Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 6.21
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.21.1
ततः सागरवेलायां दर्भानास्तीर्य राघवः।
अञ्जलिं प्राङ्मुखः कृत्वा प्रतिशिश्ये महोदधेः ॥ ६.२१.१ ॥
Então Rāghava, estendendo capim kuśa na margem do oceano, juntou as mãos, voltou-se para o leste e deitou-se voltado para o grande oceano.
6.21.2
बाहुं भुजङ्गभोगाभमुपधायारिसूदनः।
जातरूपमयैश्चैव भूषणैर्भूषितं पुरा ॥ ६.२१.२ ॥
O destruidor de inimigos usou como travesseiro o braço, semelhante ao corpo enrolado de uma serpente, que outrora fora adornado com joias de ouro.
6.21.3
मणिकाञ्चनकेयूरमुक्ताप्रवरभूषणैः।
भुजैः परमनारीणामभिमृष्टमनेकधा ॥ ६.२१.३ ॥
Tocado de muitas maneiras pelos braços das mais excelentes mulheres, adornadas com gemas, braceletes de ouro e finas joias de pérolas.
6.21.4
चन्दनागुरुभिश्चैव पुरस्तादभिसेवितम्।
बालसूर्यप्रकाशैश्च चन्दनैरुपशोभितम् ॥ ६.२१.४ ॥
Anteriormente perfumado com sândalo e aloés, e adornado com pasta de sândalo que brilhava como a luz do sol nascente.
6.21.5
शयने चोत्तमाङ्गेन सीतायाः शोभितं पुरा।
तक्षकस्येव सम्भोगं गङ्गाजलनिषेवितम् ॥ ६.२१.५ ॥
Outrora adornado pela cabeça de Sītā sobre o leito, semelhante ao enrolar de Takṣaka, e aspergido com água do Ganges.
6.21.6
संयुगे युगसंकाशं शत्रूणां शोकवर्धनम्।
सुहृदां नन्दनं दीर्घं सागरान्तव्यपाश्रयम् ॥ ६.२१.६ ॥
Na batalha semelhante a um jugo, aumentando a dor dos inimigos, deleite dos amigos, longo, e estendendo-se até a borda do oceano.
6.21.7
अस्यता च पुनः सव्यं ज्याघातविहतत्वचम्।
दक्षिणो दक्षिणं बाहुं महापरिघसंनिभम् ॥ ६.२१.७ ॥
Disparando de novo com a mão esquerda, a mão direita, com a pele rasgada pelos golpes da corda, (apoiou-se sobre) o braço direito, semelhante a uma grande barra de ferro.
6.21.8
गोसहस्रप्रदातारं ह्युपधाय भुजं महत्।
अद्य मे तरणं वाथ मरणं सागरस्य वा ॥ ६.२१.८ ॥
Repousando meu grande braço como quem deu mil vacas, hoje será ou minha travessia do oceano ou minha morte no oceano.
6.21.9
अधिशिष्ये च विधिवत् प्रयतो नियतो मुनिः ॥ ६.२१.९ ॥
Deito-me segundo a regra, controlado e contido, como um sábio.
6.21.10
तस्य रामस्य सुप्तस्य कुशास्तीर्णे महीतले।
नियमादप्रमत्तस्य निशास्तिस्रोऽभिजग्मतुः ॥ ६.२१.१० ॥
Para aquele Rāma, deitado no chão coberto de capim kuśa, vigilante por seu voto, passaram-se três noites.
6.21.11
स त्रिरात्रोषितस्तत्र नयज्ञो धर्मवत्सलः।
उपासत तदा रामः सागरं सरितां पतिम् ॥ ६.२१.११ ॥
Tendo permanecido ali três noites, Rāma, conhecedor da política e devoto do dharma, então venerou o oceano, senhor dos rios.
6.21.12
न च दर्शयते रूपं मन्दो रामस्य सागरः।
प्रयतेनापि रामेण यथार्हमभिपूजितः ॥ ६.२१.१२ ॥
Embora Rāma o tenha venerado com reverência, como convinha, o oceano preguiçoso não mostra sua forma a Rāma.
6.21.13
समुद्रस्य ततः क्रुद्धो रामो रक्तान्तलोचनः।
समीपस्थमुवाचेदं लक्ष्मणं शुभलक्षणम् ॥ ६.२१.१३ ॥
Então Rāma, irado com o oceano, com os cantos dos olhos avermelhados, disse estas palavras a Lakṣmaṇa, que estava por perto e tinha sinais auspiciosos.
