Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 6.128
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.128.1
शिरस्यञ्जलिमाधाय कैकेय्यानन्दवर्धनः।
बभाषे भरतो ज्येष्ठं रामं सत्यपराक्रमम् ॥ ६.१२८.१ ॥
Bharata, que aumentava a alegria de Kaikeyī, com as mãos postas sobre a cabeça, falou ao irmão mais velho Rāma, de valor verdadeiro.
6.128.2
पूजिता मामिका माता दत्तं राज्यमिदं मम।
तद् ददामि पुनस्तुभ्यं यथा त्वमददा मम ॥ ६.१२८.२ ॥
Minha mãe foi honrada, e este reino me foi dado. Isso eu te devolvo de novo, assim como tu me deste.
6.128.3
धुरमेकाकिना न्यस्तां वृषभेण बलीयसा।
किशोरवद् गुरुं भारं न वोढुमहमुत्सहे ॥ ६.१२८.३ ॥
Como um jugo carregado sozinho por um touro poderoso, eu, como um bezerro, não me sinto capaz de suportar este pesado fardo.
6.128.4
वारिवेगेन महता भिन्नः सेतुरिव क्षरन्।
दुर्बन्धनमिदं मन्ये राज्यच्छिद्रमसंवृतम् ॥ ६.१२८.४ ॥
Como uma represa rompida pela grande força da água, que escorre, penso que este reino, com sua brecha desguarnecida, está mal amarrado.
6.128.5
गतिं खर इवाश्वस्य हंसस्येव च वायसः।
नान्वेतुमुत्सहे वीर तव मार्गमरिंदम ॥ ६.१२८.५ ॥
Assim como um asno não consegue acompanhar o passo de um cavalo, nem um corvo o andar de um cisne, assim, herói, subjugador dos inimigos, não sou capaz de seguir o teu caminho.
6.128.6
यथा चारोपितो वृक्षो जातश्चान्तर्निवेशने।
महानपि दुरारोहो महास्कन्धः प्रशाखवान् ॥ ६.१२८.६ ॥
Como uma árvore plantada e criada dentro do recinto, embora grande, de tronco vasto e muitos galhos, é difícil de escalar.
6.128.7
शीर्येत पुष्पितो भूत्वा न फलानि प्रदर्शयन्।
तस्य नानुभवेदर्थं यस्य हेतोः स रोपितः ॥ ६.१२८.७ ॥
Tendo florescido, mas sem mostrar frutos, murcha; não desfruta do benefício para o qual foi plantado.
6.128.8
एषोपमा महाबाहो त्वमर्थं वेत्तुमर्हसि।
यद्यस्मान् मनुजेन्द्र त्वं भर्ता भृत्यान् न शाधि हि ॥ ६.१२८.८ ॥
Ó de braços poderosos, esta é uma comparação; deves compreender o seu sentido. Ó senhor dos homens, se tu, sendo nosso senhor, não governares os teus servidores...
6.128.9
जगदद्याभिषिक्तं त्वामनुपश्यतु राघव।
प्रतपन्तमिवादित्यं मध्याह्ने दीप्ततेजसम् ॥ ६.१२८.९ ॥
Ó Rāghava, que o mundo te veja hoje consagrado, como o sol que arde ao meio-dia com brilho radiante.
6.128.10
तूर्यसंघातनिर्घोषैः काञ्चीनूपुरनिःस्वनैः।
मधुरैर्गीतशब्दैश्च प्रतिबुध्यस्व शेष्व च ॥ ६.१२८.१० ॥
Acorda ao estrondo dos instrumentos, ao tilintar de cintos e tornozeleiras e aos doces sons do canto; depois repousa de novo.
6.128.11
यावदावर्तते चक्रं यावती च वसुंधरा।
तावत् त्वमिह लोकस्य स्वामित्वमनुवर्तय ॥ ६.१२८.११ ॥
Até onde gira a roda e até onde se estende a terra, até lá mantém tu a soberania sobre este mundo.
6.128.12
भरतस्य वचः श्रुत्वा रामः परपुरञ्जयः।
तथेति प्रतिजग्राह निषसादासने शुभे ॥ ६.१२८.१२ ॥
Tendo ouvido as palavras de Bharata, Rāma, conquistador das cidades inimigas, disse: «Assim seja», aceitou-as e sentou-se no assento auspicioso.
6.128.13
ततः शत्रुघ्नवचनान्निपुणाः श्मश्रुवर्धनाः।
सुखहस्ताः सुशीघ्राश्च राघवं पर्यवारयन् ॥ ६.१२८.१३ ॥
Então, por ordem de Śatrughna, barbeiros hábeis, de mãos suaves e muito rápidos, cercaram Rāghava (Rāma).
6.128.14
पूर्वं तु भरते स्नाते लक्ष्मणे च महाबले।
सुग्रीवे वानरेन्द्रे च राक्षसेन्द्रे विभीषणे ॥ ६.१२८.१४ ॥
Primeiro, após Bharata ter se banhado, e depois de o poderoso Lakṣmaṇa, o senhor dos macacos Sugrīva e o senhor dos rākṣasas Vibhīṣaṇa terem se banhado (assim foi feito).
6.128.15
विशोधितजटः स्नातश्चित्रमाल्यानुलेपनः।
महार्हवसनोपेतस्तस्थौ तत्र श्रिया ज्वलन् ॥ ६.१२८.१५ ॥
Com os cabelos emaranhados limpos, banhado, adornado com guirlandas variadas e unguentos, vestido com roupas de grande valor, ele permanecia ali, resplandecendo de esplendor.
6.128.16
प्रतिकर्म च रामस्य कारयामास वीर्यवान्।
लक्ष्मणस्य च लक्ष्मीवानिक्ष्वाकुकुलवर्धनः ॥ ६.१२८.१६ ॥
O valente, aumentador da linhagem de Ikṣvāku, radiante, também fez com que se realizassem os cuidados de Rāma e de Lakṣmaṇa.
