Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 6.14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.14.1
निशाचरेन्द्रस्य निशम्य वाक्यं
स कुम्भकर्णस्य च गर्जितानि।
विभीषणो राक्षसराजमुख्य-
मुवाच वाक्यं हितमर्थयुक्तम् ॥ ६.१४.१ ॥
Als Vibhīṣaṇa die Worte des Herrn der Nachtwandler und das Gebrüll Kumbhakarṇas gehört hatte, sprach er zum Vornehmsten unter den Rākṣasa-Königen heilsame und sinnvolle Worte.
6.14.2
वृतो हि बाह्वन्तरभोगराशि-
श्चिन्ताविषः सुस्मिततीक्ष्णदंष्ट्रः।
पञ्चाङ्गुलीपञ्चशिरोऽतिकायः
सीतामहाहिस्तव केन राजन् ॥ ६.१४.२ ॥
O König, wie hat sich Sītā, die große Schlange, zwischen deinen Armen zusammengerollt, deren Gift die Sorge ist, mit scharfen Zähnen unter sanftem Lächeln, mit fünf Fingern und fünf Köpfen, von gewaltiger Gestalt, um dich geschlungen?
6.14.3
यावन्न लङ्कां समभिद्रवन्ति
बलीमुखाः पर्वतकूटमात्राः।
दंष्ट्रायुधाश्चैव नखायुधाश्च
प्रदीयतां दाशरथाय मैथिली ॥ ६.१४.३ ॥
Bevor die mächtigen affengesichtigen Scharen, so groß wie Bergspitzen, mit Zähnen und Krallen als Waffen, über Laṅkā herfallen, soll Maithilī dem Rāma, Sohn Daśarathas, zurückgegeben werden.
6.14.4
यावन्न गृह्णन्ति शिरांसि बाणा
रामेरिता राक्षसपुंगवानाम्।
वज्रोपमा वायुसमानवेगाः
प्रदीयतां दाशरथाय मैथिली ॥ ६.१४.४ ॥
Bevor die von Rāma entsandten Pfeile, dem Donnerkeil gleich und windschnell, die Häupter der vornehmsten Rākṣasa ergreifen, soll Maithilī dem Rāma, Sohn Daśarathas, zurückgegeben werden.
6.14.5
न कुम्भकर्णेन्द्रजितौ च राजं-
स्तथा महापार्श्वमहोदरौ वा।
निकुम्भकुम्भौ च तथातिकायः
स्थातुं समर्था युधि राघवस्य ॥ ६.१४.५ ॥
O König, weder Kumbhakarṇa und Indrajit, noch ebenso Mahāpārśva und Mahodara, noch Nikumbha und Kumbha, noch Atikāya sind imstande, im Kampf gegen Rāghava standzuhalten.
6.14.6
जीवंस्तु रामस्य न मोक्ष्यसे त्वं
गुप्तः सवित्राप्यथवा मरुद्भिः।
न वासवस्याङ्कगतो न मृत्यो-
र्नभो न पातालमनुप्रविष्टः ॥ ६.१४.६ ॥
Solange Rāma lebt, wirst du nicht entkommen, ob du nun von der Sonne oder den Maruts beschützt wirst, auf Indras Schoß sitzt, dem Tod verborgen bleibst oder in den Himmel oder die Unterwelt eingedrungen bist.
6.14.7
निशम्य वाक्यं तु विभीषणस्य
ततः प्रहस्तो वचनं बभाषे।
न नो भयं विद्म न दैवतेभ्यो
न दानवेभ्योऽप्यथवा कदाचित् ॥ ६.१४.७ ॥
Nachdem er Vibhīṣaṇas Worte gehört hatte, sprach Prahasta: Wir kennen keine Furcht vor den Göttern, nicht vor den Dānavas und auch vor niemandem sonst, zu keiner Zeit.
