Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 6.47
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.47.1
तस्मिन् प्रविष्टे लङ्कायां कृतार्थे रावणात्मजे।
राघवं परिवार्याथ ररक्षुर्वानरर्षभाः ॥ ६.४७.१ ॥
Als der Sohn Rāvaṇas, sein Ziel erreicht, in Laṅkā eingetreten war, umringten die besten der Affen Rāghava und beschützten ihn.
6.47.2
हनुमानङ्गदो नीलः सुषेणः कुमुदो नलः।
गजो गवाक्षो गवयः शरभो गन्धमादनः ॥ ६.४७.२ ॥
Hanumān, Aṅgada, Nīla, Suṣeṇa, Kumuda, Nala, Gaja, Gavākṣa, Gavaya, Śarabha und Gandhamādana.
6.47.3
जाम्बवानृषभः स्कन्धो रम्भः शतबलिः पृथुः।
व्यूढानीकाश्च यत्ताश्च द्रुमानादाय सर्वतः ॥ ६.४७.३ ॥
Jāmbavān, Ṛṣabha, Skandha, Rambha, Śatabali und Pṛthu, mit ihren in Schlachtordnung aufgestellten Heeren, bereit, und Bäume ergreifend von allen Seiten.
6.47.4
वीक्षमाणा दिशः सर्वास्तिर्यगूर्ध्वं च वानराः।
तृणेष्वपि च चेष्टत्सु राक्षसा इति मेनिरे ॥ ६.४७.४ ॥
Die Affen blickten in alle Richtungen, seitwärts und nach oben, und hielten sogar das, was sich im Gras regte, für Rākṣasas.
6.47.5
रावणश्चापि संहृष्टो विसृज्येन्द्रजितं सुतम्।
आजुहाव ततः सीतारक्षणी राक्षसीस्तदा ॥ ६.४७.५ ॥
Auch Rāvaṇa, hocherfreut, schickte seinen Sohn Indrajit fort und rief dann die Rākṣasī-Frauen, die Sītā bewachten.
6.47.6
राक्षस्यस्त्रिजटा चापि शासनात् तमुपस्थिताः।
ता उवाच ततो हृष्टो राक्षसी राक्षसाधिपः ॥ ६.४७.६ ॥
Die Rākṣasī-Frauen und auch Trijaṭā kamen auf seinen Befehl herbei; da sprach der erfreute Herr der Rākṣasas zu ihnen.
6.47.7
हताविन्द्रजिताख्यात वैदेह्या रामलक्ष्मणौ।
पुष्पकं तत्समारोप्य दर्शयध्वं रणे हतौ ॥ ६.४७.७ ॥
Indrajit hat verkündet, dass Rāma und Lakṣmaṇa erschlagen sind. Ladet sie auf den Puṣpaka und zeigt sie Vaidehī, tot auf dem Schlachtfeld.
6.47.8
यदाश्रयादवष्टब्धा नेयं मामुपतिष्ठते।
सोऽस्या भर्ता सह भ्रात्रा निहतो रणमूर्धनि ॥ ६.४७.८ ॥
Der Gatte, auf dessen Beistand diese Frau vertraute und mir nicht nahte, ist mit seinem Bruder an der Spitze der Schlacht erschlagen worden.
6.47.9
निर्विशङ्का निरुद्विग्ना निरपेक्षा च मैथिली।
मामुपस्थास्यते सीता सर्वाभरणभूषिता ॥ ६.४७.९ ॥
Furchtlos, ohne Sorge und unbekümmert wird die Maithilī Sītā, mit allen Schmuckstücken geschmückt, mir dienen kommen.
6.47.10
अद्य कालवशं प्राप्तं रणे रामं सलक्ष्मणम्।
अवेक्ष्य विनिवृत्ता सा चान्यां गतिमपश्यती ॥ ६.४७.१० ॥
Heute sind Rāma und Lakṣmaṇa im Kampf der Macht der Zeit verfallen. Wenn sie sie sieht und keine andere Zuflucht findet, wird sie zurückkehren.
6.47.11
अनपेक्षा विशालाक्षी मामुपस्थास्यते स्वयम्।
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा रावणस्य दुरात्मनः ॥ ६.४७.११ ॥
Unbekümmert wird die großäugige Sītā selbst kommen, um mir zu dienen. Als sie diese Worte des bösen Rāvaṇa hörten,
6.47.12
राक्षस्यस्तास्तथेत्युक्त्वा जग्मुर्वै यत्र पुष्पकम्।
ततः पुष्पकमादाय राक्षस्यो रावणाज्ञया ॥ ६.४७.१२ ॥
Die Rākṣasīs sprachen: »So sei es« und gingen dorthin, wo der Puṣpaka war. Dann nahmen die Rākṣasīs auf Rāvaṇas Befehl den Puṣpaka
6.47.13
अशोकवनिकास्थां तां मैथिलीं समुपानयन्।
तामादाय तु राक्षस्यो भर्तृशोकपराजिताम् ॥ ६.४७.१३ ॥
Die Rākṣasī-Frauen holten die Maithilī, die im Aśoka-Hain weilte; sie nahmen sie mit, von Trauer um ihren Gatten überwältigt.