6.128.17
प्रतिकर्म च सीतायाः सर्वा दशरथस्त्रियः।
आत्मनैव तदा चक्रुर्मनस्विन्यो मनोहरम् ॥ ६.१२८.१७ ॥
Então todas as esposas de Daśaratha, mulheres de coração atento, elas mesmas realizaram o acicalamento de Sītā de maneira encantadora.
6.128.18
ततो वानरपत्नीनां सर्वासामेव शोभनम्।
चकार यत्नात् कौसल्या प्रहृष्टा पुत्रवत्सला ॥ ६.१२८.१८ ॥
Então Kausalyā, afetuosa com seu filho e feliz, realizou com cuidado o belo acicalamento de todas as esposas dos macacos.
6.128.19
ततः शत्रुघ्नवचनात् सुमन्त्रो नाम सारथिः।
योजयित्वाभिचक्राम रथं सर्वाङ्गशोभनम् ॥ ६.१२८.१९ ॥
Então, por ordem de Śatrughna, o condutor chamado Sumantra atrelou um carro belo em todas as partes e o trouxe adiante.
6.128.20
अग्न्यर्कामलसंकाशं दिव्यं दृष्ट्वा रथं स्थितम्।
आरुरोह महाबाहू रामः परपुरंजयः ॥ ६.१२८.२० ॥
Ao ver o carro divino parado, puro como o fogo e o sol, Rāma de braços poderosos, conquistador de cidades inimigas, subiu nele.
6.128.21
सुग्रीवो हनुमांश्चैव महेन्द्रसदृशद्युती।
स्नातौ दिव्यनिभैर्वस्त्रैर्जग्मतुः शुभकुण्डलौ ॥ ६.१२८.२१ ॥
Sugrīva e Hanumān, resplandecentes como Indra, banhados e vestidos com trajes semelhantes aos divinos, partiram usando belos brincos.
6.128.22
सर्वाभरणजुष्टाश्च ययुस्ताः शुभकुण्डलाः।
सुग्रीवपत्न्यः सीता च द्रष्टुं नगरमुत्सुकाः ॥ ६.१२८.२२ ॥
As esposas de Sugrīva e Sītā, adornadas com todas as joias e belos brincos, partiram ansiosas por ver a cidade.
6.128.23
अयोध्यायां च सचिवा राज्ञो दशरथस्य च।
पुरोहितं पुरस्कृत्य मन्त्रयामासुरर्थवत् ॥ ६.१२८.२३ ॥
Em Ayodhyā, os ministros do rei Daśaratha, com o sacerdote à frente, deliberaram com propósito.
6.128.24
अशोको विजयश्चैव सिद्धार्थश्च समाहिताः।
मन्त्रयन् रामवृद्ध्यर्थमृद्ध्यर्थं नगरस्य च ॥ ६.१२८.२४ ॥
Aśoka, Vijaya e Siddhārtha, atentos, deliberavam pela prosperidade de Rāma e pelo bem-estar da cidade.
6.128.25
सर्वमेवाभिषेकार्थं जयार्हस्य महात्मनः।
कर्तुमर्हथ रामस्य यद् यन्मङ्गलपूर्वकम् ॥ ६.१२८.२५ ॥
Façam tudo o que deve ser feito, com ritos auspiciosos, para a consagração do magnânimo Rāma, digno da vitória.
6.128.26
नगरान्निर्ययुस्तूर्णं रामदर्शनबुद्धयः ॥ ६.१२८.२६ ॥
Saíram depressa da cidade, com a mente voltada para ver Rāma.
6.128.27
हरियुक्तं सहस्राक्षो रथमिन्द्र इवानघः।
प्रययौ रथमास्थाय रामो नगरमुत्तमम् ॥ ६.१२८.२७ ॥
Rāma, sem mácula como Indra, subiu num carro atrelado a cavalos baios e partiu para a excelente cidade.
6.128.28
जग्राह भरतो रश्मीन् शत्रुघ्नश्छत्रमाददे।
लक्ष्मणो व्यजनं तस्य मूर्ध्नि संवीजयंस्तदा ॥ ६.१२८.२८ ॥
Bharata segurou as rédeas, Śatrughna empunhou o guarda-sol e Lakṣmaṇa abanava sobre sua cabeça.
6.128.29
श्वेतं च वालव्यजनं जगृहे परितः स्थितः।
अपरं चन्द्रसंकाशं राक्षसेन्द्रो विभीषणः ॥ ६.१२८.२९ ॥
Vibhīṣaṇa, senhor dos rākṣasas, de pé ao redor, tomou um espanador branco de cauda de iaque e outro brilhante como a lua.
6.128.30
ऋषिसङ्घैस्तदाऽऽकाशे देवैश्च समरुद्गणैः।
स्तूयमानस्य रामस्य शुश्रुवे मधुरध्वनिः ॥ ६.१२८.३० ॥
Então, no céu, ouviu-se um doce som: Rāma era louvado por multidões de sábios, pelos deuses e pelas hostes dos Maruts.
6.128.31
ततः शत्रुञ्जयं नाम कुञ्जरं पर्वतोपमम्।
आरुरोह महातेजाः सुग्रीवः प्लवगर्षभः ॥ ६.१२८.३१ ॥
Então Sugrīva, de grande esplendor, o touro entre os macacos, montou o elefante chamado Śatruñjaya, semelhante a uma montanha.
6.128.32
नव नागसहस्राणि ययुरास्थाय वानराः।
मानुषं विग्रहं कृत्वा सर्वाभरणभूषिताः ॥ ६.१२८.३२ ॥
Nove mil elefantes partiram, montados por macacos que tomaram forma humana e estavam adornados com todos os seus ornamentos.
