வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 6.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.32.1
सा सीता तच्छिरो दृष्ट्वा तच्च कार्मुकमुत्तमम्।
सुग्रीवप्रतिसंसर्गमाख्यातं च हनूमता ॥ ६.३२.१ ॥
சீதை அந்தத் தலையையும், அந்த உயர்ந்த வில்லையும் கண்டாள்; ஹனுமான் சுக்கிரீவருடனான தொடர்பைப் பற்றிச் சொன்னதையும் அவள் நினைவு கூர்ந்தாள்.
6.32.2
नयने मुखवर्णं च भर्तुस्तत्सदृशं मुखम्।
केशान् केशान्तदेशं च तं च चूडामणिं शुभम् ॥ ६.३२.२ ॥
கண்கள், முகத்தின் நிறம், கணவரின் முகத்தை ஒத்த அந்த முகம்; தலைமுடி, முடியின் எல்லை, அந்த மங்கலமான சூடாமணி.
6.32.3
एतैः सर्वैरभिज्ञानैरभिज्ञाय सुदुःखिता।
विजगर्हेऽत्र कैकेयीं क्रोशन्ती कुररी यथा ॥ ६.३२.३ ॥
இந்த அடையாளங்கள் அனைத்தாலும் அறிந்துகொண்ட மிகவும் துயருற்ற சீதை, அழும் குரரிப் பறவையைப் போல கைகேயியைக் கடிந்தாள்.
6.32.4
सकामा भव कैकेयि हतोऽयं कुलनन्दनः।
कुलमुत्सादितं सर्वं त्वया कलहशीलया ॥ ६.३२.४ ॥
கைகேயி, உன் விருப்பம் நிறைவேறியது! குலத்தின் மகிழ்ச்சியான இவர் கொல்லப்பட்டார்; சண்டைக்குணம் கொண்ட நீ முழு குலத்தையும் வேரோடு பிடுங்கிவிட்டாய்.
6.32.5
आर्येण किं नु कैकेय्याः कृतं रामेण विप्रियम्।
यन्मया चीरवसनं दत्त्वा प्रव्राजितो वनम् ॥ ६.३२.५ ॥
ஆர்ய ராமன் கைகேயிக்கு என்ன தீங்கு செய்தார், அதனால் என்னை மரவுரி ஆடையைக் கொடுத்து காட்டிற்கு விரட்டினாள்?
6.32.6
एवमुक्त्वा तु वैदेही वेपमाना तपस्विनी।
जगाम जगतीं बाला छिन्ना तु कदली यथा ॥ ६.३२.६ ॥
இவ்வாறு சொல்லி, நடுங்கிய தவமுள்ள வைதேகி சீதை, வெட்டப்பட்ட வாழை மரம் போல அந்த இளம்பெண் பூமியில் வீழ்ந்தாள்.
6.32.7
सा मुहूर्तात् समाश्वस्य परिलभ्याथ चेतनाम्।
तच्छिरः समुपास्थाय विललापायतेक्षणा ॥ ६.३२.७ ॥
ஒரு கணத்தில் தன்னைத் தேற்றிக்கொண்டு, உணர்வு மீண்டு, அவரது தலையை எடுத்து மடியில் வைத்து அகன்ற கண்களுடைய அவள் புலம்பினாள்.
6.32.8
हा हतास्मि महाबाहो वीरव्रतमनुव्रत।
इमां ते पश्चिमावस्थां गतास्मि विधवा कृता ॥ ६.३२.८ ॥
ஐயோ, நான் அழிந்தேன்! மகாபாகுவே, வீரர்களின் விரதத்தைப் பின்பற்றியவரே, உமது இந்த இறுதி நிலையை அடைந்தேன், விதவையாக்கப்பட்டேன்.
6.32.9
प्रथमं मरणं नार्या भर्तुर्वैगुण्यमुच्यते।
सुवृत्तः साधुवृत्तायाः संवृत्तस्त्वं ममाग्रतः ॥ ६.३२.९ ॥
ஒரு பெண்ணுக்கு முதல் மரணம் கணவனின் குறைபாடு என்று சொல்லப்படுகிறது. நல்ல ஒழுக்கமுள்ள பெண்ணின் முன்னால், நல்லொழுக்கமுடையவரே, நீர் என் கண்முன்னே இந்நிலை அடைந்துவிட்டீர்.
