வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 6.40
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.40.1
ततो रामः सुवेलाग्रं योजनद्वयमण्डलम्।
उपारोहत् ससुग्रीवो हरियूथैः समन्वितः ॥ ६.४०.१ ॥
அதன்பின் ராமன், சுக்ரீவனுடன் குரங்குப் படைகளால் சூழப்பட்டவனாய், இரண்டு யோஜனை சுற்றளவுடைய சுவேல மலையின் உச்சியில் ஏறினான்.
6.40.2
स्थित्वा मुहूर्तं तत्रैव दिशो दश विलोकयन्।
त्रिकूटशिखरे रम्ये निर्मितां विश्वकर्मणा ॥ ६.४०.२ ॥
அங்கேயே சிறிது நேரம் நின்று, பத்துத் திசைகளையும் நோக்கியபடி, விஸ்வகர்மாவால் கட்டப்பட்ட, திரிகூட மலையின் அழகிய சிகரத்தைப் பார்த்தான்.
6.40.3
ददर्श लङ्कां सुन्यस्तां रम्यकाननशोभिताम्।
तस्य गोपुरशृङ्गस्थं राक्षसेन्द्रं दुरासदम् ॥ ६.४०.३ ॥
அழகிய சோலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட, நன்கு அமைந்த இலங்கையைக் கண்டான்; அதன் கோபுர உச்சியில் நின்ற, அணுக முடியாத ராட்சசர் தலைவனையும் கண்டான்.
6.40.4
श्वेतचामरपर्यन्तं विजयच्छत्रशोभितम्।
रक्तचन्दनसंलिप्तं रत्नाभरणभूषितम् ॥ ६.४०.४ ॥
வெண்ணிறச் சாமரங்கள் சூழ்ந்தவனும், வெற்றிக் குடையால் சோபிதனும், சிவப்புச் சந்தனம் பூசப்பட்டவனும், ரத்ன ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவனுமாக (அவன் இருந்தான்).
6.40.5
नीलजीमूतसंकाशं हेमसंछादिताम्बरम्।
ऐरावतविषाणाग्रैरुत्कृष्टकिणवक्षसम् ॥ ६.४०.५ ॥
நீல மேகம் போன்றவன், பொன் பதித்த ஆடையுடையவன், ஐராவதத்தின் தந்தக் நுனிகளால் ஏற்பட்ட ஆழ்ந்த தழும்புகள் மார்பில் உடையவன்.
6.40.6
शशलोहितरागेण संवीतं रक्तवाससा।
संध्यातपेन संछन्नं मेघराशिमिवाम्बरे ॥ ६.४०.६ ॥
சிவப்பு ஆடையால் போர்த்தப்பட்டவனாய், சந்திரனின் செந்நிறம் போன்ற சிவந்த ஒளியால் சூழப்பட்டவனாய், மாலை வெயிலால் மூடப்பட்டவனாய், வானத்தில் மேகக் கூட்டம் போல் (அவன் இருந்தான்).
6.40.7
पश्यतां वानरेन्द्राणां राघवस्यापि पश्यतः।
दर्शनाद् राक्षसेन्द्रस्य सुग्रीवः सहसोत्थितः ॥ ६.४०.७ ॥
வானரத் தலைவர்கள் பார்த்துக்கொண்டிருக்க, ராகவரும் பார்த்துக்கொண்டிருக்க, அரக்கர் தலைவனைக் கண்டதும் சுக்ரீவன் திடீரென எழுந்தான்.
6.40.8
क्रोधवेगेन संयुक्तः सत्त्वेन च बलेन च।
अचलाग्रादथोत्थाय पुप्लुवे गोपुरस्थले ॥ ६.४०.८ ॥
கோபத்தின் வேகமும் துணிவும் வலிமையும் நிரம்பிய சுக்ரீவன், மலைச்சிகரத்திலிருந்து எழுந்து கோபுரத்தின் மேடையில் பாய்ந்தான்.
