வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 6.42
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.42.1
ततस्ते राक्षसास्तत्र गत्वा रावणमन्दिरम्।
न्यवेदयन् पुरीं रुद्धां रामेण सह वानरैः ॥ ६.४२.१ ॥
அப்போது அந்த அரக்கர்கள் ராவணனின் அரண்மனைக்குச் சென்று, ராமனும் வானரங்களும் நகரத்தை முற்றுகையிட்டிருப்பதாகத் தெரிவித்தனர்.
6.42.2
रुद्धां तु नगरीं श्रुत्वा जातक्रोधो निशाचरः।
विधानं द्विगुणं कृत्वा प्रासादं चाप्यरोहत ॥ ६.४२.२ ॥
நகரம் முற்றுகையிடப்பட்டதைக் கேட்ட இரவுலாவியான அரக்கன் சினம் கொண்டு, இரட்டிப்புக் காவல் ஏற்பாடு செய்து அரண்மனை மாடியில் ஏறினான்.
6.42.3
स ददर्श वृतां लङ्कां सशैलवनकाननाम्।
असंख्येयैर्हरिगणैः सर्वतो युद्धकाङ्क्षिभिः ॥ ६.४२.३ ॥
மலைகளும் காடுகளும் சோலைகளும் கொண்ட இலங்கை, போரை விரும்பும் எண்ணற்ற வானரக் கூட்டங்களால் எல்லாப் பக்கமும் சூழப்பட்டிருப்பதை அவன் கண்டான்.
6.42.4
स दृष्ट्वा वानरैः सर्वैर्वसुधां कपिलीकृताम्।
कथं क्षपयितव्याः स्युरिति चिन्तापरोऽभवत् ॥ ६.४२.४ ॥
பூமி முழுவதும் வானரங்களால் நிறைந்திருப்பதைக் கண்டு, இவர்களை எவ்வாறு அழிப்பது என்ற கவலையில் அவன் ஆழ்ந்தான்.
6.42.5
स चिन्तयित्वा सुचिरं धैर्यमालम्ब्य रावणः।
राघवं हरियूथांश्च ददर्शायतलोचनः ॥ ६.४२.५ ॥
நீண்ட நேரம் சிந்தித்து, உறுதியைப் பற்றிக்கொண்ட நீண்ட கண்களையுடைய ராவணன் ராகவனையும் வானரப் படைகளையும் கண்டான்.
6.42.6
राघवः सह सैन्येन मुदितो नाम पुप्लुवे।
लङ्कां ददर्श गुप्तां वै सर्वतो राक्षसैर्वृताम् ॥ ६.४२.६ ॥
ராகவன் ராமன் தன் படையுடன் மகிழ்ந்து குதித்தெழுந்தான்; எல்லாப் பக்கமும் அரக்கர்களால் சூழப்பட்டுக் காக்கப்பட்ட இலங்கையைக் கண்டான்.
6.42.7
दृष्ट्वा दाशरथिर्लङ्कां चित्रध्वजपताकिनीम्।
जगाम सहसा सीतां दूयमानेन चेतसा ॥ ६.४२.७ ॥
தசரதனின் மகன் ராமன் பல வண்ணக் கொடிகளும் பதாகைகளும் நிறைந்த இலங்கையைக் கண்டு, வருந்தும் மனத்துடன் உடனே சீதையை நோக்கிச் சென்றான்.
6.42.8
अत्र सा मृगशावाक्षी मत्कृते जनकात्मजा।
पीड्यते शोकसंतप्ता कृशा स्थण्डिलशायिनी ॥ ६.४२.८ ॥
மானின் குட்டி போன்ற கண்களை உடைய ஜனகன் மகள் சீதை, என் பொருட்டு இங்கே துன்புறுகிறாள்; துயரத்தால் வாடி, மெலிந்து, வெற்றுத் தரையில் படுத்திருக்கிறாள்.
6.42.9
निपीड्यमानां धर्मात्मा वैदेहीमनुचिन्तयन्।
क्षिप्रमाज्ञापयद् रामो वानरान् द्विषतां वधे ॥ ६.४२.९ ॥
சீதை துன்புறுவதை எண்ணிய தர்மாத்மாவான ராமன், உடனே வானரர்களுக்கு எதிரிகளைக் கொல்லும்படி கட்டளையிட்டான்.