6.128.33
शङ्खशब्दप्रणादैश्च दुन्दुभीनां च निःस्वनैः।
प्रययौ पुरुषव्याघ्रस्तां पुरीं हर्म्यमालिनीम् ॥ ६.१२८.३३ ॥
Ao som das conchas e ao estrondo dos tambores, o melhor dos homens avançou para aquela cidade adornada de mansões.
6.128.34
ददृशुस्ते समायान्तं राघवं सपुरःसरम्।
विराजमानं वपुषा रथेनातिरथं तदा ॥ ६.१२८.३४ ॥
Viram Rāghava aproximar-se com sua vanguarda, resplandecente no corpo, sobre seu carro, como um grande guerreiro capaz de igualar a muitos.
6.128.35
ते वर्धयित्वा काकुत्स्थं रामेण प्रतिनन्दिताः।
अनुजग्मुर्महात्मानं भ्रातृभिः परिवारितम् ॥ ६.१२८.३५ ॥
Abençoando Kākutstha e saudados em retorno por Rāma, seguiram o magnânimo, cercado de seus irmãos.
6.128.36
अमात्यैर्ब्राह्मणैश्चैव तथा प्रकृतिभिर्वृतः।
श्रिया विरुरुचे रामो नक्षत्रैरिव चन्द्रमाः ॥ ६.१२८.३६ ॥
Cercado de ministros, brâmanes e do povo, Rāma brilhou em esplendor, como a lua cercada pelas estrelas.
6.128.37
स पुरोगामिभिस्तूर्यैस्तालस्वस्तिकपाणिभिः।
प्रव्याहरद्भिर्मुदितैर्मङ्गलानि वृतो ययौ ॥ ६.१२८.३७ ॥
Cercado por aqueles que iam à frente, com címbalos e sinais auspiciosos svastika nas mãos, tocando instrumentos com alegria e proclamando bênçãos, ele seguiu adiante.
6.128.38
अक्षतं जातरूपं च गावः कन्याः सहद्विजाः।
नरा मोदकहस्ताश्च रामस्य पुरतो ययुः ॥ ६.१२८.३८ ॥
Grãos intactos e ouro, vacas, donzelas e brâmanes, e homens com doces nas mãos, foram à frente de Rāma.
6.128.39
सख्यं च रामः सुग्रीवे प्रभावं चानिलात्मजे।
वानराणां च तत् कर्म ह्याचचक्षेऽथ मन्त्रिणाम् ॥ ६.१२८.३९ ॥
Rāma então relatou aos ministros sua amizade com Sugrīva, o valor de Hanumān, filho do Vento, e aquele feito dos macacos.
6.128.40
श्रुत्वा च विस्मयं जग्मुरयोध्यापुरवासिनः।
वानराणां च तत् कर्म राक्षसानां च तद् बलम्।
विभीषणस्य संयोगमाचचक्षेऽथ मन्त्रिणाम् ॥ ६.१२८.४० ॥
Ao ouvir isso, os habitantes da cidade de Ayodhyā ficaram admirados. Rāma então relatou aos ministros o feito dos macacos, a força dos rākṣasas e a aliança com Vibhīṣaṇa.
6.128.41
द्युतिमानेतदाख्याय रामो वानरसंयुतः।
हृष्टपुष्टजनाकीर्णामयोध्यां प्रविवेश सः ॥ ६.१२८.४१ ॥
Tendo relatado tudo isso, o radiante Rāma, acompanhado dos macacos, entrou em Ayodhyā, cheia de gente alegre e próspera.
6.128.42
ततो ह्यभ्युच्छ्रयन् पौराः पताकाश्च गृहे गृहे।
ऐक्ष्वाकाध्युषितं रम्यमाससाद पितुर्गृहम् ॥ ६.१२८.४२ ॥
Então os cidadãos ergueram bandeiras em cada casa, e Rāma chegou à casa de seu pai, a bela morada onde vivera a linhagem de Ikṣvāku.
6.128.43
अथाब्रवीद् राजपुत्रो भरतं धर्मिणां वरम्।
अर्थोपहितया वाचा मधुरं रघुनन्दनः ॥ ६.१२८.४३ ॥
Então o príncipe, deleite dos Raghus, falou doce e significativamente a Bharata, o melhor dos justos.
6.128.44
पितुर्भवनमासाद्य प्रविश्य च महात्मनः।
कौसल्यां च सुमित्रां च कैकेयीमभिवाद्य च ॥ ६.१२८.४४ ॥
Tendo chegado e entrado na casa do magnânimo pai, e saudado Kausalyā, Sumitrā e Kaikeyī,
6.128.45
तच्च मद्भवनं श्रेष्ठं साशोकवनिकं महत्।
मुक्तावैदूर्यसंकीर्णं सुग्रीवाय निवेदय ॥ ६.१२८.४५ ॥
Ofereça a Sugrīva minha excelente grande morada, com seu bosque de Aśoka, adornada com pérolas e lápis-lazúli.
6.128.46
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा भरतः सत्यविक्रमः।
हस्ते गृहीत्वा सुग्रीवं प्रविवेश तमालयम् ॥ ६.१२८.४६ ॥
Ao ouvir as palavras dele, Bharata, de verdadeiro valor, tomou Sugrīva pela mão e entrou naquela morada.
6.128.47
ततस्तैलप्रदीपांश्च पर्यङ्कास्तरणानि च।
गृहीत्वा विविशुः क्षिप्रं शत्रुघ्नेन प्रचोदिताः ॥ ६.१२८.४७ ॥
Então, impelidos por Śatrughna, entraram rapidamente trazendo lâmpadas de óleo e cobertas de leito.
6.128.48
उवाच च महातेजाः सुग्रीवं राघवानुजः।
अभिषेकाय रामस्य दूतानाज्ञापय प्रभो ॥ ६.१२८.४८ ॥
E o irmão mais novo de Rāghava, de grande esplendor, disse a Sugrīva: "Ó senhor, ordena aos mensageiros para a consagração de Rāma."