6.14.8
न यक्षगन्धर्वमहोरगेभ्यो
भयं न संख्ये पतगोरगेभ्यः।
कथं नु रामाद् भविता भयं नो
नरेन्द्रपुत्रात् समरे कदाचित् ॥ ६.१४.८ ॥
Vor Yakṣas, Gandharvas und großen Schlangen fürchten wir uns im Kampf nicht, auch nicht vor Vögeln und Schlangen. Wie sollten wir uns also im Kampf jemals vor Rāma, dem Königssohn, fürchten?
6.14.9
प्रहस्तवाक्यं त्वहितं निशम्य
विभीषणो राजहितानुकाङ्क्षी।
ततो महार्थं वचनं बभाषे
धर्मार्थकामेषु निविष्टबुद्धिः ॥ ६.१४.९ ॥
Als Vibhīṣaṇa die schädlichen Worte Prahastas gehört hatte, sprach er, der das Wohl des Königs wünschte und dessen Geist auf Dharma, Reichtum und Lust gerichtet war, diese Worte von großer Bedeutung.
6.14.10
प्रहस्त राजा च महोदरश्च
त्वं कुम्भकर्णश्च यथार्थजातम्।
ब्रवीत रामं प्रति तन्न शक्यं
यथा गतिः स्वर्गमधर्मबुद्धेः ॥ ६.१४.१० ॥
O Prahasta, sag Rāma die wahre Lage, wie es der König, Mahodara, du und Kumbhakarṇa tun könntet; doch das ist nicht möglich, so wenig wie ein Mensch mit unrechtem Sinn in den Himmel gelangen kann.
6.14.11
वधस्तु रामस्य मया त्वया च
प्रहस्त सर्वैरपि राक्षसैर्वा।
कथं भवेदर्थविशारदस्य
महार्णवं तर्तुमिवाप्लवस्य ॥ ६.१४.११ ॥
Prahasta, wie könnte die Tötung Rāmas durch mich, durch dich oder gar durch alle Rākṣasas geschehen? Es ist, als wollte man ohne Floß das große Meer überqueren, selbst für einen in Angelegenheiten Erfahrenen.
6.14.12
धर्मप्रधानस्य महारथस्य
इक्ष्वाकुवंशप्रभवस्य राज्ञः।
पुरोऽस्य देवाश्च तथाविधस्य
कृत्येषु शक्तस्य भवन्ति मूढाः ॥ ६.१४.१२ ॥
Vor jenem König, dem Ersten im Dharma, dem großen Wagenkämpfer, geboren aus dem Geschlecht Ikṣvākus, fähig in seinen Taten, geraten selbst die Götter in Verwirrung.
6.14.13
तीक्ष्णा न तावत् तव कङ्कपत्रा
दुरासदा राघवविप्रमुक्ताः।
भित्त्वा शरीरं प्रविशन्ति बाणाः
प्रहस्त तेनैव विकत्थसे त्वम् ॥ ६.१४.१३ ॥
Prahasta, jene scharfen, kranichfedrigen, unerträglichen Pfeile, von Rāghava abgeschossen, haben deinen Körper noch nicht durchbohrt und sind nicht eingedrungen; und doch prahlst du gerade damit.
6.14.14
भित्त्वा न तावत् प्रविशन्ति कायं
प्राणान्तिकास्तेऽशनितुल्यवेगाः।
शिताः शरा राघवविप्रमुक्ताः
प्रहस्त तेनैव विकत्थसे त्वम् ॥ ६.१४.१४ ॥
Prahasta, jene scharfen Pfeile, schnell wie der Blitz und lebensgefährlich, von Rāghava abgeschossen, haben deinen Körper noch nicht durchbohrt und sind nicht eingedrungen; und doch prahlst du gerade damit.
6.14.15
न रावणो नातिबलस्त्रिशीर्षो
न कुम्भकर्णस्य सुतो निकुम्भः।
न चेन्द्रजिद् दाशरथिं प्रवोढुं
त्वं वा रणे शक्रसमं समर्थः ॥ ६.१४.१५ ॥
Weder Rāvaṇa, noch der überaus mächtige Dreiköpfige, noch Kumbhakarṇas Sohn Nikumbha, noch Indrajit, noch du, Indra gleich, seid imstande, den Sohn Daśarathas im Kampf zu bezwingen.