6.32.10
महद् दुःखं प्रपन्नाया मग्नायाः शोकसागरे।
यो हि मामुद्यतस्त्रातुं सोऽपि त्वं विनिपातितः ॥ ६.३२.१० ॥
துயரக் கடலில் மூழ்கி, பெரும் துன்பத்தை அடைந்த என்னை, என்னைக் காக்க முயன்ற அவரே, நீரும் வீழ்த்தப்பட்டீர்.
6.32.11
सा श्वश्रूर्मम कौसल्या त्वया पुत्रेण राघव।
वत्सेनेव यथा धेनुर्विवत्सा वत्सला कृता ॥ ६.३२.११ ॥
ராகவா, என் மாமியார் கௌசல்யை உம்மால், மகனால், கன்றை இழந்த பசு போல, கன்றின் மீது அன்புடைய அவள் ஆக்கப்பட்டாள்.
6.32.12
उद्दिष्टं दीर्घमायुस्ते दैवज्ञैरपि राघव।
अनृतं वचनं तेषामल्पायुरसि राघव ॥ ६.३२.१२ ॥
ராகவா, சோதிடர்கள் உமக்கு நீண்ட ஆயுள் என்று கூறினர். அவர்களின் சொல் பொய்யாயிற்று; ராகவா, நீர் குறுகிய ஆயுளுடையவராகி விட்டீர்.
6.32.13
अथवा नश्यति प्रज्ञा प्राज्ञस्यापि सतस्तव।
पचत्येनं तथा कालो भूतानां प्रभवो ह्ययम् ॥ ६.३२.१३ ॥
அல்லது அறிவுடையவனாகிய உன் அறிவும் அழிந்துவிட்டது. காலமே இவ்வாறு பழுக்கவைக்கிறது; ஏனெனில் இதுவே உயிரினங்களின் தோற்றுவாய்.
6.32.14
अदृष्टं मृत्युमापन्नः कस्मात् त्वं नयशास्त्रवित्।
व्यसनानामुपायज्ञः कुशलो ह्यसि वर्जने ॥ ६.३२.१४ ॥
நீ நீதிநூல் அறிந்தவன், துன்பங்களுக்கான வழிகளை அறிந்தவன், அவற்றைத் தவிர்ப்பதில் திறமையுடையவன். அப்படியிருக்க, காணாத மரணத்தில் ஏன் விழுந்தாய்?
6.32.15
तथा त्वं सम्परिष्वज्य रौद्रयातिनृशंसया।
कालरात्र्या ममाच्छिद्य हृतः कमललोचन ॥ ६.३२.१५ ॥
இவ்வாறு, கொடிய மிகக் கொடூரமான காலராத்திரி உன்னைத் தழுவி என்னிடமிருந்து பறித்துச் சென்றது, தாமரைக்கண்ணனே!
6.32.16
इह शेषे महाबाहो मां विहाय तपस्विनीम्।
प्रियामिव यथा नारीं पृथिवीं पुरुषर्षभ ॥ ६.३२.१६ ॥
மகாபாகுவே, என் தவமிருக்கும் என்னைக் கைவிட்டு, ஒரு பிரிய மனைவியை விட்டுப் பூமியில் படுப்பது போல இங்கே படுத்திருக்கிறாய், ஆடவர்களில் சிறந்தவனே!
6.32.17
अर्चितं सततं यत्नाद् गन्धमाल्यैर्मया तव।
इदं ते मत्प्रियं वीर धनुः काञ्चनभूषितम् ॥ ६.३२.१७ ॥
நான் எப்போதும் கவனத்துடன் வாசனைகளாலும் மாலைகளாலும் உனக்கு வழிபாடு செய்தேன். வீரனே, பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட இந்த வில் உனக்குரியது; எனக்கு பிரியமானது.
6.32.18
पित्रा दशरथेन त्वं श्वशुरेण ममानघ।
सर्वैश्च पितृभिः सार्धं नूनं स्वर्गे समागतः ॥ ६.३२.१८ ॥
குற்றமற்றவனே, உன் தந்தை தசரதன், என் மாமனார், மற்றும் எல்லா முன்னோர்களுடன் நீ நிச்சயமாக சொர்க்கத்தில் சேர்ந்துவிட்டாய்.
