Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 6.19
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.19.1
राघवेणाभये दत्ते संनतो रावणानुजः।
विभीषणो महाप्राज्ञो भूमिं समवलोकयत् ॥ ६.१९.१ ॥
Als Rāghava Sicherheit gewährt hatte, verneigte sich Vibhīṣaṇa, der jüngere Bruder Rāvaṇas und von großer Weisheit, und blickte zur Erde nieder.
6.19.2
खात् पपातावनिं हृष्टो भक्तैरनुचरैः सह।
स तु रामस्य धर्मात्मा निपपात विभीषणः ॥ ६.१९.२ ॥
Voller Freude fiel er mit seinen treuen Gefolgsleuten vom Himmel zur Erde; und jener Vibhīṣaṇa von gerechter Seele warf sich zu Rāmas Füßen nieder.
6.19.3
पादयोर्निपपाताथ चतुर्भिः सह राक्षसैः।
अब्रवीच्च तदा वाक्यं रामं प्रति विभीषणः ॥ ६.१९.३ ॥
Dann fiel er mit vier Rākṣasas zu seinen Füßen nieder; und da sprach Vibhīṣaṇa diese Worte zu Rāma.
6.19.4
धर्मयुक्तं च युक्तं च साम्प्रतं सम्प्रहर्षणम्।
अनुजो रावणस्याहं तेन चास्म्यवमानितः ॥ ६.१९.४ ॥
Diese Worte sind dem Dharma gemäß, angemessen und in diesem Augenblick erfreulich: Ich bin der jüngere Bruder Rāvaṇas, und von ihm wurde ich gedemütigt.
6.19.5
भवन्तं सर्वभूतानां शरण्यं शरणं गतः।
परित्यक्ता मया लङ्का मित्राणि च धनानि च ॥ ६.१९.५ ॥
Ich bin zu dir gekommen, um Zuflucht zu suchen, du Zuflucht aller Wesen. Ich habe Laṅkā, meine Freunde und meinen Reichtum aufgegeben.
6.19.6
भवद्गतं हि मे राज्यं जीवितं च सुखानि च।
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा रामो वचनमब्रवीत् ॥ ६.१९.६ ॥
Mein Reich, mein Leben und meine Freuden ruhen alle in dir. Als Rāma diese Worte vernommen hatte, sprach er folgende Worte.
6.19.7
वचसा सान्त्वयित्वैनं लोचनाभ्यां पिबन्निव।
आख्याहि मम तत्त्वेन राक्षसानां बलाबलम् ॥ ६.१९.७ ॥
Ihn mit Worten tröstend, ihn mit den Augen gleichsam trinkend, sprach Rāma: Sage mir in Wahrheit die Stärke und Schwäche der Rākṣasas.
6.19.8
एवमुक्तं तदा रक्षो रामेणाक्लिष्टकर्मणा।
रावणस्य बलं सर्वमाख्यातुमुपचक्रमे ॥ ६.१९.८ ॥
Als Rāma von mühelosen Taten so gesprochen hatte, begann der Rākṣasa, die ganze Stärke Rāvaṇas zu erzählen.
6.19.9
अवध्यः सर्वभूतानां गन्धर्वोरगपक्षिणाम्।
राजपुत्र दशग्रीवो वरदानात् स्वयम्भुवः ॥ ६.१९.९ ॥
O Prinz, der Zehnhalsige ist durch Svayambhūs Gabe von keinem Wesen, weder von Gandharvas, Schlangen noch Vögeln, zu töten.
6.19.10
रावणानन्तरो भ्राता मम ज्येष्ठश्च वीर्यवान्।
कुम्भकर्णो महातेजाः शक्रप्रतिबलो युधि ॥ ६.१९.१० ॥
Nach Rāvaṇa kommt mein älterer Bruder, der mächtige und strahlende Kumbhakarṇa, im Kampf dem Indra ebenbürtig.
6.19.11
राम सेनापतिस्तस्य प्रहस्तो यदि ते श्रुतः।
कैलासे येन समरे मणिभद्रः पराजितः ॥ ६.१९.११ ॥
O Rāma, sein Feldherr ist Prahasta; wenn du es gehört hast, besiegte er Maṇibhadra im Kampf auf dem Kailāsa.
