Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 6.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.32.1
सा सीता तच्छिरो दृष्ट्वा तच्च कार्मुकमुत्तमम्।
सुग्रीवप्रतिसंसर्गमाख्यातं च हनूमता ॥ ६.३२.१ ॥
Sītā viu aquela cabeça e aquele excelente arco, e a ligação com Sugrīva que Hanumān havia relatado.
6.32.2
नयने मुखवर्णं च भर्तुस्तत्सदृशं मुखम्।
केशान् केशान्तदेशं च तं च चूडामणिं शुभम् ॥ ६.३२.२ ॥
Os olhos, a cor do rosto, aquele rosto semelhante ao do marido; os cabelos e a linha da fronte, e aquela joia de cume auspiciosa.
6.32.3
एतैः सर्वैरभिज्ञानैरभिज्ञाय सुदुःखिता।
विजगर्हेऽत्र कैकेयीं क्रोशन्ती कुररी यथा ॥ ६.३२.३ ॥
Reconhecendo-o por todos esses sinais, Sītā, profundamente aflita, censurou Kaikeyī aqui, gritando como um pássaro kurarī.
6.32.4
सकामा भव कैकेयि हतोऽयं कुलनन्दनः।
कुलमुत्सादितं सर्वं त्वया कलहशीलया ॥ ६.३२.४ ॥
Kaikeyī, fique satisfeita! Esta alegria da família foi morta; tu, de natureza briguenta, arrancaste toda a família pela raiz.
6.32.5
आर्येण किं नु कैकेय्याः कृतं रामेण विप्रियम्।
यन्मया चीरवसनं दत्त्वा प्रव्राजितो वनम् ॥ ६.३२.५ ॥
Que mal desagradável o nobre Rāma causou a Kaikeyī, para que ela me desse vestes de casca e me exilasse na floresta?
6.32.6
एवमुक्त्वा तु वैदेही वेपमाना तपस्विनी।
जगाम जगतीं बाला छिन्ना तु कदली यथा ॥ ६.३२.६ ॥
Tendo dito isso, a trêmula Vaidehī Sītā, de espírito asceta, caiu ao chão, como uma bananeira cortada.
6.32.7
सा मुहूर्तात् समाश्वस्य परिलभ्याथ चेतनाम्।
तच्छिरः समुपास्थाय विललापायतेक्षणा ॥ ६.३२.७ ॥
Após um momento, recompondo-se e recobrando os sentidos, tomou sua cabeça, e Sītā de olhos grandes lamentou-se.
6.32.8
हा हतास्मि महाबाहो वीरव्रतमनुव्रत।
इमां ते पश्चिमावस्थां गतास्मि विधवा कृता ॥ ६.३२.८ ॥
Ai de mim, estou perdida! Ó de braços poderosos, que cumpriste o voto do herói, cheguei a este teu estado final; fizeram de mim uma viúva.
6.32.9
प्रथमं मरणं नार्या भर्तुर्वैगुण्यमुच्यते।
सुवृत्तः साधुवृत्तायाः संवृत्तस्त्वं ममाग्रतः ॥ ६.३२.९ ॥
Diz-se que, para uma mulher, a primeira morte é a desonra do marido. Diante de mim, uma mulher de boa conduta, tu, de conduta reta, caíste neste estado.
6.32.10
महद् दुःखं प्रपन्नाया मग्नायाः शोकसागरे।
यो हि मामुद्यतस्त्रातुं सोऽपि त्वं विनिपातितः ॥ ६.३२.१० ॥
Eu, que caí em grande sofrimento e estou afundada no oceano da dor, e tu, que estavas pronto para me salvar, também foste abatido.
6.32.11
सा श्वश्रूर्मम कौसल्या त्वया पुत्रेण राघव।
वत्सेनेव यथा धेनुर्विवत्सा वत्सला कृता ॥ ६.३२.११ ॥
Ó Rāghava, minha sogra Kausalyā foi feita, por ti, seu filho, como uma vaca amorosa privada de seu bezerro.