6.32.19
दिवि नक्षत्रभूतं च महत्कर्मकृतं तथा।
पुण्यं राजर्षिवंशं त्वमात्मनः समुपेक्षसे ॥ ६.३२.१९ ॥
விண்ணில் நட்சத்திரமாகி, மகத்தான செயல்கள் செய்த, தூய்மையான ராஜரிஷி வம்சத்தை நீ உன் சொந்த நிலையையே புறக்கணிக்கிறாய்.
6.32.20
किं मां न प्रेक्षसे राजन् किं वा न प्रतिभाषसे।
बालां बालेन सम्प्राप्तां भार्यां मां सहचारिणीम् ॥ ६.३२.२० ॥
ஓ அரசே! நீ ஏன் என்னைப் பார்க்கவில்லை? ஏன் என்னுடன் பேசவில்லை? இளம் வயதில் கணவனாக ஏற்ற, உன் உடன் வாழ்ந்த மனைவியாகிய என்னை?
6.32.21
संश्रुतं गृह्णता पाणिं चरिष्यामीति यत् त्वया।
स्मर तन्नाम काकुत्स्थ नय मामपि दुःखिताम् ॥ ६.३२.२१ ॥
ஓ காகுத்ஸ்தா! கை பிடித்தபோது நீ அளித்த வாக்குறுதியை நினைவுகூர். துன்பத்திலிருக்கும் என்னையும் அழைத்துச் செல்.
6.32.22
कस्मान्मामपहाय त्वं गतो गतिमतां वर।
अस्माल्लोकादमुं लोकं त्यक्त्वा मामपि दुःखिताम् ॥ ६.३२.२२ ॥
ஓ, வழி அறிந்தோரில் சிறந்தவனே! என்னைக் கைவிட்டு நீ ஏன் சென்றாய்? இவ்வுலகை விட்டு அவ்வுலகம் செல்லும்போது, துன்பத்திலிருக்கும் என்னையும் ஏன் விட்டுச் சென்றாய்?
6.32.23
कल्याणै रुचिरं गात्रं परिष्वक्तं मयैव तु।
क्रव्यादैस्तच्छरीरं ते नूनं विपरिकृष्यते ॥ ६.३२.२३ ॥
நான் நல்ல கரங்களால் அணைத்த உன் அழகிய உடல், நிச்சயமாக இப்போது ஊனுண்ணிகளால் இழுத்துச் சிதைக்கப்படுகிறது.
6.32.24
अग्निष्टोमादिभिर्यज्ञैरिष्टवानाप्तदक्षिणैः।
अग्निहोत्रेण संस्कारं केन त्वं न तु लप्स्यसे ॥ ६.३२.२४ ॥
அக்னிஷ்டோம் முதலிய யாகங்களை, மிகு தட்சிணையுடன் செய்தவனே! அக்னிஹோத்ரத்துடன் கூடிய இறுதிச் சடங்கை நீ யாரால் பெறாமல் போவாய்?
6.32.25
प्रव्रज्यामुपपन्नानां त्रयाणामेकमागतम्।
परिप्रेक्ष्यति कौसल्या लक्ष्मणं शोकलालसा ॥ ६.३२.२५ ॥
காட்டுக்குச் சென்ற மூவரில் ஒருவனே திரும்பி வந்ததைக் கண்டு, துயரில் ஏங்கும் கௌசல்யை லக்ष்மணனைத் தேடுவாள்.
6.32.26
स तस्याः परिपृच्छन्त्या वधं मित्रबलस्य ते।
तव चाख्यास्यते नूनं निशायां राक्षसैर्वधम् ॥ ६.३२.२६ ॥
அவள் கேட்கும்போது, உன் நட்புப் படையின் அழிவையும், இரவில் அரக்கர்களால் நேர்ந்த உன் அழிவையும் அவனுக்குச் சொல்லப்படும்.
