Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 6.42
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.42.1
ततस्ते राक्षसास्तत्र गत्वा रावणमन्दिरम्।
न्यवेदयन् पुरीं रुद्धां रामेण सह वानरैः ॥ ६.४२.१ ॥
Da gingen jene Rākṣasas in Rāvaṇas Palast und meldeten, dass die Stadt von Rāma zusammen mit den Vānaras belagert werde.
6.42.2
रुद्धां तु नगरीं श्रुत्वा जातक्रोधो निशाचरः।
विधानं द्विगुणं कृत्वा प्रासादं चाप्यरोहत ॥ ६.४२.२ ॥
Als der Nachtwandler hörte, dass die Stadt belagert war, verdoppelte er voller Zorn die Vorkehrungen und stieg auf den Palast.
6.42.3
स ददर्श वृतां लङ्कां सशैलवनकाननाम्।
असंख्येयैर्हरिगणैः सर्वतो युद्धकाङ्क्षिभिः ॥ ६.४२.३ ॥
Er sah Laṅkā mit ihren Bergen, Hainen und Wäldern von allen Seiten umringt von zahllosen Affenscharen, die nach Kampf verlangten.
6.42.4
स दृष्ट्वा वानरैः सर्वैर्वसुधां कपिलीकृताम्।
कथं क्षपयितव्याः स्युरिति चिन्तापरोऽभवत् ॥ ६.४२.४ ॥
Als er die ganze Erde in eine Masse von Affen verwandelt sah, versank er in Gedanken darüber, wie sie vernichtet werden könnten.
6.42.5
स चिन्तयित्वा सुचिरं धैर्यमालम्ब्य रावणः।
राघवं हरियूथांश्च ददर्शायतलोचनः ॥ ६.४२.५ ॥
Nachdem er lange nachgedacht und Standhaftigkeit gefasst hatte, sah der großäugige Rāvaṇa auf Rāghava und die Affenscharen.
6.42.6
राघवः सह सैन्येन मुदितो नाम पुप्लुवे।
लङ्कां ददर्श गुप्तां वै सर्वतो राक्षसैर्वृताम् ॥ ६.४२.६ ॥
Rāghava Rāma sprang vor Freude mit seinem Heer auf und sah Laṅkā, von Rākṣasas bewacht und von allen Seiten umzingelt.
6.42.7
दृष्ट्वा दाशरथिर्लङ्कां चित्रध्वजपताकिनीम्।
जगाम सहसा सीतां दूयमानेन चेतसा ॥ ६.४२.७ ॥
Als Rāma, Sohn des Daśaratha, das mit bunten Bannern und Fahnen geschmückte Laṅkā erblickte, eilte er mit betrübtem Herzen sogleich zu Sītā.
6.42.8
अत्र सा मृगशावाक्षी मत्कृते जनकात्मजा।
पीड्यते शोकसंतप्ता कृशा स्थण्डिलशायिनी ॥ ६.४२.८ ॥
Hier leidet Sītā, die Tochter Janakas mit den Rehaugen, meinetwegen, von Kummer verzehrt, abgemagert, auf dem nackten Boden liegend.
6.42.9
निपीड्यमानां धर्मात्मा वैदेहीमनुचिन्तयन्।
क्षिप्रमाज्ञापयद् रामो वानरान् द्विषतां वधे ॥ ६.४२.९ ॥
In Gedanken bei der gequälten Vaidehī befahl der rechtschaffene Rāma den Vānaras sogleich, die Feinde zu erschlagen.
6.42.10
एवमुक्ते तु वचसि रामेणाक्लिष्टकर्मणा।
संघर्षमाणाः प्लवगाः सिंहनादैरनादयन् ॥ ६.४२.१० ॥
Als Rāma, dessen Taten mühelos waren, diese Worte gesprochen hatte, erfüllten die ungeduldigen springenden Affen die Luft mit Löwengebrüll.
6.42.12
शिखरैर्विकिरामैतां लङ्कां मुष्टिभिरेव वा।
उद्यम्य गिरिशृङ्गाणि महान्ति शिखराणि च।
तरूंश्चोत्पाट्य विविधांस्तिष्ठन्ति हरियूथपाः ॥ ६.४२.१२ ॥
Sie sagen: »Lasst uns dieses Laṅkā mit Gipfeln oder gar mit den Fäusten zerstreuen«, und die Anführer der Affenscharen stehen bereit, hoch erhobene Bergkämme und große Gipfel tragend und verschiedene Bäume entwurzelnd.
