Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 6.45
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.45.1
स तस्य गतिमन्विच्छन् राजपुत्रः प्रतापवान्।
दिदेशातिबलो रामो दश वानरयूथपान् ॥ ६.४५.१ ॥
Den Aufenthalt jenes suchend, befahl der mächtige Königssohn Rāma, von überaus großer Kraft, zehn Anführern der Affenscharen.
6.45.2
द्वौ सुषेणस्य दायादौ नीलं च प्लवगाधिपम्।
अङ्गदं वालिपुत्रं च शरभं च तरस्विनम् ॥ ६.४५.२ ॥
An die beiden Söhne Suṣeṇas, an Nīla, den Herrn der Affen, an Aṅgada, Vālis Sohn, und an den schnellen Śarabha.
6.45.3
द्विविदं च हनूमन्तं सानुप्रस्थं महाबलम्।
ऋषभं चर्षभस्कन्धमादिदेश परंतपः ॥ ६.४५.३ ॥
Dvivida, Hanumān, den überaus starken Sānuprastha, Ṛṣabha und Ṛṣabhaskandha befahl Rāma, der Bezwinger der Feinde.
6.45.4
ते सम्प्रहृष्टा हरयो भीमानुद्यम्य पादपान्।
आकाशं विविशुः सर्वे मार्गमाणा दिशो दश ॥ ६.४५.४ ॥
Jene hocherfreuten Affen hoben schreckliche Bäume empor und drangen in den Himmel ein, alle die zehn Richtungen absuchend.
6.45.5
तेषां वेगवतां वेगमिषुभिर्वेगवत्तरैः।
अस्त्रवित् परमास्त्रस्तु वारयामास रावणिः ॥ ६.४५.५ ॥
Der Sohn Rāvaṇas, Kenner der Waffen und Meister der höchsten Geschosse, hielt den Ansturm jener Schnellen mit noch schnelleren Pfeilen auf.
6.45.6
तं भीमवेगा हरयो नाराचैः क्षतविक्षताः।
अन्धकारे न ददृशुर्मेघैः सूर्यमिवावृतम् ॥ ६.४५.६ ॥
Jene Affen von furchtbarer Schnelligkeit, von eisernen Pfeilen verwundet und zerfleischt, konnten ihn im Dunkel nicht sehen, wie die von Wolken verhüllte Sonne.
6.45.7
रामलक्ष्मणयोरेव सर्वदेहभिदः शरान्।
भृशमावेशयामास रावणिः समितिंजयः ॥ ६.४५.७ ॥
Der Sohn Rāvaṇas, Sieger im Kampf, trieb mit Wucht Pfeile in die Leiber Rāmas und Lakṣmaṇas, die jeden Körper durchbohrten.
6.45.8
निरन्तरशरीरौ तु तावुभौ रामलक्ष्मणौ।
क्रुद्धेनेन्द्रजिता वीरौ पन्नगैः शरतां गतैः ॥ ६.४५.८ ॥
Der erzürnte Indrajit bedeckte die Leiber der beiden Helden Rāma und Lakṣmaṇa lückenlos mit Schlangen, die zu Pfeilen geworden waren.
6.45.9
तयोः क्षतजमार्गेण सुस्राव रुधिरं बहु।
तावुभौ च प्रकाशेते पुष्पिताविव किंशुकौ ॥ ६.४५.९ ॥
Viel Blut floss durch die Bahnen ihrer Wunden, und beide leuchteten wie zwei blühende Kiṃśuka-Bäume.
6.45.10
ततः पर्यन्तरक्ताक्षो भिन्नाञ्जनचयोपमः।
रावणिर्भ्रातरौ वाक्यमन्तर्धानगतोऽब्रवीत् ॥ ६.४५.१० ॥
Da sprach der Sohn Rāvaṇas, die Augenränder gerötet, einem Haufen zerbrochenen Kohls gleichend, verborgen vor den Blicken, diese Worte zu den beiden Brüdern.
6.45.11
युध्यमानमनालक्ष्यं शक्रोऽपि त्रिदशेश्वरः।
द्रष्टुमासादितुं वापि न शक्तः किं पुनर्युवाम् ॥ ६.४५.११ ॥
Selbst Indra, der Herr der dreißig Götter, kann mich, während ich unsichtbar kämpfe, weder sehen noch erreichen; wie viel weniger ihr beide!
6.45.12
प्रापिताविषुजालेन राघवौ कङ्कपत्रिणा।
एष रोषपरीतात्मा नयामि यमसादनम् ॥ ६.४५.१२ ॥
Diese beiden Rāghavas, im Netz meiner Pfeile gefangen, werde ich, von Zorn erfüllt, zur Wohnstatt Yamas führen.
6.45.13
एवमुक्त्वा तु धर्मज्ञौ भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ।
निर्बिभेद शितैर्बाणैः प्रजहर्ष ननाद च ॥ ६.४५.१३ ॥
So sprechend durchbohrte er die beiden Brüder Rāma und Lakṣmaṇa, die Kenner des Dharma, mit scharfen Pfeilen, freute sich und brüllte.
6.45.14
भिन्नाञ्जनचयश्यामो विस्फार्य विपुलं धनुः।
भूय एव शरान् घोरान् विससर्ज महामृधे ॥ ६.४५.१४ ॥
Dunkel wie ein Haufen zerbrochenen Collyriums, spannte er seinen weiten Bogen und schoss erneut schreckliche Pfeile in jener großen Schlacht.
6.45.15
ततो मर्मसु मर्मज्ञो मज्जयन् निशितान् शरान्।
रामलक्ष्मणयोर्वीरो ननाद च मुहुर्मुहुः ॥ ६.४५.१५ ॥
Dann versenkte der Held, der die Lebenspunkte kannte, scharfe Pfeile in die Lebenspunkte von Rāma und Lakṣmaṇa und brüllte immer wieder.