6.128.49
सौवर्णान् वानरेन्द्राणां चतुर्णां चतुरो घटान्।
ददौ क्षिप्रं स सुग्रीवः सर्वरत्नविभूषितान् ॥ ६.१२८.४९ ॥
Sugrīva entregou prontamente aos quatro senhores dos macacos quatro vasos de ouro, adornados com todo tipo de joias.
6.128.50
तथा प्रत्यूषसमये चतुर्णां सागराम्भसाम्।
पूर्णैर्घटैः प्रतीक्षध्वं तथा कुरुत वानराः ॥ ६.१२८.५० ॥
Do mesmo modo, ao amanhecer, ó macacos, esperai com vasos cheios das águas dos quatro oceanos, e assim procedei.
6.128.51
एवमुक्ता महात्मानो वानरा वारणोपमाः।
उत्पेतुर्गगनं शीघ्रं गरुडा इव शीघ्रगाः ॥ ६.१२८.५१ ॥
Assim instruídos, os magnânimos macacos, semelhantes a elefantes, lançaram-se rapidamente ao céu, rápidos como os Garuḍas.
6.128.52
जाम्बवांश्च हनूमांश्च वेगदर्शी च वानरः।
ऋषभश्चैव कलशाञ्जलपूर्णानथानयन् ॥ ६.१२८.५२ ॥
Jāmbavān, Hanumān, o macaco Vegadarśī e também Ṛṣabha trouxeram vasos cheios de água.
6.128.53
नदीशतानां पञ्चानां जलं कुम्भैरुपाहरन्।
पूर्वात् समुद्रात् कलशं जलपूर्णमथानयत् ॥ ६.१२८.५३ ॥
Trouxeram as águas de centenas de rios em vasos; e do oceano oriental trouxeram um vaso cheio de água.
6.128.54
सुषेणः सत्त्वसम्पन्नः सर्वरत्नविभूषितम्।
ऋषभो दक्षिणात्तूर्णं समुद्राज्जलमानयत् ॥ ६.१२८.५४ ॥
Suṣeṇa, dotado de vigor, e Ṛṣabha trouxeram rapidamente água do oceano meridional, adornada com todas as joias.
6.128.55
रक्तचन्दनकर्पूरैः संवृतं काञ्चनं घटम्।
गवयः पश्चिमात् तोयमाजहार महार्णवात् ॥ ६.१२८.५५ ॥
Gavaya trouxe água do grande oceano ocidental numa jarra de ouro cheia de sândalo vermelho e cânfora.
6.128.56
रत्नकुम्भेन महता शीतं मारुतविक्रमः।
उत्तराच्च जलं शीघ्रं गरुडानिलविक्रमः ॥ ६.१२८.५६ ॥
Vikrama, poderoso como o Vento, trouxe rapidamente água fresca do norte num vaso de joias, veloz como Garuḍa e o vento.
6.128.57
आजहार स धर्मात्मानिलः सर्वगुणान्वितः।
ततस्तैर्वानरश्रेष्ठैरानीतं प्रेक्ष्य तज्जलम् ॥ ६.१२८.५७ ॥
O justo Anila, dotado de todas as virtudes, trouxe a água. Então, ao ver aquela água trazida pelos melhores dos vānaras—
6.128.58
अभिषेकाय रामस्य शत्रुघ्नः सचिवैः सह।
पुरोहिताय श्रेष्ठाय सुहृद्भ्यश्च न्यवेदयत् ॥ ६.१२८.५८ ॥
Para a unção de Rāma, Śatrughna, junto com os ministros, informou o excelente capelão e os amigos.
6.128.59
ततः स प्रयतो वृद्धो वसिष्ठो ब्राह्मणैः सह।
रामं रत्नमये पीठे ससीतं संन्यवेशयत् ॥ ६.१२८.५९ ॥
Então o velho e recolhido Vasiṣṭha, junto com os brâmanes, fez Rāma sentar-se com Sītā num assento de joias.
6.128.60
वसिष्ठो वामदेवश्च जाबालिरथ काश्यपः।
कात्यायनः सुयज्ञश्च गौतमो विजयस्तथा ॥ ६.१२८.६० ॥
Vasiṣṭha, Vāmadeva, Jābāli, Kāśyapa, Kātyāyana, Suyajña, Gautama e Vijaya também estavam presentes.
6.128.61
अभ्यषिञ्चन्नरव्याघ्रं प्रसन्नेन सुगन्धिना।
सलिलेन सहस्राक्षं वसवो वासवं यथा ॥ ६.१२८.६१ ॥
Assim como os Vasus ungiram Vāsava, o de mil olhos, ungiram Rāma, tigre entre os homens, com água clara e perfumada.
6.128.62
ऋत्विग्भिर्ब्राह्मणैः पूर्वं कन्याभिर्मन्त्रिभिस्तथा।
योधैश्चैवाभ्यषिञ्चस्ते सम्प्रहृष्टैः सनैगमैः ॥ ६.१२८.६२ ॥
Primeiro os sacerdotes oficiantes, os brâmanes, as donzelas, os ministros e os guerreiros, junto com os cidadãos alegres, te ungiram.
6.128.63
सर्वौषधिरसैश्चापि दैवतैर्नभसि स्थितैः।
चतुर्भिर्लोकपालैश्च सर्वैर्देवैश्च संगतैः ॥ ६.१२८.६३ ॥
Os deuses que estavam no céu também te ungiram com os sucos de todas as ervas, junto com os quatro guardiões do mundo e todos os deuses reunidos.
6.128.64
ब्रह्मणा निर्मितं पूर्वं किरीटं रत्नशोभितम्।
अभिषिक्तः पुरा येन मनुस्तं दीप्ततेजसम् ॥ ६.१२८.६४ ॥
Aquela coroa, feita outrora por Brahmā e adornada com joias, com a qual outrora foi ungido Manu, radiante em esplendor.
