Vedyatra वेदयात्रा
തിരയുക

വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 6.47

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

പദാർഥങ്ങളോടെ വായിക്കുക

6.47.1

तस्मिन् प्रविष्टे लङ्कायां कृतार्थे रावणात्मजे।
राघवं परिवार्याथ ररक्षुर्वानरर्षभाः ॥ ६.४७.१ ॥

രാവണപുത്രൻ കാര്യം സാധിച്ച് ലങ്കയിൽ പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ, വാനരശ്രേഷ്ഠന്മാർ രാഘവനെ വളഞ്ഞ് സംരക്ഷിച്ചു.

6.47.2

हनुमानङ्गदो नीलः सुषेणः कुमुदो नलः।
गजो गवाक्षो गवयः शरभो गन्धमादनः ॥ ६.४७.२ ॥

ഹനുമാൻ, അംഗദൻ, നീലൻ, സുഷേണൻ, കുമുദൻ, നളൻ, ഗജൻ, ഗവാക്ഷൻ, ഗവയൻ, ശരഭൻ, ഗന്ധമാദനൻ.

6.47.3

जाम्बवानृषभः स्कन्धो रम्भः शतबलिः पृथुः।
व्यूढानीकाश्च यत्ताश्च द्रुमानादाय सर्वतः ॥ ६.४७.३ ॥

ജാംബവാൻ, ഋഷഭൻ, സ്കന്ധൻ, രംഭൻ, ശതബലി, പൃഥു; വ്യൂഹമായി അണിനിരന്ന സേനയോടെ, എല്ലായിടത്തും മരങ്ങൾ ഏന്തി സന്നദ്ധരായി നിന്നു.

6.47.4

वीक्षमाणा दिशः सर्वास्तिर्यगूर्ध्वं च वानराः।
तृणेष्वपि च चेष्टत्सु राक्षसा इति मेनिरे ॥ ६.४७.४ ॥

എല്ലാ ദിക്കുകളിലേക്കും, കുറുകെയും മുകളിലേക്കും നോക്കിയ വാനരന്മാർ, പുല്ലിൽ ഇളകിയതിനെയും രാക്ഷസരെന്നു കരുതി.

6.47.5

रावणश्चापि संहृष्टो विसृज्येन्द्रजितं सुतम्।
आजुहाव ततः सीतारक्षणी राक्षसीस्तदा ॥ ६.४७.५ ॥

രാവണനും സന്തോഷിച്ച്, മകൻ ഇന്ദ്രജിത്തിനെ അയച്ച ശേഷം, സീതയെ കാക്കുന്ന രാക്ഷസിമാരെ വിളിച്ചു.

6.47.6

राक्षस्यस्त्रिजटा चापि शासनात् तमुपस्थिताः।
ता उवाच ततो हृष्टो राक्षसी राक्षसाधिपः ॥ ६.४७.६ ॥

രാക്ഷസിമാരും ത്രിജടയും അവന്റെ കല്പനപ്രകാരം അവിടെ എത്തി. അപ്പോൾ സന്തുഷ്ടനായ രാക്ഷസാധിപൻ അവരോടു പറഞ്ഞു.

6.47.7

हताविन्द्रजिताख्यात वैदेह्या रामलक्ष्मणौ।
पुष्पकं तत्समारोप्य दर्शयध्वं रणे हतौ ॥ ६.४७.७ ॥

ഇന്ദ്രജിത്ത് പറഞ്ഞതുപോലെ രാമലക്ഷ്മണന്മാർ മരിച്ചു. അവരെ പുഷ്പകവിമാനത്തിൽ കയറ്റി, യുദ്ധഭൂമിയിൽ മരിച്ചവരായി വൈദേഹിയെ കാണിക്കുക.

6.47.8

यदाश्रयादवष्टब्धा नेयं मामुपतिष्ठते।
सोऽस्या भर्ता सह भ्रात्रा निहतो रणमूर्धनि ॥ ६.४७.८ ॥

ആരുടെ ആശ്രയത്താൽ ഇവൾ എന്നെ സ്വീകരിക്കാതെ നിന്നുവോ, അവളുടെ ഭർത്താവ് സഹോദരനോടൊപ്പം യുദ്ധമുഖത്ത് വധിക്കപ്പെട്ടു.