6.32.12
उद्दिष्टं दीर्घमायुस्ते दैवज्ञैरपि राघव।
अनृतं वचनं तेषामल्पायुरसि राघव ॥ ६.३२.१२ ॥
Ó Rāghava, os astrólogos declararam a tua vida longa; mas as suas palavras foram falsas, pois tu, ó Rāghava, revelaste-te de vida curta.
6.32.13
अथवा नश्यति प्रज्ञा प्राज्ञस्यापि सतस्तव।
पचत्येनं तथा कालो भूतानां प्रभवो ह्ययम् ॥ ६.३२.१३ ॥
Ou antes, mesmo sendo sábio, a tua sabedoria foi destruída. O tempo amadurece isto assim, pois ele é a origem dos seres.
6.32.14
अदृष्टं मृत्युमापन्नः कस्मात् त्वं नयशास्त्रवित्।
व्यसनानामुपायज्ञः कुशलो ह्यसि वर्जने ॥ ६.३२.१४ ॥
Tu, que conheces a ciência da política, que sabes os remédios contra as desgraças e és hábil em evitá-las, por que caíste numa morte não prevista?
6.32.15
तथा त्वं सम्परिष्वज्य रौद्रयातिनृशंसया।
कालरात्र्या ममाच्छिद्य हृतः कमललोचन ॥ ६.३२.१५ ॥
Assim, a terrível e cruelíssima noite da morte, abraçando-te, arrancou-te de mim e levou-te, ó de olhos de lótus!
6.32.16
इह शेषे महाबाहो मां विहाय तपस्विनीम्।
प्रियामिव यथा नारीं पृथिवीं पुरुषर्षभ ॥ ६.३२.१६ ॥
Aqui jazes, ó de braços poderosos, abandonando-me, a asceta, como quem deixa uma esposa amada sobre a terra, ó melhor dos homens!
6.32.17
अर्चितं सततं यत्नाद् गन्धमाल्यैर्मया तव।
इदं ते मत्प्रियं वीर धनुः काञ्चनभूषितम् ॥ ६.३२.१७ ॥
Honrei-te constantemente e com cuidado com perfumes e guirlandas. Ó herói, este arco adornado de ouro, querido para mim, é teu.
6.32.18
पित्रा दशरथेन त्वं श्वशुरेण ममानघ।
सर्वैश्च पितृभिः सार्धं नूनं स्वर्गे समागतः ॥ ६.३२.१८ ॥
Ó imaculado, certamente te reuniste no céu com teu pai Daśaratha, meu sogro, e com todos os teus antepassados.
6.32.19
दिवि नक्षत्रभूतं च महत्कर्मकृतं तथा।
पुण्यं राजर्षिवंशं त्वमात्मनः समुपेक्षसे ॥ ६.३२.१९ ॥
Tornado estrela no céu, tu que realizaste grandes feitos e pertences à pura linhagem dos reis-sábios, negligencias a ti mesmo.
6.32.20
किं मां न प्रेक्षसे राजन् किं वा न प्रतिभाषसे।
बालां बालेन सम्प्राप्तां भार्यां मां सहचारिणीम् ॥ ६.३२.२० ॥
Ó rei! Por que não me olhas, e por que não me falas, a mim, tua esposa, tua companheira, que na juventude foi desposada por um jovem?
6.32.21
संश्रुतं गृह्णता पाणिं चरिष्यामीति यत् त्वया।
स्मर तन्नाम काकुत्स्थ नय मामपि दुःखिताम् ॥ ६.३२.२१ ॥
Ó Kākutstha! Lembra-te da promessa que fizeste ao tomar a minha mão, de que caminharias comigo. Leva-me também, a aflita.
6.32.22
कस्मान्मामपहाय त्वं गतो गतिमतां वर।
अस्माल्लोकादमुं लोकं त्यक्त्वा मामपि दुःखिताम् ॥ ६.३२.२२ ॥
Ó melhor dos que têm caminho! Por que partiste, abandonando-me? Ao deixar este mundo por aquele outro, por que me deixaste também a mim, a aflita?