6.42.10
एवमुक्ते तु वचसि रामेणाक्लिष्टकर्मणा।
संघर्षमाणाः प्लवगाः सिंहनादैरनादयन् ॥ ६.४२.१० ॥
அக்லிஷ்டகர்மனாகிய ராமன் இவ்வாறு சொன்னதும், உற்சாகத்தில் பொங்கிய குரங்குகள் சிங்க முழக்கங்களால் திசைகளை அதிரச் செய்தன.
6.42.12
शिखरैर्विकिरामैतां लङ्कां मुष्टिभिरेव वा।
उद्यम्य गिरिशृङ्गाणि महान्ति शिखराणि च।
तरूंश्चोत्पाट्य विविधांस्तिष्ठन्ति हरियूथपाः ॥ ६.४२.१२ ॥
சிகரங்களாலோ அல்லது முஷ்டிகளாலோ இந்த இலங்கையைச் சிதறடிப்போம் என்று, மலைச் சிகரங்களையும் பெரிய உச்சிகளையும் தூக்கி, பல்வேறு மரங்களைப் பிடுங்கி, குரங்குத் தலைவர்கள் நிற்கின்றனர்.
6.42.13
प्रेक्षतो राक्षसेन्द्रस्य तान्यनीकानि भागशः।
राघवप्रियकामार्थं लङ्कामारुरुहुस्तदा ॥ ६.४२.१३ ॥
அரக்கர் மன்னன் பார்த்துக்கொண்டிருக்கையில், ராகவனுக்குப் பிரியமானதைச் செய்ய விரும்பி, அந்தப் படைகள் பகுதிகளாகப் பிரிந்து அப்போது இலங்கையின் மேல் ஏறின.
6.42.14
ते ताम्रवक्त्रा हेमाभा रामार्थे त्यक्तजीविताः।
लङ्कामेवाभ्यवर्तन्त सालभूधरयोधिनः ॥ ६.४२.१४ ॥
சிவந்த முகமுடையவர்களும், பொன்னொளி கொண்டவர்களும், ராமனுக்காக உயிரைத் துறக்கத் தயாரானவர்களுமான அவர்கள், சால மரங்களையும் மலைகளையும் ஆயுதமாகக் கொண்டு லங்கையை நோக்கி முன்னேறினர்.
6.42.15
ते द्रुमैः पर्वताग्रैश्च मुष्टिभिश्च प्लवंगमाः।
प्राकाराग्राण्यसंख्यानि ममन्थुस्तोरणानि च ॥ ६.४२.१५ ॥
அவ்வானரர்கள் மரங்களாலும் மலைச்சிகரங்களாலும் முஷ்டிகளாலும் லங்கையின் எண்ணிலடங்காத கோட்டை முகடுகளையும் தோரணவாசல்களையும் நொறுக்கினர்.
6.42.16
परिखान् पूरयन्तश्च प्रसन्नसलिलाशयान्।
पांसुभिः पर्वताग्रैश्च तृणैः काष्ठैश्च वानराः ॥ ६.४२.१६ ॥
தெளிந்த நீர் நிறைந்த அகழிகளை அவ்வானரர்கள் தூசி, மலைச்சிகரங்கள், புல், விறகு ஆகியவற்றால் நிரப்பினர்.
6.42.17
ततः सहस्रयूथाश्च कोटियूथाश्च यूथपाः।
कोटियूथशताश्चान्ये लङ्कामारुरुहुस्तदा ॥ ६.४२.१७ ॥
அதன்பின் ஆயிரம் படைப்பிரிவுகளும், கோடிப் படைப்பிரிவுகளும், படைத்தலைவர்களும், நூற்றுக்கணக்கான கோடிப் படைகளும், மற்றவர்களும் லங்கையின் மேல் ஏறினர்.
6.42.18
काञ्चनानि प्रमर्दन्तस्तोरणानि प्लवंगमाः।
कैलासशिखराग्राणि गोपुराणि प्रमथ्य च ॥ ६.४२.१८ ॥
பொன்னாலான தோரணவாசல்களை நொறுக்கியும், கைலாசச் சிகரங்களைப் போன்ற கோபுரங்களைத் தகர்த்தும் அவ்வானரர்கள் சென்றனர்.
6.42.19
आप्लवन्तः प्लवन्तश्च गर्जन्तश्च प्लवंगमाः।
लङ्कां तामभिधावन्ति महावारणसंनिभाः ॥ ६.४२.१९ ॥
குதித்தும் தாவியும் கர்ஜித்தும் பெரும் யானைகளைப் போன்ற அவ்வானரர்கள் அந்த லங்கையை நோக்கி ஓடினர்.