6.128.65
तस्यान्ववाये राजानः क्रमाद् येनाभिषेचिताः।
सभायां हेमक्लृप्तायां शोभितायां महाधनैः ॥ ६.१२८.६५ ॥
Na sala de assembleia, feita de ouro e adornada com grandes riquezas, na qual os reis de sua linhagem foram ungidos sucessivamente.
6.128.66
रत्नैर्नानाविधैश्चैव चित्रितायां सुशोभनैः।
नानारत्नमये पीठे कल्पयित्वा यथाविधि ॥ ६.१२८.६६ ॥
Naquela sala, pintada com joias de muitos tipos e muito bela, tendo arranjado segundo a regra o assento feito de muitas joias.
6.128.67
किरीटेन ततः पश्चाद् वसिष्ठेन महात्मना।
ऋत्विग्भिर्भूषणैश्चैव समयोक्ष्यत राघवः ॥ ६.१२८.६७ ॥
Em seguida, o magnânimo Vasiṣṭha, junto com os sacerdotes, ungiu Rāghava com o diadema e os adornos.
6.128.68
छत्रं तस्य च जग्राह शत्रुघ्नः पाण्डुरं शुभम्।
श्वेतं च वालव्यजनं सुग्रीवो वानरेश्वरः ॥ ६.१२८.६८ ॥
Śatrughna segurou sobre ele o guarda-sol branco e auspicioso, e Sugrīva, senhor dos macacos, agitou o leque de cauda de iaque branco.
6.128.69
अपरं चन्द्रसंकाशं राक्षसेन्द्रो विभीषणः।
मालां ज्वलन्तीं वपुषा काञ्चनीं शतपुष्कराम् ॥ ६.१२८.६९ ॥
Vibhīṣaṇa, senhor dos rākṣasas, semelhante à lua, tomou outra guirlanda, resplandecente, dourada, com cem lótus.
6.128.70
राघवाय ददौ वायुर्वासवेन प्रचोदितः।
सर्वरत्नसमायुक्तं मणिभिश्च विभूषितम् ॥ ६.१२८.७० ॥
Vāyu, impelido por Indra, deu a Rāghava um presente incrustado com todo tipo de gemas e adornado com joias.
6.128.71
मुक्ताहारं नरेन्द्राय ददौ शक्रप्रचोदितः।
प्रजगुर्देवगन्धर्वा ननृतुश्चाप्सरोगणाः ॥ ६.१२८.७१ ॥
Impelido por Indra, deu ao rei um colar de pérolas. Deuses e gandharvas cantaram, e tropas de apsarases dançaram.
6.128.72
अभिषेके तदर्हस्य तदा रामस्य धीमतः।
भूमिः सस्यवती चैव फलवन्तश्च पादपाः ॥ ६.१२८.७२ ॥
Então, digna da unção do sábio Rāma, a terra tornou-se rica em colheitas e as árvores deram frutos.
6.128.73
गन्धवन्ति च पुष्पाणि बभूवू राघवोत्सवे।
सहस्रशतमश्वानां धेनूनां च गवां तथा ॥ ६.१२८.७३ ॥
Na festa do Rāghava floresceram flores perfumadas; e cem mil cavalos, vacas leiteiras e outro gado foram dados.
6.128.74
ददौ शतवृषान् पूर्वं द्विजेभ्यो मनुजर्षभः।
त्रिंशत्कोटीर्हिरण्यस्य ब्राह्मणेभ्यो ददौ पुनः ॥ ६.१२८.७४ ॥
O melhor dos homens deu primeiro centenas de touros aos dvijas e depois trinta crores de ouro aos brâmanes.
6.128.75
नानाभरणवस्त्राणि महार्हाणि च राघवः।
अर्करश्मिप्रतीकाशां काञ्चनीं मणिविग्रहाम् ॥ ६.१२८.७५ ॥
Rāghava deu diversos adornos e vestes muito preciosas, e um objeto dourado semelhante aos raios do sol, com forma de gema.
6.128.76
सुग्रीवाय स्रजं दिव्यां प्रायच्छन्मनुजाधिपः।
वैदूर्यमयचित्रे च चन्द्ररश्मिविभूषिते ॥ ६.१२८.७६ ॥
O senhor dos homens deu a Sugrīva uma guirlanda divina, e objetos de lápis-lazúli, multicoloridos e adornados com raios de lua.
6.128.77
वालिपुत्राय धृतिमानङ्गदायाङ्गदे ददौ।
मणिप्रवरजुष्टं तं मुक्ताहारमनुत्तमम् ॥ ६.१२८.७७ ॥
O firme deu a Aṅgada, filho de Vāli, um bracelete e um incomparável colar de pérolas engastado com excelentes gemas.
6.128.78
सीतायै प्रददौ रामश्चन्द्ररश्मिसमप्रभम्।
अरजे वाससी दिव्ये शुभान्याभरणानि च ॥ ६.१२८.७८ ॥
Rāma deu a Sītā um adorno de brilho semelhante aos raios da lua, duas vestes divinas imaculadas e joias auspiciosas.
6.128.79
अवेक्षमाणा वैदेही प्रददौ वायुसूनवे।
अवमुच्यात्मनः कण्ठाद्धारं जनकनन्दिनी ॥ ६.१२८.७९ ॥
Olhando para eles, Vaidehī tirou o colar do pescoço e o deu ao filho do Vento, a filha de Janaka.
6.128.80
अवैक्षत हरीन् सर्वान् भर्तारं च मुहुर्मुहुः।
तामिङ्गितज्ञः सम्प्रेक्ष्य बभाषे जनकात्मजाम् ॥ ६.१२८.८० ॥
Ela olhava repetidas vezes para todos os macacos e para o marido; aquele que compreendia seus gestos, ao vê-la, falou à filha de Janaka.
