வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 6.16
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.16.1
सुनिविष्टं हितं वाक्यमुक्तवन्तं विभीषणम्।
अब्रवीत् परुषं वाक्यं रावणः कालचोदितः ॥ ६.१६.१ ॥
விபீஷணன் கூறிய நன்கு சிந்தித்த நலம் பயக்கும் சொற்களைக் கேட்ட பின், காலத்தால் தூண்டப்பட்ட ராவணன் கடுஞ்சொற்களைக் கூறினான்.
6.16.2
वसेत् सह सपत्नेन क्रुद्धेनाशीविषेण च।
न तु मित्रप्रवादेन संवसेच्छत्रुसेविना ॥ ६.१६.२ ॥
ஒருவன் பகைவனுடனும் கோபமுற்ற பாம்புடனும் வாழலாம்; ஆனால் நண்பன் என்ற பெயரில் பகைவனுக்குச் சேவை செய்பவனுடன் வாழக்கூடாது.
6.16.3
जानामि शीलं ज्ञातीनां सर्वलोकेषु राक्षस।
हृष्यन्ति व्यसनेष्वेते ज्ञातीनां ज्ञातयः सदा ॥ ६.१६.३ ॥
ராட்சசனே! எல்லா உலகங்களிலும் உறவினர்களின் இயல்பை நான் அறிவேன்; உறவினர்கள் துன்பத்தில் எப்போதும் தங்கள் உறவினர்களின் துன்பத்தைக் கண்டு மகிழ்கின்றனர்.
6.16.4
प्रधानं साधकं वैद्यं धर्मशीलं च राक्षस।
ज्ञातयोऽप्यवमन्यन्ते शूरं परिभवन्ति च ॥ ६.१६.४ ॥
ராட்சசனே! சிறந்தவனையும், செயல் வெல்பவனையும், அறிஞனையும், தர்மசீலனையும், உறவினர்கள் இகழ்கின்றனர்; வீரனையும் அவமதிக்கின்றனர்.
6.16.5
नित्यमन्योन्यसंहृष्टा व्यसनेष्वाततायिनः।
प्रच्छन्नहृदया घोरा ज्ञातयस्तु भयावहाः ॥ ६.१६.५ ॥
உறவினர்கள் எப்போதும் ஒருவருக்கொருவர் துன்பத்தில் மகிழ்கின்றனர்; அவர்கள் தாக்குபவர்கள், மறைந்த நெஞ்சினர், கொடியவர்கள், அச்சம் தருபவர்கள்.
6.16.6
श्रूयन्ते हस्तिभिर्गीताः श्लोकाः पद्मवने पुरा।
पाशहस्तान् नरान् दृष्ट्वा शृणुष्व गदतो मम ॥ ६.१६.६ ॥
பழங்காலத்தில் தாமரைக் காட்டில் யானைகள் பாடிய சுலோகங்கள் கேட்கப்பட்டுள்ளன; கையில் பாசம் ஏந்திய மனிதர்களைக் கண்டு (யானைகள் பாடின). நான் சொல்வதைக் கேள்.
6.16.7
नाग्निर्नान्यानि शस्त्राणि न नः पाशा भयावहाः।
घोराः स्वार्थप्रयुक्तास्तु ज्ञातयो नो भयावहाः ॥ ६.१६.७ ॥
நெருப்பும் அல்ல, பிற ஆயுதங்களும் அல்ல, அச்சம் தரும் கயிறுகளும் நமக்கு அல்ல; சுயநலத்தால் தூண்டப்பட்ட கொடிய உறவினர்களே நமக்கு அச்சம் தருபவர்கள்.
6.16.8
उपायमेते वक्ष्यन्ति ग्रहणे नात्र संशयः।
कृत्स्नाद् भयाज्ज्ञातिभयं कुकष्टं विहितं च नः ॥ ६.१६.८ ॥
இவர்கள் நம்மைப் பிடிப்பதற்கான வழியைச் சொல்வார்கள், இதில் ஐயமில்லை; எல்லா அச்சங்களையும் விட உறவினர்களிடமிருந்து வரும் அச்சம் கொடியது, அதுவே நமக்கு விதிக்கப்பட்டது.
6.16.9
विद्यते गोषु सम्पन्नं विद्यते ज्ञातितो भयम्।
विद्यते स्त्रीषु चापल्यं विद्यते ब्राह्मणे तपः ॥ ६.१६.९ ॥
பசுக்களில் செழிப்பு உண்டு, உறவினரால் அச்சமும் உண்டு; பெண்களில் சபலம் உண்டு, அந்தணனிடம் தவம் உண்டு.