6.19.12
बद्धगोधाङ्गुलित्राणस्त्ववध्यकवचो युधि।
धनुरादाय यस्तिष्ठन्नदृश्यो भवतीन्द्रजित् ॥ ६.१९.१२ ॥
Indrajit, mit gebundenen Fingerschützern aus Leder und einem im Kampf unverwundbaren Panzer, ergreift den Bogen, steht da und wird unsichtbar.
6.19.13
संग्रामे सुमहद्व्यूहे तर्पयित्वा हुताशनम्।
अन्तर्धानगतः श्रीमानिन्द्रजिद्धन्ति राघव ॥ ६.१९.१३ ॥
Im Kampf, in gewaltiger Schlachtordnung, nachdem er das Opferfeuer besänftigt hat, schlägt der glanzvolle Indrajit, unsichtbar geworden, zu, o Rāghava.
6.19.14
महोदरमहापार्श्वौ राक्षसश्चाप्यकम्पनः।
अनीकपास्तु तस्यैते लोकपालसमा युधि ॥ ६.१९.१४ ॥
Mahodara, Mahāpārśva und auch der Rākṣasa Akampana — dies sind seine Heerführer, im Kampf den Weltenhütern gleich.
6.19.15
दशकोटिसहस्राणि रक्षसां कामरूपिणाम्।
मांसशोणितभक्ष्याणां लङ्कापुरनिवासिनाम् ॥ ६.१९.१५ ॥
Zehn Koti mal tausend Rākṣasas, die jede beliebige Gestalt annehmen, sich von Fleisch und Blut nähren und in der Stadt Laṅkā wohnen.
6.19.16
स तैस्तु सहितो राजा लोकपालानयोधयत्।
सह देवैस्तु ते भग्ना रावणेन दुरात्मना ॥ ६.१९.१६ ॥
Zusammen mit ihnen kämpfte jener König gegen die Weltenhüter; mit den Göttern wurden sie von dem bösgesinnten Rāvaṇa geschlagen.
6.19.17
विभीषणस्य तु वचस्तच्छ्रुत्वा रघुसत्तमः।
अन्वीक्ष्य मनसा सर्वमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ६.१९.१७ ॥
Nachdem der Beste der Raghus jene Worte Vibhīṣaṇas gehört und alles in seinem Geist erwogen hatte, sprach er diese Worte.
6.19.18
यानि कर्मापदानानि रावणस्य विभीषण।
आख्यातानि च तत्त्वेन ह्यवगच्छामि तान्यहम् ॥ ६.१९.१८ ॥
O Vibhīṣaṇa, die Taten und Heldentaten Rāvaṇas, die berichtet wurden, verstehe ich wirklich.
6.19.19
अहं हत्वा दशग्रीवं सप्रहस्तं सहात्मजम्।
राजानं त्वां करिष्यामि सत्यमेतच्छृणोतु मे ॥ ६.१९.१९ ॥
Nachdem ich Daśagrīva zusammen mit Prahasta und seinen Söhnen erschlagen habe, werde ich dich zum König machen. Er höre diese Wahrheit von mir.
6.19.20
रसातलं वा प्रविशेत् पातालं वापि रावणः।
पितामहसकाशं वा न मे जीवन् विमोक्ष्यते ॥ ६.१९.२० ॥
Selbst wenn Rāvaṇa in die Unterwelt oder in die Tiefe eindringt oder zu Großvater Brahmā geht, wird er von mir nicht lebend entlassen werden.
6.19.21
अहत्वा रावणं संख्ये सपुत्रजनबान्धवम्।
अयोध्यां न प्रवेक्ष्यामि त्रिभिस्तैर्भ्रातृभिः शपे ॥ ६.१९.२१ ॥
Ohne Rāvaṇa im Kampf zusammen mit seinen Söhnen, Angehörigen und Verwandten erschlagen zu haben, werde ich nicht in Ayodhyā einziehen. Dies schwöre ich bei diesen drei Brüdern.