6.40.9
स्थित्वा मुहूर्तं सम्प्रेक्ष्य निर्भयेनान्तरात्मना।
तृणीकृत्य च तद् रक्षः सोऽब्रवीत् परुषं वचः ॥ ६.४०.९ ॥
ஒரு கணம் நின்று, அச்சமற்ற உள்ளத்துடன் உற்றுப் பார்த்து, அந்த அரக்கனைத் துரும்பாக மதித்து அவன் கடுஞ்சொற்களைச் சொன்னான்.
6.40.10
लोकनाथस्य रामस्य सखा दासोऽस्मि राक्षस।
न मया मोक्ष्यसेऽद्य त्वं पार्थिवेन्द्रस्य तेजसा ॥ ६.४०.१० ॥
உலகநாதர் ராமரின் நண்பனும் அடியவனுமாவேன், அரக்கனே. இன்று நீ என்னால் விடுபடமாட்டாய், மன்னர் தலைவரின் தேஜஸாலேயே உனக்கு விடுதலை இல்லை.
6.40.11
इत्युक्त्वा सहसोत्पत्य पुप्लुवे तस्य चोपरि।
आकृष्य मुकुटं चित्रं पातयामास तद् भुवि ॥ ६.४०.११ ॥
இவ்வாறு சொல்லி சுக்ரீவன் திடீரென்று மேலே பாய்ந்து அவன் மீது குதித்தான்; அவனுடைய அழகிய கிரீடத்தைப் பிடித்திழுத்து நிலத்தில் வீழ்த்தினான்.
6.40.12
समीक्ष्य तूर्णमायान्तं बभाषे तं निशाचरः।
सुग्रीवस्त्वं परोक्षं मे हीनग्रीवो भविष्यसि ॥ ६.४०.१२ ॥
விரைவாக வருவதைக் கண்ட அந்த இரவுஞ்சரன் அவனிடம் சொன்னான்: "சுக்ரீவா, நீ என் பார்வைக்கு அப்பால் கழுத்தற்றவனாவாய்."
6.40.13
इत्युक्त्वोत्थाय तं क्षिप्रं बाहुभ्यामाक्षिपत् तले।
कन्दुवत् स समुत्थाय बाहुभ्यामाक्षिपद्धरिः ॥ ६.४०.१३ ॥
இவ்வாறு கூறி, அவன் உடனே எழுந்து, இரு கரங்களாலும் அவனை உள்ளங்கையில் அறைந்தான்.
6.40.14
परस्परं स्वेदविदिग्धगात्रौ
परस्परं शोणितरक्तदेहौ।
परस्परं श्लिष्टनिरुद्धचेष्टौ
परस्परं शाल्मलिकिंशुकाविव ॥ ६.४०.१४ ॥
இருவரும் வியர்வையில் தோய்ந்த உடலுடனும், இரத்தத்தில் சிவந்த உடலுடனும், ஒருவரையொருவர் இறுகப் பிணைந்து அசைவற்று, இரண்டு சால்மலி மற்றும் கிம்சுக மரங்களைப் போல இருந்தனர்.
6.40.15
मुष्टिप्रहारैश्च तलप्रहारै-
ररत्निघातैश्च कराग्रघातैः।
तौ चक्रतुर्युद्धमसह्यरूपं
महाबलौ राक्षसवानरेन्द्रौ ॥ ६.४०.१५ ॥
குத்துகளாலும், உள்ளங்கைப் பிரகாரங்களாலும், முழங்கை அடிகளாலும், விரல் நுனி அடிகளாலும் அந்த இரு மகாபலசாலிகளான அரக்கனும் வானரத் தலைவனும் சகிக்க முடியாத போரை நடத்தினர்.
6.40.16
कृत्वा नियुद्धं भृशमुग्रवेगौ
कालं चिरं गोपुरवेदिमध्ये।
उत्क्षिप्य चोत्क्षिप्य विनम्य देहौ
पादक्रमाद् गोपुरवेदिलग्नौ ॥ ६.४०.१६ ॥
கடும் வேகமுடைய அவ்விருவரும் நெடுநேரம் கோபுர மேடையின் நடுவில் கடும் மல்யுத்தம் செய்தனர்; ஒருவரையொருவர் தூக்கியும் குனியச் செய்தும், கால் அடிகளின் வழியாக கோபுர மேடையைப் பற்றிக்கொண்டிருந்தனர்.
