வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 6.21
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.21.1
ततः सागरवेलायां दर्भानास्तीर्य राघवः।
अञ्जलिं प्राङ्मुखः कृत्वा प्रतिशिश्ये महोदधेः ॥ ६.२१.१ ॥
பின்னர் ராகவன் கடற்கரையில் தர்ப்பைகளைப் பரப்பி, கைகூப்பி கிழக்கு நோக்கித் திரும்பி, மகாசமுத்திரத்தை நோக்கிப் படுத்துக்கொண்டான்.
6.21.2
बाहुं भुजङ्गभोगाभमुपधायारिसूदनः।
जातरूपमयैश्चैव भूषणैर्भूषितं पुरा ॥ ६.२१.२ ॥
பகைவரை அழிப்பவன், பாம்பின் சுருளைப் போன்ற தன் கரத்தைத் தலையணையாக வைத்தான்; அது முன்பு பொன் அணிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது.
6.21.3
मणिकाञ्चनकेयूरमुक्ताप्रवरभूषणैः।
भुजैः परमनारीणामभिमृष्टमनेकधा ॥ ६.२१.३ ॥
மணி, பொன் தோள்வளை, சிறந்த முத்து அணிகள் அணிந்த, உயர்ந்த பெண்களின் கரங்களால் பலவிதமாகத் தொடப்பட்டது.
6.21.4
चन्दनागुरुभिश्चैव पुरस्तादभिसेवितम्।
बालसूर्यप्रकाशैश्च चन्दनैरुपशोभितम् ॥ ६.२१.४ ॥
சந்தனமும் அகிலும் முன்பே பூசப்பட்டு, உதயசூரியனின் ஒளி போன்ற சந்தனக் குழம்பால் அலங்கரிக்கப்பட்டது.
6.21.5
शयने चोत्तमाङ्गेन सीतायाः शोभितं पुरा।
तक्षकस्येव सम्भोगं गङ्गाजलनिषेवितम् ॥ ६.२१.५ ॥
முன்பு சீதையின் தலை வைத்ததால் படுக்கையில் அழகுற்றது; தட்சகனின் சுருளைப் போன்றது, கங்கை நீரால் நனைக்கப்பட்டது.
6.21.6
संयुगे युगसंकाशं शत्रूणां शोकवर्धनम्।
सुहृदां नन्दनं दीर्घं सागरान्तव्यपाश्रयम् ॥ ६.२१.६ ॥
போரில் நுகத்தடி போன்றது; பகைவர்களின் துயரை வளர்ப்பது; நண்பர்களுக்கு மகிழ்ச்சி தருவது; நீண்டது; கடலின் எல்லை வரை பரவியது.
6.21.7
अस्यता च पुनः सव्यं ज्याघातविहतत्वचम्।
दक्षिणो दक्षिणं बाहुं महापरिघसंनिभम् ॥ ६.२१.७ ॥
இடது கையால் மீண்டும் அம்புகளை எய்தபோது, நாண் அடிகளால் தோல் கிழிந்த வலக்கை, பெரிய இரும்புத் தடி போன்ற வலப் புஜத்தைத் ...
6.21.8
गोसहस्रप्रदातारं ह्युपधाय भुजं महत्।
अद्य मे तरणं वाथ मरणं सागरस्य वा ॥ ६.२१.८ ॥
ஆயிரம் பசுக்களை தானம் செய்தவர்களின் பெரிய புஜத்தைத் தலையணையாக வைத்து, இன்று எனக்கு கடலைக் கடப்பதோ அல்லது கடலிலேயே மரணமோ.
6.21.9
अधिशिष्ये च विधिवत् प्रयतो नियतो मुनिः ॥ ६.२१.९ ॥
நான் விதிப்படி, தூய்மையுடனும் கட்டுப்பாட்டுடனும், முனிவரைப் போல் படுத்துக்கொள்கிறேன்.
6.21.10
तस्य रामस्य सुप्तस्य कुशास्तीर्णे महीतले।
नियमादप्रमत्तस्य निशास्तिस्रोऽभिजग्मतुः ॥ ६.२१.१० ॥
குசப் புல் விரித்த தரையில் படுத்திருந்த அந்த ராமனுக்கு, நியமத்தால் விழிப்புடன் இருந்தவனுக்கு, மூன்று இரவுகள் கடந்தன.