6.32.23
कल्याणै रुचिरं गात्रं परिष्वक्तं मयैव तु।
क्रव्यादैस्तच्छरीरं ते नूनं विपरिकृष्यते ॥ ६.३२.२३ ॥
O teu belo corpo, que abracei com meus braços auspiciosos, está certamente a ser arrastado por devoradores de carne.
6.32.24
अग्निष्टोमादिभिर्यज्ञैरिष्टवानाप्तदक्षिणैः।
अग्निहोत्रेण संस्कारं केन त्वं न तु लप्स्यसे ॥ ६.३२.२४ ॥
Tu, que realizaste o agniṣṭoma e outros sacrifícios, com abundantes dádivas aos sacerdotes, por quem não receberás o rito fúnebre com o fogo do agnihotra?
6.32.25
प्रव्रज्यामुपपन्नानां त्रयाणामेकमागतम्।
परिप्रेक्ष्यति कौसल्या लक्ष्मणं शोकलालसा ॥ ६.३२.२५ ॥
Ao ver que apenas um dos três que partiram para o exílio retornou, Kauśalyā, ansiosa em sua dor, procurará por Lakṣmaṇa.
6.32.26
स तस्याः परिपृच्छन्त्या वधं मित्रबलस्य ते।
तव चाख्यास्यते नूनं निशायां राक्षसैर्वधम् ॥ ६.३२.२६ ॥
Quando ela perguntar, será contado a ele o massacre do teu exército aliado, e certamente também a tua morte pelos rākṣasas durante a noite.
6.32.27
सा त्वां सुप्तं हतं ज्ञात्वा मां च रक्षोगृहं गताम्।
हृदयेनावदीर्णेन न भविष्यति राघव ॥ ६.३२.२७ ॥
Ó Rāghava, ao saber que foste morto enquanto dormias e que eu fui à casa dos rākṣasas, ela não sobreviverá, com o coração despedaçado.
6.32.28
मम हेतोरनार्याया अनघः पार्थिवात्मजः।
रामः सागरमुत्तीर्य वीर्यवान् गोष्पदे हतः ॥ ६.३२.२८ ॥
Por minha causa, a mulher indigna, o príncipe sem mácula, o valente Rāma, depois de cruzar o oceano, foi morto numa pegada de vaca.
6.32.29
अहं दाशरथेनोढा मोहात् स्वकुलपांसनी।
आर्यपुत्रस्य रामस्य भार्या मृत्युरजायत ॥ ६.३२.२९ ॥
Eu, desposada pelo filho de Daśaratha por delusão, desonra da minha própria linhagem, tornei-me a morte de Rāma, o nobre filho, como sua esposa.
6.32.30
नूनमन्यां मया जातिं वारितं दानमुत्तमम्।
याहमद्यैव शोचामि भार्या सर्वातिथेरिह ॥ ६.३२.३० ॥
Certamente, em outro nascimento, devo ter proibido uma excelente oferenda, pois hoje aqui lamento como esposa daquele que acolhe todos os hóspedes.
6.32.31
साधु घातय मां क्षिप्रं रामस्योपरि रावण।
समानय पतिं पत्न्या कुरु कल्याणमुत्तमम् ॥ ६.३२.३१ ॥
Muito bem, Rāvaṇa! Mata-me logo sobre Rāma. Une o esposo à sua esposa e faz o bem supremo.
6.32.32
शिरसा मे शिरश्चास्य कायं कायेन योजय।
रावणानुगमिष्यामि गतिं भर्तुर्महात्मनः ॥ ६.३२.३२ ॥
Une minha cabeça à dele e meu corpo ao dele, Rāvaṇa. Seguirei o caminho do meu esposo magnânimo.
6.32.33
इतीव दुःखसंतप्ता विललापायतेक्षणा।
भर्तुः शिरो धनुश्चैव ददर्श जनकात्मजा ॥ ६.३२.३३ ॥
Assim atormentada pela dor, Sītā de olhos grandes, filha de Janaka, lamentou-se; e viu a cabeça do esposo e o seu arco.
