வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 6.19
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.19.1
राघवेणाभये दत्ते संनतो रावणानुजः।
विभीषणो महाप्राज्ञो भूमिं समवलोकयत् ॥ ६.१९.१ ॥
ராகவன் அபயம் அளித்ததும், ராவணனின் தம்பி மிகுந்த ஞானியான விபீஷணன் பணிந்து தரையை நோக்கினான்.
6.19.2
खात् पपातावनिं हृष्टो भक्तैरनुचरैः सह।
स तु रामस्य धर्मात्मा निपपात विभीषणः ॥ ६.१९.२ ॥
மகிழ்ச்சியுடன் தன் பக்தித் தொண்டர்களுடன் அவன் வானிலிருந்து நிலத்தில் விழுந்தான்; அந்த தர்மாத்மா விபீஷணன் ராமனின் காலடியில் விழுந்தான்.
6.19.3
पादयोर्निपपाताथ चतुर्भिः सह राक्षसैः।
अब्रवीच्च तदा वाक्यं रामं प्रति विभीषणः ॥ ६.१९.३ ॥
பின்னர் நான்கு ராட்சசர்களுடன் அவன் பாதங்களில் விழுந்தான்; அப்பொழுது விபீஷணன் ராமனிடம் இச்சொற்களைச் சொன்னான்.
6.19.4
धर्मयुक्तं च युक्तं च साम्प्रतं सम्प्रहर्षणम्।
अनुजो रावणस्याहं तेन चास्म्यवमानितः ॥ ६.१९.४ ॥
இது தர்மத்திற்கு ஏற்றதும், பொருத்தமானதும், இப்போது மகிழ்ச்சியளிப்பதுமான சொல்: நான் ராவணனின் தம்பி; அவனாலேயே நான் அவமதிக்கப்பட்டேன்.
6.19.5
भवन्तं सर्वभूतानां शरण्यं शरणं गतः।
परित्यक्ता मया लङ्का मित्राणि च धनानि च ॥ ६.१९.५ ॥
எல்லா உயிர்களுக்கும் புகலிடமான உங்களிடம் நான் சரணடைந்தேன். லங்கையையும், நண்பர்களையும், செல்வங்களையும் நான் துறந்துவிட்டேன்.
6.19.6
भवद्गतं हि मे राज्यं जीवितं च सुखानि च।
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा रामो वचनमब्रवीत् ॥ ६.१९.६ ॥
என் அரசும், என் உயிரும், என் இன்பங்களும் அனைத்தும் உம்மையே சார்ந்தவை. அவனுடைய அந்தச் சொற்களைக் கேட்டு ராமன் இச்சொற்களைச் சொன்னான்.
6.19.7
वचसा सान्त्वयित्वैनं लोचनाभ्यां पिबन्निव।
आख्याहि मम तत्त्वेन राक्षसानां बलाबलम् ॥ ६.१९.७ ॥
அவனை வார்த்தைகளால் தேற்றி, கண்களால் பருகுவது போல் நோக்கி, ராமன் கூறினான்: ராட்சசர்களின் பலத்தையும் பலவீனத்தையும் உண்மையாக எனக்குச் சொல்வாயாக.
6.19.8
एवमुक्तं तदा रक्षो रामेणाक्लिष्टकर्मणा।
रावणस्य बलं सर्वमाख्यातुमुपचक्रमे ॥ ६.१९.८ ॥
அக்லிஷ்டகர்மனான ராமன் இவ்வாறு கூறியபோது, அந்த ராட்சசன் ராவணனின் முழு பலத்தையும் கூறத் தொடங்கினான்.
6.19.9
अवध्यः सर्वभूतानां गन्धर्वोरगपक्षिणाम्।
राजपुत्र दशग्रीवो वरदानात् स्वयम्भुवः ॥ ६.१९.९ ॥
அரசகுமாரா! தசக்ரீவன் சுயம்பு பிரம்மாவின் வரத்தால், எல்லா உயிர்களாலும், கந்தர்வர், நாகர், பறவைகளாலும் கொல்லப்பட முடியாதவன்.
6.19.10
रावणानन्तरो भ्राता मम ज्येष्ठश्च वीर्यवान्।
कुम्भकर्णो महातेजाः शक्रप्रतिबलो युधि ॥ ६.१९.१० ॥
ராவணனுக்கு அடுத்த என் மூத்த சகோதரன், வீரியவானும் மகா தேஜஸ்வியுமான கும்பகர்ணன், போரில் இந்திரனுக்கு சமமான பலம் உடையவன்.
