Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 6.42
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.42.1
ततस्ते राक्षसास्तत्र गत्वा रावणमन्दिरम्।
न्यवेदयन् पुरीं रुद्धां रामेण सह वानरैः ॥ ६.४२.१ ॥
Então aqueles rākṣasas foram ao palácio de Rāvaṇa e relataram que a cidade estava sitiada por Rāma junto com os vānaras.
6.42.2
रुद्धां तु नगरीं श्रुत्वा जातक्रोधो निशाचरः।
विधानं द्विगुणं कृत्वा प्रासादं चाप्यरोहत ॥ ६.४२.२ ॥
Ao ouvir que a cidade estava sitiada, o noturno, cheio de ira, dobrou as providências e subiu ao palácio.
6.42.3
स ददर्श वृतां लङ्कां सशैलवनकाननाम्।
असंख्येयैर्हरिगणैः सर्वतो युद्धकाङ्क्षिभिः ॥ ६.४२.३ ॥
Viu Laṅkā, com suas montanhas, bosques e matas, cercada por todos os lados por incontáveis hostes de macacos ansiosos pela batalha.
6.42.4
स दृष्ट्वा वानरैः सर्वैर्वसुधां कपिलीकृताम्।
कथं क्षपयितव्याः स्युरिति चिन्तापरोऽभवत् ॥ ६.४२.४ ॥
Ao ver toda a terra transformada numa massa de macacos, ficou absorto pensando em como seriam destruídos.
6.42.5
स चिन्तयित्वा सुचिरं धैर्यमालम्ब्य रावणः।
राघवं हरियूथांश्च ददर्शायतलोचनः ॥ ६.४२.५ ॥
Após longa reflexão e firmeza, o Rāvaṇa de olhos grandes contemplou Rāghava e as hostes de macacos.
6.42.6
राघवः सह सैन्येन मुदितो नाम पुप्लुवे।
लङ्कां ददर्श गुप्तां वै सर्वतो राक्षसैर्वृताम् ॥ ६.४२.६ ॥
Rāghava Rāma, cheio de alegria, saltou com o seu exército e viu Laṅkā, guardada e cercada por todos os lados por rākṣasas.
6.42.7
दृष्ट्वा दाशरथिर्लङ्कां चित्रध्वजपताकिनीम्।
जगाम सहसा सीतां दूयमानेन चेतसा ॥ ६.४२.७ ॥
Ao ver Laṅkā, adornada com bandeiras e estandartes coloridos, Rāma, filho de Daśaratha, dirigiu-se de imediato a Sītā, com o coração aflito.
6.42.8
अत्र सा मृगशावाक्षी मत्कृते जनकात्मजा।
पीड्यते शोकसंतप्ता कृशा स्थण्डिलशायिनी ॥ ६.४२.८ ॥
Aqui Sītā, a filha de Janaka de olhos de cervo, sofre por minha causa, consumida pela dor, emagrecida, deitada no chão nu.
6.42.9
निपीड्यमानां धर्मात्मा वैदेहीमनुचिन्तयन्।
क्षिप्रमाज्ञापयद् रामो वानरान् द्विषतां वधे ॥ ६.४२.९ ॥
Pensando em Vaidehī, que estava sendo atormentada, o virtuoso Rāma ordenou de imediato aos vānaras que matassem os inimigos.
6.42.10
एवमुक्ते तु वचसि रामेणाक्लिष्टकर्मणा।
संघर्षमाणाः प्लवगाः सिंहनादैरनादयन् ॥ ६.४२.१० ॥
Quando Rāma, de feitos sem esforço, proferiu estas palavras, os macacos saltitantes, ansiosos, encheram o ar com rugidos de leão.
6.42.12
शिखरैर्विकिरामैतां लङ्कां मुष्टिभिरेव वा।
उद्यम्य गिरिशृङ्गाणि महान्ति शिखराणि च।
तरूंश्चोत्पाट्य विविधांस्तिष्ठन्ति हरियूथपाः ॥ ६.४२.१२ ॥
Dizendo: «Espalhemos esta Laṅkā com picos, ou mesmo com os punhos», os chefes das hostes de macacos estão de pé, erguendo cumes de montanhas e grandes picos e arrancando diversas árvores.
