வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 6.45
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.45.1
स तस्य गतिमन्विच्छन् राजपुत्रः प्रतापवान्।
दिदेशातिबलो रामो दश वानरयूथपान् ॥ ६.४५.१ ॥
அவனது இருப்பிடத்தைத் தேடி விரும்பிய, பெரும் வலிமையுள்ள அரச குமாரன் ராமன் பத்து வானரத் தலைவர்களுக்கு ஆணையிட்டான்.
6.45.2
द्वौ सुषेणस्य दायादौ नीलं च प्लवगाधिपम्।
अङ्गदं वालिपुत्रं च शरभं च तरस्विनम् ॥ ६.४५.२ ॥
சுஷேணனின் இரு புதல்வர்கள், வானரத் தலைவன் நீலன், வாலியின் மகன் அங்கதன், விரைவான சரபன் ஆகியோருக்கும் (ஆணையிட்டான்).
6.45.3
द्विविदं च हनूमन्तं सानुप्रस्थं महाबलम्।
ऋषभं चर्षभस्कन्धमादिदेश परंतपः ॥ ६.४५.३ ॥
துவிவிதன், அனுமான், பெரும் வலிமையுள்ள சானுப்ரஸ்தன், ரிஷபன், காளையின் தோள் கொண்ட வானரன் ஆகியோருக்கும் எதிரிகளைத் தகிப்பவன் ஆணையிட்டான்.
6.45.4
ते सम्प्रहृष्टा हरयो भीमानुद्यम्य पादपान्।
आकाशं विविशुः सर्वे मार्गमाणा दिशो दश ॥ ६.४५.४ ॥
மகிழ்ச்சியடைந்த அந்த வானரர்கள் பயங்கரமான மரங்களைத் தூக்கிக்கொண்டு ஆகாயத்தில் நுழைந்தனர்; பத்துத் திசைகளிலும் வழி தேடியபடி.
6.45.5
तेषां वेगवतां वेगमिषुभिर्वेगवत्तरैः।
अस्त्रवित् परमास्त्रस्तु वारयामास रावणिः ॥ ६.४५.५ ॥
அவர்களின் விரைவான பாய்ச்சலை, மிக விரைவான அம்புகளால், அஸ்திரங்களை அறிந்தவனும் பரம அஸ்திரங்களைக் கொண்டவனுமான ராவணி தடுத்தான்.
6.45.6
तं भीमवेगा हरयो नाराचैः क्षतविक्षताः।
अन्धकारे न ददृशुर्मेघैः सूर्यमिवावृतम् ॥ ६.४५.६ ॥
பயங்கர வேகமுடைய அந்த வானரர்கள், இரும்பு அம்புகளால் காயமுற்று, இருளில் அவனைக் காணவில்லை; மேகங்களால் மறைக்கப்பட்ட சூரியனைப் போல.
6.45.7
रामलक्ष्मणयोरेव सर्वदेहभिदः शरान्।
भृशमावेशयामास रावणिः समितिंजयः ॥ ६.४५.७ ॥
ராமன் மற்றும் லக்ஷ்மணனின் உடல்கள் அனைத்தையும் துளைக்கும் அம்புகளை, போரில் வெல்லும் ராவணியான இந்திரஜித் மிகுந்த வேகத்துடன் அவர்களுக்குள் செலுத்தினான்.
6.45.8
निरन्तरशरीरौ तु तावुभौ रामलक्ष्मणौ।
क्रुद्धेनेन्द्रजिता वीरौ पन्नगैः शरतां गतैः ॥ ६.४५.८ ॥
கோபமடைந்த இந்திரஜித், அம்புகளாக மாறிய பாம்புகளால் ராமன், லக்ஷ்மணன் ஆகிய இரு வீரர்களின் உடல்களையும் இடைவெளியின்றி மூடினான்.
6.45.9
तयोः क्षतजमार्गेण सुस्राव रुधिरं बहु।
तावुभौ च प्रकाशेते पुष्पिताविव किंशुकौ ॥ ६.४५.९ ॥
அவர்களின் காயங்களின் வழியே மிக்க இரத்தம் வழிந்தது; அந்த இருவரும் பூத்த இரண்டு கிம்சுக மரங்களைப் போல ஒளி வீசினர்.
6.45.10
ततः पर्यन्तरक्ताक्षो भिन्नाञ्जनचयोपमः।
रावणिर्भ्रातरौ वाक्यमन्तर्धानगतोऽब्रवीत् ॥ ६.४५.१० ॥
பின்னர், விளிம்புகள் சிவந்த கண்களும், உடைந்த மையின் குவியல் போன்ற தோற்றமும் கொண்ட ராவணி, மறைந்து நின்றபடி அந்த சகோதரர்களிடம் இவ்வார்த்தைகளைக் கூறினான்.