6.32.27
सा त्वां सुप्तं हतं ज्ञात्वा मां च रक्षोगृहं गताम्।
हृदयेनावदीर्णेन न भविष्यति राघव ॥ ६.३२.२७ ॥
ஓ ராகவா, நீ உறங்கும்போது கொல்லப்பட்டாய் என்றும், நான் அரக்கர் இல்லத்தில் சிக்கியிருக்கிறேன் என்றும் அறிந்தால், அவள் நெஞ்சு பிளந்து உயிர் வாழமாட்டாள்.
6.32.28
मम हेतोरनार्याया अनघः पार्थिवात्मजः।
रामः सागरमुत्तीर्य वीर्यवान् गोष्पदे हतः ॥ ६.३२.२८ ॥
நான் பண்பற்ற பெண்ணாகிய என் காரணமாக, குற்றமற்ற அரசகுமாரன் வீர ராமன் கடலைக் கடந்தும் ஒரு பசுவின் குளம்படித் தண்ணீரில் கொல்லப்பட்டான்.
6.32.29
अहं दाशरथेनोढा मोहात् स्वकुलपांसनी।
आर्यपुत्रस्य रामस्य भार्या मृत्युरजायत ॥ ६.३२.२९ ॥
நான் தசரதன் மகனால் மோகத்தால் மணக்கப்பட்டவள்; என் குலத்தையே இழிவுபடுத்துபவள். ஆர்யபுத்ரன் ராமனின் மனைவியான நான் அவருக்கு மரணமாக ஆனேன்.
6.32.30
नूनमन्यां मया जातिं वारितं दानमुत्तमम्।
याहमद्यैव शोचामि भार्या सर्वातिथेरिह ॥ ६.३२.३० ॥
நிச்சயமாக நான் வேறொரு பிறவியில் உயர்ந்த தானத்தைத் தடுத்திருப்பேன்; அதனால் இன்று இங்கே அனைவருக்கும் விருந்தளிப்பவனின் மனைவியாக நான் துயருறுகிறேன்.
6.32.31
साधु घातय मां क्षिप्रं रामस्योपरि रावण।
समानय पतिं पत्न्या कुरु कल्याणमुत्तमम् ॥ ६.३२.३१ ॥
சரி, ராவணா! என்னை விரைவில் ராமனின் மேல் கொன்றுவிடு. கணவனை மனைவியோடு சேர்த்துவை, மிக உயர்ந்த நன்மையைச் செய்.
6.32.32
शिरसा मे शिरश्चास्य कायं कायेन योजय।
रावणानुगमिष्यामि गतिं भर्तुर्महात्मनः ॥ ६.३२.३२ ॥
என் தலையை அவரின் தலையோடும், என் உடலை அவரின் உடலோடும் சேர்த்துவை. ராவணா, மகாத்மாவாகிய கணவனின் வழியையே பின்பற்றுவேன்.
6.32.33
इतीव दुःखसंतप्ता विललापायतेक्षणा।
भर्तुः शिरो धनुश्चैव ददर्श जनकात्मजा ॥ ६.३२.३३ ॥
இவ்வாறு துயரத்தால் வருந்திய, நீண்ட கண்களையுடைய ஜனகன் மகள் சீதை புலம்பினாள்; கணவனின் தலையையும் வில்லையும் அவள் கண்டாள்.
6.32.34
एवं लालप्यमानायां सीतायां तत्र राक्षसः।
अभिचक्राम भर्तारमनीकस्थः कृताञ्जलिः ॥ ६.३२.३४ ॥
அங்கே சீதை இவ்வாறு புலம்பிக்கொண்டிருக்கையில், படையில் நின்றிருந்த அந்த ராட்சதன் கைகூப்பியவாறு தன் தலைவனை அணுகினான்.
6.32.35
विजयस्वार्यपुत्रेति सोऽभिवाद्य प्रसाद्य च।
न्यवेदयदनुप्राप्तं प्रहस्तं वाहिनीपतिम् ॥ ६.३२.३५ ॥
"ஆர்யபுத்திரரே, நீர் வெற்றி பெறுக" என்று வணங்கி மகிழ்வித்து, படைத்தலைவன் பிரஹஸ்தன் வந்துவிட்டதை அவன் தெரிவித்தான்.