6.21.14
अवलेपः समुद्रस्य न दर्शयति यः स्वयम्।
प्रशमश्च क्षमा चैव आर्जवं प्रियवादिता ॥ ६.२१.१४ ॥
O oceano não mostra por si mesmo a sua arrogância; nem mostra calma, paciência, retidão ou palavras gentis.
6.21.15
असामर्थ्यफला ह्येते निर्गुणेषु सतां गुणाः।
आत्मप्रशंसिनं दुष्टं धृष्टं विपरिधावकम् ॥ ६.२१.१५ ॥
Estas qualidades dos bons resultam apenas em fraqueza quando mostradas aos sem valor: ao que se louva a si mesmo, ao perverso, ao insolente, ao que corre de um lado para outro.
6.21.16
सर्वत्रोत्सृष्टदण्डं च लोकः सत्कुरुते नरम्।
न साम्ना शक्यते कीर्तिर्न साम्ना शक्यते यशः ॥ ६.२१.१६ ॥
O mundo honra o homem que, em toda parte, empunha a vara do castigo. A glória não se alcança pela conciliação; a fama não se alcança pela conciliação.
6.21.17
प्राप्तुं लक्ष्मण लोकेऽस्मिञ्जयो वा रणमूर्धनि।
अद्य मद्बाणनिर्भग्नैर्मकरैर्मकरालयम् ॥ ६.२१.१७ ॥
Ó Lakṣmaṇa, neste mundo, o que importa é obter a vitória à frente da batalha. Hoje, o oceano — morada dos makaras — verá os seus makaras despedaçados pelas minhas flechas.
6.21.18
निरुद्धतोयं सौमित्रे प्लवद्भिः पश्य सर्वतः।
भोगिनां पश्य भोगानि मया भिन्नानि लक्ष्मण ॥ ६.२१.१८ ॥
Ó Saumitri, olha o oceano, com as suas águas bloqueadas pelos seres que flutuam por todos os lados. Ó Lakṣmaṇa, olha os corpos das serpentes que eu atravessei.
6.21.19
महाभोगानि मत्स्यानां करिणां च करानिह।
सशङ्खशुक्तिकाजालं समीनमकरं तथा ॥ ६.२१.१९ ॥
Aqui há vastas riquezas de peixes e das tromba dos elefantes marinhos; há uma rede de conchas e ostras, com peixes e monstros marinhos.
6.21.20
अद्य युद्धेन महता समुद्रं परिशोषये।
क्षमया हि समायुक्तं मामयं मकरालयः ॥ ६.२१.२० ॥
Hoje, com grande batalha, secarei este oceano; esta morada de monstros marinhos, tomando-me por paciente, me despreza.
6.21.21
असमर्थं विजानाति धिक् क्षमामीदृशे जने।
न दर्शयति साम्ना मे सागरो रूपमात्मनः ॥ ६.२१.२१ ॥
Ele me considera incapaz. Vergonha à paciência com tal pessoa! O oceano não me mostra sua verdadeira forma pela conciliação.
6.21.22
चापमानय सौमित्रे शरांश्चाशीविषोपमान्।
समुद्रं शोषयिष्यामि पद्भ्यां यान्तु प्लवंगमाः ॥ ६.२१.२२ ॥
Ó Saumitri, traz o arco e flechas como serpentes venenosas. Secarei o oceano; que os macacos sigam a pé.
6.21.23
अद्याक्षोभ्यमपि क्रुद्धः क्षोभयिष्यामि सागरम्।
वेलासु कृतमर्यादं सहस्रोर्मिसमाकुलम् ॥ ६.२१.२३ ॥
Hoje, em cólera, agitarei até o oceano inabalável, que guarda seus limites nas praias e está cheio de mil ondas.
6.21.24
निर्मर्यादं करिष्यामि सायकैर्वरुणालयम्।
महार्णवं क्षोभयिष्ये महादानवसंकुलम् ॥ ६.२१.२४ ॥
Com minhas flechas farei a morada de Varuṇa passar de seus limites; agitarei este grande oceano, repleto de grandes demônios.