6.32.34
एवं लालप्यमानायां सीतायां तत्र राक्षसः।
अभिचक्राम भर्तारमनीकस्थः कृताञ्जलिः ॥ ६.३२.३४ ॥
Enquanto Sītā assim se lamentava, o rākṣasa que estava entre o exército aproximou-se do seu senhor, de mãos juntas.
6.32.35
विजयस्वार्यपुत्रेति सोऽभिवाद्य प्रसाद्य च।
न्यवेदयदनुप्राप्तं प्रहस्तं वाहिनीपतिम् ॥ ६.३२.३५ ॥
"Que sejas vitorioso, nobre senhor", disse, saudando-o e apaziguando-o, e informou que Prahasta, o comandante do exército, havia chegado.
6.32.36
अमात्यैः सहितः सर्वैः प्रहस्तस्त्वामुपस्थितः।
तेन दर्शनकामेन अहं प्रस्थापितः प्रभो ॥ ६.३२.३६ ॥
"Prahasta chegou à tua presença com todos os ministros. Desejando ver-te, foi ele quem me enviou, senhor."
6.32.37
नूनमस्ति महाराज राजभावात् क्षमान्वित।
किंचिदात्ययिकं कार्यं तेषां त्वं दर्शनं कुरु ॥ ६.३२.३७ ॥
Certamente, grande rei, dotado de paciência pela tua condição real; eles têm algum assunto urgente, concede-lhes audiência.
6.32.38
एतच्छ्रुत्वा दशग्रीवो राक्षसप्रतिवेदितम्।
अशोकवनिकां त्यक्त्वा मन्त्रिणां दर्शनं ययौ ॥ ६.३२.३८ ॥
Ao ouvir esse relato dos rākṣasas, Rāvaṇa de dez pescoços deixou o bosque de Aśoka e foi encontrar seus ministros.
6.32.39
स तु सर्वं समर्थ्यैव मन्त्रिभिः कृत्यमात्मनः।
सभां प्रविश्य विदधे विदित्वा रामविक्रमम् ॥ ६.३२.३९ ॥
Após deliberar bem sobre seus assuntos com seus ministros, e conhecendo a bravura de Rāma, entrou no salão de assembleias e fez seus preparativos.
6.32.40
अन्तर्धानं तु तच्छीर्षं तच्च कार्मुकमुत्तमम्।
जगाम रावणस्यैव निर्याणसमनन्तरम् ॥ ६.३२.४० ॥
Assim que Rāvaṇa partiu, aquela cabeça e aquele excelente arco desapareceram.
6.32.41
राक्षसेन्द्रस्तु तैः सार्धं मन्त्रिभिर्भीमविक्रमैः।
समर्थयामास तदा रामकार्यविनिश्चयम् ॥ ६.३२.४१ ॥
Então o senhor dos rākṣasas, junto com aqueles ministros de terrível valor, deliberou sobre a decisão quanto ao assunto de Rāma.
6.32.42
अविदूरस्थितान् सर्वान् बलाध्यक्षान् हितैषिणः।
अब्रवीत् कालसदृशं रावणो राक्षसाधिपः ॥ ६.३२.४२ ॥
Rāvaṇa, senhor dos rākṣasas, falou palavras adequadas ao momento a todos os comandantes bem-intencionados que estavam por perto.
6.32.43
शीघ्रं भेरीनिनादेन स्फुटं कोणाहतेन मे।
समानयध्वं सैन्यानि वक्तव्यं च न कारणम् ॥ ६.३२.४३ ॥
Rapidamente, ao som dos tambores de guerra, claramente tocados por ordem minha, reuni os exércitos; não é preciso dizer a razão.
6.32.44
ततस्तथेति प्रतिगृह्य तद्वच-
स्तदैव दूताः सहसा महद् बलम्।
समानयंश्चैव समागतं च
न्यवेदयन् भर्तरि युद्धकाङ्क्षिणि ॥ ६.३२.४४ ॥
Então, aceitando as suas palavras com «Assim seja», os mensageiros reuniram de imediato a grande hoste, e, uma vez reunida, informaram o seu senhor, que desejava a batalha.