6.21.11
स त्रिरात्रोषितस्तत्र नयज्ञो धर्मवत्सलः।
उपासत तदा रामः सागरं सरितां पतिम् ॥ ६.२१.११ ॥
அங்கு மூன்று இரவுகள் தங்கியவனும், நீதியறிந்தவனும், தர்மப்பிரியனுமான ராமன், அப்போது நதிகளுக்குத் தலைவனான கடலை வழிபட்டான்.
6.21.12
न च दर्शयते रूपं मन्दो रामस्य सागरः।
प्रयतेनापि रामेण यथार्हमभिपूजितः ॥ ६.२१.१२ ॥
ராமன் முறைப்படி பயபக்தியுடன் வழிபட்டும், மந்தமான கடல் ராமனுக்குத் தன் உருவைக் காட்டவில்லை.
6.21.13
समुद्रस्य ततः क्रुद्धो रामो रक्तान्तलोचनः।
समीपस्थमुवाचेदं लक्ष्मणं शुभलक्षणम् ॥ ६.२१.१३ ॥
அப்போது கடலின் மீது சினம் கொண்ட ராமர், சிவந்த கடைக்கண்களுடன், அருகில் நின்ற நற்குறிகள் கொண்ட லட்சுமணனிடம் இவ்வாறு கூறினார்.
6.21.14
अवलेपः समुद्रस्य न दर्शयति यः स्वयम्।
प्रशमश्च क्षमा चैव आर्जवं प्रियवादिता ॥ ६.२१.१४ ॥
கடல் தானே தன் செருக்கைக் காட்டவில்லை. அமைதி, பொறுமை, நேர்மை, இனிய பேச்சு ஆகியவையும் அது காட்டவில்லை.
6.21.15
असामर्थ्यफला ह्येते निर्गुणेषु सतां गुणाः।
आत्मप्रशंसिनं दुष्टं धृष्टं विपरिधावकम् ॥ ६.२१.१५ ॥
நல்லோரின் இந்தக் குணங்கள் குணமற்றவர்களிடம் இருந்தால் இயலாமையையே பயனாகத் தரும். தன்னைத்தானே புகழ்பவன், தீயவன், துணிச்சல் மிக்கவன், அலைந்து திரிபவன் ஆகியோரிடம் (இவை பயனற்றவை).
6.21.16
सर्वत्रोत्सृष्टदण्डं च लोकः सत्कुरुते नरम्।
न साम्ना शक्यते कीर्तिर्न साम्ना शक्यते यशः ॥ ६.२१.१६ ॥
எங்கும் தண்டத்தைப் பயன்படுத்துபவனையே உலகம் மதிக்கிறது. சாமத்தால் புகழ் அடைய முடியாது; சாமத்தால் கீர்த்தியும் அடைய முடியாது.
6.21.17
प्राप्तुं लक्ष्मण लोकेऽस्मिञ्जयो वा रणमूर्धनि।
अद्य मद्बाणनिर्भग्नैर्मकरैर्मकरालयम् ॥ ६.२१.१७ ॥
லட்சுமணா, இவ்வுலகில் போர்முனையில் வெற்றி பெறுவதே (சிறந்தது). இன்று என் அம்புகளால் சிதைந்த மகரங்களுடன் மகராலயம் (கடல்).
6.21.18
निरुद्धतोयं सौमित्रे प्लवद्भिः पश्य सर्वतः।
भोगिनां पश्य भोगानि मया भिन्नानि लक्ष्मण ॥ ६.२१.१८ ॥
சௌமித்திரா, நான்கு புறமும் மிதக்கும் உயிரினங்களால் நீர் தடைப்பட்ட (கடலை) பார். லட்சுமணா, என்னால் பிளக்கப்பட்ட பாம்புகளின் உடல்களைப் பார்.