6.128.81
प्रदेहि सुभगे हारं यस्य तुष्टासि भामिनि।
अथ सा वायुपुत्राय तं हारमसितेक्षणा ॥ ६.१२८.८१ ॥
Ó afortunada, dá esse colar àquele com quem estás satisfeita, ó bela mulher. Então ela, de olhos escuros, deu esse colar ao filho do Vento.
6.128.82
तेजो धृतिर्यशो दाक्ष्यं सामर्थ्यं विनयो नयः।
पौरुषं विक्रमो बुद्धिर्यस्मिन् नेतानि नित्यदा ॥ ६.१२८.८२ ॥
Brilho, firmeza, fama, destreza, capacidade, humildade, boa política, valor viril, bravura e inteligência: tudo isso está sempre nele.
6.128.83
हनूमांस्तेन हारेण शुशुभे वानरर्षभः।
चन्द्रांशुचयगौरेण श्वेताभ्रेण यथाचलः ॥ ६.१२८.८३ ॥
Hanumān, o touro entre os macacos, brilhava com aquele colar, alvo como um monte de raios de lua, como uma montanha com uma nuvem branca.
6.128.84
सर्वे वानरवृद्धाश्च ये चान्ये वानरोत्तमाः।
वासोभिर्भूषणैश्चैव यथार्हं प्रतिपूजिताः ॥ ६.१२८.८४ ॥
Todos os macacos mais velhos e os demais macacos excelentes foram honrados, cada um como convinha, com vestes e adornos.
6.128.85
विभीषणोऽथ सुग्रीवो हनूमाञ्जाम्बवांस्तथा।
सर्वे वानरमुख्याश्च रामेणाक्लिष्टकर्मणा ॥ ६.१२८.८५ ॥
Vibhīṣaṇa, depois Sugrīva, Hanumān, Jāmbavān, e igualmente todos os principais vānaras foram honrados por Rāma, cujos feitos são sem esforço.
6.128.86
यथार्हं पूजिताः सर्वे कामै रत्नैश्च पुष्कलैः।
प्रहृष्टमनसः सर्वे जग्मुरेव यथागतम् ॥ ६.१२८.८६ ॥
Todos, honrados como convinha, com bens desejados e joias abundantes, de coração alegre, voltaram pelo mesmo caminho por onde tinham vindo.
6.128.87
ततो द्विविदमैन्दाभ्यां नीलाय च परंतपः।
सर्वान् कामगुणान् वीक्ष्य प्रददौ वसुधाधिपः ॥ ६.१२८.८७ ॥
Então o flagelo dos inimigos, senhor da terra, depois de considerar todos os dons desejáveis, deu-os a Dvivida, Mainda e Nīla.
6.128.88
दृष्ट्वा सर्वे महात्मानस्ततस्ते वानरर्षभाः।
विसृष्टाः पार्थिवेन्द्रेण किष्किन्धां समुपागमन् ॥ ६.१२८.८८ ॥
Tendo visto a todos, aqueles touros dos vānaras, magnânimos, despedidos pelo senhor dos reis, chegaram a Kiṣkindhā.
6.128.89
सुग्रीवो वानरश्रेष्ठो दृष्ट्वा रामाभिषेचनम्।
पूजितश्चैव रामेण किष्किन्धां प्राविशत् पुरीम् ॥ ६.१२८.८९ ॥
Sugrīva, o melhor dos vānaras, tendo visto a consagração de Rāma e sido honrado por ele, entrou na cidade de Kiṣkindhā.
6.128.90
विभीषणोऽपि धर्मात्मा सह तैर्नैर्ऋतर्षभैः।
लब्ध्वा कुलधनं राजा लङ्कां प्रायान्महायशाः ॥ ६.१२८.९० ॥
Também Vibhīṣaṇa, de alma justa e grande fama, com aqueles touros dos rākṣasas, tendo obtido a riqueza familiar, partiu para Laṅkā como rei.
6.128.91
स राज्यमखिलं शासन्निहतारिर्महायशाः।
राघवः परमोदारः शशास परया मुदा।
उवाच लक्ष्मणं रामो धर्मज्ञं धर्मवत्सलः ॥ ६.१२८.९१ ॥
Governando todo o reino, Rāghava, o destruidor de seus inimigos, de grande fama e suprema generosidade, reinou com suprema alegria. Rāma, conhecedor do dharma e amante do dharma, disse a Lakṣmaṇa:
6.128.92
आतिष्ठ धर्मज्ञ मया सहेमां
गां पूर्वराजाध्युषितां बलेन।
तुल्यं मया त्वं पितृभिर्धृता या
तां यौवराज्ये धुरमुद्वहस्व ॥ ६.१२८.९२ ॥
Ó conhecedor do dharma, toma teu lugar comigo nesta terra, que os reis anteriores habitaram com força. Carrega o fardo do cargo de príncipe herdeiro, que nossos pais sustentaram, igualmente a mim.
6.128.93
सर्वात्मना पर्यनुनीयमानो
यदा न सौमित्रिरुपैति योगम्।
नियुज्यमानो भुवि यौवराज्ये
ततोऽभ्यषिञ्चद् भरतं महात्मा ॥ ६.१२८.९३ ॥
Quando Saumitri, embora fortemente suplicado repetidas vezes, não aceitou assumir o fardo do cargo de príncipe herdeiro, então o de alma nobre ungiu Bharata como príncipe herdeiro.
6.128.94
पौण्डरीकाश्वमेधाभ्यां वाजपेयेन चासकृत्।
अन्यैश्च विविधैर्यज्ञैरयजत् पार्थिवात्मजः ॥ ६.१२८.९४ ॥
O filho do rei realizou sacrifícios repetidamente com os ritos Puṇḍarīka e Aśvamedha, com o Vājapeya e com vários outros sacrifícios.