6.14.16
देवान्तको वापि नरान्तको वा
तथातिकायोऽतिरथो महात्मा।
अकम्पनश्चाद्रिसमानसारः
स्थातुं न शक्ता युधि राघवस्य ॥ ६.१४.१६ ॥
Weder Devāntaka noch Narāntaka, ebenso wenig der große Wagenkämpfer Atikāya von edler Gesinnung oder Akampana, dessen Kraft einem Berg gleicht, können im Kampf gegen Rāghava standhalten.
6.14.17
अयं च राजा व्यसनाभिभूतो
मित्रैरमित्रप्रतिमैर्भवद्भिः।
अन्वास्यते राक्षसनाशनार्थे
तीक्ष्णः प्रकृत्या ह्यसमीक्षकारी ॥ ६.१४.१७ ॥
Dieser König, von Unglück überwältigt, wird von euch, Freunden, die Feinden gleichen, umsorgt, um die Rākṣasas zu vernichten; er ist von Natur aus heftig und handelt ohne Überlegung.
6.14.18
अनन्तभोगेन सहस्रमूर्ध्ना
नागेन भीमेन महाबलेन।
बलात् परिक्षिप्तमिमं भवन्तो
राजानमुत्क्षिप्य विमोचयन्तु ॥ ६.१४.१८ ॥
Hebt diesen König empor und befreit ihn, der von der furchtbaren, mächtigen Schlange mit unendlichen Windungen und tausend Köpfen gewaltsam umschlungen wurde!
6.14.19
यावद्धि केशग्रहणात् सुहृद्भिः
समेत्य सर्वैः परिपूर्णकामैः।
निगृह्य राजा परिरक्षितव्यो
भूतैर्यथा भीमबलैर्गृहीतः ॥ ६.१४.१९ ॥
Solange er noch an den Haaren gepackt werden kann, sollen sich alle Wohlgesinnten, deren Wünsche erfüllt sind, versammeln, den König ergreifen und beschützen, wie er von schrecklichen, mächtigen Wesen ergriffen wurde.
6.14.20
सुवारिणा राघवसागरेण
प्रच्छाद्यमानस्तरसा भवद्भिः।
युक्तस्त्वयं तारयितुं समेत्य
काकुत्स्थपातालमुखे पतन् सः ॥ ६.१४.२० ॥
Rasch von dem wasserreichen Ozean Rāghavas bedeckt und in den Abgrund der Kākutsthas stürzend, ist er es wert, von euch, vereint, gerettet zu werden.
6.14.21
इदं पुरस्यास्य सराक्षसस्य
राज्ञश्च पथ्यं ससुहृज्जनस्य।
सम्यग्घि वाक्यं स्वमतं ब्रवीमि
नरेन्द्रपुत्राय ददातु मैथिलीम् ॥ ६.१४.२१ ॥
Dies ist das Wort, das dieser Stadt, dem König samt den Rākṣasas sowie seinen Freunden und dem Volk heilsam ist. Wahrhaftig sage ich meine eigene Meinung: Er gebe Maithilī dem Sohn des Menschenkönigs zurück.
6.14.22
परस्य वीर्यं स्वबलं च बुद्ध्वा
स्थानं क्षयं चैव तथैव वृद्धिम्।
तथा स्वपक्षेऽप्यनुमृश्य बुद्ध्या
वदेत् क्षमं स्वामिहितं स मन्त्री ॥ ६.१४.२२ ॥
Nachdem er die Tapferkeit des Feindes und die eigene Stärke, die eigene Lage, den Verfall und ebenso das Wachstum erkannt und auch die eigene Seite mit Verstand geprüft hat, soll dieser Minister sprechen, was angemessen ist und dem Wohl seines Herrn dient.