6.40.17
अन्योन्यमापीड्य विलग्नदेहौ
तौ पेततुः सालनिखातमध्ये।
उत्पेततुर्भूमितलं स्पृशन्तौ
स्थित्वा मुहूर्तं त्वभिनिःश्वसन्तौ ॥ ६.४०.१७ ॥
ஒருவரையொருவர் அழுத்திக்கொண்டு, உடல்கள் பிணைந்தவர்களாய் அவ்விருவரும் சால்மர அகழியின் நடுவில் விழுந்தனர்; பின் நிலத்தைத் தொட்டபடி மேலெழுந்தனர், சிறிது நேரம் நின்று பெருமூச்சு விட்டுக்கொண்டிருந்தனர்.
6.40.18
आलिङ्ग्य चालिङ्ग्य च बाहुयोक्त्रैः
संयोजयामासतुराहवे तौ।
संरम्भशिक्षाबलसम्प्रयुक्तौ
सुचेरतुः सम्प्रति युद्धमार्गैः ॥ ६.४०.१८ ॥
ஒருவரையொருவர் அணைத்தும் தழுவியும், தங்கள் தோள்களை நுகத்தடியாக்கி, அவ்விருவரும் போரில் ஒன்றுசேர்ந்தனர். சினம், பயிற்சி, வலிமை ஆகியவற்றோடு கூடியவர்களாய் அவர்கள் இப்போது போர்முறைகளின்படி நன்கு நகர்ந்தனர்.
6.40.19
शार्दूलसिंहाविव जातदंष्ट्रौ
गजेन्द्रपोताविव सम्प्रयुक्तौ।
संहत्य संवेद्य च तौ कराभ्यां
तौ पेततुर्वै युगपद् धरायाम् ॥ ६.४०.१९ ॥
அவ்விருவரும் கோரைப்பற்கள் முளைத்த புலிகளும் சிங்கங்களும் போலவும், இரு யானைக் குட்டிகள் போலவும் மோதிக்கொண்டிருந்தனர். ஒன்றையொன்று மோதி, கைகளால் பற்றிக்கொண்டு அவ்விருவரும் ஒரே நேரத்தில் நிலத்தில் விழுந்தனர்.
6.40.20
उद्यम्य चान्योन्यमधिक्षिपन्तौ
संचक्रमाते बहु युद्धमार्गे।
व्यायामशिक्षाबलसम्प्रयुक्तौ
क्लमं न तौ जग्मतुराशु वीरौ ॥ ६.४०.२० ॥
ஒருவரையொருவர் தூக்கி எறிந்து தாக்கியபடி அவ்விருவரும் போர்ப்பாதையில் பலமுறை சுற்றி வந்தனர். உடற்பயிற்சி, பயிற்சி, வலிமை ஆகியவற்றோடு கூடிய அந்த இரு வீரர்களும் விரைவில் சோர்வடையவில்லை.
6.40.21
बाहूत्तमैर्वारणवारणाभै-
र्निवारयन्तौ परवारणाभौ।
चिरेण कालेन भृशं प्रयुद्धौ
संचेरतुर्मण्डलमार्गमाशु ॥ ६.४०.२१ ॥
யானையின் துதிக்கைகளைப் போன்ற தங்கள் சிறந்த தோள்களால், எதிரி யானைகள் போன்ற அவ்விருவரும் ஒருவரையொருவர் தடுத்தனர். நீண்ட நேரத்திற்குப் பின் மிகக் கடுமையாகப் போரிட்டு, அவர்கள் விரைவில் வட்டப்பாதைகளில் சுற்றி நகர்ந்தனர்.
6.40.22
तौ परस्परमासाद्य यत्तावन्योन्यसूदने।
मार्जाराविव भक्षार्थेऽवतस्थाते मुहुर्मुहुः ॥ ६.४०.२२ ॥
ஒருவரையொருவர் அணுகி, ஒருவரையொருவர் கொல்லும் ஆவலில் இருந்த அவ்விருவரும், இரையின் பொருட்டு இரண்டு பூனைகள் போல மீண்டும் மீண்டும் நின்றனர்.