6.21.19
महाभोगानि मत्स्यानां करिणां च करानिह।
सशङ्खशुक्तिकाजालं समीनमकरं तथा ॥ ६.२१.१९ ॥
இங்கே மீன்களின் பெரும் கூட்டங்களும், யானை போன்ற கடல்விலங்குகளின் துதிக்கைகளும் உள்ளன; சங்குகளும் சிப்பிகளும் பின்னிய வலையும், மீன்களும் மகரங்களும் நிறைந்துள்ளன.
6.21.20
अद्य युद्धेन महता समुद्रं परिशोषये।
क्षमया हि समायुक्तं मामयं मकरालयः ॥ ६.२१.२० ॥
இன்று பெரும் போரினால் இந்தக் கடலை வற்றச் செய்வேன்; பொறுமையுடையவன் என்று இந்த மகரங்களின் இருப்பிடம் என்னைக் கருதுகிறது.
6.21.21
असमर्थं विजानाति धिक् क्षमामीदृशे जने।
न दर्शयति साम्ना मे सागरो रूपमात्मनः ॥ ६.२१.२१ ॥
இவன் என்னை இயலாதவன் என்று அறிகிறான்; இத்தகைய மனிதனிடம் பொறுமைக்குக் கேடு. சாமத்தால் கடல் எனக்குத் தன் உண்மை வடிவைக் காட்டவில்லை.
6.21.22
चापमानय सौमित्रे शरांश्चाशीविषोपमान्।
समुद्रं शोषयिष्यामि पद्भ्यां यान्तु प्लवंगमाः ॥ ६.२१.२२ ॥
சௌமித்ரியே, வில்லையும், நாகங்களைப் போன்ற அம்புகளையும் கொண்டு வா. கடலை வற்றச் செய்வேன்; குரங்குகள் கால்நடையாகவே செல்லட்டும்.
6.21.23
अद्याक्षोभ्यमपि क्रुद्धः क्षोभयिष्यामि सागरम्।
वेलासु कृतमर्यादं सहस्रोर्मिसमाकुलम् ॥ ६.२१.२३ ॥
இன்று கோபங்கொண்டு, அசைக்க முடியாததும், கரைகளில் எல்லை வகுத்ததும், ஆயிரம் அலைகளால் நிறைந்ததுமான கடலையும் கலங்கச் செய்வேன்.
6.21.24
निर्मर्यादं करिष्यामि सायकैर्वरुणालयम्।
महार्णवं क्षोभयिष्ये महादानवसंकुलम् ॥ ६.२१.२४ ॥
அம்புகளால் வருணனின் இருப்பிடமான அக்கடலை எல்லை கடக்கச் செய்வேன்; பெரிய அசுரர்கள் நிறைந்த மாகடலைக் கலங்கச் செய்வேன்.
6.21.25
एवमुक्त्वा धनुष्पाणिः क्रोधविस्फारितेक्षणः।
बभूव रामो दुर्धर्षो युगान्ताग्निरिव ज्वलन् ॥ ६.२१.२५ ॥
இவ்வாறு கூறி, கையில் வில்லேந்திய, சினத்தால் விரிந்த கண்களுடைய ராமர், யுகமுடிவுத் தீயைப் போல் ஒளிர்ந்து அஞ்சுதற்கரியவரானார்.
6.21.26
सम्पीड्य च धनुर्घोरं कम्पयित्वा शरैर्जगत्।
मुमोच विशिखानुग्रान् वज्रानिव शतक्रतुः ॥ ६.२१.२६ ॥
பயங்கரமான வில்லை இறுக்கி, அம்புகளால் உலகை நடுங்கச் செய்து, நூறு யாகம் செய்த இந்திரன் வஜ்ரங்களை வீசுவது போல், கொடிய அம்புகளை ஏவினார்.
6.21.27
ते ज्वलन्तो महावेगास्तेजसा सायकोत्तमाः।
प्रविशन्ति समुद्रस्य जलं वित्रस्तपन्नगम् ॥ ६.२१.२७ ॥
ஒளிர்ந்த, மிகு வேகமுடைய அந்த உயர்ந்த அம்புகள், பாம்புகள் அஞ்சி நடுங்கும் கடல் நீரில் புகுந்தன.