6.16.10
ततो नेष्टमिदं सौम्य यदहं लोकसत्कृतः।
ऐश्वर्यमभिजातश्च रिपूणां मूर्ध्नि च स्थितः ॥ ६.१६.१० ॥
ஆகவே, அன்பனே, உலகால் மதிக்கப்பட்ட நான், செல்வமும் உயர்குடிப் பிறப்பும் உடையவனாக இருந்தும், பகைவர்களின் தலையின் மேல் நிற்பது எனக்கு விருப்பமில்லை.
6.16.11
यथा पुष्करपत्रेषु पतितास्तोयबिन्दवः।
न श्लेषमभिगच्छन्ति तथानार्येषु सौहृदम् ॥ ६.१६.११ ॥
தாமரை இலைகளில் விழும் நீர்த்துளிகள் ஒட்டிக்கொள்ளாததுபோல, அநாகரிகரிடம் நட்பு ஒட்டாது.
6.16.12
यथा शरदि मेघानां सिञ्चतामपि गर्जताम्।
न भवत्यम्बुसंक्लेदस्तथानार्येषु सौहृदम् ॥ ६.१६.१२ ॥
இலையுதிர் காலத்தில் பொழிந்து முழங்கும் மேகங்களாலும் நிலம் ஈரமாவதில்லை; அதுபோல அநாகரிகரிடம் நட்பு ஈரம் பெறுவதில்லை.
6.16.13
यथा मधुकरस्तर्षाद् रसं विन्दन्न तिष्ठति।
तथा त्वमपि तत्रैव तथानार्येषु सौहृदम् ॥ ६.१६.१३ ॥
தாகத்தால் வண்டு தேனைக் கண்டும் அங்கு நிலைக்காதது போல, நீயும் அங்கேயே இருக்கிறாய்; கீழோரிடம் நட்பும் அப்படியே.
6.16.14
यथा मधुकरस्तर्षात् काशपुष्पं पिबन्नपि।
रसमत्र न विन्देत तथानार्येषु सौहृदम् ॥ ६.१६.१४ ॥
தாகத்தால் வண்டு காசப் பூவைப் பருகினாலும் இங்கே தேனைக் காணாதது போல, கீழோரிடம் நட்பும் அப்படியே.
6.16.15
यथा पूर्वं गजः स्नात्वा गृह्य हस्तेन वै रजः।
दूषयत्यात्मनो देहं तथानार्येषु सौहृदम् ॥ ६.१६.१५ ॥
யானை குளித்த பின் துதிக்கையால் புழுதியை எடுத்து தன் உடலையே மீண்டும் அழுக்காக்குவது போல, கீழோரிடம் நட்பும் அப்படியே.
6.16.16
योऽन्यस्त्वेवंविधं ब्रूयाद् वाक्यमेतन्निशाचर।
अस्मिन् मुहूर्ते न भवेत् त्वां तु धिक् कुलपांसन ॥ ६.१६.१६ ॥
இரவுலாவியே! வேறு எவனாவது இத்தகைய சொற்களைச் சொல்லியிருந்தால் இந்த நொடியிலேயே உயிர் வாழ்ந்திருக்க மாட்டான்; ஆனால் உனக்கு இழிவு, குலத்தைக் கெடுப்பவனே!
6.16.17
इत्युक्तः परुषं वाक्यं न्यायवादी विभीषणः।
उत्पपात गदापाणिश्चतुर्भिः सह राक्षसैः ॥ ६.१६.१७ ॥
இவ்வாறு கடுஞ்சொற்களால் பேசப்பட்ட நியாயவாதி விபீஷணன், கதையை கையில் ஏந்தி நான்கு ராட்சசர்களுடன் எழுந்தான்.
6.16.18
अब्रवीच्च तदा वाक्यं जातक्रोधो विभीषणः।
अन्तरिक्षगतः श्रीमान् भ्राता वै राक्षसाधिपम् ॥ ६.१६.१८ ॥
அப்போது கோபம் கொண்ட விபீஷணன், ஆகாயத்தில் நின்றவாறு, அந்த ஒளிமிக்க சகோதரன் ராட்சசர் தலைவனிடம் இந்தச் சொற்களைச் சொன்னான்.
