीन् सर्वान् भर्तारं च मुहुर्मुहुः।
तामिङ्गितज्ञः सम्प्रेक्ष्य बभाषे जनकात्मजाम् ॥ ६.१२८.८० ॥
Sie blickte immer wieder auf alle Affen und auf ihren Gemahl; er, der ihre Zeichen verstand, sprach, als er sie sah, zur Tochter Janakas.
6.128.81
प्रदेहि सुभगे हारं यस्य तुष्टासि भामिनि।
अथ सा वायुपुत्राय तं हारमसितेक्षणा ॥ ६.१२८.८१ ॥
O Glückliche, gib die Kette dem, an dem du Freude hast, o schöne Frau. Da gab die Dunkeläugige die Kette dem Sohn des Windes.
6.128.82
तेजो धृतिर्यशो दाक्ष्यं सामर्थ्यं विनयो नयः।
पौरुषं विक्रमो बुद्धिर्यस्मिन् नेतानि नित्यदा ॥ ६.१२८.८२ ॥
Glanz, Standhaftigkeit, Ruhm, Geschick, Tatkraft, Demut, kluge Politik, männliche Tapferkeit, Heldenmut und Verstand – diese sind stets in ihm.
6.128.83
हनूमांस्तेन हारेण शुशुभे वानरर्षभः।
चन्द्रांशुचयगौरेण श्वेताभ्रेण यथाचलः ॥ ६.१२८.८३ ॥
Hanumān, der Stier unter den Affen, strahlte in jener Kette, weiß wie ein Haufen Mondstrahlen, wie ein Berg mit einer weißen Wolke.
6.128.84
सर्वे वानरवृद्धाश्च ये चान्ये वानरोत्तमाः।
वासोभिर्भूषणैश्चैव यथार्हं प्रतिपूजिताः ॥ ६.१२८.८४ ॥
Alle älteren Affen und die übrigen trefflichen Affen wurden, wie es sich gebührte, mit Gewändern und Schmuck geehrt.
6.128.85
विभीषणोऽथ सुग्रीवो हनूमाञ्जाम्बवांस्तथा।
सर्वे वानरमुख्याश्च रामेणाक्लिष्टकर्मणा ॥ ६.१२८.८५ ॥
Vibhīṣaṇa, dann Sugrīva, Hanumān, Jāmbavān und ebenso alle vornehmen Vānaras wurden von Rāma geehrt, dessen Taten mühelos sind.
6.128.86
यथार्हं पूजिताः सर्वे कामै रत्नैश्च पुष्कलैः।
प्रहृष्टमनसः सर्वे जग्मुरेव यथागतम् ॥ ६.१२८.८६ ॥
Alle, wie es sich gebührte geehrt, mit begehrten Gütern und reichlichen Juwelen, die Herzen erfreut, kehrten auf dem Weg zurück, auf dem sie gekommen waren.
6.128.87
ततो द्विविदमैन्दाभ्यां नीलाय च परंतपः।
सर्वान् कामगुणान् वीक्ष्य प्रददौ वसुधाधिपः ॥ ६.१२८.८७ ॥
Dann gab der Feindbezwinger, Herr der Erde, nachdem er alle begehrenswerten Gaben betrachtet hatte, sie Dvivida, Mainda und Nīla.
6.128.88
दृष्ट्वा सर्वे महात्मानस्ततस्ते वानरर्षभाः।
विसृष्टाः पार्थिवेन्द्रेण किष्किन्धां समुपागमन् ॥ ६.१२८.८८ ॥
Nachdem sie alle gesehen hatten, kamen jene großherzigen Stiere unter den Vānaras, vom Herrn der Könige entlassen, nach Kiṣkindhā.
6.128.89
सुग्रीवो वानरश्रेष्ठो दृष्ट्वा रामाभिषेचनम्।
पूजितश्चैव रामेण किष्किन्धां प्राविशत् पुरीम् ॥ ६.१२८.८९ ॥
Sugrīva, der beste der Vānaras, nachdem er Rāmas Salbung gesehen und von Rāma geehrt worden war, betrat die Stadt Kiṣkindhā.
6.128.90
विभीषणोऽपि धर्मात्मा सह तैर्नैर्ऋतर्षभैः।
लब्ध्वा कुलधनं राजा लङ्कां प्रायान्महायशाः ॥ ६.१२८.९० ॥
Auch Vibhīṣaṇa, rechtschaffen und von großem Ruhm, ging zusammen mit jenen Stieren unter den Rākṣasas, nachdem er den Familienschatz erhalten hatte, als König nach Laṅkā.