6.19.11
राम सेनापतिस्तस्य प्रहस्तो यदि ते श्रुतः।
कैलासे येन समरे मणिभद्रः पराजितः ॥ ६.१९.११ ॥
ராமா! அவனுடைய சேனாபதி பிரஹஸ்தன்; நீ கேட்டிருக்கக்கூடும், அவன் கைலாசத்தில் போரில் மணிபத்ரனைத் தோற்கடித்தான்.
6.19.12
बद्धगोधाङ्गुलित्राणस्त्ववध्यकवचो युधि।
धनुरादाय यस्तिष्ठन्नदृश्यो भवतीन्द्रजित् ॥ ६.१९.१२ ॥
கட்டப்பட்ட கோதா தோல் விரல் காப்பு அணிந்தவனும், போரில் கொல்லப்பட முடியாத கவசம் உடையவனுமான இந்திரஜித், வில்லை ஏந்தி நின்று மறைந்துவிடுவான்.
6.19.13
संग्रामे सुमहद्व्यूहे तर्पयित्वा हुताशनम्।
अन्तर्धानगतः श्रीमानिन्द्रजिद्धन्ति राघव ॥ ६.१९.१३ ॥
போரில் பெரும் வியூகத்தில், தீயை திருப்தி செய்து, மறைந்து நின்ற புகழ்மிக்க இந்திரஜித் தாக்குகிறான், ராகவா.
6.19.14
महोदरमहापार्श्वौ राक्षसश्चाप्यकम्पनः।
अनीकपास्तु तस्यैते लोकपालसमा युधि ॥ ६.१९.१४ ॥
மகோதரன், மகாபார்சுவன், ராட்சதன் அகம்பனன் ஆகியோரும் — இவர்கள் அவனுடைய படைத்தலைவர்கள், போரில் லோகபாலர்களுக்கு சமமானவர்கள்.
6.19.15
दशकोटिसहस्राणि रक्षसां कामरूपिणाम्।
मांसशोणितभक्ष्याणां लङ्कापुरनिवासिनाम् ॥ ६.१९.१५ ॥
இலங்கை நகரில் வசிக்கும், விருப்பப்படி உருவம் எடுக்கும், மாமிசமும் இரத்தமும் உண்ணும் ராட்சதர்கள் பத்து கோடி ஆயிரம்.
6.19.16
स तैस्तु सहितो राजा लोकपालानयोधयत्।
सह देवैस्तु ते भग्ना रावणेन दुरात्मना ॥ ६.१९.१६ ॥
அவர்களுடன் கூடிய அரசன் லோகபாலர்களுடன் போரிட்டான்; தேவர்களுடன் அவர்கள் துராத்மா ராவணனால் தோற்கடிக்கப்பட்டார்கள்.
6.19.17
विभीषणस्य तु वचस्तच्छ्रुत्वा रघुसत्तमः।
अन्वीक्ष्य मनसा सर्वमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ६.१९.१७ ॥
விபீஷணனின் அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டு, ரகுகுலத்தில் சிறந்தவன் மனதில் எல்லாவற்றையும் ஆராய்ந்து இவ்வாறு கூறினான்.
6.19.18
यानि कर्मापदानानि रावणस्य विभीषण।
आख्यातानि च तत्त्वेन ह्यवगच्छामि तान्यहम् ॥ ६.१९.१८ ॥
விபீஷணா, ராவணனின் செயல்களும் வீரச்செயல்களும் எவை சொல்லப்பட்டனவோ, அவற்றை நான் உண்மையாக அறிகிறேன்.
6.19.19
अहं हत्वा दशग्रीवं सप्रहस्तं सहात्मजम्।
राजानं त्वां करिष्यामि सत्यमेतच्छृणोतु मे ॥ ६.१९.१९ ॥
நான் தசக்ரீவனை பிரஹஸ்தனோடும் அவனுடைய மகன்களோடும் கொன்று உன்னை அரசனாக்குவேன். என் இந்த உண்மையைக் கேள்.
6.19.20
रसातलं वा प्रविशेत् पातालं वापि रावणः।
पितामहसकाशं वा न मे जीवन् विमोक्ष्यते ॥ ६.१९.२० ॥
ராவணன் பாதாளத்திலோ, அடிநிலத்திலோ, அல்லது பிதாமகரான பிரம்மாவின் சமீபத்திலோ புகுந்தாலும், என்னிடமிருந்து உயிரோடு தப்பமாட்டான்.
6.19.21
अहत्वा रावणं संख्ये सपुत्रजनबान्धवम्।
अयोध्यां न प्रवेक्ष्यामि त्रिभिस्तैर्भ्रातृभिः शपे ॥ ६.१९.२१ ॥
போரில் ராவணனை அவனுடைய மகன்கள், உறவினர்கள், பந்துக்களோடு கொல்லாமல் நான் அயோத்தியில் நுழையமாட்டேன். அந்த மூன்று சகோதரர்கள் மீது ஆணையிடுகிறேன்.