6.42.20
जयत्युरुबलो रामो लक्ष्मणश्च महाबलः।
राजा जयति सुग्रीवो राघवेणाभिपालितः ॥ ६.४२.२० ॥
மிகு வலிமையுள்ள ராமரும் பெரும் பலமுள்ள லக்ஷ்மணரும் வெற்றி பெறுக. ராகவரால் காக்கப்பட்ட அரசன் சுக்ரீவன் வெற்றி பெறுக.
6.42.21
इत्येवं घोषयन्तश्च गर्जन्तश्च प्लवंगमाः।
अभ्यधावन्त लङ्कायाः प्राकारं कामरूपिणः ॥ ६.४२.२१ ॥
இவ்வாறு முழங்கியும் கர்ஜித்தும், விருப்பம்போல் உருவம் கொள்ளும் வானரர்கள் லங்கையின் மதிலை நோக்கிப் பாய்ந்தனர்.
6.42.22
वीरबाहुः सुबाहुश्च नलश्च पनसस्तथा।
निपीड्योपनिविष्टास्ते प्राकारं हरियूथपाः।
एतस्मिन्नन्तरे चक्रुः स्कन्धावारनिवेशनम् ॥ ६.४२.२२ ॥
வீரபாகு, சுபாகு, நளன், பனசன் ஆகிய வானர யூத தலைவர்கள் மதிலை நெருக்கி அதைச் சுற்றி நிலைகொண்டனர். இதற்கிடையில் அவர்கள் பாசறை அமைத்தனர்.
6.42.23
पूर्वद्वारं तु कुमुदः कोटिभिर्दशभिर्वृतः।
आवृत्य बलवांस्तस्थौ हरिभिर्जितकाशिभिः ॥ ६.४२.२३ ॥
கிழக்கு வாயிலில் வலிமைமிக்க குமுதன் பத்து கோடி வானரர்களால் சூழப்பட்டு, தன்னைச் சுற்றி வளைத்து நின்றான். அந்த வானரர்கள் தாமே வெற்றி பெற்றவர்கள் போலத் தோன்றினர்.
6.42.24
सहायार्थे तु तस्यैव निविष्टः प्रघसो हरिः।
पनसश्च महाबाहुर्वानरैरभिसंवृतः ॥ ६.४२.२४ ॥
அவனுக்குத் துணையாக வானரன் பிரகசன் நிறுத்தப்பட்டான்; பெருந்தோள் பனசனும் வானரர்களால் சூழப்பட்டு அங்கு நின்றான்.
6.42.25
दक्षिणद्वारमासाद्य वीरः शतबलिः कपिः।
आवृत्य बलवांस्तस्थौ विंशत्या कोटिभिर्वृतः ॥ ६.४२.२५ ॥
தெற்கு வாயிலை அடைந்த வீர வானரன் சதபலி, பலமிக்கவனாக இருபது கோடி வானரர்களால் சூழப்பட்டு வளைத்து நின்றான்.
6.42.26
सुषेणः पश्चिमद्वारं गत्वा तारापिता बली।
आवृत्य बलवांस्तस्थौ कोटिकोटिभिरावृतः ॥ ६.४२.२६ ॥
தாராவின் தந்தையான பலவான் சுஷேணன் மேற்கு வாயிலுக்குச் சென்று, கோடி கோடி வானரங்களால் சூழப்பட்டு அதனைச் சுற்றி நின்றான்.
6.42.27
उत्तरद्वारमागम्य रामः सौमित्रिणा सह।
आवृत्य बलवांस्तस्थौ सुग्रीवश्च हरीश्वरः ॥ ६.४२.२७ ॥
வடக்கு வாயிலுக்கு வந்த ராமனும், சௌமித்திரியுடன் (லக்ஷ்மணனுடன்), வானரத் தலைவன் சுக்ரீவனும் வலிமையுடன் அதனைச் சூழ்ந்து நின்றனர்.
6.42.28
गोलाङ्गूलो महाकायो गवाक्षो भीमदर्शना।
वृतः कोट्या महावीर्यस्तस्थौ रामस्य पार्श्वतः ॥ ६.४२.२८ ॥
பெரிய உடலுடைய கோலாங்கூலனும், பயங்கரத் தோற்றமுடைய கவாக்ஷனும், கோடி வானரங்களால் சூழப்பட்ட மாபெரும் வீரர்கள், ராமனின் அருகில் நின்றனர்.