6.42.13
प्रेक्षतो राक्षसेन्द्रस्य तान्यनीकानि भागशः।
राघवप्रियकामार्थं लङ्कामारुरुहुस्तदा ॥ ६.४२.१३ ॥
Enquanto o senhor dos rākṣasas observava, aquelas hostes, divididas em partes, desejosas de agradar a Rāghava, subiram então sobre Laṅkā.
6.42.14
ते ताम्रवक्त्रा हेमाभा रामार्थे त्यक्तजीविताः।
लङ्कामेवाभ्यवर्तन्त सालभूधरयोधिनः ॥ ६.४२.१४ ॥
De rostos avermelhados e brilho dourado, prontos a dar a vida por Rāma, aqueles macacos, guerreiros armados com árvores sāla e montanhas, avançaram diretamente para Laṅkā.
6.42.15
ते द्रुमैः पर्वताग्रैश्च मुष्टिभिश्च प्लवंगमाः।
प्राकाराग्राण्यसंख्यानि ममन्थुस्तोरणानि च ॥ ६.४२.१५ ॥
Com árvores, picos de montanhas e punhos, aqueles macacos despedaçaram as incontáveis cristas das muralhas e as portas triunfais de Laṅkā.
6.42.16
परिखान् पूरयन्तश्च प्रसन्नसलिलाशयान्।
पांसुभिः पर्वताग्रैश्च तृणैः काष्ठैश्च वानराः ॥ ६.४२.१६ ॥
Enchendo os fossos de águas límpidas com pó, cumes de montanhas, capim e lenha, os macacos abriram caminho.
6.42.17
ततः सहस्रयूथाश्च कोटियूथाश्च यूथपाः।
कोटियूथशताश्चान्ये लङ्कामारुरुहुस्तदा ॥ ६.४२.१७ ॥
Então as tropas de mil, as de dez milhões, os chefes de tropa, centenas de tropas de dez milhões e outros subiram sobre Laṅkā.
6.42.18
काञ्चनानि प्रमर्दन्तस्तोरणानि प्लवंगमाः।
कैलासशिखराग्राणि गोपुराणि प्रमथ्य च ॥ ६.४२.१८ ॥
Esmagando as portas douradas e derrubando as torres da cidade, que se erguiam como os picos do Kailāsa, os macacos avançavam.
6.42.19
आप्लवन्तः प्लवन्तश्च गर्जन्तश्च प्लवंगमाः।
लङ्कां तामभिधावन्ति महावारणसंनिभाः ॥ ६.४२.१९ ॥
Saltando, pulando e rugindo como grandes elefantes, os macacos investiram contra aquela Laṅkā.
6.42.20
जयत्युरुबलो रामो लक्ष्मणश्च महाबलः।
राजा जयति सुग्रीवो राघवेणाभिपालितः ॥ ६.४२.२० ॥
Vitória a Rāma de grande poder e a Lakṣmaṇa de grande força! Vitória ao rei Sugrīva, protegido pelo Rāghava!
6.42.21
इत्येवं घोषयन्तश्च गर्जन्तश्च प्लवंगमाः।
अभ्यधावन्त लङ्कायाः प्राकारं कामरूपिणः ॥ ६.४२.२१ ॥
Proclamando assim e rugindo, os macacos, capazes de assumir qualquer forma à vontade, lançaram-se contra a muralha de Laṅkā.
6.42.22
वीरबाहुः सुबाहुश्च नलश्च पनसस्तथा।
निपीड्योपनिविष्टास्ते प्राकारं हरियूथपाः।
एतस्मिन्नन्तरे चक्रुः स्कन्धावारनिवेशनम् ॥ ६.४२.२२ ॥
Vīrabāhu, Subāhu, Nala e Panasa, chefes dos bandos de macacos, avançaram e acamparam junto à muralha. Entretanto, montaram o acampamento.
6.42.23
पूर्वद्वारं तु कुमुदः कोटिभिर्दशभिर्वृतः।
आवृत्य बलवांस्तस्थौ हरिभिर्जितकाशिभिः ॥ ६.४२.२३ ॥
No portão oriental, o poderoso Kumuda permanecia de pé, cercado por dez crores de macacos, cercando o portão; macacos que se julgavam já vitoriosos.
6.42.24
सहायार्थे तु तस्यैव निविष्टः प्रघसो हरिः।
पनसश्च महाबाहुर्वानरैरभिसंवृतः ॥ ६.४२.२४ ॥
Para auxiliá-lo foi posto o macaco Praghasa; e o de braços poderosos, Panasa, cercado de macacos, também ali permaneceu.