6.32.36
अमात्यैः सहितः सर्वैः प्रहस्तस्त्वामुपस्थितः।
तेन दर्शनकामेन अहं प्रस्थापितः प्रभो ॥ ६.३२.३६ ॥
"அமைச்சர்கள் அனைவரோடும் பிரஹஸ்தன் உம்மிடம் வந்திருக்கிறான். அவனே உம்மைக் காண விரும்பி என்னை அனுப்பினான், பிரபுவே."
6.32.37
नूनमस्ति महाराज राजभावात् क्षमान्वित।
किंचिदात्ययिकं कार्यं तेषां त्वं दर्शनं कुरु ॥ ६.३२.३७ ॥
மகாராஜாவே, அரசநிலையால் பொறுமையுடையவராக இருக்கிறீர்கள்; அவர்களுக்கு ஏதோ அவசரமான காரியம் உள்ளது, நீங்கள் அவர்களைச் சந்தியுங்கள்.
6.32.38
एतच्छ्रुत्वा दशग्रीवो राक्षसप्रतिवेदितम्।
अशोकवनिकां त्यक्त्वा मन्त्रिणां दर्शनं ययौ ॥ ६.३२.३८ ॥
அரக்கர்களால் அறிவிக்கப்பட்டதைக் கேட்ட பத்துத்தலை ராவணன் அசோகவனத்தை விட்டு அமைச்சர்களைச் சந்திக்கச் சென்றான்.
6.32.39
स तु सर्वं समर्थ्यैव मन्त्रिभिः कृत्यमात्मनः।
सभां प्रविश्य विदधे विदित्वा रामविक्रमम् ॥ ६.३२.३९ ॥
அவன் அமைச்சர்களுடன் தன் காரியங்கள் அனைத்தையும் ஆராய்ந்து, ராமனின் வீரத்தை அறிந்து, சபைக்குள் நுழைந்து ஏற்பாடுகளைச் செய்தான்.
6.32.40
अन्तर्धानं तु तच्छीर्षं तच्च कार्मुकमुत्तमम्।
जगाम रावणस्यैव निर्याणसमनन्तरम् ॥ ६.३२.४० ॥
ராவணன் புறப்பட்டதும் அவனுடைய அந்தத் தலையும், சிறந்த வில்லும் மறைந்து போயின.
6.32.41
राक्षसेन्द्रस्तु तैः सार्धं मन्त्रिभिर्भीमविक्रमैः।
समर्थयामास तदा रामकार्यविनिश्चयम् ॥ ६.३२.४१ ॥
அப்போது அரக்கர் தலைவன் அந்த பயங்கர வீரமுடைய அமைச்சர்களுடன் ராமனுடைய காரியத்தின் முடிவைப் பற்றி ஆலோசித்தான்.
6.32.42
अविदूरस्थितान् सर्वान् बलाध्यक्षान् हितैषिणः।
अब्रवीत् कालसदृशं रावणो राक्षसाधिपः ॥ ६.३२.४२ ॥
அரக்கர் தலைவன் ராவணன் அருகில் நின்ற நல்விரும்பிகளான படைத்தலைவர்கள் அனைவரிடமும் நேரத்திற்கேற்ற சொற்களைக் கூறினான்.
6.32.43
शीघ्रं भेरीनिनादेन स्फुटं कोणाहतेन मे।
समानयध्वं सैन्यानि वक्तव्यं च न कारणम् ॥ ६.३२.४३ ॥
முரசின் முழக்கத்தால், என் ஆணையால், யாழ்த்தண்டின் நேர்த்தியான அடியால் விரைவில் படைகளை ஒன்று திரட்டுங்கள்; இதற்கான காரணத்தை சொல்ல வேண்டியதில்லை.
6.32.44
ततस्तथेति प्रतिगृह्य तद्वच-
स्तदैव दूताः सहसा महद् बलम्।
समानयंश्चैव समागतं च
न्यवेदयन् भर्तरि युद्धकाङ्क्षिणि ॥ ६.३२.४४ ॥
'அவ்வாறே' என்று அவருடைய சொல்லை ஏற்று, தூதர்கள் உடனே பெரும் படையை ஒன்று திரட்டி, கூடிய பின் போரை விரும்பிய தலைவனுக்கு அறிவித்தனர்.