6.128.95
राज्यं दशसहस्राणि प्राप्य वर्षाणि राघवः।
शताश्वमेधानाजह्रे सदश्वान् भूरिदक्षिणान् ॥ ६.१२८.९५ ॥
Tendo obtido o reino por dez mil anos, Rāghava realizou cem sacrifícios Aśvamedha, nos quais foram dados excelentes cavalos e abundantes oferendas.
6.128.96
आजानुलम्बिबाहुः स महावक्षाः प्रतापवान्।
लक्ष्मणानुचरो रामः शशास पृथिवीमिमाम् ॥ ६.१२८.९६ ॥
Rāma, de braços que alcançavam os joelhos, de peito largo e poderoso, acompanhado por Lakṣmaṇa, continuou a governar esta terra.
6.128.97
राघवश्चापि धर्मात्मा प्राप्य राज्यमनुत्तमम्।
ईजे बहुविधैर्यज्ञैः ससुहृज्ज्ञातिबान्धवः ॥ ६.१२८.९७ ॥
E Rāghava, de alma justa, tendo obtido o reino incomparável, realizou muitos tipos de sacrifícios junto com amigos, parentes e familiares.
6.128.98
न पर्यदेवन् विधवा न च व्यालकृतं भयम्।
न व्याधिजं भयं चासीद् रामे राज्यं प्रशासति ॥ ६.१२८.९८ ॥
Nenhuma viúva lamentava, e não havia medo de feras nem medo nascido de doenças, enquanto Rāma governava o reino.
6.128.99
निर्दस्युरभवल्लोको नानर्थं कश्चिदस्पृशत्।
न च स्म वृद्धा बालानां प्रेतकार्याणि कुर्वते ॥ ६.१२८.९९ ॥
O mundo ficou livre de salteadores; ninguém encontrava infortúnio, e os anciãos não realizavam os ritos fúnebres das crianças.
6.128.100
सर्वं मुदितमेवासीत् सर्वो धर्मपरोऽभवत्।
राममेवानुपश्यन्तो नाभ्यहिंसन् परस्परम् ॥ ६.१२८.१०० ॥
Tudo era alegria; todos se dedicaram ao dharma e, contemplando apenas Rāma, não se feriam uns aos outros.
6.128.101
आसन् वर्षसहस्राणि तथा पुत्रसहस्रिणः।
निरामया विशोकाश्च रामे राज्यं प्रशासति ॥ ६.१२८.१०१ ॥
As pessoas viviam milhares de anos e tinham milhares de filhos; estavam livres de doença e de tristeza enquanto Rāma governava o reino.
6.128.102
रामो रामो राम इति प्रजानामभवन् कथाः।
रामभूतं जगदभूद् रामे राज्यं प्रशासति ॥ ६.१२८.१०२ ॥
"Rāma, Rāma, Rāma" tornou-se o assunto das pessoas; o mundo tornou-se cheio de Rāma enquanto Rāma governava o reino.
6.128.103
नित्यमूला नित्यफलास्तरवस्तत्र पुष्पिताः।
कामवर्षी च पर्जन्यः सुखस्पर्शश्च मारुतः ॥ ६.१२८.१०३ ॥
As árvores ali tinham raízes eternas e frutos eternos, e estavam em flor. A nuvem da chuva caía a seu querer, e o vento soprava com um toque agradável.
6.128.104
ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्रा लोभविवर्जिताः।
स्वकर्मसु प्रवर्तन्ते तुष्टाः स्वैरेव कर्मभिः ॥ ६.१२८.१०४ ॥
Brâmanes, kṣatriyas, vaiśyas e śūdras, livres da ganância, dedicavam-se aos seus próprios deveres, contentes apenas com as suas próprias ações.
6.128.105
आसन् प्रजा धर्मपरा रामे शासति नानृताः।
सर्वे लक्षणसम्पन्नाः सर्वे धर्मपरायणाः ॥ ६.१२८.१०५ ॥
Quando Rāma governava, o povo se dedicava ao dharma e ninguém era mentiroso. Todos eram dotados de bons sinais e todos se devotavam ao dharma.
6.128.106
दशवर्षसहस्राणि दशवर्षशतानि च।
भ्रातृभिः सहितः श्रीमान् रामो राज्यमकारयत् ॥ ६.१२८.१०६ ॥
O glorioso Rāma, junto com seus irmãos, governou o reino por onze mil anos.
6.128.107
धर्म्यं यशस्यमायुष्यं राज्ञां च विजयावहम्।
आदिकाव्यमिदं चार्षं पुरा वाल्मीकिना कृतम् ॥ ६.१२८.१०७ ॥
Este ādikāvya ārṣa foi composto outrora por Vālmīki; é propício ao dharma, traz fama e longa vida e concede vitória aos reis.
6.128.108
यः शृणोति सदा लोके नरः पापात् प्रमुच्यते।
पुत्रकामश्च पुत्रान् वै धनकामो धनानि च ॥ ६.१२८.१०८ ॥
Quem sempre ouve isto no mundo é libertado do pecado; quem deseja filhos obtém filhos, e quem deseja riqueza obtém riqueza.
6.128.109
लभते मनुजो लोके श्रुत्वा रामाभिषेचनम्।
महीं विजयते राजा रिपूंश्चाप्यधितिष्ठति ॥ ६.१२८.१०९ ॥
Um homem no mundo que ouve a consagração de Rāma obtém (seu fruto); o rei conquista a terra e até subjuga os seus inimigos.
6.128.110
राघवेण यथा माता सुमित्रा लक्ष्मणेन च।
भरतेन च कैकेयी जीवपुत्रास्तथा स्त्रियः ॥ ६.१२८.११० ॥
Assim como, por meio de Rāghava (Rāma), sua mãe Sumitrā, e por meio de Lakṣmaṇa e Bharata, Kaikeyī, vivem com seus filhos vivos, assim também as mulheres.