6.128.91
स राज्यमखिलं शासन्निहतारिर्महायशाः।
राघवः परमोदारः शशास परया मुदा।
उवाच लक्ष्मणं रामो धर्मज्ञं धर्मवत्सलः ॥ ६.१२८.९१ ॥
Während er das gesamte Reich regierte, herrschte Rāghava, der Vernichter seiner Feinde, von großem Ruhm und höchster Großmut, mit höchster Freude. Rāma, Kenner des Dharma und dem Dharma zugetan, sprach zu Lakṣmaṇa:
6.128.92
आतिष्ठ धर्मज्ञ मया सहेमां
गां पूर्वराजाध्युषितां बलेन।
तुल्यं मया त्वं पितृभिर्धृता या
तां यौवराज्ये धुरमुद्वहस्व ॥ ६.१२८.९२ ॥
O Kenner des Dharma, nimm mit mir Platz auf dieser Erde, die die früheren Könige mit Kraft bewohnten. Trage die Last des Amtes des Kronprinzen, die unsere Väter, mir gleich, getragen haben.
6.128.93
सर्वात्मना पर्यनुनीयमानो
यदा न सौमित्रिरुपैति योगम्।
नियुज्यमानो भुवि यौवराज्ये
ततोऽभ्यषिञ्चद् भरतं महात्मा ॥ ६.१२८.९३ ॥
Als Saumitri, obwohl man ihn wiederholt von ganzem Herzen bat, nicht zustimmte, die Last des Amtes des Kronprinzen zu übernehmen, da salbte der Großherzige Bharata zum Kronprinzen.
6.128.94
पौण्डरीकाश्वमेधाभ्यां वाजपेयेन चासकृत्।
अन्यैश्च विविधैर्यज्ञैरयजत् पार्थिवात्मजः ॥ ६.१२८.९४ ॥
Der Sohn des Königs vollzog wiederholt Opfer mit den Riten Puṇḍarīka und Aśvamedha, mit dem Vājapeya und mit verschiedenen anderen Opfern.
6.128.95
राज्यं दशसहस्राणि प्राप्य वर्षाणि राघवः।
शताश्वमेधानाजह्रे सदश्वान् भूरिदक्षिणान् ॥ ६.१२८.९५ ॥
Nachdem er zehntausend Jahre das Reich erlangt hatte, vollzog Rāghava hundert Aśvamedha-Opfer, bei denen ausgezeichnete Pferde und reiche Gaben gegeben wurden.
6.128.96
आजानुलम्बिबाहुः स महावक्षाः प्रतापवान्।
लक्ष्मणानुचरो रामः शशास पृथिवीमिमाम् ॥ ६.१२८.९६ ॥
Rāma, mit bis zu den Knien reichenden Armen, breitbrüstig und mächtig, begleitet von Lakṣmaṇa, regierte weiter diese Erde.
6.128.97
राघवश्चापि धर्मात्मा प्राप्य राज्यमनुत्तमम्।
ईजे बहुविधैर्यज्ञैः ससुहृज्ज्ञातिबान्धवः ॥ ६.१२८.९७ ॥
Auch Rāghava, der Rechtschaffene, erlangte das unvergleichliche Königreich und vollzog mit seinen Freunden, Verwandten und Angehörigen vielerlei Opfer.
6.128.98
न पर्यदेवन् विधवा न च व्यालकृतं भयम्।
न व्याधिजं भयं चासीद् रामे राज्यं प्रशासति ॥ ६.१२८.९८ ॥
Keine Witwen klagten, und es gab weder Furcht vor wilden Tieren noch Furcht vor Krankheiten, während Rāma das Reich regierte.
6.128.99
निर्दस्युरभवल्लोको नानर्थं कश्चिदस्पृशत्।
न च स्म वृद्धा बालानां प्रेतकार्याणि कुर्वते ॥ ६.१२८.९९ ॥
Die Welt wurde frei von Räubern; niemand traf ein Unheil, und die Alten vollzogen nicht die Totenriten für Kinder.
6.128.100
सर्वं मुदितमेवासीत् सर्वो धर्मपरोऽभवत्।
राममेवानुपश्यन्तो नाभ्यहिंसन् परस्परम् ॥ ६.१२८.१०० ॥
Alles war freudvoll; alle wandten sich dem Dharma zu, und da sie nur auf Rāma blickten, fügten sie einander kein Leid zu.
6.128.101
आसन् वर्षसहस्राणि तथा पुत्रसहस्रिणः।
निरामया विशोकाश्च रामे राज्यं प्रशासति ॥ ६.१२८.१०१ ॥
Die Menschen lebten tausend Jahre und hatten tausende Söhne; sie waren frei von Krankheit und Kummer, während Rāma das Reich regierte.
6.128.102
रामो रामो राम इति प्रजानामभवन् कथाः।
रामभूतं जगदभूद् रामे राज्यं प्रशासति ॥ ६.१२८.१०२ ॥
»Rāma, Rāma, Rāma« wurde zum Gesprächsthema der Menschen; die Welt wurde ganz von Rāma erfüllt, während Rāma das Reich regierte.