6.42.13
प्रेक्षतो राक्षसेन्द्रस्य तान्यनीकानि भागशः।
राघवप्रियकामार्थं लङ्कामारुरुहुस्तदा ॥ ६.४२.१३ ॥
Während der Herr der Rākṣasas zusah, stiegen jene in Abteilungen geteilten Heere, aus dem Wunsch, Rāghava zu gefallen, auf Laṅkā hinauf.
6.42.14
ते ताम्रवक्त्रा हेमाभा रामार्थे त्यक्तजीविताः।
लङ्कामेवाभ्यवर्तन्त सालभूधरयोधिनः ॥ ६.४२.१४ ॥
Mit rotem Gesicht und goldenem Glanz, bereit, für Rāma ihr Leben hinzugeben, rückten jene Affen, Krieger mit Sāla-Bäumen und Bergen, geradewegs gegen Laṅkā vor.
6.42.15
ते द्रुमैः पर्वताग्रैश्च मुष्टिभिश्च प्लवंगमाः।
प्राकाराग्राण्यसंख्यानि ममन्थुस्तोरणानि च ॥ ६.४२.१५ ॥
Mit Bäumen, Bergspitzen und Fäusten zermalmten jene Affen die zahllosen Zinnen der Wälle und die Torbögen Laṅkās.
6.42.16
परिखान् पूरयन्तश्च प्रसन्नसलिलाशयान्।
पांसुभिः पर्वताग्रैश्च तृणैः काष्ठैश्च वानराः ॥ ६.४२.१६ ॥
Die Gräben mit klarem Wasser füllten die Affen mit Staub, Bergspitzen, Gras und Holz auf.
6.42.17
ततः सहस्रयूथाश्च कोटियूथाश्च यूथपाः।
कोटियूथशताश्चान्ये लङ्कामारुरुहुस्तदा ॥ ६.४२.१७ ॥
Dann stiegen Tausendschaften, Zehnmillionenschaften, Anführer, Hunderte Zehnmillionenschaften und andere auf Laṅkā hinauf.
6.42.18
काञ्चनानि प्रमर्दन्तस्तोरणानि प्लवंगमाः।
कैलासशिखराग्राणि गोपुराणि प्रमथ्य च ॥ ६.४२.१८ ॥
Die goldenen Torbögen zermalmend und die Stadttürme, die wie die Gipfel des Kailāsa aufragten, zerbrechend, drangen die Affen vor.
6.42.19
आप्लवन्तः प्लवन्तश्च गर्जन्तश्च प्लवंगमाः।
लङ्कां तामभिधावन्ति महावारणसंनिभाः ॥ ६.४२.१९ ॥
Springend, hüpfend und brüllend wie gewaltige Elefanten stürmten die Affen auf jenes Laṅkā los.
6.42.20
जयत्युरुबलो रामो लक्ष्मणश्च महाबलः।
राजा जयति सुग्रीवो राघवेणाभिपालितः ॥ ६.४२.२० ॥
Sieg dem Rāma von großer Macht und dem Lakṣmaṇa von großer Stärke! Sieg dem König Sugrīva, beschützt vom Rāghava!
6.42.21
इत्येवं घोषयन्तश्च गर्जन्तश्च प्लवंगमाः।
अभ्यधावन्त लङ्कायाः प्राकारं कामरूपिणः ॥ ६.४२.२१ ॥
So ausrufend und brüllend stürmten die Affen, die nach Belieben jede Gestalt annehmen konnten, auf den Wall von Laṅkā zu.
6.42.22
वीरबाहुः सुबाहुश्च नलश्च पनसस्तथा।
निपीड्योपनिविष्टास्ते प्राकारं हरियूथपाः।
एतस्मिन्नन्तरे चक्रुः स्कन्धावारनिवेशनम् ॥ ६.४२.२२ ॥
Vīrabāhu, Subāhu, Nala und Panasa, die Anführer der Affenscharen, drängten heran, schlugen am Wall ihr Lager auf. Inzwischen errichteten sie das Feldlager.
6.42.23
पूर्वद्वारं तु कुमुदः कोटिभिर्दशभिर्वृतः।
आवृत्य बलवांस्तस्थौ हरिभिर्जितकाशिभिः ॥ ६.४२.२३ ॥
Am östlichen Tor stand der mächtige Kumuda, umgeben von zehn Krore Affen, und schloss das Tor ein; Affen, die sich schon als Sieger wähnten.
6.42.24
सहायार्थे तु तस्यैव निविष्टः प्रघसो हरिः।
पनसश्च महाबाहुर्वानरैरभिसंवृतः ॥ ६.४२.२४ ॥
Zu seiner Unterstützung wurde der Affe Praghasa eingesetzt; und der mächtigarmige Panasa, von Affen umgeben, blieb ebenfalls dort.