6.19.22
श्रुत्वा तु वचनं तस्य रामस्याक्लिष्टकर्मणः।
शिरसाऽऽवन्द्य धर्मात्मा वक्तुमेवं प्रचक्रमे ॥ ६.१९.२२ ॥
Als er diese Worte Rāmas hörte, dessen Taten mühelos waren, verneigte sich der rechtschaffene Vibhīṣaṇa mit dem Haupt und begann so zu sprechen.
6.19.23
राक्षसानां वधे साह्यं लङ्कायाश्च प्रधर्षणे।
करिष्यामि यथाप्राणं प्रवेक्ष्यामि च वाहिनीम् ॥ ६.१९.२३ ॥
Bei der Vernichtung der Rākṣasas und beim Angriff auf Laṅkā werde ich so lange helfen, wie ich lebe, und ich werde in das Heer eintreten.
6.19.24
अब्रवील्लक्ष्मणं प्रीतः समुद्राज्जलमानय ॥ ६.१९.२४ ॥
Erfreut sprach er zu Lakṣmaṇa: »Bring Wasser aus dem Ozean.«
6.19.25
तेन चेमं महाप्राज्ञमभिषिञ्च विभीषणम्।
राजानं रक्षसां क्षिप्रं प्रसन्ने मयि मानद ॥ ६.१९.२५ ॥
Mit diesem Wasser salbe rasch diesen überaus weisen Vibhīṣaṇa zum König der Rākṣasas, denn ich bin erfreut, o Ehrenspender.
6.19.26
एवमुक्तस्तु सौमित्रिरभ्यषिञ्चद् विभीषणम्।
मध्ये वानरमुख्यानां राजानं राजशासनात् ॥ ६.१९.२६ ॥
So angesprochen salbte Saumitri Vibhīṣaṇa auf Befehl des Königs inmitten der vornehmsten Vānaras zum König.
6.19.27
तं प्रसादं तु रामस्य दृष्ट्वा सद्यः प्लवङ्गमाः।
प्रचुक्रुशुर्महात्मानं साधुसाध्विति चाब्रुवन् ॥ ६.१९.२७ ॥
Als die Gunst Rāmas sahen, riefen die springenden Affen sogleich dem Großmütigen zu: »Gut gemacht, gut gemacht!«
6.19.28
अब्रवीच्च हनूमांश्च सुग्रीवश्च विभीषणम्।
कथं सागरमक्षोभ्यं तराम वरुणालयम्।
सैन्यैः परिवृताः सर्वे वानराणां महौजसाम् ॥ ६.१९.२८ ॥
Auch Hanumān und Sugrīva sprachen zu Vibhīṣaṇa: »Wie sollen wir alle, umgeben vom Heer der kraftvollen Vānaras, den unerschütterlichen Ozean, die Wohnstatt Varuṇas, überqueren?«
6.19.29
उपायैरभिगच्छाम यथा नदनदीपतिम्।
तराम तरसा सर्वे ससैन्या वरुणालयम् ॥ ६.१९.२९ ॥
Auf irgendeinem Weg wollen wir uns dem Herrn der Flüsse und Bäche, dem Ozean, der Wohnstatt Varuṇas, nähern, damit wir alle mit dem Heer ihn rasch überqueren.
6.19.30
एवमुक्तस्तु धर्मात्मा प्रत्युवाच विभीषणः।
समुद्रं राघवो राजा शरणं गन्तुमर्हति ॥ ६.१९.३० ॥
So angesprochen antwortete der rechtschaffene Vibhīṣaṇa: »Der König Rāghava (Rāma) soll bei dem Ozean Zuflucht suchen.«
6.19.31
खानितः सगरेणायमप्रमेयो महोदधिः।
कर्तुमर्हति रामस्य ज्ञातेः कार्यं महोदधिः ॥ ६.१९.३१ ॥
Dieser unermessliche Ozean, von Sagara ausgehoben, ist würdig, die Aufgabe eines Verwandten (Freundes) Rāmas zu erfüllen.