6.45.11
युध्यमानमनालक्ष्यं शक्रोऽपि त्रिदशेश्वरः।
द्रष्टुमासादितुं वापि न शक्तः किं पुनर्युवाम् ॥ ६.४५.११ ॥
போரிடும்போது மறைந்திருக்கும் என்னை, முப்பது தேவர்களின் தலைவனாகிய இந்திரனாலும் காணவோ அடையவோ முடியாது; உங்கள் இருவரைப் பற்றி என்ன சொல்வது!
6.45.12
प्रापिताविषुजालेन राघवौ कङ्कपत्रिणा।
एष रोषपरीतात्मा नयामि यमसादनम् ॥ ६.४५.१२ ॥
அம்புகளின் வலையால் இந்த இரு ராகவர்களையும் கோபத்தால் நிறைந்த நான், யமனின் இல்லத்திற்கு அழைத்துச் செல்வேன்.
6.45.13
एवमुक्त्वा तु धर्मज्ञौ भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ।
निर्बिभेद शितैर्बाणैः प्रजहर्ष ननाद च ॥ ६.४५.१३ ॥
இவ்வாறு கூறி, அறத்தை அறிந்த இரு சகோதரர்களான ராமனையும் லக்ஷ்மணனையும் கூரிய அம்புகளால் துளைத்து, மகிழ்ந்து முழங்கினான்.
6.45.14
भिन्नाञ्जनचयश्यामो विस्फार्य विपुलं धनुः।
भूय एव शरान् घोरान् विससर्ज महामृधे ॥ ६.४५.१४ ॥
உடைந்த மையின் குவியல் போல் கரிய நிறமுடையவன், தன் பெரிய வில்லை இழுத்து, அந்த மாபெரும் போரில் மீண்டும் கொடிய அம்புகளை எய்தான்.
6.45.15
ततो मर्मसु मर्मज्ञो मज्जयन् निशितान् शरान्।
रामलक्ष्मणयोर्वीरो ननाद च मुहुर्मुहुः ॥ ६.४५.१५ ॥
பின்னர் உயிர்ப்புள்ளிகளை அறிந்த அந்த வீரன், ராமனும் லக்ஷ்மணனும் உயிர்ப்புள்ளிகளில் கூரிய அம்புகளைப் புதைத்து, மீண்டும் மீண்டும் முழங்கினான்.
6.45.16
बद्धौ तु शरबन्धेन तावुभौ रणमूर्धनि।
निमेषान्तरमात्रेण न शेकतुरवेक्षितुम् ॥ ६.४५.१६ ॥
போர் முனையில் அம்புகளின் கட்டால் பிணைக்கப்பட்ட அவ்விருவரும், ஒரு கண் இமைக்கும் நேரத்திலும் பார்க்க இயலவில்லை.
6.45.17
ततो विभिन्नसर्वाङ्गौ शरशल्याचितौ कृतौ।
ध्वजाविव महेन्द्रस्य रज्जुमुक्तौ प्रकम्पितौ ॥ ६.४५.१७ ॥
பின்னர் உடலெங்கும் துளைபட்டு, அம்பு முட்களால் மூடப்பட்ட அவ்விருவரும், இந்திரனின் கயிறுகளிலிருந்து அவிழ்ந்த கொடிகள் போல நடுங்கினர்.
6.45.18
तौ सम्प्रचलितौ वीरौ मर्मभेदेन कर्शितौ।
निपेततुर्महेष्वासौ जगत्यां जगतीपती ॥ ६.४५.१८ ॥
உயிர்ப்புள்ளிகள் துளைக்கப்பட்டு மெலிந்த அந்த இரு வீரர்களும், நடுங்கி, பெரும் வில்லாளிகளான இவ்வுலகின் தலைவர்கள் நிலத்தில் வீழ்ந்தனர்.
6.45.19
तौ वीरशयने वीरौ शयानौ रुधिरोक्षितौ।
शरवेष्टितसर्वाङ्गावार्तौ परमपीडितौ ॥ ६.४५.१९ ॥
அந்த இரு வீரர்களும் வீரர்களின் படுக்கையில் கிடந்தனர்; இரத்தத்தில் நனைந்து, அம்புகளால் எல்லா அங்கங்களும் மூடப்பட்டு, மிகவும் வேதனையுற்றவர்களாய் இருந்தனர்.