6.42.25
दक्षिणद्वारमासाद्य वीरः शतबलिः कपिः।
आवृत्य बलवांस्तस्थौ विंशत्या कोटिभिर्वृतः ॥ ६.४२.२५ ॥
Am südlichen Tor angekommen, stand der heldenhafte und mächtige Affe Śatabali, es umschließend, von zwanzig Krore Affen umgeben.
6.42.26
सुषेणः पश्चिमद्वारं गत्वा तारापिता बली।
आवृत्य बलवांस्तस्थौ कोटिकोटिभिरावृतः ॥ ६.४२.२६ ॥
Suṣeṇa, der mächtige Vater Tārās, ging zum westlichen Tor und stellte sich dort auf, es umschließend, umgeben von zig Millionen Affen.
6.42.27
उत्तरद्वारमागम्य रामः सौमित्रिणा सह।
आवृत्य बलवांस्तस्थौ सुग्रीवश्च हरीश्वरः ॥ ६.४२.२७ ॥
Rāma, der mit Saumitri (Lakṣmaṇa) zum nördlichen Tor kam, und Sugrīva, der Herr der Affen, mächtig, stellten sich auf und umschlossen es.
6.42.28
गोलाङ्गूलो महाकायो गवाक्षो भीमदर्शना।
वृतः कोट्या महावीर्यस्तस्थौ रामस्य पार्श्वतः ॥ ६.४२.२८ ॥
Golāṅgūla von großem Körper und Gavākṣa, furchterregend anzusehen, von Millionen umgeben, von großer Tapferkeit, stellten sich an Rāmas Seite.
6.42.29
ऋक्षाणां भीमकोपानां धूम्रः शत्रुनिबर्हणः।
वृतः कोट्या महावीर्यस्तस्थौ रामस्य पार्श्वतः ॥ ६.४२.२९ ॥
Dhūmra, Vernichter der Feinde, unter den Bären von schrecklichem Zorn, von Millionen umgeben, von großer Tapferkeit, stand an Rāmas Seite.
6.42.30
संनद्धस्तु महावीर्यो गदापाणिर्विभीषणः।
वृतो यत्तैस्तु सचिवैस्तस्थौ यत्र महाबलः ॥ ६.४२.३० ॥
Vibhīṣaṇa, gepanzert, von großer Tapferkeit, die Keule in der Hand, von wachsamen Ministern umgeben, stand dort, wo der Starke war.
6.42.31
गजो गवाक्षो गवयः शरभो गन्धमादनः।
समन्तात् परिधावन्तो ररक्षुर्हरिवाहिनीम् ॥ ६.४२.३१ ॥
Gaja, Gavākṣa, Gavaya, Śarabha und Gandhamādana liefen auf allen Seiten umher und beschützten das Heer der Affen.
6.42.32
ततः कोपपरीतात्मा रावणो राक्षसेश्वरः।
निर्याणं सर्वसैन्यानां द्रुतमाज्ञापयत् तदा ॥ ६.४२.३२ ॥
Da befahl Rāvaṇa, der Herr der Rākṣasas, dessen Sinn von Zorn erfüllt war, allen Heeren, sogleich aufzubrechen.
6.42.33
एतच्छ्रुत्वा तदा वाक्यं रावणस्य मुखेरितम्।
सहसा भीमनिर्घोषमुद्घुष्टं रजनीचरैः ॥ ६.४२.३३ ॥
Als sie diese Worte aus Rāvaṇas Munde hörten, erhoben die Rākṣasas sogleich mit furchtbarem Dröhnen einen Schlachtruf.
6.42.34
ततः प्रबोधिता भेर्यश्चन्द्रपाण्डुरपुष्कराः।
हेमकोणैरभिहता राक्षसानां समन्ततः ॥ ६.४२.३४ ॥
Da erwachten die Trommeln, deren Häupter weiß wie der Mond waren, und wurden von allen Seiten der Rākṣasas mit goldenen Schlägeln geschlagen.
6.42.35
विनेदुश्च महाघोषाः शङ्खाः शतसहस्रशः।
राक्षसानां सुघोराणां मुखमारुतपूरिताः ॥ ६.४२.३५ ॥
Hunderttausende Muscheltrompeten, gefüllt vom Atem der schrecklichen Rākṣasas, erklangen mit gewaltigem Getöse.
6.42.36
ते बभुः शुभनीलाङ्गाः सशङ्खा रजनीचराः।
विद्युन्मण्डलसंनद्धाः सबलाका इवाम्बुदाः ॥ ६.४२.३६ ॥
Jene Rākṣasas, schön und dunkelblau an Leib, mit ihren Muscheltrompeten, gepanzert mit Blitzringen, leuchteten wie Wolken mit Kranichen.
