Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 6.47
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.47.1
तस्मिन् प्रविष्टे लङ्कायां कृतार्थे रावणात्मजे।
राघवं परिवार्याथ ररक्षुर्वानरर्षभाः ॥ ६.४७.१ ॥
Cuando el hijo de Rāvaṇa entró en Laṅkā, habiendo cumplido su propósito, los mejores de los monos rodearon a Rāghava y lo protegieron.
6.47.2
हनुमानङ्गदो नीलः सुषेणः कुमुदो नलः।
गजो गवाक्षो गवयः शरभो गन्धमादनः ॥ ६.४७.२ ॥
Hanumān, Aṅgada, Nīla, Suṣeṇa, Kumuda, Nala, Gaja, Gavākṣa, Gavaya, Śarabha y Gandhamādana.
6.47.3
जाम्बवानृषभः स्कन्धो रम्भः शतबलिः पृथुः।
व्यूढानीकाश्च यत्ताश्च द्रुमानादाय सर्वतः ॥ ६.४७.३ ॥
Jāmbavān, Ṛṣabha, Skandha, Rambha, Śatabali y Pṛthu, con sus ejércitos dispuestos en formación, listos, y tomando árboles por todos lados.
6.47.4
वीक्षमाणा दिशः सर्वास्तिर्यगूर्ध्वं च वानराः।
तृणेष्वपि च चेष्टत्सु राक्षसा इति मेनिरे ॥ ६.४७.४ ॥
Mirando en todas las direcciones, de lado y hacia arriba, los monos creyeron que incluso lo que se movía en la hierba eran rākṣasas.
6.47.5
रावणश्चापि संहृष्टो विसृज्येन्द्रजितं सुतम्।
आजुहाव ततः सीतारक्षणी राक्षसीस्तदा ॥ ६.४७.५ ॥
Rāvaṇa, también muy complacido, tras despachar a su hijo Indrajit, llamó entonces a las rākṣasīs que custodiaban a Sītā.
6.47.6
राक्षस्यस्त्रिजटा चापि शासनात् तमुपस्थिताः।
ता उवाच ततो हृष्टो राक्षसी राक्षसाधिपः ॥ ६.४७.६ ॥
Las rākṣasī y también Trijaṭā acudieron por su orden; entonces el rey de los rākṣasas, complacido, les habló.
6.47.7
हताविन्द्रजिताख्यात वैदेह्या रामलक्ष्मणौ।
पुष्पकं तत्समारोप्य दर्शयध्वं रणे हतौ ॥ ६.४७.७ ॥
Indrajit ha anunciado que Rāma y Lakṣmaṇa han sido muertos. Cárgalos en el Puṣpaka y muéstralos a Vaidehī, muertos en el campo de batalla.
6.47.8
यदाश्रयादवष्टब्धा नेयं मामुपतिष्ठते।
सोऽस्या भर्ता सह भ्रात्रा निहतो रणमूर्धनि ॥ ६.४७.८ ॥
El esposo en cuyo apoyo esta mujer confiaba y por el que no se me acercaba ha sido muerto con su hermano en el frente de la batalla.
6.47.9
निर्विशङ्का निरुद्विग्ना निरपेक्षा च मैथिली।
मामुपस्थास्यते सीता सर्वाभरणभूषिता ॥ ६.४७.९ ॥
Sin temor, sin angustia y sin preocupación, Sītā la maithilí, adornada con todas sus joyas, vendrá a servirme.
6.47.10
अद्य कालवशं प्राप्तं रणे रामं सलक्ष्मणम्।
अवेक्ष्य विनिवृत्ता सा चान्यां गतिमपश्यती ॥ ६.४७.१० ॥
Hoy Rāma y Lakṣmaṇa han caído bajo el poder del tiempo en la batalla. Al verlos, y no hallando otro refugio, ella volverá.
6.47.11
अनपेक्षा विशालाक्षी मामुपस्थास्यते स्वयम्।
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा रावणस्य दुरात्मनः ॥ ६.४७.११ ॥
Sin preocupación, Sītā de ojos grandes vendrá por sí misma a servirme. Al oír estas palabras del malvado Rāvaṇa,
6.47.12
राक्षस्यस्तास्तथेत्युक्त्वा जग्मुर्वै यत्र पुष्पकम्।
ततः पुष्पकमादाय राक्षस्यो रावणाज्ञया ॥ ६.४७.१२ ॥
Las rākṣasīs dijeron: «Así sea», y fueron donde estaba el Puṣpaka. Entonces, por orden de Rāvaṇa, las rākṣasīs tomaron el Puṣpaka
6.47.13
अशोकवनिकास्थां तां मैथिलीं समुपानयन्।
तामादाय तु राक्षस्यो भर्तृशोकपराजिताम् ॥ ६.४७.१३ ॥
Las rākṣasī trajeron a la Maithilī, que estaba en el bosque de Aśoka; y tomándola, vencida por el dolor por su esposo, se marcharon.