6.47.9

निर्विशङ्का निरुद्विग्ना निरपेक्षा च मैथिली।
मामुपस्थास्यते सीता सर्वाभरणभूषिता ॥ ६.४७.९ ॥

ഭയമില്ലാതെ, ആകുലതയില്ലാതെ, ഒന്നിനെയും ഗണിക്കാതെ, എല്ലാ ആഭരണങ്ങളാലും അലങ്കരിച്ച മൈഥിലി സീത എന്നെ ശുശ്രൂഷിക്കും.

6.47.10

अद्य कालवशं प्राप्तं रणे रामं सलक्ष्मणम्।
अवेक्ष्य विनिवृत्ता सा चान्यां गतिमपश्यती ॥ ६.४७.१० ॥

ഇന്ന് യുദ്ധഭൂമിയിൽ രാമലക്ഷ്മണന്മാർ കാലവശരായിരിക്കുന്നു. അവരെ കണ്ട്, മറ്റൊരു ആശ്രയം കാണാതെ അവൾ മടങ്ങിവരും.

6.47.11

अनपेक्षा विशालाक्षी मामुपस्थास्यते स्वयम्।
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा रावणस्य दुरात्मनः ॥ ६.४७.११ ॥

ആകുലതയില്ലാത്ത, വിശാലനേത്രയായ സീത തന്നെ എന്നെ ശുശ്രൂഷിക്കും. ദുരാത്മാവായ രാവണന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട്.

6.47.12

राक्षस्यस्तास्तथेत्युक्त्वा जग्मुर्वै यत्र पुष्पकम्।
ततः पुष्पकमादाय राक्षस्यो रावणाज्ञया ॥ ६.४७.१२ ॥

രാക്ഷസിമാർ 'അങ്ങനെയാകട്ടെ' എന്നു പറഞ്ഞ് പുഷ്പകമുള്ളിടത്തേക്കു പോയി. പിന്നെ രാവണന്റെ കല്പനപ്രകാരം രാക്ഷസിമാർ പുഷ്പകം എടുത്തുകൊണ്ട്.

6.47.13

अशोकवनिकास्थां तां मैथिलीं समुपानयन्।
तामादाय तु राक्षस्यो भर्तृशोकपराजिताम् ॥ ६.४७.१३ ॥

അശോകവനത്തിൽ ഇരുന്ന ആ മൈഥിലിയെ രാക്ഷസിമാർ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുവന്നു. ഭർത്തൃശോകത്താൽ തളർന്ന അവളെ അവർ കൊണ്ടുപോയി.

6.47.14

सीतामारोपयामासुर्विमानं पुष्पकं तदा।
ततः पुष्पकमारोप्य सीतां त्रिजटया सह ॥ ६.४७.१४ ॥

അപ്പോൾ അവർ സീതയെ പുഷ്പകവിമാനത്തിൽ കയറ്റി. പിന്നെ പുഷ്പകത്തിൽ സീതയെയും ത്രിജടയെയും കയറ്റി.

6.47.15

जग्मुर्दर्शयितुं तस्यै राक्षस्यो रामलक्ष्मणौ।
रावणश्चारयामास पताकाध्वजमालिनीम् ॥ ६.४७.१५ ॥

രാക്ഷസിമാർ അവൾക്ക് രാമലക്ഷ്മണന്മാരെ കാണിക്കാൻ പോയി. പതാകകളും ധ്വജങ്ങളും കൊണ്ടലങ്കരിച്ച (നഗരത്തിൽ) രാവണൻ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്യിച്ചു.

6.47.16

प्राघोषयत हृष्टश्च लङ्कायां राक्षसेश्वरः।
राघवो लक्ष्मणश्चैव हताविन्द्रजिता रणे ॥ ६.४७.१६ ॥

ലങ്കയിൽ സന്തുഷ്ടനായ രാക്ഷസേശ്വരൻ, യുദ്ധത്തിൽ ഇന്ദ്രജിത്തിനാൽ രാഘവനും ലക്ഷ്മണനും വധിക്കപ്പെട്ടു എന്ന് പ്രഖ്യാപിപ്പിച്ചു.

6.47.17

विमानेनापि गत्वा तु सीता त्रिजटया सह।
ददर्श वानराणां तु सर्वं सैन्यं निपातितम् ॥ ६.४७.१७ ॥

വിമാനത്തിൽ പോയി സീതയും ത്രിജടയും ചേർന്ന് വാനരസൈന്യമാകെ വീണുകിടക്കുന്നത് കണ്ടു.