6.42.37
निष्पतन्ति ततः सैन्या हृष्टा रावणचोदिताः।
समये पूर्यमाणस्य वेगा इव महोदधेः ॥ ६.४२.३७ ॥
Da stürmten die Heere, erfreut und von Rāvaṇa angetrieben, hervor wie die Wogen des großen Ozeans, die zur rechten Zeit anschwellen.
6.42.38
ततो वानरसैन्येन मुक्तो नादः समन्ततः।
मलयः पूरितो येन ससानुप्रस्थकन्दरः ॥ ६.४२.३८ ॥
Da erhob das Heer der Vānaras ringsum ein Gebrüll, und davon wurde der Berg Malaya erfüllt, mit seinen Hängen, Hochebenen und Höhlen.
6.42.39
शङ्खदुन्दुभिनिर्घोषः सिंहनादस्तरस्विनाम्।
पृथिवीं चान्तरिक्षं च सागरं चाभ्यनादयत् ॥ ६.४२.३९ ॥
Das Dröhnen von Muscheln und Trommeln und das löwenhafte Gebrüll der schnellen Kämpfer ließ Erde, Himmel und Ozean widerhallen.
6.42.40
गजानां बृंहितैः सार्धं हयानां ह्रेषितैरपि।
रथानां नेमिनिर्घोषै रक्षसां वदनस्वनैः ॥ ६.४२.४० ॥
zusammen mit dem Trompeten der Elefanten, dem Wiehern der Pferde, dem Rollen der Wagenräder und den Rufen der Rākṣasas.
6.42.41
एतस्मिन्नन्तरे घोरः संग्रामः समपद्यत।
रक्षसां वानराणां च यथा देवासुरे पुरा ॥ ६.४२.४१ ॥
Inmitten dessen entbrannte ein furchtbarer Kampf zwischen den Rākṣasas und den Vānaras, wie er einst zwischen den Göttern und den Asuras stattfand.
6.42.42
ते गदाभिः प्रदीप्ताभिः शक्तिशूलपरश्वधैः।
निजघ्नुर्वानरान् सर्वान् कथयन्तः स्वविक्रमान् ॥ ६.४२.४२ ॥
Mit brennenden Keulen, Speeren, Dreizacken und Streitäxten erschlugen sie alle Vānaras und verkündeten dabei ihre eigene Tapferkeit.
6.42.43
तथा वृक्षैर्महाकायाः पर्वताग्रैश्च वानराः।
निजघ्नुस्तानि रक्षांसि नखैर्दन्तैश्च वेगिनः ॥ ६.४२.४३ ॥
Ebenso erschlugen die Vānaras, riesig von Gestalt und schnell, jene Rākṣasas mit Bäumen und Bergspitzen sowie mit ihren Krallen und Zähnen.
6.42.44
राजा जयति सुग्रीव इति शब्दो महानभूत्।
राजञ्जयजयेत्युक्त्वा स्वस्वनामकथां ततः ॥ ६.४२.४४ ॥
»Sieg dem König Sugrīva!« Ein gewaltiger Ruf erhob sich; »Sieg, Sieg dem König!« sagend, begannen sie dann jeder die Geschichte seines eigenen Namens zu erzählen.
6.42.45
राक्षसास्त्वपरे भीमाः प्राकारस्था महीं गतान्।
वानरान् भिन्दिपालैश्च शूलैश्चैव व्यदारयन् ॥ ६.४२.४५ ॥
Doch andere schreckliche Rākṣasas, die auf dem Wall standen, zerrissen die Vānaras, die zur Erde gekommen waren, mit Bhindipālas und Speeren.
6.42.46
वानराश्चापि संक्रुद्धाः प्राकारस्थान् महीं गताः।
राक्षसान् पातयामासुः खमाप्लुत्य स्वबाहुभिः ॥ ६.४२.४६ ॥
Und die Vānaras, zornentbrannt, sprangen in die Luft und stürzten mit ihren eigenen Armen die Rākṣasas nieder, die auf dem Wall standen und die zur Erde gekommen waren.
6.42.47
स सम्प्रहारस्तुमुलो मांसशोणितकर्दमः।
रक्षसां वानराणां च सम्बभूवाद्भुतोपमः ॥ ६.४२.४७ ॥
Jener tosende Zusammenstoß zwischen den Rākṣasas und den Vānaras wurde zu einem Morast aus Fleisch und Blut, und er war wie ein Wunder.