6.128.111
भविष्यन्ति सदानन्दाः पुत्रपौत्रसमन्विताः।
श्रुत्वा रामायणमिदं दीर्घमायुश्च विन्दति ॥ ६.१२८.१११ ॥
Tendo ouvido este Rāmāyaṇa, serão sempre alegres, dotados de filhos e netos, e alcançarão longa vida.
6.128.112
रामस्य विजयं चेमं सर्वमक्लिष्टकर्मणः।
शृणोति य इदं काव्यं पुरा वाल्मीकिना कृतम् ॥ ६.१२८.११२ ॥
Quem ouve toda esta vitória de Rāma, cujas ações são sem esforço, e este poema composto outrora por Vālmīki—
6.128.113
श्रद्दधानो जितक्रोधो दुर्गाण्यतितरत्यसौ।
समागम्य प्रवासान्ते रमन्ते सह बान्धवैः ॥ ६.१२८.११३ ॥
Quem tem fé e venceu a ira atravessa as dificuldades; ao fim das jornadas, reúnem-se com seus parentes e se alegram.
6.128.114
शृण्वन्ति य इदं काव्यं पुरा वाल्मीकिना कृतम्।
ते प्रार्थितान् वरान् सर्वान् प्राप्नुवन्तीह राघवात् ॥ ६.१२८.११४ ॥
Os que ouvem este poema composto outrora por Vālmīki obtêm aqui, de Rāghava, todas as graças que desejaram.
6.128.115
श्रवणेन सुराः सर्वे प्रीयन्ते सम्प्रशृण्वताम्।
विनायकाश्च शाम्यन्ति गृहे तिष्ठन्ति यस्य वै ॥ ६.१२८.११५ ॥
Ao ouvi-lo, todos os deuses se agradam daqueles que o escutam atentamente; na casa onde ele habita, os espíritos obstrutores se acalmam.
6.128.116
विजयेत महीं राजा प्रवासी स्वस्तिमान् भवेत्।
स्त्रियो रजस्वलाः श्रुत्वा पुत्रान् सूयुरनुत्तमान् ॥ ६.१२८.११६ ॥
Que o rei conquiste a terra, que o viajante esteja são e salvo, e que as mulheres menstruadas, tendo ouvido isto, gerem filhos incomparáveis.
6.128.117
पूजयंश्च पठंश्चैनमितिहासं पुरातनम्।
सर्वपापैः प्रमुच्येत दीर्घमायुरवाप्नुयात् ॥ ६.१२८.११७ ॥
Honrando e recitando esta antiga história, alguém é libertado de todos os pecados e alcança longa vida.
6.128.118
प्रणम्य शिरसा नित्यं श्रोतव्यं क्षत्रियैर्द्विजात्।
ऐश्वर्यं पुत्रलाभश्च भविष्यति न संशयः ॥ ६.१२८.११८ ॥
Curvando a cabeça, deve ser sempre ouvido pelos kṣatriyas e brâmanes; prosperidade e ganho de filhos certamente virão, não há dúvida.
6.128.119
रामायणमिदं कृत्स्नं शृण्वतः पठतः सदा।
प्रीयते सततं रामः स हि विष्णुः सनातनः ॥ ६.१२८.११९ ॥
Rāma sempre e continuamente se agrada de quem ouve e recita este Rāmāyaṇa completo; ele é, de fato, o eterno Viṣṇu.
6.128.120
आदिदेवो महाबाहुर्हरिर्नारायणः प्रभुः।
साक्षाद् रामो रघुश्रेष्ठः शेषो लक्ष्मण उच्यते ॥ ६.१२८.१२० ॥
O deus primordial, o de braços poderosos Hari, Nārāyaṇa, o Senhor — diretamente, é Rāma, o melhor dos Raghus; e Śeṣa é dito ser Lakṣmaṇa.
6.128.121
एवमेतत् पुरावृत्तमाख्यानं भद्रमस्तु वः।
प्रव्याहरत विस्रब्धं बलं विष्णोः प्रवर्धताम् ॥ ६.१२८.१२१ ॥
Assim é este antigo relato; que vos seja auspicioso. Recitai-o com confiança, e que o poder de Viṣṇu aumente.
6.128.122
देवाश्च सर्वे तुष्यन्ति ग्रहणाच्छ्रवणात् तथा।
रामायणस्य श्रवणे तृप्यन्ति पितरः सदा ॥ ६.१२८.१२२ ॥
Ao recebê-lo e ouvi-lo, todos os deuses se alegram; e ao ouvir o Rāmāyaṇa, os ancestrais são sempre satisfeitos.
6.128.123
भक्त्या रामस्य ये चेमां संहितामृषिणा कृताम्।
ये लिखन्तीह च नरास्तेषां वासस्त्रिविष्टपे ॥ ६.१२८.१२३ ॥
Aqueles que, com devoção a Rāma, aqui escrevem esta compilação composta pelo sábio, terão sua morada no céu.
6.128.124
कुटुम्बवृद्धिं धनधान्यवृद्धिं
स्त्रियश्च मुख्याः सुखमुत्तमं च।
श्रुत्वा शुभं काव्यमिदं महार्थं
प्राप्नोति सर्वां भुवि चार्थसिद्धिम् ॥ ६.१२८.१२४ ॥
Crescimento da família, aumento de riqueza e grãos, esposas excelentes e suprema felicidade: tendo ouvido este auspicioso poema de grande sentido, o homem obtém na terra o cumprimento de todos os seus fins.
6.128.125
आयुष्यमारोग्यकरं यशस्यं
सौभ्रातृकं बुद्धिकरं शुभं च।
श्रोतव्यमेतन्नियमेन सद्भि-
राख्यानमोजस्करमृद्धिकामैः ॥ ६.१२८.१२५ ॥
Esta narrativa concede longevidade, saúde, fama, harmonia fraterna e sabedoria, e é auspiciosa; os homens de bem que desejam prosperidade devem ouvi-la com fidelidade, pois dá vigor.