Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 6.21
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.21.1
ततः सागरवेलायां दर्भानास्तीर्य राघवः।
अञ्जलिं प्राङ्मुखः कृत्वा प्रतिशिश्ये महोदधेः ॥ ६.२१.१ ॥
Da breitete Rāghava Kuśa-Gras am Ufer des Ozeans aus, faltete die Hände, wandte sich nach Osten und legte sich dem großen Ozean zugewandt nieder.
6.21.2
बाहुं भुजङ्गभोगाभमुपधायारिसूदनः।
जातरूपमयैश्चैव भूषणैर्भूषितं पुरा ॥ ६.२१.२ ॥
Der Feindesbezwinger legte seinen Arm, der einer Schlangenwindung glich und einst mit goldenen Schmuckstücken geziert war, als Kissen unter.
6.21.3
मणिकाञ्चनकेयूरमुक्ताप्रवरभूषणैः।
भुजैः परमनारीणामभिमृष्टमनेकधा ॥ ६.२१.३ ॥
Auf vielerlei Weise berührt von den Armen der vortrefflichsten Frauen, die mit Edelsteinen, goldenen Armreifen und feinen Perlenschmuckstücken geschmückt waren.
6.21.4
चन्दनागुरुभिश्चैव पुरस्तादभिसेवितम्।
बालसूर्यप्रकाशैश्च चन्दनैरुपशोभितम् ॥ ६.२१.४ ॥
Zuvor mit Sandelholz und Aloe parfümiert und mit Sandelpaste geschmückt, die wie das Licht der aufgehenden Sonne glänzte.
6.21.5
शयने चोत्तमाङ्गेन सीतायाः शोभितं पुरा।
तक्षकस्येव सम्भोगं गङ्गाजलनिषेवितम् ॥ ६.२१.५ ॥
Einst vom Haupt Sītās auf dem Lager geschmückt, gleich der Windung Takṣakas, und mit Ganges-Wasser besprengt.
6.21.6
संयुगे युगसंकाशं शत्रूणां शोकवर्धनम्।
सुहृदां नन्दनं दीर्घं सागरान्तव्यपाश्रयम् ॥ ६.२१.६ ॥
Im Kampf einem Joch gleich, den Kummer der Feinde mehrend, eine Freude für Freunde, lang und bis an den Rand des Ozeans reichend.
6.21.7
अस्यता च पुनः सव्यं ज्याघातविहतत्वचम्।
दक्षिणो दक्षिणं बाहुं महापरिघसंनिभम् ॥ ६.२१.७ ॥
Wieder mit der linken Hand schießend, die von den Schlägen der Sehne aufgeriebene Rechte, (ruhte auf) dem rechten Arm, gleich einer großen eisernen Keule.
6.21.8
गोसहस्रप्रदातारं ह्युपधाय भुजं महत्।
अद्य मे तरणं वाथ मरणं सागरस्य वा ॥ ६.२१.८ ॥
Meinen großen Arm als Kissen nutzend wie einer, der tausend Kühe gab: Heute wird es entweder mein Überqueren des Meeres sein oder mein Tod im Meer.
6.21.9
अधिशिष्ये च विधिवत् प्रयतो नियतो मुनिः ॥ ६.२१.९ ॥
Ich lege mich nach Vorschrift nieder, beherrscht und gezügelt wie ein Weiser.
6.21.10
तस्य रामस्य सुप्तस्य कुशास्तीर्णे महीतले।
नियमादप्रमत्तस्य निशास्तिस्रोऽभिजग्मतुः ॥ ६.२१.१० ॥
Für jenen Rāma, der auf dem mit Kuśa-Gras bedeckten Boden schlief, wachsam durch sein Gelübde, vergingen drei Nächte.
6.21.11
स त्रिरात्रोषितस्तत्र नयज्ञो धर्मवत्सलः।
उपासत तदा रामः सागरं सरितां पतिम् ॥ ६.२१.११ ॥
Nachdem er dort drei Nächte geweilt hatte, verehrte Rāma, kundig der Klugheit und dem Dharma zugetan, da das Meer, den Herrn der Flüsse.
6.21.12
न च दर्शयते रूपं मन्दो रामस्य सागरः।
प्रयतेनापि रामेण यथार्हमभिपूजितः ॥ ६.२१.१२ ॥
Obwohl Rāma ihn wie es sich gehörte ehrfürchtig verehrte, zeigt das träge Meer Rāma nicht seine Gestalt.
6.21.13
समुद्रस्य ततः क्रुद्धो रामो रक्तान्तलोचनः।
समीपस्थमुवाचेदं लक्ष्मणं शुभलक्षणम् ॥ ६.२१.१३ ॥
Da sprach Rāma, zornig auf das Meer, mit geröteten Augenwinkeln, diese Worte zu Lakṣmaṇa, der in der Nähe stand und glückverheißende Zeichen trug.