6.40.23
मण्डलानि विचित्राणि स्थानानि विविधानि च।
गोमूत्रकाणि चित्राणि गतप्रत्यागतानि च ॥ ६.४०.२३ ॥
விதவிதமான வட்ட நகர்வுகள், பல்வேறு நிலைகள், பசுவின் சிறுநீர்த் தடம் போன்ற வளைந்த அற்புத நகர்வுகள், முன்னேறியும் பின்வாங்கியும் செய்த நகர்வுகள்.
6.40.24
तिरश्चीनगतान्येव तथा वक्रगतानि च।
परिमोक्षं प्रहाराणां वर्जनं परिधावनम् ॥ ६.४०.२४ ॥
குறுக்கான நகர்வுகளும், வளைவான நகர்வுகளும்; அடிகளிலிருந்து தப்புவதும், அவற்றைத் தவிர்ப்பதும், சுற்றி ஓடுவதும்.
6.40.25
अभिद्रवणमाप्लावमवस्थानं सविग्रहम्।
परावृत्तमपावृत्तमपद्रुतमवप्लुतम् ॥ ६.४०.२५ ॥
தாக்குதல், பாய்ந்து மேலேறுதல், உறுதியாக நிற்றல், நெருக்கமாகப் பிடித்துப் போரிடுதல், திரும்புதல், விலகுதல், ஓடுதல், பாய்ந்து குதித்தல்.
6.40.26
उपन्यस्तमपन्यस्तं युद्धमार्गविशारदौ।
तौ विचेरतुरन्योन्यं वानरेन्द्रश्च रावणः ॥ ६.४०.२६ ॥
முன்னேறுதலும் பின்வாங்குதலும். போர்வழிகளில் வல்லவர்களான அவ்விருவரும், வானரத் தலைவனும் ராவணனும், ஒருவரையொருவர் எதிர்த்து வலம் வந்தனர்.
6.40.27
एतस्मिन्नन्तरे रक्षो मायाबलमथात्मनः।
आरब्धुमुपसम्पेदे ज्ञात्वा तं वानराधिपः ॥ ६.४०.२७ ॥
இதற்கிடையில் அரக்கன் தனது மாயா சக்தியைத் தொடங்கத் தொடங்கினான்; அதை அறிந்து வானரத் தலைவனும்.
6.40.28
उत्पपात तदाऽऽकाशं जितकाशी जितक्लमः।
रावणः स्थित एवात्र हरिराजेन वञ्चितः ॥ ६.४०.२८ ॥
அப்போது வெற்றி பெற்றவனைப் போலும் களைப்பின்றியும் அவன் வானில் பறந்தான். ராவணன் இங்கேயே நின்றுவிட்டான், வானரராஜனால் ஏமாற்றப்பட்டு.
6.40.29
अथ हरिवरनाथः प्राप्तसंग्रामकीर्ति-
र्निशिचरपतिमाजौ योजयित्वा श्रमेण।
गगनमतिविशालं लङ्घयित्वार्कसूनु-
र्हरिगणबलमध्ये रामपार्श्वं जगाम ॥ ६.४०.२९ ॥
பின்னர், போரில் புகழ் பெற்ற வானரங்களின் தலைவன், களைப்புடன் அரக்கர் தலைவனை போரில் ஈடுபடுத்தி, மிகப் பெரிய வானைத் தாண்டி, சூரியனின் மகன் வானர சேனையின் நடுவே ராமனின் பக்கம் சென்றான்.
6.40.30
पवनगतिरनीकं प्राविशत् सम्प्रहृष्टः।
रघुवरनृपसूनोर्वर्धयन् युद्धहर्षं
तरुमृगगणमुख्यैः पूज्यमानो हरीन्द्रः ॥ ६.४०.३० ॥
காற்றின் வேகம் கொண்ட அனுமன் மிகவும் மகிழ்ச்சியுடன் படையில் நுழைந்தார். ரகுவம்சத்தின் சிறந்த அரசகுமாரனின் போர்-உற்சாகத்தை வளர்த்துக்கொண்டு, மரங்களும் விலங்குகளுமான முக்கியக் கூட்டங்களால் மதிக்கப்பட்டவராய்.