6.19.22
श्रुत्वा तु वचनं तस्य रामस्याक्लिष्टकर्मणः।
शिरसाऽऽवन्द्य धर्मात्मा वक्तुमेवं प्रचक्रमे ॥ ६.१९.२२ ॥
அக்லிஷ்டகர்மாவான ராமனின் அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டு, தர்மாத்மாவான விபீஷணன் தலை வணங்கி இவ்வாறு பேசத் தொடங்கினான்.
6.19.23
राक्षसानां वधे साह्यं लङ्कायाश्च प्रधर्षणे।
करिष्यामि यथाप्राणं प्रवेक्ष्यामि च वाहिनीम् ॥ ६.१९.२३ ॥
ராட்சசர்களை அழிப்பதிலும், லங்கையைத் தாக்குவதிலும் என் உயிருள்ளவரை உதவி செய்வேன்; படையினுள்ளும் நுழைவேன்.
6.19.24
अब्रवील्लक्ष्मणं प्रीतः समुद्राज्जलमानय ॥ ६.१९.२४ ॥
மகிழ்ச்சியுடன் அவர் லக்ஷ்மணனிடம், "கடலிலிருந்து நீர் கொண்டு வா" என்றார்.
6.19.25
तेन चेमं महाप्राज्ञमभिषिञ्च विभीषणम्।
राजानं रक्षसां क्षिप्रं प्रसन्ने मयि मानद ॥ ६.१९.२५ ॥
அதனால் மிகுந்த அறிவுடைய இந்த விபீஷணனை ராட்சசர்களின் அரசனாக விரைவில் அபிஷேகம் செய்வாயாக; நான் மகிழ்ச்சியுடன் இருக்கிறேன், ஓ மரியாதை அளிப்பவனே.
6.19.26
एवमुक्तस्तु सौमित्रिरभ्यषिञ्चद् विभीषणम्।
मध्ये वानरमुख्यानां राजानं राजशासनात् ॥ ६.१९.२६ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட சௌமித்ரி அரசனின் கட்டளைப்படி முதன்மை வானரர்கள் நடுவே விபீஷணனை அரசனாக அபிஷேகம் செய்தான்.
6.19.27
तं प्रसादं तु रामस्य दृष्ट्वा सद्यः प्लवङ्गमाः।
प्रचुक्रुशुर्महात्मानं साधुसाध्विति चाब्रुवन् ॥ ६.१९.२७ ॥
ராமனின் அந்த அருளைக் கண்ட வானரர்கள் உடனே அந்த மகாத்மாவை வாழ்த்தி "சாது, சாது" என்று கூவினர்.
6.19.28
अब्रवीच्च हनूमांश्च सुग्रीवश्च विभीषणम्।
कथं सागरमक्षोभ्यं तराम वरुणालयम्।
सैन्यैः परिवृताः सर्वे वानराणां महौजसाम् ॥ ६.१९.२८ ॥
அனுமனும் சுக்ரீவனும் விபீஷணனிடம் சொன்னார்கள்: "வருணனின் இருப்பிடமான அசைக்க முடியாத கடலை, மகா வலிமையுள்ள வானரர்களான நாம் அனைவரும் படையுடன் சூழ்ந்து எவ்வாறு கடப்போம்?"
6.19.29
उपायैरभिगच्छाम यथा नदनदीपतिम्।
तराम तरसा सर्वे ससैन्या वरुणालयम् ॥ ६.१९.२९ ॥
நதிகளுக்கும் ஓடைகளுக்கும் தலைவனான இந்தக் கடலை, வருணனின் இருப்பிடமான இதை, நாம் அனைவரும் படையுடன் விரைவாகக் கடக்கும் வகையில் ஏதேனும் உபாயங்களால் அணுகுவோம்.
6.19.30
एवमुक्तस्तु धर्मात्मा प्रत्युवाच विभीषणः।
समुद्रं राघवो राजा शरणं गन्तुमर्हति ॥ ६.१९.३० ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட தர்மாத்மாவான விபீஷணன் பதிலளித்தான்: "அரசன் ராகவன் (ராமன்) கடலைச் சரணடைவது தகும்."
6.19.31
खानितः सगरेणायमप्रमेयो महोदधिः।
कर्तुमर्हति रामस्य ज्ञातेः कार्यं महोदधिः ॥ ६.१९.३१ ॥
சகரனால் தோண்டப்பட்ட இந்த அளக்கமுடியாத பெருங்கடல், ராமனின் உறவினன் (நண்பன்) செய்யவேண்டிய காரியத்தைச் செய்வதற்குத் தகுதியுடையது.