6.21.14
अवलेपः समुद्रस्य न दर्शयति यः स्वयम्।
प्रशमश्च क्षमा चैव आर्जवं प्रियवादिता ॥ ६.२१.१४ ॥
Das Meer zeigt selbst seine Überheblichkeit nicht; auch Ruhe, Geduld, Aufrichtigkeit und freundliche Rede zeigt es nicht.
6.21.15
असामर्थ्यफला ह्येते निर्गुणेषु सतां गुणाः।
आत्मप्रशंसिनं दुष्टं धृष्टं विपरिधावकम् ॥ ६.२१.१५ ॥
Diese Tugenden der Guten haben bei Nichtswürdigen nur Schwäche zur Frucht: gegenüber dem Selbstlobenden, dem Bösen, dem Frechen, dem, der umherrennt.
6.21.16
सर्वत्रोत्सृष्टदण्डं च लोकः सत्कुरुते नरम्।
न साम्ना शक्यते कीर्तिर्न साम्ना शक्यते यशः ॥ ६.२१.१६ ॥
Die Welt ehrt den Mann, der überall die Rute der Strafe führt. Ruhm erreicht man nicht durch Güte; Ansehen erreicht man nicht durch Güte.
6.21.17
प्राप्तुं लक्ष्मण लोकेऽस्मिञ्जयो वा रणमूर्धनि।
अद्य मद्बाणनिर्भग्नैर्मकरैर्मकरालयम् ॥ ६.२१.१७ ॥
O Lakṣmaṇa, in dieser Welt zählt, den Sieg an der Spitze der Schlacht zu erringen. Heute soll das Meer — die Heimstatt der Makaras — seine Makaras von meinen Pfeilen zerbrochen sehen.
6.21.18
निरुद्धतोयं सौमित्रे प्लवद्भिः पश्य सर्वतः।
भोगिनां पश्य भोगानि मया भिन्नानि लक्ष्मण ॥ ६.२१.१८ ॥
O Saumitri, sieh das Meer, dessen Wasser von den ringsum treibenden Wesen verstopft ist. O Lakṣmaṇa, sieh die Leiber der Schlangen, die ich durchbohrt habe.
6.21.19
महाभोगानि मत्स्यानां करिणां च करानिह।
सशङ्खशुक्तिकाजालं समीनमकरं तथा ॥ ६.२१.१९ ॥
Hier gibt es gewaltige Schätze an Fischen und an den Rüsseln der Meereselefanten; ein Netz aus Muscheln und Austern, samt Fischen und Meeresungeheuern.
6.21.20
अद्य युद्धेन महता समुद्रं परिशोषये।
क्षमया हि समायुक्तं मामयं मकरालयः ॥ ६.२१.२० ॥
Heute werde ich mit gewaltigem Kampf dieses Meer austrocknen; diese Heimstatt der Meeresungeheuer hält mich für geduldig.
6.21.21
असमर्थं विजानाति धिक् क्षमामीदृशे जने।
न दर्शयति साम्ना मे सागरो रूपमात्मनः ॥ ६.२१.२१ ॥
Es hält mich für unfähig. Schande über die Geduld gegenüber einem solchen! Das Meer zeigt mir durch Güte seine wahre Gestalt nicht.
6.21.22
चापमानय सौमित्रे शरांश्चाशीविषोपमान्।
समुद्रं शोषयिष्यामि पद्भ्यां यान्तु प्लवंगमाः ॥ ६.२१.२२ ॥
O Saumitri, bring den Bogen und Pfeile gleich giftigen Schlangen. Ich werde das Meer austrocknen; mögen die Affen zu Fuß gehen.
6.21.23
अद्याक्षोभ्यमपि क्रुद्धः क्षोभयिष्यामि सागरम्।
वेलासु कृतमर्यादं सहस्रोर्मिसमाकुलम् ॥ ६.२१.२३ ॥
Heute werde ich im Zorn selbst das unerschütterliche Meer aufwühlen, das an den Ufern seine Grenze hält und voller tausend Wellen ist.
6.21.24
निर्मर्यादं करिष्यामि सायकैर्वरुणालयम्।
महार्णवं क्षोभयिष्ये महादानवसंकुलम् ॥ ६.२१.२४ ॥
Mit meinen Pfeilen werde ich die Wohnstatt Varuṇas über ihre Grenzen treiben; ich werde dieses große Meer aufwühlen, das von gewaltigen Dämonen wimmelt.