6.42.29
ऋक्षाणां भीमकोपानां धूम्रः शत्रुनिबर्हणः।
वृतः कोट्या महावीर्यस्तस्थौ रामस्य पार्श्वतः ॥ ६.४२.२९ ॥
பயங்கரச் சினமுடைய கரடிகளில், எதிரிகளை அழிப்பவனான தூம்ரன், கோடிகளால் சூழப்பட்ட மாபெரும் வீரனாக ராமனின் அருகில் நின்றான்.
6.42.30
संनद्धस्तु महावीर्यो गदापाणिर्विभीषणः।
वृतो यत्तैस्तु सचिवैस्तस्थौ यत्र महाबलः ॥ ६.४२.३० ॥
கவசம் அணிந்து, மாபெரும் வீரனாய், கதை கையில் ஏந்திய விபீஷணன், விழிப்புடன் இருந்த அமைச்சர்களால் சூழப்பட்டு, மாபலவான் நின்ற இடத்தில் நின்றான்.
6.42.31
गजो गवाक्षो गवयः शरभो गन्धमादनः।
समन्तात् परिधावन्तो ररक्षुर्हरिवाहिनीम् ॥ ६.४२.३१ ॥
கஜன், கவாக்ஷன், கவயன், சரபன், கந்தமாதனன் ஆகியோர் நாற்புறமும் ஓடித் திரிந்து வானரப் படையைக் காத்தனர்.
6.42.32
ततः कोपपरीतात्मा रावणो राक्षसेश्वरः।
निर्याणं सर्वसैन्यानां द्रुतमाज्ञापयत् तदा ॥ ६.४२.३२ ॥
அப்போது கோபத்தால் நிரம்பிய உள்ளத்துடன் அரக்கர் தலைவன் ராவணன் எல்லாப் படைகளும் உடனே புறப்பட ஆணையிட்டான்.
6.42.33
एतच्छ्रुत्वा तदा वाक्यं रावणस्य मुखेरितम्।
सहसा भीमनिर्घोषमुद्घुष्टं रजनीचरैः ॥ ६.४२.३३ ॥
ராவணனின் வாயிலிருந்து வந்த அந்தச் சொற்களைக் கேட்டதும், அரக்கர்கள் அப்போதே பயங்கரமான முழக்கத்துடன் திடீரென ஆர்ப்பரித்தனர்.
6.42.34
ततः प्रबोधिता भेर्यश्चन्द्रपाण्डुरपुष्कराः।
हेमकोणैरभिहता राक्षसानां समन्ततः ॥ ६.४२.३४ ॥
அப்போது அரக்கர்களின் பக்கங்களெங்கும் பொன் குச்சிகளால் அடிக்கப்பட்ட, நிலவைப் போல வெண்மையான முகப்புகளையுடைய பேரிகைகள் முழங்கின.
6.42.35
विनेदुश्च महाघोषाः शङ्खाः शतसहस्रशः।
राक्षसानां सुघोराणां मुखमारुतपूरिताः ॥ ६.४२.३५ ॥
மிகக் கொடிய அரக்கர்களின் வாய்க்காற்றால் நிரம்பிய லட்சக்கணக்கான சங்குகள் பெரும் ஒலியுடன் முழங்கின.
6.42.36
ते बभुः शुभनीलाङ्गाः सशङ्खा रजनीचराः।
विद्युन्मण्डलसंनद्धाः सबलाका इवाम्बुदाः ॥ ६.४२.३६ ॥
அழகிய நீல உடல்களுடன், சங்குகளைத் தாங்கிய அந்த அரக்கர்கள் மின்னல் வளையங்களால் சூழப்பட்ட, கொக்குகளுடன் கூடிய மேகங்களைப் போல ஒளிர்ந்தனர்.
6.42.37
निष्पतन्ति ततः सैन्या हृष्टा रावणचोदिताः।
समये पूर्यमाणस्य वेगा इव महोदधेः ॥ ६.४२.३७ ॥
அப்போது ராவணனால் தூண்டப்பட்ட, மகிழ்ச்சியடைந்த படைகள் உரிய காலத்தில் பொங்கி எழும் பெரும் கடலின் அலைகளைப் போலப் புறப்பட்டன.
6.42.38
ततो वानरसैन्येन मुक्तो नादः समन्ततः।
मलयः पूरितो येन ससानुप्रस्थकन्दरः ॥ ६.४२.३८ ॥
அப்போது வானரப் படை நாற்புறமும் முழக்கம் எழுப்பியது; அதனால் மலயமலை அதன் சரிவுகள், மேட்டுநிலங்கள், குகைகளுடன் நிரம்பி ஒலித்தது.
