വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 6.16
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.16.1
सुनिविष्टं हितं वाक्यमुक्तवन्तं विभीषणम्।
अब्रवीत् परुषं वाक्यं रावणः कालचोदितः ॥ ६.१६.१ ॥
വിഭീഷണൻ പറഞ്ഞ നന്നായി ചിന്തിച്ച ഹിതകരമായ വാക്കുകൾ കേട്ട്, കാലചോദിതനായ രാവണൻ കഠിനമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
6.16.2
वसेत् सह सपत्नेन क्रुद्धेनाशीविषेण च।
न तु मित्रप्रवादेन संवसेच्छत्रुसेविना ॥ ६.१६.२ ॥
ഒരാൾ ശത്രുവിനോടും കോപിച്ച സർപ്പത്തോടും കൂടെ വസിച്ചേക്കാം; എന്നാൽ മിത്രമെന്ന പേരിൽ ശത്രുസേവകനോടൊപ്പം വസിക്കരുത്.
6.16.3
जानामि शीलं ज्ञातीनां सर्वलोकेषु राक्षस।
हृष्यन्ति व्यसनेष्वेते ज्ञातीनां ज्ञातयः सदा ॥ ६.१६.३ ॥
ഹേ രാക്ഷസാ! എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും ബന്ധുക്കളുടെ സ്വഭാവം ഞാൻ അറിയുന്നു; ബന്ധുക്കൾ ആപത്തിൽ എപ്പോഴും സ്വബന്ധുക്കളുടെ ദുരിതത്തിൽ സന്തോഷിക്കുന്നു.
6.16.4
प्रधानं साधकं वैद्यं धर्मशीलं च राक्षस।
ज्ञातयोऽप्यवमन्यन्ते शूरं परिभवन्ति च ॥ ६.१६.४ ॥
ഹേ രാക്ഷസാ! പ്രധാനിയെയും കാര്യസാധകനെയും പണ്ഡിതനെയും ധർമ്മശീലനെയും ബന്ധുക്കൾ പോലും അവഗണിക്കുന്നു; ശൂരനെ അവർ അപമാനിക്കുന്നു.
6.16.5
नित्यमन्योन्यसंहृष्टा व्यसनेष्वाततायिनः।
प्रच्छन्नहृदया घोरा ज्ञातयस्तु भयावहाः ॥ ६.१६.५ ॥
ബന്ധുക്കൾ എപ്പോഴും പരസ്പരം ആപത്തിൽ സന്തോഷിക്കുന്നു; അവർ ആക്രമികളാണ്, ഒളിഞ്ഞ ഹൃദയമുള്ളവരാണ്, ഭയങ്കരരാണ്, ഭയം വരുത്തുന്നവരാണ്.
6.16.6
श्रूयन्ते हस्तिभिर्गीताः श्लोकाः पद्मवने पुरा।
पाशहस्तान् नरान् दृष्ट्वा शृणुष्व गदतो मम ॥ ६.१६.६ ॥
പണ്ട് പത്മവനത്തിൽ ആനകൾ പാടിയ ശ്ലോകങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്; കയ്യിൽ പാശം പിടിച്ച മനുഷ്യരെ കണ്ടിട്ട് (ആനകൾ പാടി). ഞാൻ പറയുന്നത് കേൾക്കൂ.
6.16.7
नाग्निर्नान्यानि शस्त्राणि न नः पाशा भयावहाः।
घोराः स्वार्थप्रयुक्तास्तु ज्ञातयो नो भयावहाः ॥ ६.१६.७ ॥
തീയല്ല, മറ്റ് ആയുധങ്ങളല്ല, ഭയം നല്കുന്ന പാശങ്ങളുമല്ല; സ്വാർത്ഥത്താൽ പ്രേരിതരായ ഭയങ്കരരായ ബന്ധുക്കളാണ് നമുക്ക് ഭയം നല്കുന്നത്.
6.16.8
उपायमेते वक्ष्यन्ति ग्रहणे नात्र संशयः।
कृत्स्नाद् भयाज्ज्ञातिभयं कुकष्टं विहितं च नः ॥ ६.१६.८ ॥
ഇവർ നമ്മെ പിടികൂടാനുള്ള ഉപായം പറയും, അതിൽ സംശയമില്ല; എല്ലാ ഭയങ്ങളേക്കാളും ബന്ധുക്കളിൽ നിന്നുള്ള ഭയം കഠിനമാണ്, അതാണ് നമുക്ക് വിധിച്ചിരിക്കുന്നത്.
6.16.9
विद्यते गोषु सम्पन्नं विद्यते ज्ञातितो भयम्।
विद्यते स्त्रीषु चापल्यं विद्यते ब्राह्मणे तपः ॥ ६.१६.९ ॥
പശുക്കളിൽ സമൃദ്ധിയുണ്ട്, ബന്ധുക്കളിൽ നിന്ന് ഭയമുണ്ട്; സ്ത്രീകളിൽ ചാപല്യമുണ്ട്, ബ്രാഹ്മണനിൽ തപസ്സുണ്ട്.