6.128.103
नित्यमूला नित्यफलास्तरवस्तत्र पुष्पिताः।
कामवर्षी च पर्जन्यः सुखस्पर्शश्च मारुतः ॥ ६.१२८.१०३ ॥
Die Bäume dort hatten ewige Wurzeln und ewige Früchte, und sie standen in Blüte. Die Regenwolke ließ nach Wunsch Regen fallen, und der Wind wehte mit angenehmer Berührung.
6.128.104
ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्रा लोभविवर्जिताः।
स्वकर्मसु प्रवर्तन्ते तुष्टाः स्वैरेव कर्मभिः ॥ ६.१२८.१०४ ॥
Brahmanen, Kṣatriyas, Vaiśyas und Śūdras, frei von Gier, widmeten sich ihren eigenen Pflichten und waren nur mit ihren eigenen Handlungen zufrieden.
6.128.105
आसन् प्रजा धर्मपरा रामे शासति नानृताः।
सर्वे लक्षणसम्पन्नाः सर्वे धर्मपरायणाः ॥ ६.१२८.१०५ ॥
Als Rāma herrschte, waren die Menschen dem Dharma ergeben, und niemand war unwahrhaftig. Alle waren mit guten Merkmalen begabt und alle dem Dharma hingegeben.
6.128.106
दशवर्षसहस्राणि दशवर्षशतानि च।
भ्रातृभिः सहितः श्रीमान् रामो राज्यमकारयत् ॥ ६.१२८.१०६ ॥
Der glanzvolle Rāma regierte zusammen mit seinen Brüdern das Reich elftausend Jahre lang.
6.128.107
धर्म्यं यशस्यमायुष्यं राज्ञां च विजयावहम्।
आदिकाव्यमिदं चार्षं पुरा वाल्मीकिना कृतम् ॥ ६.१२८.१०७ ॥
Dieses ārṣa-Ādikāvya wurde einst von Vālmīki verfasst; es fördert den Dharma, bringt Ruhm und langes Leben und verleiht Königen den Sieg.
6.128.108
यः शृणोति सदा लोके नरः पापात् प्रमुच्यते।
पुत्रकामश्च पुत्रान् वै धनकामो धनानि च ॥ ६.१२८.१०८ ॥
Wer dies in der Welt stets hört, wird von Sünde befreit; wer Söhne begehrt, erlangt Söhne, und wer Reichtum begehrt, erlangt Reichtum.
6.128.109
लभते मनुजो लोके श्रुत्वा रामाभिषेचनम्।
महीं विजयते राजा रिपूंश्चाप्यधितिष्ठति ॥ ६.१२८.१०९ ॥
Ein Mensch in der Welt, der von Rāmas Salbung hört, erlangt (deren Frucht); der König erobert die Erde und überwältigt sogar seine Feinde.
6.128.110
राघवेण यथा माता सुमित्रा लक्ष्मणेन च।
भरतेन च कैकेयी जीवपुत्रास्तथा स्त्रियः ॥ ६.१२८.११० ॥
Wie durch Rāghava (Rāma) die Mutter Sumitrā, durch Lakṣmaṇa und durch Bharata Kaikeyī mit ihren lebenden Söhnen leben, so auch die Frauen.
6.128.111
भविष्यन्ति सदानन्दाः पुत्रपौत्रसमन्विताः।
श्रुत्वा रामायणमिदं दीर्घमायुश्च विन्दति ॥ ६.१२८.१११ ॥
Wer dieses Rāmāyaṇa gehört hat, wird stets froh sein, mit Söhnen und Enkeln gesegnet, und ein langes Leben erlangen.
6.128.112
रामस्य विजयं चेमं सर्वमक्लिष्टकर्मणः।
शृणोति य इदं काव्यं पुरा वाल्मीकिना कृतम् ॥ ६.१२८.११२ ॥
Wer all diesen Sieg Rāmas hört, dessen Taten mühelos sind, und dieses vor langer Zeit von Vālmīki verfasste Gedicht—
6.128.113
श्रद्दधानो जितक्रोधो दुर्गाण्यतितरत्यसौ।
समागम्य प्रवासान्ते रमन्ते सह बान्धवैः ॥ ६.१२८.११३ ॥
Wer voller Glauben ist und den Zorn besiegt hat, überwindet die Schwierigkeiten; nach dem Ende der Reisen vereinigen sie sich mit ihren Verwandten und freuen sich.
6.128.114
शृण्वन्ति य इदं काव्यं पुरा वाल्मीकिना कृतम्।
ते प्रार्थितान् वरान् सर्वान् प्राप्नुवन्तीह राघवात् ॥ ६.१२८.११४ ॥
Wer dieses vor langer Zeit von Vālmīki verfasste Gedicht hört, erhält hier von Rāghava alle erbetenen Gaben.