6.42.39
शङ्खदुन्दुभिनिर्घोषः सिंहनादस्तरस्विनाम्।
पृथिवीं चान्तरिक्षं च सागरं चाभ्यनादयत् ॥ ६.४२.३९ ॥
சங்குகளும் துந்துபிகளும் முழங்கின; விரைந்த வீரர்களின் சிங்க முழக்கம் பூமியையும் வானத்தையும் கடலையும் ஒலிக்கச் செய்தது.
6.42.40
गजानां बृंहितैः सार्धं हयानां ह्रेषितैरपि।
रथानां नेमिनिर्घोषै रक्षसां वदनस्वनैः ॥ ६.४२.४० ॥
யானைகளின் பிளிறலும், குதிரைகளின் கனைப்பும், தேர்ச் சக்கரங்களின் ஒலியும், ராட்சதர்களின் முழக்கங்களும் சேர்ந்து ஒலித்தன.
6.42.41
एतस्मिन्नन्तरे घोरः संग्रामः समपद्यत।
रक्षसां वानराणां च यथा देवासुरे पुरा ॥ ६.४२.४१ ॥
இதற்கிடையில் ராட்சதர்களுக்கும் வானரர்களுக்கும் இடையே, முன்பு தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் இடையே நடந்தது போன்ற கொடிய போர் மூண்டது.
6.42.42
ते गदाभिः प्रदीप्ताभिः शक्तिशूलपरश्वधैः।
निजघ्नुर्वानरान् सर्वान् कथयन्तः स्वविक्रमान् ॥ ६.४२.४२ ॥
அவர்கள் எரியும் கதைகள், சக்திகள், சூலங்கள், மழுக்களால் தங்கள் வீரத்தை முழக்கியவாறு அனைத்து வானரர்களையும் வெட்டிச் சாய்த்தனர்.
6.42.43
तथा वृक्षैर्महाकायाः पर्वताग्रैश्च वानराः।
निजघ्नुस्तानि रक्षांसि नखैर्दन्तैश्च वेगिनः ॥ ६.४२.४३ ॥
அதுபோலவே பெரிய உடலுடைய வானரர்கள் மரங்களாலும் மலைச் சிகரங்களாலும், தங்கள் நகங்களாலும் பற்களாலும், அந்த ராட்சதர்களை வீழ்த்தினர்.
6.42.44
राजा जयति सुग्रीव इति शब्दो महानभूत्।
राजञ्जयजयेत्युक्त्वा स्वस्वनामकथां ततः ॥ ६.४२.४४ ॥
"அரசன் சுக்ரீவன் வெல்க" என்ற பெரிய ஒலி எழுந்தது. "அரசனுக்கு வெற்றி, வெற்றி" என்று கூறி, பின்னர் அவர்கள் ஒவ்வொருவரும் தம் தம் பெயரின் கதையைச் சொன்னார்கள்.
6.42.45
राक्षसास्त्वपरे भीमाः प्राकारस्था महीं गतान्।
वानरान् भिन्दिपालैश्च शूलैश्चैव व्यदारयन् ॥ ६.४२.४५ ॥
ஆனால் மற்ற கொடிய அரக்கர்கள் மதிலின் மேல் நின்றவர்களாய், நிலத்துக்கு வந்திருந்த குரங்குகளை பிந்திபாலங்களாலும் சூலங்களாலும் கிழித்தனர்.
6.42.46
वानराश्चापि संक्रुद्धाः प्राकारस्थान् महीं गताः।
राक्षसान् पातयामासुः खमाप्लुत्य स्वबाहुभिः ॥ ६.४२.४६ ॥
குரங்குகளும் மிகுந்த சினம் கொண்டு, ஆகாயத்தில் பாய்ந்து தம் கரங்களால் மதிலில் நின்ற அரக்கர்களையும் நிலத்தில் வந்த அரக்கர்களையும் வீழ்த்தினர்.
6.42.47
स सम्प्रहारस्तुमुलो मांसशोणितकर्दमः।
रक्षसां वानराणां च सम्बभूवाद्भुतोपमः ॥ ६.४२.४७ ॥
அந்தப் பெரும் மோதல் அரக்கர்களுக்கும் குரங்குகளுக்கும் இடையே நிகழ்ந்தது; இறைச்சியும் இரத்தமும் கலந்த சேறாக ஆகி, அது ஓர் அற்புதம் போல் இருந்தது.