6.45.16
बद्धौ तु शरबन्धेन तावुभौ रणमूर्धनि।
निमेषान्तरमात्रेण न शेकतुरवेक्षितुम् ॥ ६.४५.१६ ॥
Beide, gebunden durch ein Band aus Pfeilen an der Spitze der Schlacht, konnten nicht einmal für einen Augenblick hinschauen.
6.45.17
ततो विभिन्नसर्वाङ्गौ शरशल्याचितौ कृतौ।
ध्वजाविव महेन्द्रस्य रज्जुमुक्तौ प्रकम्पितौ ॥ ६.४५.१७ ॥
Da zitterten die beiden, an allen Gliedern durchbohrt und mit den Stacheln der Pfeile bedeckt, wie Indras Banner, wenn die Seile gelöst werden.
6.45.18
तौ सम्प्रचलितौ वीरौ मर्मभेदेन कर्शितौ।
निपेततुर्महेष्वासौ जगत्यां जगतीपती ॥ ६.४५.१८ ॥
Die beiden Helden, geschwächt durch die Durchbohrung ihrer Lebenspunkte, zitternd und schwankend, die großen Bogenschützen, Herren der Erde, fielen zu Boden.
6.45.19
तौ वीरशयने वीरौ शयानौ रुधिरोक्षितौ।
शरवेष्टितसर्वाङ्गावार्तौ परमपीडितौ ॥ ६.४५.१९ ॥
Die beiden Helden lagen auf dem Lager der Helden, von Blut durchtränkt, der ganze Körper mit Pfeilen bedeckt, gequält und tief leidend.
6.45.20
नह्यविद्धं तयोर्गात्रे बभूवाङ्गुलमन्तरम्।
नानिर्विण्णं न चाध्वस्तमाकराग्रादजिह्मगैः ॥ ६.४५.२० ॥
Nicht eine Fingerbreite ihres Körpers war unverletzt; kein Teil blieb ohne Wunden von den geraden Pfeilen, die von der Hand abgeschossen wurden.
6.45.21
तौ तु क्रूरेण निहतौ रक्षसा कामरूपिणा।
असृक् सुस्रुवतुस्तीव्रं जलं प्रस्रवणाविव ॥ ६.४५.२१ ॥
Beide waren von jenem grausamen Rākṣasa niedergestreckt worden, der jede beliebige Gestalt annehmen kann; wie zwei Quellen strömten sie reichlich Blut.
6.45.22
पपात प्रथमं रामो विद्धो मर्मसु मार्गणैः।
क्रोधादिन्द्रजिता येन पुरा शक्रो विनिर्जितः ॥ ६.४५.२२ ॥
Rāma fiel zuerst, von Pfeilen an den Lebensstellen getroffen, durch den Zorn Indrajits, durch den einst selbst Indra besiegt wurde.
6.45.23
रुक्मपुङ्खैः प्रसन्नाग्रै रजोगतिभिराशुगैः।
नाराचैरर्धनाराचैर्भल्लैरञ्जलिकैरपि।
विव्याध वत्सदन्तैश्च सिंहदंष्ट्रैः क्षुरैस्तथा ॥ ६.४५.२३ ॥
Mit Pfeilen mit goldenen Schäften und hellen Spitzen, schnell wie der staubaufwirbelnde Wind — Nārāca- und Ardhanārāca-Pfeile, Bhalla und Añjalika —, schlug er zu; und mit Vatsadanta-, Siṃhadaṃṣṭra- und Kṣura-Pfeilen durchbohrte er sie ebenfalls.
6.45.24
स वीरशयने शिश्येऽविज्यमाविध्य कार्मुकम्।
भिन्नमुष्टिपरीणाहं त्रिनतं रुक्मभूषितम् ॥ ६.४५.२४ ॥
Er lag auf dem Lager der Helden und schüttelte seinen Bogen, dessen Sehne entfernt war — sein Griff an einer Faustbreite gespalten, dreifach gebogen und mit Gold geschmückt.
6.45.25
बाणपातान्तरे रामं पतितं पुरुषर्षभम्।
स तत्र लक्ष्मणो दृष्ट्वा निराशो जीवितेऽभवत् ॥ ६.४५.२५ ॥
In der Pause zwischen den Pfeilen, als er Rāma, den Besten der Männer, dort gefallen sah, verzweifelte Lakṣmaṇa am Leben.
6.45.26
रामं कमलपत्राक्षं शरण्यं रणतोषिणम्।
शुशोच भ्रातरं दृष्ट्वा पतितं धरणीतले ॥ ६.४५.२६ ॥
Als er seinen Bruder Rāma, mit lotusblattgleichen Augen, Zuflucht, am Kampf sich erfreuend, am Boden liegen sah, trauerte er.
6.45.27
हरयश्चापि तं दृष्ट्वा संतापं परमं गताः।
शोकार्ताश्चुक्रुशुर्घोरमश्रुपूरितलोचनाः ॥ ६.४५.२७ ॥
Auch die Affen, als sie ihn sahen, gerieten in größte Qual; von Kummer gequält, mit tränenerfüllten Augen, schrien sie schrecklich auf.
6.45.28
बद्धौ तु तौ वीरशये शयानौ
ते वानराः सम्परिवार्य तस्थुः।
समागता वायुसुतप्रमुख्या
विषादमार्ताः परमं च जग्मुः ॥ ६.४५.२८ ॥
Gebunden lagen die beiden auf dem Lager der Helden; die Affen scharten sich um sie und standen da, und unter der Führung des Windsohnes verfielen sie in tiefe Verzweiflung.