6.16.10
ततो नेष्टमिदं सौम्य यदहं लोकसत्कृतः।
ऐश्वर्यमभिजातश्च रिपूणां मूर्ध्नि च स्थितः ॥ ६.१६.१० ॥
അതിനാൽ, സൗമ്യാ, ലോകം ആദരിക്കുന്ന, ഐശ്വര്യവും ഉത്തമകുലജന്മവുമുള്ള ഞാൻ ശത്രുക്കളുടെ തലയിൽ നിൽക്കുന്നത് എനിക്ക് ഇഷ്ടമല്ല.
6.16.11
यथा पुष्करपत्रेषु पतितास्तोयबिन्दवः।
न श्लेषमभिगच्छन्ति तथानार्येषु सौहृदम् ॥ ६.१६.११ ॥
താമരയിലകളിൽ വീഴുന്ന ജലത്തുള്ളികൾ പറ്റിപ്പിടിക്കാത്തതുപോലെ, അനാര്യരിൽ സൗഹൃദം പറ്റിനിൽക്കുന്നില്ല.
6.16.12
यथा शरदि मेघानां सिञ्चतामपि गर्जताम्।
न भवत्यम्बुसंक्लेदस्तथानार्येषु सौहृदम् ॥ ६.१६.१२ ॥
ശരത്കാലത്ത് പെയ്യുകയും ഗർജ്ജിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന മേഘങ്ങളാൽ പോലും നനവ് പറ്റാത്തതുപോലെ, അനാര്യരിൽ സൗഹൃദം നനയുന്നില്ല.
6.16.13
यथा मधुकरस्तर्षाद् रसं विन्दन्न तिष्ठति।
तथा त्वमपि तत्रैव तथानार्येषु सौहृदम् ॥ ६.१६.१३ ॥
ദാഹത്താൽ വണ്ട് തേൻ കണ്ടെത്തിയിട്ടും അവിടെ നിൽക്കാത്തതുപോലെ, നീയും അവിടെത്തന്നെയാണ്; നീചരോടുള്ള സൗഹൃദവും അങ്ങനെതന്നെ.
6.16.14
यथा मधुकरस्तर्षात् काशपुष्पं पिबन्नपि।
रसमत्र न विन्देत तथानार्येषु सौहृदम् ॥ ६.१६.१४ ॥
ദാഹത്താൽ വണ്ട് കാശപ്പൂവ് കുടിച്ചാലും ഇവിടെ രസം കിട്ടാത്തതുപോലെ, നീചരോടുള്ള സൗഹൃദവും അങ്ങനെതന്നെ.
6.16.15
यथा पूर्वं गजः स्नात्वा गृह्य हस्तेन वै रजः।
दूषयत्यात्मनो देहं तथानार्येषु सौहृदम् ॥ ६.१६.१५ ॥
ആന കുളിച്ചശേഷം തുമ്പിക്കൈകൊണ്ട് പൊടിയെടുത്ത് സ്വന്തം ശരീരം തന്നെ മലിനമാക്കുന്നതുപോലെ, നീചരോടുള്ള സൗഹൃദവും അങ്ങനെതന്നെ.
6.16.16
योऽन्यस्त्वेवंविधं ब्रूयाद् वाक्यमेतन्निशाचर।
अस्मिन् मुहूर्ते न भवेत् त्वां तु धिक् कुलपांसन ॥ ६.१६.१६ ॥
ഓ രാക്ഷസാ! മറ്റൊരാളാണ് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതെങ്കിൽ ഈ നിമിഷത്തിൽ അവൻ ജീവിച്ചിരിക്കില്ലായിരുന്നു; പക്ഷേ നിനക്ക് ധിക്കാരം, കുലം കെടുത്തുന്നവനേ!
6.16.17
इत्युक्तः परुषं वाक्यं न्यायवादी विभीषणः।
उत्पपात गदापाणिश्चतुर्भिः सह राक्षसैः ॥ ६.१६.१७ ॥
ഇങ്ങനെ കഠിനവാക്കുകളാൽ സംസാരിക്കപ്പെട്ട നീതിവാദിയായ വിഭീഷണൻ, ഗദ കയ്യിലേന്തി നാല് രാക്ഷസരോടൊപ്പം എഴുന്നേറ്റു.
6.16.18
अब्रवीच्च तदा वाक्यं जातक्रोधो विभीषणः।
अन्तरिक्षगतः श्रीमान् भ्राता वै राक्षसाधिपम् ॥ ६.१६.१८ ॥
അപ്പോൾ കോപം ജ്വലിച്ച വിഭീഷണൻ ആകാശത്തിൽ നിന്നുകൊണ്ട് ആ തേജസ്വിയായ സഹോദരൻ രാക്ഷസാധിപതിയോട് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
6.16.19
स त्वं भ्रान्तोऽसि मे राजन् ब्रूहि मां यद् यदिच्छसि।
ज्येष्ठो मान्यः पितृसमो न च धर्मपथे स्थितः।
इदं हि परुषं वाक्यं न क्षमाम्यग्रजस्य ते ॥ ६.१६.१९ ॥
ഹേ രാജാവേ, നീ മോഹത്തിൽ അകപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളത് എന്നോട് പറയൂ. ജ്യേഷ്ഠനും ബഹുമാന്യനും പിതാവിന് തുല്യനുമായിരുന്നിട്ടും നീ ധർമ്മമാർഗ്ഗത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നില്ല. നിന്റെ ഈ പരുഷവാക്യം, നീ എന്റെ ജ്യേഷ്ഠനായിട്ടും, ഞാൻ ക്ഷമിക്കുന്നില്ല.