6.47.14
सीतामारोपयामासुर्विमानं पुष्पकं तदा।
ततः पुष्पकमारोप्य सीतां त्रिजटया सह ॥ ६.४७.१४ ॥
Dann ließen sie Sītā auf das Lufttfahrzeug Puṣpaka steigen; und nachdem sie Sītā zusammen mit Trijaṭā auf Puṣpaka hatten steigen lassen,
6.47.15
जग्मुर्दर्शयितुं तस्यै राक्षस्यो रामलक्ष्मणौ।
रावणश्चारयामास पताकाध्वजमालिनीम् ॥ ६.४७.१५ ॥
Die Rākṣasī-Frauen gingen, um ihr Rāma und Lakṣmaṇa zu zeigen; Rāvaṇa ließ die mit Bannern und Fahnen geschmückte Stadt umherführen.
6.47.16
प्राघोषयत हृष्टश्च लङ्कायां राक्षसेश्वरः।
राघवो लक्ष्मणश्चैव हताविन्द्रजिता रणे ॥ ६.४७.१६ ॥
Und der erfreute Herr der Rākṣasa ließ in Laṅkā verkünden, dass Rāghava und Lakṣmaṇa im Kampf von Indrajit erschlagen worden seien.
6.47.17
विमानेनापि गत्वा तु सीता त्रिजटया सह।
ददर्श वानराणां तु सर्वं सैन्यं निपातितम् ॥ ६.४७.१७ ॥
Auch mit dem Lufttfahrzeug fahrend, sah Sītā zusammen mit Trijaṭā das ganze Heer der Vānara erschlagen daliegen.
6.47.18
प्रहृष्टमनसश्चापि ददर्श पिशिताशनान्।
वानरांश्चातिदुःखार्तान् रामलक्ष्मणपार्श्वतः ॥ ६.४७.१८ ॥
Sie sah auch die fleischfressenden Rākṣasa mit fröhlichem Sinn und die von Leid tief gequälten Vānara bei Rāma und Lakṣmaṇa.
6.47.19
ततः सीता ददर्शोभौ शयानौ शरतल्पगौ।
लक्ष्मणं चैव रामं च विसंज्ञौ शरपीडितौ ॥ ६.४७.१९ ॥
Da sah Sītā die beiden, Lakṣmaṇa und Rāma, auf einem Pfeilbett liegen, von den Pfeilen gepeinigt und bewusstlos.
6.47.20
विध्वस्तकवचौ वीरौ विप्रविद्धशरासनौ।
सायकैश्छिन्नसर्वाङ्गौ शरस्तम्बमयौ क्षितौ ॥ ६.४७.२० ॥
Die Rüstungen zerschmettert, die Bogen weggeworfen, alle Glieder von Pfeilen durchbohrt, lagen die Helden am Boden wie Haufen von Pfeilen.
6.47.21
तौ दृष्ट्वा भ्रातरौ तत्र प्रवीरौ पुरुषर्षभौ।
शयानौ पुण्डरीकाक्षौ कुमाराविव पावकी ॥ ६.४७.२१ ॥
Als sie die beiden Brüder dort liegen sah, die großen Helden, Stiere unter den Männern, lotusäugig, erschienen sie wie die fürstlichen Söhne des Feuers.
6.47.22
शरतल्पगतौ वीरौ तथाभूतौ नरर्षभौ।
दुःखार्ता करुणं सीता सुभृशं विललाप ह ॥ ६.४७.२२ ॥
Als Sītā die Helden, Stiere unter den Männern, in solchem Zustand auf dem Pfeilbett liegen sah, klagte sie, von Kummer gequält, überaus kläglich.
6.47.23
भर्तारमनवद्याङ्गी लक्ष्मणं चासितेक्षणा।
प्रेक्ष्य पांसुषु चेष्टन्तौ रुरोद जनकात्मजा ॥ ६.४७.२३ ॥
Sītā, Tochter Janakas, mit makellosen Gliedern und dunklen Augen, sah ihren Gatten und Lakṣmaṇa sich im Staub winden und weinte.
6.47.24
सबाष्पशोकाभिहता समीक्ष्य
तौ भ्रातरौ देवसुतप्रभावौ।
वितर्कयन्ती निधनं तयोः सा
दुःखान्विता वाक्यमिदं जगाद ॥ ६.४७.२४ ॥
Von Kummer und Tränen getroffen, blickte sie auf die beiden Brüder von göttlicher Kraft, in Gedanken an ihren Tod, voller Trauer, und sprach diese Worte.