6.45.20
नह्यविद्धं तयोर्गात्रे बभूवाङ्गुलमन्तरम्।
नानिर्विण्णं न चाध्वस्तमाकराग्रादजिह्मगैः ॥ ६.४५.२० ॥
அவர்களின் உடலில் ஓர் அங்குல இடம் கூட அம்பால் துளைக்கப்படாமல் இல்லை; கையின் நுனியிலிருந்து எய்யப்பட்ட நேரான அம்புகளால் எதுவும் சேதமின்றி இருக்கவில்லை.
6.45.21
तौ तु क्रूरेण निहतौ रक्षसा कामरूपिणा।
असृक् सुस्रुवतुस्तीव्रं जलं प्रस्रवणाविव ॥ ६.४५.२१ ॥
அந்த இருவரும் விரும்பிய உருவம் எடுக்கும் கொடிய அரக்கனால் வீழ்த்தப்பட்டிருந்தனர்; இரண்டு ஊற்றுகள் போல அவர்கள் கடுமையாக இரத்தம் வடித்தனர்.
6.45.22
पपात प्रथमं रामो विद्धो मर्मसु मार्गणैः।
क्रोधादिन्द्रजिता येन पुरा शक्रो विनिर्जितः ॥ ६.४५.२२ ॥
முதலில் ராமன் வீழ்ந்தார்; மர்ம இடங்களில் அம்புகளால் துளைக்கப்பட்டு, முன்பு இந்திரனையும் வென்ற இந்திரஜித்தின் கோபத்தால் அவர் வீழ்ந்தார்.
6.45.23
रुक्मपुङ्खैः प्रसन्नाग्रै रजोगतिभिराशुगैः।
नाराचैरर्धनाराचैर्भल्लैरञ्जलिकैरपि।
विव्याध वत्सदन्तैश्च सिंहदंष्ट्रैः क्षुरैस्तथा ॥ ६.४५.२३ ॥
பொன் இறகுகளும் ஒளிரும் முனைகளும் கொண்ட, தூசி கிளப்பும் வேகத்துடன் பாயும் அம்புகளாலும், நாராசம், அர்தநாராசம், பல்லம், அஞ்சலிகம் ஆகிய அம்புகளாலும் அவன் தாக்கினான்; வத்சதந்தம், சிம்மதம்ஷ்ட்ரம், க்ஷுரம் ஆகிய அம்புகளாலும் துளைத்தான்.
6.45.24
स वीरशयने शिश्येऽविज्यमाविध्य कार्मुकम्।
भिन्नमुष्टिपरीणाहं त्रिनतं रुक्मभूषितम् ॥ ६.४५.२४ ॥
அவன் வீரர்களின் படுக்கையில் கிடந்தான்; நாண் அறுந்த வில்லை அசைத்தபடி—பிடியின் அகலம் பிளந்தது, மூன்று இடங்களில் வளைந்தது, பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்டது.
6.45.25
बाणपातान्तरे रामं पतितं पुरुषर्षभम्।
स तत्र लक्ष्मणो दृष्ट्वा निराशो जीवितेऽभवत् ॥ ६.४५.२५ ॥
அம்புகள் பாய்ந்த இடைவெளியில் மனிதர்களில் சிறந்தவரான ராமர் விழுந்து கிடப்பதைக் கண்ட லக்ष்மணன் வாழ்வில் நம்பிக்கை இழந்தான்.
6.45.26
रामं कमलपत्राक्षं शरण्यं रणतोषिणम्।
शुशोच भ्रातरं दृष्ट्वा पतितं धरणीतले ॥ ६.४५.२६ ॥
தாமரை இதழ் போன்ற கண்களை உடைய, அடைக்கலம் தருபவரும், போரில் மகிழ்பவருமான சகோதரர் ராமர் தரையில் விழுந்து கிடப்பதைக் கண்டு அவன் துயருற்றான்.
6.45.27
हरयश्चापि तं दृष्ट्वा संतापं परमं गताः।
शोकार्ताश्चुक्रुशुर्घोरमश्रुपूरितलोचनाः ॥ ६.४५.२७ ॥
குரங்குகளும் அவனைக் கண்டு மிகுந்த துயரடைந்தனர்; சோகத்தால் வருந்தி, கண்ணீர் நிறைந்த கண்களுடன் பயங்கரமாகக் கதறினர்.
6.45.28
बद्धौ तु तौ वीरशये शयानौ
ते वानराः सम्परिवार्य तस्थुः।
समागता वायुसुतप्रमुख्या
विषादमार्ताः परमं च जग्मुः ॥ ६.४५.२८ ॥
வீரர்களின் படுக்கையில் கட்டுண்டு கிடந்த அவ்விருவரையும் வானரர்கள் சுற்றி வளைத்து நின்றனர்; வாயுபுத்திரன் தலைமையில் கூடிய அவர்கள் மிகுந்த துயரில் ஆழ்ந்தனர்.