6.42.25
दक्षिणद्वारमासाद्य वीरः शतबलिः कपिः।
आवृत्य बलवांस्तस्थौ विंशत्या कोटिभिर्वृतः ॥ ६.४२.२५ ॥
Ao chegar ao portão do sul, o herói e poderoso macaco Śatabali permaneceu de pé, cercando-o, rodeado por vinte crores de macacos.
6.42.26
सुषेणः पश्चिमद्वारं गत्वा तारापिता बली।
आवृत्य बलवांस्तस्थौ कोटिकोटिभिरावृतः ॥ ६.४२.२६ ॥
Suṣeṇa, o poderoso pai de Tārā, foi à porta ocidental e ali permaneceu, cercando-a, cercado por dezenas de milhões de macacos.
6.42.27
उत्तरद्वारमागम्य रामः सौमित्रिणा सह।
आवृत्य बलवांस्तस्थौ सुग्रीवश्च हरीश्वरः ॥ ६.४२.२७ ॥
Rāma, chegando à porta norte com Saumitri (Lakṣmaṇa), e Sugrīva, senhor dos macacos, poderoso, ficaram ali cercando-a.
6.42.28
गोलाङ्गूलो महाकायो गवाक्षो भीमदर्शना।
वृतः कोट्या महावीर्यस्तस्थौ रामस्य पार्श्वतः ॥ ६.४२.२८ ॥
Golāṅgūla de grande corpo e Gavākṣa, de aspecto terrível, cercados por milhões, de grande valor, ficaram ao lado de Rāma.
6.42.29
ऋक्षाणां भीमकोपानां धूम्रः शत्रुनिबर्हणः।
वृतः कोट्या महावीर्यस्तस्थौ रामस्य पार्श्वतः ॥ ६.४२.२९ ॥
Dhūmra, destruidor de inimigos, entre os ursos de terrível fúria, cercado por milhões, de grande valor, ficou ao lado de Rāma.
6.42.30
संनद्धस्तु महावीर्यो गदापाणिर्विभीषणः।
वृतो यत्तैस्तु सचिवैस्तस्थौ यत्र महाबलः ॥ ६.४२.३० ॥
Vibhīṣaṇa, armado, de grande valor, com a maça na mão, cercado por ministros vigilantes, postou-se onde estava o de grande força.
6.42.31
गजो गवाक्षो गवयः शरभो गन्धमादनः।
समन्तात् परिधावन्तो ररक्षुर्हरिवाहिनीम् ॥ ६.४२.३१ ॥
Gaja, Gavākṣa, Gavaya, Śarabha e Gandhamādana, correndo por todos os lados, protegiam o exército dos macacos.
6.42.32
ततः कोपपरीतात्मा रावणो राक्षसेश्वरः।
निर्याणं सर्वसैन्यानां द्रुतमाज्ञापयत् तदा ॥ ६.४२.३२ ॥
Então Rāvaṇa, senhor dos rākṣasas, com a mente tomada pela ira, ordenou prontamente que todos os exércitos marchassem.
6.42.33
एतच्छ्रुत्वा तदा वाक्यं रावणस्य मुखेरितम्।
सहसा भीमनिर्घोषमुद्घुष्टं रजनीचरैः ॥ ६.४२.३३ ॥
Ao ouvir essas palavras proferidas pela boca de Rāvaṇa, os rākṣasas soltaram de repente um clamor com um rugido terrível.
6.42.34
ततः प्रबोधिता भेर्यश्चन्द्रपाण्डुरपुष्कराः।
हेमकोणैरभिहता राक्षसानां समन्ततः ॥ ६.४२.३४ ॥
Então tambores de peles brancas como a lua, golpeados com bastões de ouro por todos os lados dos rākṣasas, despertaram e ressoaram.
6.42.35
विनेदुश्च महाघोषाः शङ्खाः शतसहस्रशः।
राक्षसानां सुघोराणां मुखमारुतपूरिताः ॥ ६.४२.३५ ॥
Centenas de milhares de conchas, cheias do sopro das bocas dos terríveis rākṣasas, soaram com grande estrondo.