6.47.18

प्रहृष्टमनसश्चापि ददर्श पिशिताशनान्।
वानरांश्चातिदुःखार्तान् रामलक्ष्मणपार्श्वतः ॥ ६.४७.१८ ॥

സന്തുഷ്ടമനസ്സോടെ നിൽക്കുന്ന മാംസഭോജികളായ രാക്ഷസരെയും, രാമലക്ഷ്മണന്മാരുടെ അരികിൽ അതിദുഃഖാർത്തരായ വാനരന്മാരെയും അവൾ കണ്ടു.

6.47.19

ततः सीता ददर्शोभौ शयानौ शरतल्पगौ।
लक्ष्मणं चैव रामं च विसंज्ञौ शरपीडितौ ॥ ६.४७.१९ ॥

അപ്പോൾ സീത അമ്പുകളുടെ ശയ്യയിൽ കിടക്കുന്ന ഇരുവരെ, ലക്ഷ്മണനെയും രാമനെയും, അമ്പുകളാൽ പീഡിതരായി ബോധരഹിതരായി കിടക്കുന്നത് കണ്ടു.

6.47.20

विध्वस्तकवचौ वीरौ विप्रविद्धशरासनौ।
सायकैश्छिन्नसर्वाङ्गौ शरस्तम्बमयौ क्षितौ ॥ ६.४७.२० ॥

കവചങ്ങൾ തകർന്നും വില്ലുകൾ എറിഞ്ഞുകളഞ്ഞും അമ്പുകളാൽ സർവാംഗവും തുളയ്ക്കപ്പെട്ടും ആ വീരർ അമ്പുകളുടെ കൂനപോലെ നിലത്ത് കിടന്നു.

6.47.21

तौ दृष्ट्वा भ्रातरौ तत्र प्रवीरौ पुरुषर्षभौ।
शयानौ पुण्डरीकाक्षौ कुमाराविव पावकी ॥ ६.४७.२१ ॥

അവിടെ ആ രണ്ടു സഹോദരന്മാരെ, ആ മഹാവീരരെ, പുരുഷശ്രേഷ്ഠരെ, താമരക്കണ്ണുള്ളവരെ കിടക്കുന്നതു കണ്ടപ്പോൾ അവർ അഗ്നിപുത്രന്മാരായ കുമാരന്മാരെപ്പോലെ തോന്നി.

6.47.22

शरतल्पगतौ वीरौ तथाभूतौ नरर्षभौ।
दुःखार्ता करुणं सीता सुभृशं विललाप ह ॥ ६.४७.२२ ॥

അമ്പുകളുടെ ശയ്യയിൽ ആ അവസ്ഥയിൽ കിടക്കുന്ന ആ വീരരായ നരശ്രേഷ്ഠരെ കണ്ട് ദുഃഖപീഡിതയായ സീത അത്യന്തം കരുണയോടെ വിലപിച്ചു.

6.47.23

भर्तारमनवद्याङ्गी लक्ष्मणं चासितेक्षणा।
प्रेक्ष्य पांसुषु चेष्टन्तौ रुरोद जनकात्मजा ॥ ६.४७.२३ ॥

കുറ്റമറ്റ അവയവങ്ങളും കറുത്ത കണ്ണുകളുമുള്ള ജനകപുത്രി സീത, തന്റെ ഭർത്താവിനെയും ലക്ഷ്മണനെയും പൊടിയിൽ പിടഞ്ഞുകിടക്കുന്നതു കണ്ട് കരഞ്ഞു.

6.47.24

सबाष्पशोकाभिहता समीक्ष्य
तौ भ्रातरौ देवसुतप्रभावौ।
वितर्कयन्ती निधनं तयोः सा
दुःखान्विता वाक्यमिदं जगाद ॥ ६.४७.२४ ॥

കണ്ണീരും ശോകവും ബാധിച്ചവളായി, ദേവപുത്രന്മാരുടെ പ്രഭാവമുള്ള ആ രണ്ടു സഹോദരന്മാരെ നോക്കി, അവരുടെ മരണത്തെ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട്, ദുഃഖം നിറഞ്ഞവളായി അവൾ ഈ വാക്കു പറഞ്ഞു.