6.21.25
एवमुक्त्वा धनुष्पाणिः क्रोधविस्फारितेक्षणः।
बभूव रामो दुर्धर्षो युगान्ताग्निरिव ज्वलन् ॥ ६.२१.२५ ॥
Assim falando, com o arco na mão e os olhos arregalados de ira, Rāma tornou-se invencível, ardendo como o fogo do fim de uma era.
6.21.26
सम्पीड्य च धनुर्घोरं कम्पयित्वा शरैर्जगत्।
मुमोच विशिखानुग्रान् वज्रानिव शतक्रतुः ॥ ६.२१.२६ ॥
Apertando o terrível arco e sacudindo o mundo com suas flechas, lançou flechas ferozes, como Indra, o dos cem sacrifícios, lança seus raios.
6.21.27
ते ज्वलन्तो महावेगास्तेजसा सायकोत्तमाः।
प्रविशन्ति समुद्रस्य जलं वित्रस्तपन्नगम् ॥ ६.२१.२७ ॥
Ardendo com seu brilho e de grande velocidade, aquelas excelentes flechas penetraram nas águas do oceano, onde as serpentes se aterrorizaram.
6.21.28
तोयवेगः समुद्रस्य समीनमकरो महान्।
स बभूव महाघोरः समारुतरवस्तथा ॥ ६.२१.२८ ॥
O ímpeto das águas do oceano, cheio de peixes e makaras, tornou-se grande e muito terrível, rugindo junto com o som do vento.
6.21.29
महोर्मिमालाविततः शङ्खशुक्तिसमावृतः।
सधूमः परिवृत्तोर्मिः सहसासीन्महोदधिः ॥ ६.२१.२९ ॥
Aquele grande oceano, estendido com uma guirlanda de grandes ondas, coberto de conchas e búzios, fumegante, com suas ondas girando, de repente tornou-se assim.
6.21.30
व्यथिताः पन्नगाश्चासन् दीप्तास्या दीप्तलोचनाः।
दानवाश्च महावीर्याः पातालतलवासिनः ॥ ६.२१.३० ॥
As serpentes ficaram aflitas, com as bocas e os olhos ardendo; e os dānavas de grande valor que habitam as profundezas do submundo também ficaram aflitos.
6.21.31
ऊर्मयः सिन्धुराजस्य सनक्रमकरास्तथा।
विन्ध्यमन्दरसंकाशाः समुत्पेतुः सहस्रशः ॥ ६.२१.३१ ॥
As ondas do rei do oceano, com crocodilos e makaras, semelhantes às montanhas Vindhya e Mandara, ergueram-se aos milhares.
6.21.32
आघूर्णिततरङ्गौघः सम्भ्रान्तोरगराक्षसः।
उद्वर्तितमहाग्राहः सघोषो वरुणालयः ॥ ६.२१.३२ ॥
A massa de ondas revolvida em tumulto, serpentes e rākṣasas aflitos, grandes monstros marinhos revirados; a morada de Varuṇa, ressoante.
6.21.33
ततस्तु तं राघवमुग्रवेगं
प्रकर्षमाणं धनुरप्रमेयम्।
सौमित्रिरुत्पत्य विनिःश्वसन्तं
मामेति चोक्त्वा धनुराललम्बे ॥ ६.२१.३३ ॥
Então Saumitri (Lakṣmaṇa), vendo Rāghava puxar o arco imensurável com fúria e suspirar fundo, ergueu-se de um salto dizendo «a mim!» e segurou o arco.
6.21.34
एतद्विनापि ह्युदधेस्तवाद्य
सम्पत्स्यते वीरतमस्य कार्यम्।
भवद्विधाः क्रोधवशं न यान्ति
दीर्घं भवान् पश्यतु साधुवृत्तम् ॥ ६.२१.३४ ॥
Mesmo sem o oceano, ó mais valente, tua tarefa se cumprirá hoje. Homens como tu não caem sob o domínio da ira; que tua conduta justa seja vista por longo tempo.
6.21.35
अन्तर्हितैश्चापि तथान्तरिक्षे
ब्रह्मर्षिभिश्चैव सुरर्षिभिश्च।
शब्दः कृतः कष्टमिति ब्रुवद्भि-
र्मामेति चोक्त्वा महता स्वरेण ॥ ६.२१.३५ ॥
Os brahmarṣis e devarṣis, ocultos no céu, também fizeram ouvir um som em alta voz, dizendo «ai, que aflição!» e «a mim!».