6.128.115
श्रवणेन सुराः सर्वे प्रीयन्ते सम्प्रशृण्वताम्।
विनायकाश्च शाम्यन्ति गृहे तिष्ठन्ति यस्य वै ॥ ६.१२८.११५ ॥
Durch das Hören werden alle Götter denen gnädig, die aufmerksam zuhören; in dem Haus, in dem es wohnt, werden die hindernden Geister besänftigt.
6.128.116
विजयेत महीं राजा प्रवासी स्वस्तिमान् भवेत्।
स्त्रियो रजस्वलाः श्रुत्वा पुत्रान् सूयुरनुत्तमान् ॥ ६.१२८.११६ ॥
Der König möge die Erde erobern, der Reisende wohlbehalten sein, und die Frauen in ihrer Zeit mögen, nachdem sie es gehört haben, unvergleichliche Söhne gebären.
6.128.117
पूजयंश्च पठंश्चैनमितिहासं पुरातनम्।
सर्वपापैः प्रमुच्येत दीर्घमायुरवाप्नुयात् ॥ ६.१२८.११७ ॥
Wer diese alte Geschichte ehrt und rezitiert, wird von allen Sünden befreit und erlangt ein langes Leben.
6.128.118
प्रणम्य शिरसा नित्यं श्रोतव्यं क्षत्रियैर्द्विजात्।
ऐश्वर्यं पुत्रलाभश्च भविष्यति न संशयः ॥ ६.१२८.११८ ॥
Mit geneigtem Haupt sollen Kṣatriyas und Brahmanen es stets hören; Wohlstand und Söhne werden gewiss kommen, daran ist kein Zweifel.
6.128.119
रामायणमिदं कृत्स्नं शृण्वतः पठतः सदा।
प्रीयते सततं रामः स हि विष्णुः सनातनः ॥ ६.१२८.११९ ॥
Rāma ist stets und unablässig dem gnädig, der dieses ganze Rāmāyaṇa hört und rezitiert; er ist wahrlich der ewige Viṣṇu.
6.128.120
आदिदेवो महाबाहुर्हरिर्नारायणः प्रभुः।
साक्षाद् रामो रघुश्रेष्ठः शेषो लक्ष्मण उच्यते ॥ ६.१२८.१२० ॥
Der Urgott, der mächtigarmige Hari, Nārāyaṇa, der Herr — unmittelbar ist es Rāma, der Beste der Raghus; und Śeṣa heißt Lakṣmaṇa.
6.128.121
एवमेतत् पुरावृत्तमाख्यानं भद्रमस्तु वः।
प्रव्याहरत विस्रब्धं बलं विष्णोः प्रवर्धताम् ॥ ६.१२८.१२१ ॥
So ist diese alte Erzählung; möge es euch wohlergehen. Rezitiert sie mit Vertrauen, und möge Viṣṇus Kraft wachsen.
6.128.122
देवाश्च सर्वे तुष्यन्ति ग्रहणाच्छ्रवणात् तथा।
रामायणस्य श्रवणे तृप्यन्ति पितरः सदा ॥ ६.१२८.१२२ ॥
Durch Annahme und Hören erfreuen sich alle Götter; und beim Hören des Rāmāyaṇa werden die Ahnen stets zufriedengestellt.
6.128.123
भक्त्या रामस्य ये चेमां संहितामृषिणा कृताम्।
ये लिखन्तीह च नरास्तेषां वासस्त्रिविष्टपे ॥ ६.१२८.१२३ ॥
Wer aus Hingabe an Rāma diese vom Weisen verfasste Sammlung hier niederschreibt, dessen Wohnstatt ist im Himmel.
6.128.124
कुटुम्बवृद्धिं धनधान्यवृद्धिं
स्त्रियश्च मुख्याः सुखमुत्तमं च।
श्रुत्वा शुभं काव्यमिदं महार्थं
प्राप्नोति सर्वां भुवि चार्थसिद्धिम् ॥ ६.१२८.१२४ ॥
Wachstum der Familie, Zunahme an Reichtum und Getreide, vortreffliche Frauen und höchstes Glück: Wer dieses glückverheißende Gedicht von großer Bedeutung gehört hat, erlangt auf Erden die Erfüllung aller Ziele.
6.128.125
आयुष्यमारोग्यकरं यशस्यं
सौभ्रातृकं बुद्धिकरं शुभं च।
श्रोतव्यमेतन्नियमेन सद्भि-
राख्यानमोजस्करमृद्धिकामैः ॥ ६.१२८.१२५ ॥
Diese Erzählung schenkt langes Leben, Gesundheit, Ruhm, brüderliche Eintracht und Weisheit und ist glückverheißend; die Rechtschaffenen, die Wohlstand begehren, sollen sie gewissenhaft hören, denn sie verleiht Kraft.