6.19.32
एवं विभीषणेनोक्तो राक्षसेन विपश्चिता।
आजगामाथ सुग्रीवो यत्र रामः सलक्ष्मणः ॥ ६.१९.३२ ॥
So angesprochen vom weisen Rākṣasa Vibhīṣaṇa, kam Sugrīva dorthin, wo Rāma mit Lakṣmaṇa war.
6.19.33
ततश्चाख्यातुमारेभे विभीषणवचः शुभम्।
सुग्रीवो विपुलग्रीवः सागरस्योपवेशनम् ॥ ६.१९.३३ ॥
Da begann der breithalsige Sugrīva, die glückverheißenden Worte Vibhīṣaṇas über das Sich-Niederlassen am Ufer des Ozeans zu berichten.
6.19.34
प्रकृत्या धर्मशीलस्य रामस्यास्याप्यरोचत।
सलक्ष्मणं महातेजाः सुग्रीवं च हरीश्वरम् ॥ ६.१९.३४ ॥
Auch dem von Natur aus tugendhaften Rāma gefiel dies; der großglänzende Rāma mit Lakṣmaṇa und Sugrīva, der Herr der Affen, waren damit zufrieden.
6.19.35
सत्क्रियार्थं क्रियादक्षं स्मितपूर्वमभाषत।
विभीषणस्य मन्त्रोऽयं मम लक्ष्मण रोचते ॥ ६.१९.३५ ॥
Um ihn zu ehren, sprach Rāma lächelnd zu Lakṣmaṇa, dem im Handeln Geschickten: „Lakṣmaṇa, dieser Rat Vibhīṣaṇas gefällt mir.“
6.19.36
सुग्रीवः पण्डितो नित्यं भवान् मन्त्रविचक्षणः।
उभाभ्यां सम्प्रधार्यार्थं रोचते यत् तदुच्यताम् ॥ ६.१९.३६ ॥
Sugrīva ist stets weise, und du bist im Rat erfahren. Nachdem wir beide die Sache erwogen haben, sag, was uns beiden richtig erscheint.
6.19.37
एवमुक्तौ ततो वीरावुभौ सुग्रीवलक्ष्मणौ।
समुदाचारसंयुक्तमिदं वचनमूचतुः ॥ ६.१९.३७ ॥
So angesprochen, sprachen die beiden Helden, Sugrīva und Lakṣmaṇa, diese Worte voller höflicher Haltung.
6.19.38
किमर्थं नौ नरव्याघ्र न रोचिष्यति राघव।
विभीषणेन यत् तूक्तमस्मिन् काले सुखावहम् ॥ ६.१९.३८ ॥
Warum, o Bester der Männer, o Rāghava, sollte dir nicht gefallen, was Vibhīṣaṇa gesagt hat, das in diesem Augenblick Glück bringt?
6.19.39
अबद्ध्वा सागरे सेतुं घोरेऽस्मिन् वरुणालये।
लङ्का नासादितुं शक्या सेन्द्रैरपि सुरासुरैः ॥ ६.१९.३९ ॥
Ohne eine Brücke über diesen schrecklichen Ozean, die Wohnstatt Varuṇas, zu bauen, können nicht einmal Götter und Dämonen samt Indra Laṅkā erreichen.
6.19.40
विभीषणस्य शूरस्य यथार्थं क्रियतां वचः।
अलं कालात्ययं कृत्वा सागरोऽयं नियुज्यताम्।
यथा सैन्येन गच्छाम पुरीं रावणपालिताम् ॥ ६.१९.४० ॥
Man möge die Worte des heldenhaften Vibhīṣaṇa wahrhaftig ausführen. Genug der Verzögerung: Dieser Ozean soll befohlen werden, damit wir mit dem Heer zu jener von Rāvaṇa beschützten Stadt ziehen können.
6.19.41
एवमुक्तः कुशास्तीर्णे तीरे नदनदीपतेः।
संविवेश तदा रामो वेद्यामिव हुताशनः ॥ ६.१९.४१ ॥
So angesprochen setzte sich Rāma auf das mit Kuśa-Gras bestreute Ufer des Herrn der Flüsse und Ströme, leuchtend wie das heilige Feuer auf dem Altar.