6.19.32
एवं विभीषणेनोक्तो राक्षसेन विपश्चिता।
आजगामाथ सुग्रीवो यत्र रामः सलक्ष्मणः ॥ ६.१९.३२ ॥
ஞானமுள்ள அரக்கன் விபீஷணன் இவ்வாறு கூறியதும், சுக்ரீவன் லட்சுமணனுடன் இருந்த ராமன் இருந்த இடத்திற்கு வந்தான்.
6.19.33
ततश्चाख्यातुमारेभे विभीषणवचः शुभम्।
सुग्रीवो विपुलग्रीवः सागरस्योपवेशनम् ॥ ६.१९.३३ ॥
பின்னர் அகன்ற கழுத்துடைய சுக்ரீவன், விபீஷணனின் நற்சொற்களை, கடலின் கரையில் அமர்வதைப் பற்றி எடுத்துரைக்கத் தொடங்கினான்.
6.19.34
प्रकृत्या धर्मशीलस्य रामस्यास्याप्यरोचत।
सलक्ष्मणं महातेजाः सुग्रीवं च हरीश्वरम् ॥ ६.१९.३४ ॥
இயல்பிலேயே தர்மசீலனான ராமனுக்கும் இது மனநிறைவைத் தந்தது; மகாதேஜஸ்வியான ராமனுக்கும் லட்சுமணனுக்கும், வானரேசன் சுக்ரீவனுக்கும் இது உகந்ததாயிருந்தது.
6.19.35
सत्क्रियार्थं क्रियादक्षं स्मितपूर्वमभाषत।
विभीषणस्य मन्त्रोऽयं मम लक्ष्मण रोचते ॥ ६.१९.३५ ॥
மரியாதை செய்யும் பொருட்டு, செயலில் திறமையான லட்சுமணனிடம் புன்னகையுடன் ராமன் கூறினான்: “லட்சுமணா, விபீஷணனின் இந்த ஆலோசனை எனக்கு உகந்ததாகத் தெரிகிறது.”
6.19.36
सुग्रीवः पण्डितो नित्यं भवान् मन्त्रविचक्षणः।
उभाभ्यां सम्प्रधार्यार्थं रोचते यत् तदुच्यताम् ॥ ६.१९.३६ ॥
சுக்ரீவன் எப்போதும் அறிவாளி; நீயோ ஆலோசனையில் வல்லவன். இருவரும் ஆராய்ந்து எது உகந்ததோ அதைச் சொல்.
6.19.37
एवमुक्तौ ततो वीरावुभौ सुग्रीवलक्ष्मणौ।
समुदाचारसंयुक्तमिदं वचनमूचतुः ॥ ६.१९.३७ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட பிறகு, இரு வீரர்களான சுக்ரீவனும் லக்ष்மணனும் நல்ல பண்பு நிறைந்த இந்தச் சொல்லைக் கூறினர்.
6.19.38
किमर्थं नौ नरव्याघ्र न रोचिष्यति राघव।
विभीषणेन यत् तूक्तमस्मिन् काले सुखावहम् ॥ ६.१९.३८ ॥
ஆண்களில் சிறந்தவரே, ராகவரே, இந்த நேரத்தில் விபீஷணன் சொன்ன சுகம் தரும் சொல் உமக்கு ஏன் பிடிக்காமல் போகும்?
6.19.39
अबद्ध्वा सागरे सेतुं घोरेऽस्मिन् वरुणालये।
लङ्का नासादितुं शक्या सेन्द्रैरपि सुरासुरैः ॥ ६.१९.३९ ॥
வருணனின் இருப்பிடமான இந்தப் பயங்கரக் கடலில் பாலம் கட்டாமல், இந்திரனுடன் கூடிய தேவர்களாலும் அசுரர்களாலும்கூட லங்கையை அடைய முடியாது.
6.19.40
विभीषणस्य शूरस्य यथार्थं क्रियतां वचः।
अलं कालात्ययं कृत्वा सागरोऽयं नियुज्यताम्।
यथा सैन्येन गच्छाम पुरीं रावणपालिताम् ॥ ६.१९.४० ॥
வீரன் விபீஷணனின் சொல்லை உண்மையாகச் செய்க. இனி காலத்தை வீணாக்க வேண்டாம்; இந்தக் கடலுக்குக் கட்டளை இடுக, நாம் படையுடன் ராவணனால் காக்கப்படும் அந்த நகருக்குச் செல்லலாம்.
6.19.41
एवमुक्तः कुशास्तीर्णे तीरे नदनदीपतेः।
संविवेश तदा रामो वेद्यामिव हुताशनः ॥ ६.१९.४१ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும், ராமர் கடலின் கரையில் தர்ப்பைப் புல் பரப்பிய இடத்தில் அமர்ந்தார்; யாகவேதியின் மேல் எரியும் அக்னிபோல அவர் விளங்கினார்.