6.21.28
तोयवेगः समुद्रस्य समीनमकरो महान्।
स बभूव महाघोरः समारुतरवस्तथा ॥ ६.२१.२८ ॥
மீன்களும் மகரங்களும் நிறைந்த கடலின் நீர்ப்பெருக்கு பெரிதாகி, மிகக் கொடியதாகி, காற்றின் ஒலியுடன் முழங்கியது.
6.21.29
महोर्मिमालाविततः शङ्खशुक्तिसमावृतः।
सधूमः परिवृत्तोर्मिः सहसासीन्महोदधिः ॥ ६.२१.२९ ॥
பெரிய அலைமாலைகளால் சூழப்பட்டு, சங்குகளும் சிப்பிகளும் மூடி, புகை எழுந்து, சுழலும் அலைகளுடன் பெருங்கடல் திடீரென்று ஆனது.
6.21.30
व्यथिताः पन्नगाश्चासन् दीप्तास्या दीप्तलोचनाः।
दानवाश्च महावीर्याः पातालतलवासिनः ॥ ६.२१.३० ॥
பாம்புகள் துன்புற்றன; அவற்றின் வாய்களும் கண்களும் தீப்போல் எரிந்தன. பாதாளத்தில் வாழும் பெரு வீரர்களாகிய தானவர்களும் கலக்கமுற்றனர்.
6.21.31
ऊर्मयः सिन्धुराजस्य सनक्रमकरास्तथा।
विन्ध्यमन्दरसंकाशाः समुत्पेतुः सहस्रशः ॥ ६.२१.३१ ॥
கடலரசனின் அலைகள், முதலைகளும் மகரங்களும் உடன் கூடி, விந்திய மந்தர மலைகளுக்கு ஒப்பாக, ஆயிரக்கணக்கில் எழுந்தன.
6.21.32
आघूर्णिततरङ्गौघः सम्भ्रान्तोरगराक्षसः।
उद्वर्तितमहाग्राहः सघोषो वरुणालयः ॥ ६.२१.३२ ॥
அலைக்கூட்டங்கள் கலக்கப்பட்டன, பாம்புகளும் அரக்கர்களும் கலங்கினர், பெரிய முதலைகள் புரண்டன; முழங்கும் வருணனின் இருப்பிடம் அது.
6.21.33
ततस्तु तं राघवमुग्रवेगं
प्रकर्षमाणं धनुरप्रमेयम्।
सौमित्रिरुत्पत्य विनिःश्वसन्तं
मामेति चोक्त्वा धनुराललम्बे ॥ ६.२१.३३ ॥
அப்போது சௌமித்ரி (லட்சுமணன்), கடும் வேகத்துடன் அளவிட முடியாத வில்லை இழுத்த ராகவனை, 'என்னிடம் கொடு' என்று கூறி, எழுந்து வில்லைப் பற்றினான்.
6.21.34
एतद्विनापि ह्युदधेस्तवाद्य
सम्पत्स्यते वीरतमस्य कार्यम्।
भवद्विधाः क्रोधवशं न यान्ति
दीर्घं भवान् पश्यतु साधुवृत्तम् ॥ ६.२१.३४ ॥
கடல் இல்லாமலேயே, வீரர்களில் சிறந்தவரே, உமது காரியம் இன்று நிறைவேறும். உம்மைப் போன்றோர் கோபத்தின் வசத்தில் செல்வதில்லை; நீண்ட காலம் நல்லொழுக்கத்தைக் காண்பீராக.
6.21.35
अन्तर्हितैश्चापि तथान्तरिक्षे
ब्रह्मर्षिभिश्चैव सुरर्षिभिश्च।
शब्दः कृतः कष्टमिति ब्रुवद्भि-
र्मामेति चोक्त्वा महता स्वरेण ॥ ६.२१.३५ ॥
வானில் மறைந்திருந்த பிரம்மரிஷிகளும் தேவரிஷிகளும், 'ஐயோ, துன்பம்!' என்று சொல்லி, 'என்னை' என்று பெரும் குரலில் ஒலி எழுப்பினர்.