6.16.20
सुनीतं हितकामेन वाक्यमुक्तं दशानन।
न गृह्णन्त्यकृतात्मानः कालस्य वशमागताः ॥ ६.१६.२० ॥
ഹേ ദശാനനാ, നിന്റെ ഹിതം ആഗ്രഹിച്ച് പറഞ്ഞ ഈ നല്ല വാക്യം, ആത്മനിയന്ത്രണമില്ലാത്തവരും കാലത്തിന്റെ വശത്തിലായവരും സ്വീകരിക്കുന്നില്ല.
6.16.21
सुलभाः पुरुषा राजन् सततं प्रियवादिनः।
अप्रियस्य च पथ्यस्य वक्ता श्रोता च दुर्लभः ॥ ६.१६.२१ ॥
ഹേ രാജാവേ, എപ്പോഴും പ്രിയം പറയുന്ന മനുഷ്യർ എളുപ്പത്തിൽ കിട്ടും. എന്നാൽ അപ്രിയമായാലും ഹിതകരമായ വാക്ക് പറയുന്നവനും കേൾക്കുന്നവനും അപൂർവ്വമാണ്.
6.16.22
बद्धं कालस्य पाशेन सर्वभूतापहारिणः।
न नश्यन्तमुपेक्षे त्वां प्रदीप्तं शरणं यथा ॥ ६.१६.२२ ॥
കാലപാശത്തിൽ ബദ്ധനായി, സർവ്വഭൂതങ്ങളെയും അപഹരിക്കുന്ന നിന്നെ നശിക്കുന്നതായി ഞാൻ ഉപേക്ഷിക്കുന്നില്ല, കത്തുന്ന തീയിൽ ശരണം പോലെ.
6.16.23
दीप्तपावकसंकाशैः शितैः काञ्चनभूषणैः।
न त्वामिच्छाम्यहं द्रष्टुं रामेण निहतं शरैः ॥ ६.१६.२३ ॥
കത്തിജ്വലിക്കുന്ന തീപോലെ തിളങ്ങുന്ന, സ്വർണ്ണാഭരണങ്ങളുള്ള മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകളാൽ രാമൻ കൊന്ന നിന്നെ ഞാൻ കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല.
6.16.24
शूराश्च बलवन्तश्च कृतास्त्राश्च नरा रणे।
कालाभिपन्नाः सीदन्ति यथा वालुकसेतवः ॥ ६.१६.२४ ॥
ശൂരന്മാരും ബലവാന്മാരും അസ്ത്രവിദ്യയിൽ നിപുണരുമായ മനുഷ്യർ പോലും യുദ്ധത്തിൽ കാലത്തിന്റെ പിടിയിലാകുമ്പോൾ മണൽത്തടകൾ പോലെ ഇടിഞ്ഞുവീഴുന്നു.
6.16.25
तन्मर्षयतु यच्चोक्तं गुरुत्वाद्धितमिच्छता।
आत्मानं सर्वथा रक्ष पुरीं चेमां सराक्षसाम्।
स्वस्ति तेऽस्तु गमिष्यामि सुखी भव मया विना ॥ ६.१६.२५ ॥
മൂത്തവൻ എന്ന നിലയിലും നിന്റെ നന്മ ആഗ്രഹിച്ചും ഞാൻ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ ക്ഷമിക്കുക. എല്ലാ വിധത്തിലും നിന്നെയും രാക്ഷസന്മാരോടുകൂടിയ ഈ പുരിയെയും രക്ഷിക്കുക. നിനക്ക് മംഗളം ഭവിക്കട്ടെ; ഞാൻ പോകുന്നു. എന്നെ വിട്ട് സുഖമായിരിക്കുക.
6.16.26
निवार्यमाणस्य मया हितैषिणा
न रोचते ते वचनं निशाचर।
परान्तकाले हि गतायुषो नरा
हितं न गृह्णन्ति सुहृद्भिरीरितम् ॥ ६.१६.२६ ॥
ഹേ നിശാചരാ, നിന്റെ നന്മ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഞാൻ തടഞ്ഞിട്ടും എന്റെ വാക്ക് നിനക്കു രുചിക്കുന്നില്ല. അന്ത്യകാലം വരുമ്പോൾ ആയുസ്സ് തീർന്നവർ സുഹൃത്തുക്കൾ പറയുന്ന ഹിതം സ്വീകരിക്കുന്നില്ല.