6.16.19
स त्वं भ्रान्तोऽसि मे राजन् ब्रूहि मां यद् यदिच्छसि।
ज्येष्ठो मान्यः पितृसमो न च धर्मपथे स्थितः।
इदं हि परुषं वाक्यं न क्षमाम्यग्रजस्य ते ॥ ६.१६.१९ ॥
ஓ அரசே, நீ மயக்கத்தில் இருக்கிறாய். நீ விரும்புவதை என்னிடம் சொல். மூத்தவனும் தந்தைக்கு நிகரானவனும் மதிக்கத்தக்கவனுமாக இருந்தும் நீ தர்மநெறியில் நிலைத்திருக்கவில்லை. உன் இந்த கடுமையான சொல்லை, நீ என் மூத்த சகோதரன் என்பதால் கூட, நான் மன்னிக்க மாட்டேன்.
6.16.20
सुनीतं हितकामेन वाक्यमुक्तं दशानन।
न गृह्णन्त्यकृतात्मानः कालस्य वशमागताः ॥ ६.१६.२० ॥
ஓ தசானனா, உன் நலத்தை விரும்பி சொல்லப்பட்ட இந்த நல்ல அறிவுரையை ஏற்றுக்கொள்ளாதவர்கள், தன்னடக்கம் இல்லாதவர்களாய் காலத்தின் ஆளுகைக்குள் வந்தவர்களே ஆவர்.
6.16.21
सुलभाः पुरुषा राजन् सततं प्रियवादिनः।
अप्रियस्य च पथ्यस्य वक्ता श्रोता च दुर्लभः ॥ ६.१६.२१ ॥
ஓ அரசே, எப்போதும் இனிமையாகப் பேசும் மனிதர்கள் எளிதில் கிடைப்பார்கள். ஆனால் இனிமையற்றதாயினும் நன்மை தரும் சொல்லைச் சொல்பவரும் கேட்பவரும் அரியவர்.
6.16.22
बद्धं कालस्य पाशेन सर्वभूतापहारिणः।
न नश्यन्तमुपेक्षे त्वां प्रदीप्तं शरणं यथा ॥ ६.१६.२२ ॥
காலபாசத்தில் கட்டுண்டு, எல்லா உயிர்களையும் கவர்ந்து செல்லும் உன்னை அழிந்துகொண்டிருக்கையில் நான் கண்டும் காணாது விடமாட்டேன். எரியும் நெருப்பின் நடுவே அடைக்கலம் போல.
6.16.23
दीप्तपावकसंकाशैः शितैः काञ्चनभूषणैः।
न त्वामिच्छाम्यहं द्रष्टुं रामेण निहतं शरैः ॥ ६.१६.२३ ॥
எரியும் நெருப்பைப் போல ஒளிரும், பொன்னணிகள் பூண்ட கூரிய அம்புகளால் ராமனால் கொல்லப்பட்ட உன்னை நான் காண விரும்பவில்லை.
6.16.24
शूराश्च बलवन्तश्च कृतास्त्राश्च नरा रणे।
कालाभिपन्नाः सीदन्ति यथा वालुकसेतवः ॥ ६.१६.२४ ॥
வீரர்களும், பலவான்களும், ஆயுதக்கலையில் தேர்ந்தவர்களுமான மனிதர்களும், போரில் காலத்தின் பிடியில் சிக்கும்போது, மணல் அணைகளைப் போல சரிந்து விழுவார்கள்.
6.16.25
तन्मर्षयतु यच्चोक्तं गुरुत्वाद्धितमिच्छता।
आत्मानं सर्वथा रक्ष पुरीं चेमां सराक्षसाम्।
स्वस्ति तेऽस्तु गमिष्यामि सुखी भव मया विना ॥ ६.१६.२५ ॥
மூத்தவன் என்ற முறையிலும் உன் நன்மையை விரும்பியும் நான் சொன்னவற்றை பொறுத்தருள். எல்லா வகையிலும் உன்னையும் ராட்சசர்களுடன் இந்த நகரத்தையும் காத்துக்கொள். உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும்; நான் போகிறேன். என்னைப் பிரிந்து சுகமாக இரு.
6.16.26
निवार्यमाणस्य मया हितैषिणा
न रोचते ते वचनं निशाचर।
परान्तकाले हि गतायुषो नरा
हितं न गृह्णन्ति सुहृद्भिरीरितम् ॥ ६.१६.२६ ॥
இரவில் திரிபவனே, உன் நலத்தை விரும்பும் நான் தடுத்தும் என் சொல் உனக்குப் பிடிக்கவில்லை. முடிவுகாலம் வரும்போது ஆயுள் தீர்ந்தவர்கள் நண்பர்கள் சொல்லும் நன்மையை ஏற்பதில்லை.