6.21.25
एवमुक्त्वा धनुष्पाणिः क्रोधविस्फारितेक्षणः।
बभूव रामो दुर्धर्षो युगान्ताग्निरिव ज्वलन् ॥ ६.२१.२५ ॥
So sprechend, den Bogen in der Hand, mit vor Zorn geweiteten Augen, wurde Rāma unbezwingbar und loderte wie das Feuer am Ende eines Zeitalters.
6.21.26
सम्पीड्य च धनुर्घोरं कम्पयित्वा शरैर्जगत्।
मुमोच विशिखानुग्रान् वज्रानिव शतक्रतुः ॥ ६.२१.२६ ॥
Er spannte den furchtbaren Bogen, erschütterte die Welt mit seinen Pfeilen und ließ grimmige Geschosse fliegen, wie Indra, der Hundertopferer, seine Donnerkeile schleudert.
6.21.27
ते ज्वलन्तो महावेगास्तेजसा सायकोत्तमाः।
प्रविशन्ति समुद्रस्य जलं वित्रस्तपन्नगम् ॥ ६.२१.२७ ॥
Brennend von ihrem Glanz und von großer Geschwindigkeit, drangen jene vortrefflichen Pfeile in das Wasser des Ozeans ein, wo die Schlangen in Schrecken gerieten.
6.21.28
तोयवेगः समुद्रस्य समीनमकरो महान्।
स बभूव महाघोरः समारुतरवस्तथा ॥ ६.२१.२८ ॥
Die Wasserflut des Ozeans, voller Fische und Makaras, wurde gewaltig und sehr furchtbar und dröhnte mit dem Brausen des Windes.
6.21.29
महोर्मिमालाविततः शङ्खशुक्तिसमावृतः।
सधूमः परिवृत्तोर्मिः सहसासीन्महोदधिः ॥ ६.२१.२९ ॥
Dieser große Ozean, ausgebreitet mit einer Girlande riesiger Wogen, bedeckt mit Muscheln und Schnecken, dampfend, mit wirbelnden Wellen, wurde plötzlich so.
6.21.30
व्यथिताः पन्नगाश्चासन् दीप्तास्या दीप्तलोचनाः।
दानवाश्च महावीर्याः पातालतलवासिनः ॥ ६.२१.३० ॥
Die Schlangen gerieten in Bedrängnis, ihre Mäuler und Augen loderten; und auch die Dānavas von großer Tapferkeit, die in den Tiefen der Unterwelt wohnen, wurden bedrängt.
6.21.31
ऊर्मयः सिन्धुराजस्य सनक्रमकरास्तथा।
विन्ध्यमन्दरसंकाशाः समुत्पेतुः सहस्रशः ॥ ६.२१.३१ ॥
Die Wellen des Ozeankönigs, mit Krokodilen und Makaras, den Bergen Vindhya und Mandara gleich, erhoben sich tausendfach.
6.21.32
आघूर्णिततरङ्गौघः सम्भ्रान्तोरगराक्षसः।
उद्वर्तितमहाग्राहः सघोषो वरुणालयः ॥ ६.२१.३२ ॥
Die Wellenmassen in Aufruhr gewühlt, Schlangen und Rākṣasas bestürzt, große Meeresungeheuer umgestürzt; die brausende Wohnstatt Varuṇas.
6.21.33
ततस्तु तं राघवमुग्रवेगं
प्रकर्षमाणं धनुरप्रमेयम्।
सौमित्रिरुत्पत्य विनिःश्वसन्तं
मामेति चोक्त्वा धनुराललम्बे ॥ ६.२१.३३ ॥
Da sprang Saumitri (Lakṣmaṇa) auf, als er Rāghava den unermesslichen Bogen mit wildem Schwung spannen und tief seufzen sah, rief »Mir!« und ergriff den Bogen.
6.21.34
एतद्विनापि ह्युदधेस्तवाद्य
सम्पत्स्यते वीरतमस्य कार्यम्।
भवद्विधाः क्रोधवशं न यान्ति
दीर्घं भवान् पश्यतु साधुवृत्तम् ॥ ६.२१.३४ ॥
Auch ohne den Ozean, o Tapferster, wird deine Aufgabe heute vollendet. Männer wie du geraten nicht in die Gewalt des Zorns; mögest du lange rechtschaffenes Verhalten zeigen.
6.21.35
अन्तर्हितैश्चापि तथान्तरिक्षे
ब्रह्मर्षिभिश्चैव सुरर्षिभिश्च।
शब्दः कृतः कष्टमिति ब्रुवद्भि-
र्मामेति चोक्त्वा महता स्वरेण ॥ ६.२१.३५ ॥
Auch die im Himmel verborgenen Brahmarṣis und Devarṣis ließen mit lauter Stimme einen Ruf erklingen: »Weh, welch eine Mühsal!« und »Mir!«