6.42.36
ते बभुः शुभनीलाङ्गाः सशङ्खा रजनीचराः।
विद्युन्मण्डलसंनद्धाः सबलाका इवाम्बुदाः ॥ ६.४२.३६ ॥
Aqueles rākṣasas, belos de corpo azul-escuro, com suas conchas, cingidos de anéis de relâmpagos, brilhavam como nuvens com garças.
6.42.37
निष्पतन्ति ततः सैन्या हृष्टा रावणचोदिताः।
समये पूर्यमाणस्य वेगा इव महोदधेः ॥ ६.४२.३७ ॥
Então os exércitos, alegres e impelidos por Rāvaṇa, irromperam como as vagas do grande oceano que se erguem no tempo certo.
6.42.38
ततो वानरसैन्येन मुक्तो नादः समन्ततः।
मलयः पूरितो येन ससानुप्रस्थकन्दरः ॥ ६.४२.३८ ॥
Então o exército dos vānaras soltou um rugido por todos os lados, e com ele a montanha Malaya ficou cheia, com suas encostas, planaltos e cavernas.
6.42.39
शङ्खदुन्दुभिनिर्घोषः सिंहनादस्तरस्विनाम्।
पृथिवीं चान्तरिक्षं च सागरं चाभ्यनादयत् ॥ ६.४२.३९ ॥
O estrondo das conchas e dos tambores e os rugidos leoninos dos guerreiros velozes fizeram ressoar a terra, o céu e o oceano.
6.42.40
गजानां बृंहितैः सार्धं हयानां ह्रेषितैरपि।
रथानां नेमिनिर्घोषै रक्षसां वदनस्वनैः ॥ ६.४२.४० ॥
junto com o barrido dos elefantes, o relincho dos cavalos, o ronco das rodas dos carros e os gritos dos rākṣasas.
6.42.41
एतस्मिन्नन्तरे घोरः संग्रामः समपद्यत।
रक्षसां वानराणां च यथा देवासुरे पुरा ॥ ६.४२.४१ ॥
Nesse ínterim, eclodiu uma batalha terrível entre os rākṣasas e os vānaras, como outrora entre os deuses e os asuras.
6.42.42
ते गदाभिः प्रदीप्ताभिः शक्तिशूलपरश्वधैः।
निजघ्नुर्वानरान् सर्वान् कथयन्तः स्वविक्रमान् ॥ ६.४२.४२ ॥
Com maças flamejantes, lanças, tridentes e machados de batalha, golpeavam todos os vānaras, proclamando o próprio valor.
6.42.43
तथा वृक्षैर्महाकायाः पर्वताग्रैश्च वानराः।
निजघ्नुस्तानि रक्षांसि नखैर्दन्तैश्च वेगिनः ॥ ६.४२.४३ ॥
Do mesmo modo, os vānaras, de corpo enorme e velozes, abateram aqueles rākṣasas com árvores e picos de montanhas, e com suas garras e dentes.
6.42.44
राजा जयति सुग्रीव इति शब्दो महानभूत्।
राजञ्जयजयेत्युक्त्वा स्वस्वनामकथां ततः ॥ ६.४२.४४ ॥
"Vitória ao rei Sugrīva!" ergueu-se um grande clamor; dizendo "Vitória, vitória ao rei!", então cada um começou a contar a história do seu próprio nome.
6.42.45
राक्षसास्त्वपरे भीमाः प्राकारस्था महीं गतान्।
वानरान् भिन्दिपालैश्च शूलैश्चैव व्यदारयन् ॥ ६.४२.४५ ॥
Mas outros rākṣasas terríveis, em pé sobre a muralha, dilaceravam com bhindipālas e lanças os vānaras que tinham descido ao chão.
6.42.46
वानराश्चापि संक्रुद्धाः प्राकारस्थान् महीं गताः।
राक्षसान् पातयामासुः खमाप्लुत्य स्वबाहुभिः ॥ ६.४२.४६ ॥
E os vānaras, muito irados, saltaram ao céu e com os próprios braços derrubaram os rākṣasas que estavam sobre a muralha e os que tinham chegado ao chão.
6.42.47
स सम्प्रहारस्तुमुलो मांसशोणितकर्दमः।
रक्षसां वानराणां च सम्बभूवाद्भुतोपमः ॥ ६.४२.४७ ॥
Aquele choque tumultuoso entre os rākṣasas e os vānaras tornou-se um lamaçal de carne e sangue, e foi como um prodígio.