6.47.14
सीतामारोपयामासुर्विमानं पुष्पकं तदा।
ततः पुष्पकमारोप्य सीतां त्रिजटया सह ॥ ६.४७.१४ ॥
Entonces hicieron subir a Sītā al carro aéreo Puṣpaka; y habiendo hecho subir a Sītā al Puṣpaka junto con Trijaṭā,
6.47.15
जग्मुर्दर्शयितुं तस्यै राक्षस्यो रामलक्ष्मणौ।
रावणश्चारयामास पताकाध्वजमालिनीम् ॥ ६.४७.१५ ॥
Las rākṣasī fueron a mostrarle a Rāma y Lakṣmaṇa; Rāvaṇa hizo pasear la ciudad adornada con estandartes y banderas.
6.47.16
प्राघोषयत हृष्टश्च लङ्कायां राक्षसेश्वरः।
राघवो लक्ष्मणश्चैव हताविन्द्रजिता रणे ॥ ६.४७.१६ ॥
Y el señor de los rākṣasa, complacido, proclamó en Laṅkā que Rāghava y Lakṣmaṇa habían sido muertos en batalla por Indrajit.
6.47.17
विमानेनापि गत्वा तु सीता त्रिजटया सह।
ददर्श वानराणां तु सर्वं सैन्यं निपातितम् ॥ ६.४७.१७ ॥
Yendo también en el carro aéreo, Sītā junto con Trijaṭā vio todo el ejército de los vānara caído.
6.47.18
प्रहृष्टमनसश्चापि ददर्श पिशिताशनान्।
वानरांश्चातिदुःखार्तान् रामलक्ष्मणपार्श्वतः ॥ ६.४७.१८ ॥
Vio también a los devoradores de carne rākṣasa de ánimo alegre, y a los vānara muy afligidos de dolor junto a Rāma y Lakṣmaṇa.
6.47.19
ततः सीता ददर्शोभौ शयानौ शरतल्पगौ।
लक्ष्मणं चैव रामं च विसंज्ञौ शरपीडितौ ॥ ६.४७.१९ ॥
Entonces Sītā vio a los dos, Lakṣmaṇa y Rāma, tendidos en un lecho de flechas, atormentados por los dardos y sin sentido.
6.47.20
विध्वस्तकवचौ वीरौ विप्रविद्धशरासनौ।
सायकैश्छिन्नसर्वाङ्गौ शरस्तम्बमयौ क्षितौ ॥ ६.४७.२० ॥
Con las armaduras destrozadas, los arcos arrojados lejos y todos sus miembros atravesados por flechas, los héroes yacían en el suelo como montones de dardos.
6.47.21
तौ दृष्ट्वा भ्रातरौ तत्र प्रवीरौ पुरुषर्षभौ।
शयानौ पुण्डरीकाक्षौ कुमाराविव पावकी ॥ ६.४७.२१ ॥
Al ver a los dos hermanos tendidos allí, aquellos grandes héroes, toros entre los hombres, de ojos de loto, parecían los príncipes hijos de Fuego.
6.47.22
शरतल्पगतौ वीरौ तथाभूतौ नरर्षभौ।
दुःखार्ता करुणं सीता सुभृशं विललाप ह ॥ ६.४७.२२ ॥
Al ver a los héroes, toros entre los hombres, tendidos en el lecho de flechas en tal estado, Sītā, afligida por el dolor, se lamentó con gran compasión.
6.47.23
भर्तारमनवद्याङ्गी लक्ष्मणं चासितेक्षणा।
प्रेक्ष्य पांसुषु चेष्टन्तौ रुरोद जनकात्मजा ॥ ६.४७.२३ ॥
Sītā, hija de Janaka, de miembros sin tacha y ojos oscuros, al ver a su esposo y a Lakṣmaṇa retorcerse en el polvo, lloró.
6.47.24
सबाष्पशोकाभिहता समीक्ष्य
तौ भ्रातरौ देवसुतप्रभावौ।
वितर्कयन्ती निधनं तयोः सा
दुःखान्विता वाक्यमिदं जगाद ॥ ६.४७.२४ ॥
Herida por el dolor y las lágrimas, mirando a los dos hermanos de poder divino, temiendo su muerte, llena de tristeza, pronunció estas palabras.